facebook-icon

ผลงานเรื่องแรก คิมเมจงเจริญ

💖 ตอนพิเศษ : พูดคุยกับตัวละคร

ชื่อตอน : 💖 ตอนพิเศษ : พูดคุยกับตัวละคร

คำค้น : คิมหันต์, เมษา, นิยายวาย, นิยายy, lastlove, รักสุดท้ายนายบ้านนอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 16:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
💖 ตอนพิเศษ : พูดคุยกับตัวละคร
แบบอักษร

คิมหันต์เดินมาพร้อมกับสมาร์ทโฟนเครื่องหรู เขาเปิดกล้องบันทึกวิดีโอแล้วนั่งลงบนโซฟาสีน้ำตาลเข้มใจกลางบ้าน มันเป็นเวลาสี่โมงกว่าๆที่พระอาทิตย์เริ่มตกดิน แสงสีส้มสาดผ่านช่องหน้าต่างทำให้บรรยากาศดูอบอวลเพราะแสงสีนวล วันนี้พระเอกสวมเสื้อยืดสีขาวธรรมดากับกางเกงขาสั้นสีดำ เขาเช็ดผมตัวเองเบาๆด้วยผ้าขนหนูที่พาดไว้บนบ่า ไม่แค่นั้นยังมีน้องธนินตัวแสบนั่งอยู่บนตักด้วย ใช่...มันผ่านไปไวเหมือนโกหกเพราะตอนนี้น้องธนินปาเข้าไปสามขวบกว่าแล้ว เด็กชายผิวขาวในชุดเสื้อยืดคอกลมสีขาวและกางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน ตอนนี้นั่งอยู่ยนตักพ่อของเขา เจ้าตัวไม่ได้รบกวนอะไรเพียงแค่คอยดูว่าคิมหันต์จะทำอะไรต่อจากนี้ ร่างสูงเช็คมุมกล้องก่อนกดบันทึกใหม่เป็นครั้งที่สองก่อนพูดว่า....

"สวัสดีครับ ผมชื่อคิมหันต์ เพื่อนเรียกไอ้คิม ลืมกันรึยัง ก็คิมหันต์พระเอกฟิคจากเรื่องรักสุดท้ายนายบ้านนอกไง ตอนนี้ผมเปลี่ยนไปแล้วลองอ่านดูสิว่าผมในตอนที่หนึ่งกับตอนจบต่างกันแค่ไหน ฮ่าๆ แหงล่ะ เพราะตอนนี้เป็นพ่อคนแล้ว ตัวแสบธนิน ลูกชายผมเอง เห้ออออ เป็นพระเอกอยู่ดีๆโดนปลดไปเป็นเพื่อนพระเอกซะงั้น ฟิคเรื่องต่อไป รักสุดท้ายนายจอมโหด ผมคงได้แค่รับบทเป็นเพื่อนพระเอกเพราะไอ้สิได้ข่าวว่าเค้าเป็นพระเอกน่ะเรื่องนี้ ยังไงก็ฝากติดตามกันด้วย ได้ข่าวว่าไรท์จะแต่งภาคลูกด้ต่อ กว่าธนินจะโตผมคงแก่โขจนผมหงอกไปครึ่งหัว ขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่คอยเชียร์ให้ผมกับเมษารักกัน ขอโทษด้วยถ้าเป็นพระเอกที่นิสัยไม่พระเอกเอาซะเลย ฮ่าๆ เจอพระเอกสิระพ่อพระแสนดีก็อย่าลืมพระเอกนิสัยเสียเหยียบดินขึ้นบ้านแฟนตัวเองล่ะ ร้ายๆแบบผมไม่มีใครร้ายเท่าแล้วมั้ง เอาเป็นว่า...ต่อให้เจอพระเอกฟิคเรื่องไหนก็อย่าลืมพระเอกอย่างคิมหันต์คนนี้นะครับ จะเจอพระเอกฟิคที่แสนดีแค่ไหนอย่าหลงรักเค้าจนลืมรักพระเอกเก่าๆที่นิสัยไม่เอาไหนอย่างผมล่ะพระเอกที่ชื่อ คิมหันต์ พิพัฒนภูวดล...หวังว่าผมจะอยู่ในใจพวกคุณไปนานๆ เอ้าๆๆๆ ธนิน หวัดดีพี่เค้าสิลูก พี่ผู้อ่านเค้าชอบหนูนะ"

ได้ยินอย่างนั้นธนินรีบโดดลงจากตักผู้เป็นพ่อ เด็กน้อยเขยิบมาด้านหน้าเท้าแขนลงบนโต๊ะที่มีสมาร์ทโฟนวางอยู่ ธนินยิ้มกว้างโบกมือให้กล้องสองสามครั้งแล้วตะโกนดังลั่นพร้อมกล่าวสวัสดี

"สวัสดีครับบบบ ธนินเองง โตแล้ว เลิกกินนมขวดแล้วด้วย  พ่อคิมหันต์บอกว่าถ้าอยากโตเป็นหนุ่มให้เลิกกินขวดนม ตอนนี้น้องจ๋าเลยกินนมกล่องแทน พ่อจ๋าบอกว่าพี่ผู้อ่านชอบว่าพ่อจ๋า เพราะพ่อจ๋านิสัยไม่ดี ชอบแกล้งป๊าเมษา คิคิ รอธนินโตธนินจะจัดการพ่อจ๋าเองถ้าพ่อจ๋าแกล้งให้ป๊าร้องไห้บ่อยๆ เพราะพอธนินโต พ่อจ๋าก็จะแก่ สู้น้องไม่ไหวแน่ๆ จุ๊บบๆ"

เด็กน้อยทำปากจู๋ใส่กล้องแล้วหันหน้าไปทางขวา ทำท่ากวักมือคล้ายเรียกใครบางคนให้เดินเข้ามาหา คนตัวเล็กผิวขาวทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาคู่กับคิมหันต์ เมษานั่นเองดูท่าจะยุ่งอยูากับอาหารมื้อเย็นเพราะเจ้าตัวคาดผ้ากันเปื้อนอยู่ดูคุ้นตาเป็นภาพที่คิมหันต์เห็นอยู่ทุกวัน

"ทำอะไรกันเนี่ยสองพ่อลูก"

เมษาพูดพร้อมกับจัดผมจัดเผ้าให้เห็นผ่านเลนส์กล้อง

"ฟิคจบแล้ว ล่ำลาผู้อ่านหน่อยสิ"

คิมหันต์นั่งไขว่ห้างกอดอกเขาชี้ปลายนิ้วให้ดูสมาร์ทโฟนที่กำลังบันทึกวิดีโอ เมษายิ้มกว้างพยักหน้าตอบก่อนลงมานั่งข้างล่างคู่กับน้องธนินที่ยืนท้าวโต๊ะ ยักคิ้วหลิ่วตาเล่นกับตัวเองผ่านกล้องไม่หยุด เขาคว้าตัวเด็กน้อยให้มานั่งตักตนก่อนพูดว่า

"อ่า...จบซักทีสินะ ฮ่าๆ อ๊าาาาาา ใจหายยังไงไม่รู้ นี่เราสองคนหมดบทบาทจริงแล้วใช่มะ จริงๆเลย นี่ใจหายจริงๆนะเนี่ย ยังไงก็...ขอบคุณพี่น้องผู้อ่านทุกคนนะ ที่เอ่อ... เอาใจช่วยและติดตามเรื่องราวของเราสองคนมาตลอด เมษาไม่รู้จะพูดอะไรอ่ะ แต่อยากให้ เก็บนายเอกตัวน้อยๆ ร้องไห้เก่งๆขี้แงไว้ในใจนานๆนะครับ อย่าลืมกันไปละ บ้ายบาย ยังไงก็...ถ้าโดนไอ้ผมรองทรงสูงแกล้งจะรีบมาฟ้องเลยคอยดู เมษาดูแลตัวเองได้แล้ว พี่ๆน้องๆ แม่ๆไม่ต้องเป็นห่วงมาก รักนะครับ ขอบคุณที่คอยเชียร์ให้เรารักกันมาตลอด อ้อ!!! อย่าลืมดูนะครับว่าน้องธนินโตไปจะหล่อขนาดไหน ฮ่าๆ"

"ทำอะไรกันอยู่คะ มาทานข้าวได้แล้วค่ะ"

ยังไม่ทันไรป้าแหม่มเดินออกมาพร้อมกับถ้วยข้าวต้มหมูสับใส่แครอทหั่นเต๋า เมนูโปรดของน้องธนินที่เพียงแค่ได้กลิ้นก็รีบดีดตัวลุกออกจากตักเมษา เด็กน้อยเดินไปดึงชายเสื้อป้าแหม่ม หล่อนเกรงว่าน้ำซุปจะหกรดเข้าจึงวางถ้วยข้าวต้มไว้บนโต๊ะเสียก่อน อะไรกันที่ทำให้คุณหนูตัวน้อยตื่นเต้นได้ขนาดนี้ เด็กน้อยรีบดึงป้าแหม่มให้นั่งลงบนโซฟาข้างคิมหันต์ ดูท่าเธอจะไม่เข้าใจด้วยเพราะช่วงวัยที่ไม่เข้าถึงเทคโนโลยี ป้าแหม่มหรี่ตามองคล้ายสงสัยว่าพวกเขาสามคนมัวทำอะไรกับจอสี่เหลี่ยม

"ป้าแหม่มมาๆ ถ่ายวิดีโอๆๆๆ เร็วๆ พี่ผู้อ่านรออยู่"

"หื้มมม ให้ป้าทำอะไรคะคุณหนู"

ป้าแหม่มถามน้องธนินที่ยืนแล้วกระโดดไปมาซ้ำๆอยู่กับที่

"บอกลาพี่ผู้อ่านไงครับ ฟิคเราจบแล้ว น้องจ๋ากับพ่อจ๋าแล้วก็ป๊าพูดไปแล้ว เหลือป้าแหม่ม เร็วสิๆๆๆ"

ป้าแหม่มเขยิบมานั่งข้างคิมหันต์เพื่อให้ตนเข้าใกล้โฟกัสกล้องมากกว่าเก่า ก่อนพูดว่า

"ขอบคุณนะคะ ที่ติดตามเรื่องราวของคุณหนูของป้าจนจบ ถึงคุณหนูจะนิสัยเสียไปบ้างก็อย่าเกลียดหรือโกรธแกเลย ผิดที่ป้าเองที่ตอนเด็กอาจจะตามใจมากไป ฮึก!!... โถ่....ป้าร้องไห้อีกแล้ว พอดีกว่าค่ะ อายเค้า"

"โอ๋ๆๆๆ ป้าแหม่มขี้แงจังเลย มาๆ ธนินโอ๋เองนะ โอ๋ๆ"

น้องจ๋าปีนขึ้นไปนั่งบนโซฟาแล้วใช้ปลายนิ้วปาดเช็ดคราบน้ำตาให้หญิงวัยชราที่ล่ำลาได้ไม่กี่คำดันกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว คิมหันต์ส่ายหัวสองสามครั้งก่อนหยิบสมาร์ทโฟนมาไว้ในมือ เขาเชิดมุมกล้องขึ้นสูงก่อนยักคิ้วให้กล้องสองครั้ง ร่างสูงคว้ากอดเอวเมษาที่กำลังลุกขึ้นให้ล้มตัวนั่งลงบนโซฟาอีกครั้ง ความเจ้าเล่ห์ไม่รอช้าจึงหอมฟอดใหญ่ลงแก้มของเมษาซ้ำสองครั้ง

"ฮ่าๆ ทำอะไรอายเค้า อย่านะ!!!"

"ฮ่าๆๆๆ บายครับ อาจจะเจอพวกเราได้ในภาคสอง เพราะคงมีบทบ้างแหละ"

คิมหันต์โบกมือเป็นครั้งสุดท้ายให้กล้องหน้าของสมาร์ทโฟน เจ้าตัวล่ำลาด้วยการกระทำหวาดหวานบาดใจกับเมษาที่ดูท่าไม่เห็นด้วยเอาซะเลย เสียงน้องจ๋าพูดเจื้อยแจ้วเป็นการปลอบโอ๋ป้าแหม่ม บวกกับเสียงเมษาที่โวยวายในท่าทีของคิมหันต์จอมฉวยโอกาส วิดีโอถูกตัดไปพร้อมกับความทรงจำของตัวละครทุกคนที่ต่างเข้ามาสร้างสีสันและหลากความรู้สึกให้กับผู้อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ

"โอ้ย!!!!เจ็บนะน้ำตาล"

คิมหันต์โดนน้ำตาลโถมตัวใส่เข้าเต็มเปาเมื่อเพื่อนซี้สี่ขาดีดตัวขึ้นโซฟาแล้วเบียดแทรกเมษาให้เขยิบออกห่าง มันสั่นหางไปมาส่งเสียงครางหงิงๆในคอคล้ายว่ามีอะไรจะบอก

"ลงไปน่ามันหนัก เห้!!อย่างับเสื้อ น้ำลายแกเหม็น"

น้ำตาล Said

"ทำไมไม่ให้ชั้นเข้ากล้องบ้างล่ะเพื่อน!!!" แงง!!!!! หงับ!!!

"โอ้ย!!!"

คิมหันต์ร้องดังเมื่อน้ำตาลชิงงับข้อมือของเขา คมเขี้ยวถูกฝังลงเบาๆแต่ก็พอจะสร้างความเจ็บปวดได้บ้าง มันกระโดดลงจากโซฟาเดินสะบัดก้นวิ่งหนีออกไปวิ่งเล่นที่สนามหน้าบ้าน หาสนใจไม่ว่าตนทำอะไรไว้กับเจ้าของบ้านที่ให้ทั้งที่อยู่ให้ทั้งอาหาร คอยอาบน้ำพาไปตัดขนอย่างคิมหันต์ ที่ไม่รู้เลยว่าโดนเพื่อนซี้งอนเข้าเพราะไม่พามาเข้ากล้องด้วยซะแล้ว

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว