" END " วิศวะวายร้ายกับนายบัญชีจอมซึน #พี่ฮิว #ซีโน่ ( คอมเม้นให้กันด้วยนะคะ ไรท์อยากอ่าน ขอบคุณทุกการสนับนะคะ )

ชื่อตอน : Chapter 3

คำค้น : พี่ฮิว,ซีโน่

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.พ. 2560 22:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 3
แบบอักษร

 PART Zeno

"เดี๋ยว ๆ พี่ฮิวรอผมด้วยดิ" ผมตะโกนเรียกพี่ฮิวก่อจะวิ่งตามไป พี่ฮิวกำลังจะเดินไปลานจอดรถของคณะ ทำให้ผมต้องรีบวิ่งตามให้เร็วที่สุด โธ่เอ้ยยดันเกิดมาขาสั้นอีก พี่ฮิวนี่ก็จะรีบเดินไปไล่ควายที่ไหนว่ะ 

"แฮก ๆ ถึงสักที" ผมรีบวิ่งมาถึงตัวพี่ฮิวแล้วเอื้อมมือคว้าแขนไว้ก่อนที่เจ้าตัวจะเปิดประตูรถ 

"มีอะไร ?" แห่ม ๆ เสียงขรึมเชียวนะ คิดว่าผมกลัวไง ?? เออก็นิดนึงอ่ะ

"พี่จะไปไหน แล้วพี่เรียนที่นี่หรอ ทำไมผมไม่เคยเห็นหน้า ? แล้วยังเรียนคณะเดียวกับไอ่พี่น่อนอีก อย่างงี้พี่ก็เป็นเพื่อนมันอะดิ โอ้โหห โลกกลมพรหมลิขิตมากเลย พี่ว่ามั้ย ?" ผมถามพี่มันไปเป็นชุด พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ พี่มัน ริมฝีปากนั้นมันช่างน่าขบกัดแรง ๆ สักทีสองที

"แล้วมึงยุ่งอะไรด้วย ?"

"ก็ผมเป็นแฟนพี่ไง แฟนกันก็ต้องยุ่งได้ดิ" พี่นี่ก็ถามแปลก ๆ แต่แม่งเป็นแฟนกันกูยังไม่มีเบอร์ติดต่อพี่ฮิวเลย แย่ ๆ อย่างงี้ต้องขอ

"พี่ฮิวผมขอเบอร์พี่หน่อยดิ" ว่าแล้วก็เอ่ยปากขอซะเลย 

"กูจำเป็นต้องบอกมึง ?" เอ้าาา กวนตีนซะแล้วพี่เอ้ย ได้ ๆ เดี๋ยวจะได้รู้ว่าซีโน่คนนี้ทำอะไรได้บ้าง หึหึ

"หูยยยย ขอแค่นี้ก็ไม่ได้ คนใจ๋ร๊ายยย เราเป็นแฟนกันไม่ใช่หรอ พี่ลืมความหลังระหว่างเราไปแล้วใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวผมเตือนให้ก็ได้ ปะ !!! ขึ้นรถ" ผมพูดเองเออเองเสร็จสรรพพร้อมกับดึงมือคนตรงข้ามให้เดินมาด้วย ก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูรถ ? รถใครว่ะ ? แล้วรถพี่มันคันไหน ?

"เอ่อออ พี่ฮิว รถพี่คันไหนว่ะ"

"มึงปล่อยแขนกูเดี๋ยวนี้" เกือบละ กูเกือบปล่อยละ ทำไมจับแขนแค่นี้ต้องหวงตัวด้วยวะ ทำเสียงโหด หน้าโหดอีกต่างหาก ดีนะที่ผมมีภูมิต้านทานสูงบวกกับความหน้าด้านประหนึ่งฉาบด้วยปูนซีเมนต์นั่นเลยทำให้ผม ใจเเข็งพอที่จะไม่ปล่อยแขนพี่ฮิว

"ถ้าปล่อย พี่ต้องยอมบอกเบอร์โทรนะ" แถมยังมีข้อต่อรองอีก โอโหหห มึงเก่งมากซีโน่ ฉลาดจริง ๆ

"............................"

"เงียบ งั้นผมก็ไม่ปล่อย"ก็ตามนั้น พี่ไม่บอก ผมไม่ปล่อยไง

"กูไม่จำเป็นต้องบอกเบอร์ส่วนตัวของกูให้ ' คนอื่น' ที่กู 'ไม่รู้จัก'  และมึงมัน 'ไม่สำคัญ'  พอที่คนอย่างกูจะต้องคุยด้วย"  ผมได้แต่กระพริบตาปริบ ๆ มองด้วยความ 'ตื้นตันใจ ?' ที่พี่ฮิวยอมเปิดปากคุยกับผมด้วยประโยคยาว ๆแบบนี้ ถึงแม้ประโยคนั้นมันออกจะ เจ็บ นิดหน่อยก็เหอะ 

"ก็ได้ งั้นผมโทรถามไอ้พี่น่อนก็ได้" ว่าแล้วก็ปล่อยแขนแล้วล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อช็อปที่ผมสวมอยู่

"ฮัลโหล ไอ่พี่ซีน่อ...." ผมพูดไม่ทันจบประโยค พี่ฮิวก็กระชากโทรศัพท์ผมออกมาก่อนจะกดวางสายแล้วขว้างมาให้ผม แม่ง!!! โทรศัพท์ผมก็ไม่ใช่เครื่องบาท สองบาทนะเว้ย !!! 

"ขึ้นรถ" ได้ยินดังนั้นผมก็ได้แต่ยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมแล้วเดินตามขึ้นรถคันหรูสีดำไป แล้วความเงียบภายในรถก็เกิดขึ้น เอาแล้ววว พี่มันจะหลอกผมไปฆ่าหมกป่าไหมว่ะ 

"พี่ จ..จะ พาผม ป...ไป ไหน ?" ผมถามเสียงสั่นทันทีที่เห็นเส้นทางเริ่มเปลี่ยว

"หึ ทำไม มึงกลัวอะไรละ" 

"........................" มึงตอบพี่มันไปดิ ตอบไป จะเงียบทำสากกะเบือไรว่ะ ตอบไป๊ 

"กูจะพามึงไปห้าง" พี่มันเห็นผมเงียบเลยตอบผมกลับมา

"ไปทำไม?"ผมถามกลับด้วยความสงสัย ไปห้าง ? หิวข้าวหรือว่าไปซื้ออะไรว่ะ ?

"กู....หิว" พี่มันตอบมาเสียงเนือย ๆ เห้ย ๆ ๆ !! จะมาหลับกลางทางไม่ได้นะเว้ย ผมได้แต่พูดในใจไม่กล้าเถียงออกไปเพราะกลัวว่าถ้าเกิดพี่มันเปลี่ยนใจไม่พาไปห้างแต่พาไปฆ่าขึ้นมาผมคงจะซวย ผัวก็ยังไม่ได้เลย จะมาตายก่อนไม่ได้!!

 

ห้าง K MALL

 

"ถึงผมจะเป็นแฟนพี่แต่พี่จะมาทำกับผมแบบนี้ไม่ได้ !!" มันไม่ใช่เรื่องจริง ๆ นะครับ ตัวเองสั่งชาบูเซ็ตใหญ่มาซึ่งมันแพงบรรลัยมากิน แต่พอถึงคราวเช็คบิล ดันให้ผมจ่ายเองทั้งหมด ย้ำ !! ทั้งหมด ไอ่เหี้ยพี่ฮิว ทำร้ายกูมากครับ ไม่พอนะพอผมจ่ายเงินไปกับชาบูเซ็ตใหญ่ที่พี่มันแดกไปแค่คำสองคำแล้วเดินออกร้านมาเลย และตอนนี้ผมก็กำลังยืนเถียงกับพี่มันเรื่องน้ำหอม 

"ก็กูอยากได้ หรือมึงให้ไม่ได้ ?" โอโห พูดมาได้ ไอ่ให้อ่ะมันได้อยู่แล้วเพราะผมรวย แต่ !! พี่มันจะเหมาหมดทั้งร้านแบบนี้ไม่ได้

"เออ ก็ได้ว่ะ" สุดท้ายกูก็ต้องจ่าย มีอย่างที่ไหนว่ะให้ เมีย ? จ่ายทุกอย่าง ไม่พอยังใช้ให้ถือของอีก ตกลงกูเป็นเบ้พี่มันสินะ

"หึ" ไม่ต้องมากระตุกยิ้มมุมปากเลย เดี๋ยวปั๊ดตบคิ้วแตก ! 

 

"บ้านมึงอยู่ไหน"พี่ฮิวถามผมขึ้นมาระหว่างรถติดไฟแดง

"แน่ะ ๆ ถามทำไมครับ ชอบผมขึ้นมาแล้วละซี่ ?" ผมแกล้งกวนตีนพี่ฮิวไปงั้นแหละครับ รู้อยู่แล้วแหละว่ายังไง ๆ พี่มันก็ต้องไปส่งผมกลับคอนโดอยู่ดี

"มึงจะกลับมั้ย บ้านอ่ะ ถ้าไม่ก็ลงไป"พี่มันพูดไม่พอยังปลดล็อกรถฝั่งผมให้อีกต่างหาก ไรว๊าแกล้งนิดแกล้งหน่อยก็ไม่ได้

"ผมอยู่คอนโด XX ครับ" พี่มันเพียงแค่พยักหน้าแล้วขับรถออกทันทีที่ไฟเขียว ผมจึงนั่งเงียบมาตลอดทาง พรางใช้ความคิดไปด้วยว่าสถานะของผมกับพี่ฮิวตอนนี้สรุปมันคืออะไร ผมมั่นใจว่าตัวผมชอบพี่ฮิวนะ อาจจะยังไม่ถึงขั้นรักแต่ผมก็ปล่อยพี่เขาไปไม่ได้อยู่ดี พี่รู้ว่าระหว่างผมกับพี่เราเพิ่งรู้จักกันและพี่ฮิวคงยังไม่ได้คิดอะไรกับผม หรืออาจจะไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำ แต่ผมก็ยังอยากได้โอกาส อยากให้พี่ฮิวลองเปิดใจให้ความรักของผมสักนิดก็ยังดี ถ้าถึงตอนนั้นแล้วพี่ฮิวไม่ได้คิดอะไรกับผมเกินกว่านี้ ผมจะยอมถอยออกมาแต่ถ้าพี่ฮิวคิดเหมือนกันกับผม ถ้าถึงตอนนั้นแล้วพี่ฮิวอยากหายไปผมขอบอกเลยว่า ไม่มีทาง ผมจะรั้งพี่ไว้กับตัวผมตลอดไป

 

คอนโด XX

"พี่ฮิวครับให้ผมจีบพี่ได้มั้ยครับ?" ผมถามออกไปพร้อมรถที่หยุดจอดหน้าคอนโดผม

".........................." พี่ฮิวไม่ตอบเพียงแค่หันมาจ้องหน้าผมด้วยสายตานิ่ง ๆ ที่คาดเดาอารมณ์ในตอนนั้นไม่ได้

"ให้โอกาสผมจีบพี่ได้ไหมครับ ผมขอเวลาแค่เดือนเดียว เท่านั้น ถ้าถึงเวลาแล้วพี่ยังไม่รู้สึกอะไรกับผม ผมจะเป็นคนหายไปจากชีวิตพี่เอง "

PART Hill

ผมค่อนข้างตกใจกับคำพูดของมันพอสมควรนะ เพราะปกติคนที่เข้าหาผมทุกคนล้วนเข้ามาแล้วขอผมเป็นแฟนเลยด้วยซ้ำ ไม่มีหรอกไอ้ประโยค ขอโอกาส ขอจีบเนี่ย มันเลยทำให้ผมรู้สึกว่าซีโน่มันมีความมั่นใจขนาดนั้นเลยหรือไง แค่เดือนเดียวเนี่ยนะ ก็เอาสิในเมื่อมันอยากลอง ผมก็จะเล่นไปกับมัน แล้วมาดูกันว่าสุดท้ายคนที่เจ็บจะเป็นมันหรือผม 

"อยากทำอะไรก็ทำเพราะกูมั่นใจว่ากูไม่มีทางหันไปรักคนอย่างมึงได้หรอก หึ" ผมตอบมันไปพร้อมกับเอื้อมมือไปเปิดประตูฝั่งมันออก แล้วแกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ มันจนได้ยินเสียงลมหายใจติดขัดของมัน หึ แค่นี้ก็หายใจติดขัดแล้วหรือไง อ่อนชะมัด

"ลงไปได้แล้ว" ผมไล่มันลงไปทันที เพราะเริ่มง่วงนอนเต็มทีละ น่าเบื่อชะมัด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk

อัปครบแล้วนะ อิอิ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะค่ะ มีกำลังใจในการแต่งขึ้นเยอะเลยยย ^^

 #ฮิวซีโน่

ความคิดเห็น