คอมเม้นใดบันทอนการเขียนไรท์ก็ขออนุญาตลบนะคะ

ตอนที่ 9 แค่นอนกอด

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 แค่นอนกอด

คำค้น : ยัยแสบร้ายกับพี่ชายมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2560 10:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 แค่นอนกอด
แบบอักษร

 

ดีอ้อนเข้ามาในเจนนี่ที่กำลังหลับอยู่ เขาแทรกตัวเขาไปในผ้าห่มแล้วส่วมกอดผู้หญิงขี้เซาไม่ยอมตื่น แถมยังมุดตัวส่วมกอดกลับ

"อรุณสวัสดิ์ ค่ะองค์หญิงเจนนี่" เสียงพูดพร้อมเสียงหายใจ เธอคอยๆ ปรี่ตา ในระดับสายตาเห็นแผ่นอก ด้วยสัญชาตญาณลูกมาเฟียเธอเลยถีบเข้าที่ท้องน้อยเข้าอย่างจังจนคนร่างโตที่อยู่ใกล้กับขอบเตียงลงไปนอนเล่นบนพื้น

"โอ้ย!" เสียงเจ็บจากการตกและเจ็บเพราะรอยช้ำแผลเมื่อวาน

"พี่ดีอ้อน"ยัยตัวร้ายที่ทำร้ายได้แต่ปิดปากตัวเอง

"ถีบซะแรง เจ็บจนลุกไม่ไหวแล้ว" เขาสำออยไม่มีท่าทีจะลุก

"เจนนี่ ไม่ได้ตั้งใจใครจะรู้ล่ะว่ามีคนมานอนกอดยังนี้ และก็ไม่ชินด้วย" หยิงสาวแก้ตัวอย่างมีเหตุผล พร้อมพยุงคนแกล้งเจ็บหนักตรงหน้าให้นั่งบนเตียง

เขาใช้มือแกร่งช้อนตัวเธอโอบกอดแน่นทิ้งตัวลงที่นอน ฟรึบ! แล้วสบตาเธออย่างอ้อน

"ไม่" คำปฎิเสธจากหญิงสาว

"แค่กอดให้ชินไง ขออยู่แบบนี้ซักพักนะเจนนี่ "

"อืม ก็ได้" เธอพยักหน้าตอบพร้อมกอดตอบกลับ

"ไม่ไปทำงานเหรอค่ะ สายแล้วนะคะ" หลังจากที่นอนกอดกันผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง

"พี่บอกกำตัวเองแล้วว่าวันนี้หยุดได้" เขาที่กำลังงัวเงียกอดเธอแล้วหลับต่อ

"แต่ตอนนี้เจนนี่มีนัดกับคาร่า" ฉันดีดตัวขึ้นเพื่อที่จะไม่ใจอ่อน เขานอนไม่สนใจที่เธอพูด

"กลับไปนอนห้องตัวเองได้แล้ว" เขาทำเหมือนไม่ได้ยินแล้วนอนต่อ

หลังจากที่ฉันเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ พ่อมาเฟียคนดื้อก็กลับไปห้องตัวเองซะแล้ว

ห้างใหญ่แบรด์ดัง ศูนย์รวมความหรูด้านแฟชั่น ที่ตระกูลไล เป็นเจ้าของอยู่

"เจนนี่ แกช้าจริงฉันรอนานแล้วนะ" คาร่าที่มาก่อนล่วงเวลา

"แหม่ รอนิดรอหน่อยไม่ได้เลยนะ" ฉันเชื่อว่ายัยนี้พึ่งรอไม่เกินสิบนาที

"ไปดูชุดบิกินี กันก่อนดีกว่าปะ เลิกหน้าง้อได้แล้ว"

หลังดูเสื้อผ้าเครื่องสำอ่างตามสไตส์ผู้หญิงกันเสร็จ แล้วมานั่งชิวที่ร้านของคาร่า

"ตกลงได้วันว่างแกหรือยัง คาร่า"

"ก็เคลียร์งานใกล้เสร็จ พร้อมเมื่อไหร่ ไปสวยๆเลยคร้า"

"รีบเลยนะก่อนที่จะเริ่มทำแบรนด์น้ำหอมของฉัน" มันเป็นความฝันที่จะทำมาแต่ตั้งแต่เด็กของฉัน

"ธุรกิจตระกูลแกจะเอาครบวงจร ชีวิตคนเลยหรือไง" คาร่าพูดหยอก

"นี้ก็คิดว่าจะทำร้านอาหารหลายสาขาแบบนี่ แข่งกับแก " ฉันพูดแซวกลับ

"หยุดเลย ให้เพื่อนทำมาหากินสะดวกหน่อย ฮ่าๆ"

"ไง เจนนี่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" ฉันมองตามเสียงของเขาเสียงผู้ชายเดินมาทางโต๊ะ

"สวัสดีค่ะ พี่จัสมิน"  ฉันกล่าวทักทายเพื่อนเคยสนิทของพี่ดีอ้อนพี่ชายคาร่า

"สวยเหมือนเดิมเลยนะ พึ่งมาจากสวิตเหรอ"

"เปล่าค่ะ เจนนี่มาอยู่เกือบจะสองเดือนแล้ว" ฉันกลับมาเกือบจะสองเดือน

"พี่ไม่ค่อยเจออยู่ดี คาร่าก็ไม่เล่าอะไรให้ฟัง" เขาหันไปค้อนคาร่าเบาๆ

"คร้า น้องผิดเอง" คาร่าตอบกลับ

"พี่จัสมินกินอะไรมาหรือยังค่ะ คาร่ากับเจนนี่พึ่งเลือกเมนูไปเมื่อกี้"

"ก็ดีเหมือนกัน กินข้าวพร้อมเจนนี่ในรอบหลายปี"

หลังจากกินอาหารเสร็จก็ถามสารทุกข์สุกดิบเล่าอดีตสมัยยังเป็นเด็กกันจนแยกย้ายกันกลับ

 

 

 

 

โมเลกุลขอบคุณผู้ที่ติดตามนักเขียนมือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ

1 เม้น คือ ล้านกำลังใจของโมเลกุล

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Handsom00006.gif
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว