ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

INTRO

INTRO

 

ฟริ้ววววว~

สายลมยามค่ำคืนบัดโบกลงมาอย่างหนักราวกับพายุที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างให้พังพินาศ หากแต่ความแรงของมันไม่ได้ทำให้บ้านเรือนหรือผู้คนปลิวหายไปพร้อมกับมันอย่างที่ควรจะเป็นแม้แต่น้อย ดวงตาคมฉายแววดุดันจ้องมองขึ้นไปบนฟ้าที่บัดนี้เต็มไปด้วยกลุ่มดาวน้อยใหญ่ที่ส่องประกายระยิบระยับ ดวงจันทรายังคงส่องสกาวไม่ต่างจากวันนั้น...เมื่อพันปีก่อน

ชายหนุ่มละสายตาจากท้องฟ้าแล้วทอดสายตามองไปข้างหน้าซึ่งมีแหล่งรื่นเริงบันเทิงใจตั้งเรียงรายอยู่ใกล้กันราวกับตึกแถว หากแต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่อย่างนั้น...เพราะมันเจริญกว่าคำนั้นมากนัก

 

ร่างสูงกำยำกว่าร้อยแปดสิบกว่าก้าวย่างไปตามทางเท้าบนถนนช้าๆเพื่อซึบซับกลิ่นไอของแสงจันทร์ยามค่ำคืน กี่ร้อยปีแล้วนะที่เขาไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนี้...

ทุกวันผ่านไปอย่างน่าเบื่อหน่าย กลางวันไปเรียน กลางคืนกลับเข้าคฤหาสน์แสนเงียบเหงา บางครั้งการมีชีวิตอยูเหมือนผู้คนปกติทั่วไปก็เป็นสิ่งที่เขาปรารถนามาตลอด...

เพียงแต่มันไม่เคยเป็นจริงก็เท่านั้น

 

::ฮันเตอร์::

ผมเดินไปตามทางถนนช้าๆด้วยหัวใจเคว้งคว้างและว่างเปล่า มันน่าแปลกที่วันนี้อยู่ๆผมก็อยากจะออกมาสูดดมมลพิษข้างนอกแทนที่จะนอนพักผ่อนอยู่ที่คฤหาสน์หรือคอนโดส่วนตัวที่ไหนสักแห่ง บางทีชีวิตก็น่าเบื่อเกินกว่าจะเดินอยู่เพียงลำพังนะว่าไหม...

พันกว่าปีเลยนะที่ผมยังคงมีชีวิตอยู่โดยปราศจากผู้หญิงข้างกาย หรือบางทีมันอาจจะเป็นความเชื่อผิดๆของผมเองที่จะเฝ้ารอผู้หญิงคนนั้น...คนที่ผมพร้อมจะมอบให้ทุกอย่างแม้กระทั่งความเป็นอมตะ

 

ปึก!!

"โอ้ยยย!! คายยยอ่าาา~" ผมตวัดสายตากลับไปมองผู้หญิงที่นั่งกองอยู่กับพื้นด้วยความไม่พอใจที่เดินชนผม ทางมันก็ออกจะกว้างขวางไม่มีตารึไง!?

ฟริ้ววววว~

"อึก..." ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อสายลมพัดพากลิ่นของเธอให้ลอยมาแตะจมูก สัญชาตญาณนักล่าเหมือนจะถูกปลุกขึ้นมาเอาเสียง่ายๆทั้งที่ผมเคยควบคุมมันมาแล้วกว่าเก้าร้อยปี

"อึก...คายยยยเนี้ยยยย~"

พรึ่บ!

เธอเงยหน้ามองผมทั้งที่ยังคงนั่งอยู่กับพื้น น้ำเสียงย่านคางนั่นทำให้รู้ได้ทันทีว่าเธอคงเมาและจะเดินไปที่ไหนซักแห่งซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจมันเท่าไรนักเพราะตอนนี้สิ่งที่ผมสนใจมากที่สุดก็คือ...เธอคนนี้!

 

ผมพยายามควบคุมกลไกของร่างกายตัวเองอย่างหนักแล้วชันเท่าลงตรงหน้าเธอซึ่งเธอก็มองผมอยู่ด้วยดวงตาใสแป๋วที่ทำให้หัวใจผมเต้นแรงจนแทบผิดจังหวะ ทั้งที่ความจริง...มันไม่เคยเต้นแบบนี้มาเก้าร้อยกว่าปีแล้ว

เธอเอียงหน้ามองผมอย่างน่ารักแล้วใช้นิ้วจิ้มลงที่แก้มผมเบาๆสองทีแล้วหัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนาน ถ้าเป็นคนอื่นมันคงตายไปนานแล้ว แต่นี่มันเป็นเธอ...

"แก้มนุ๊มมมมนุ่ม ฮ่าๆๆ" เหมือนเธอมีพลังวิเศษที่สามารถทำให้ผมยิ้มออกมาได้โดยไม่ต้องพยายามอะไรเลย กลิ่นเลือดในกายเธอมันชั่งเย้ายวนจนผมอยากจะฝังเขี้ยวลงที่ต้นคอระหงนั่นแล้วดูดกลืนเลือดที่อยู่ภายในให้คุ้มกับความทรมานที่มีอยู่ตอนนี้

"มาจากไหน" น้ำเสียงของผมคงไร้ความเป็นมิตรอย่างที่สุดเพราะตอนนี้รอยยิ้มน่ารักมันหายไปแล้ว และแทนที่ด้วยริมฝีปากน้อยๆที่แบะคว่ำลงเหมือนกำลังจะประท้วงให้พ่อแม่ซื้อของเล่นให้ ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงเพราะไม่สามารถอ่านใจเธอได้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ เลยยกมือขึ้นลูบหัวทูยเบาๆ ถึงผมจะเก่งแค่ไหนก็คงไม่เก่งถึงขนาดอ่านใจคนได้หรอกนะ...แต่ก็ใช่ว่าจะทำอย่างอื่นไม่ได้

 

ฟุ่บ!

ผมรับเธอไว้ในอ้อมกอดได้ทันพอดีก่อนที่เธอจะล้มลงไปนอนกับพื้น กลิ่นหอมอ่อนๆจากเธอมันทำให้ผมเผลอสูดดมเข้าปอดอย่างลืมตัวก่อนจะได้สติกลับคืนแล้วช้อนตัวเธอขึ้นสู่อ้อมกอดแล้วเคลื่อนตัวหายไปด้วยความไวที่มนุษย์คาดไม่ถึง

ฟุ่บ

ผมวางร่างของเธอลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่ในคอนโดอย่างแผ่วเบาแล้วผละออกมายืนมองสำรวจร่างกายบอบบางสมส่วนด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย

หัวใจผมเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าจะหลุดออกมาข้างนอก เธอเป็นใครกันนะ...

ทำไมถึงทำให้ผมสับสนได้ขนาดนี้

"อืมมมม~" เสียงครางจากลำคอระหงมันทำให้ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความหิวกระหายตามสัญชาตญาณถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งทั้งที่พึ่งดับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า ผมเคลื่อนตัวเข้าไปหาเธอด้วยความเร็วแล้วนั่งลงตรงขอบเตียง มือหนาเอื้อมไปลูบลำคอระหงอย่างแผ่วเบา ด้วยความรู้สึกหวงแหน

มันน่าเหลือเชื่อที่ผมรู้สึกต้องการเธอมาก แต่กลับนั่งทรมานตัวเองอยู่แบบนี้เพื่อให้เจ้าหญิงน้อยได้หลับสบาย

มันคืออะไรกันความรู้สึกนี้...

บางที...ผมอาจตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็นก็ได้

 

*********************************

::ปริ๊นเซส::

"อือออ~" ฉันครางออกมาในลำคอเบาๆแล้วขยับพลิกตัวอย่างยากลำบาก ดวงตากลมโตลืมขึ้นมาเพื่อปรับโฟกัสแสงแล้วหลับลงอีกครั้งเพื่อเรียกสติตัวเองกลับคืน เมื่อคืนฉันไปดื่มกับกลุ่มเพื่อนๆแล้วก็เมามาก จากนั้นก็ขอตัวกลับก่อนเพราะไอ้แดนเพื่อนสนิทมันบอกว่าจะมารับ ฉันก็เลยเดินออกไปรอมันที่ข้างถนนแล้วก็ไปเดินชนผู้ชายคนนึงที่เห็นหน้าไม่ค่อยชัด หลังจากนั้นก็...

"ตื่นแล้วหรอ"

พรึ่บ!

ฉันรีบลืมตาขึ้นมองอีกครั้งแล้วยันกายลุกขึ้นอย่างยากลำบากเพื่อมองหาต้นเสียง ละแล้วที่นี่มันที่ไหนเนี้ย!! ผู้ชายคนนึงกำลังยืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทางเหมือนนายแบบนิตยสาร เขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้านอกจากผ้าขนหนูพันรอบกาย ใบหน้าของเขาออกไปทางชาวยุโรปอย่างชัดเจน ดวงตาคมคู่นั้นสะท้อนกับแสงกลายเป็นสีฟ้าครามให้ความรู้สึกใจเต้นแรงอย่างน่าประหลาดเมื่อจ้องมอง ความสูงของเขาคงจะประมาณร้อยแปดสิบกว่าๆเห็นจะได้

"ที่นี่คอนโดนายหรอ?"

"...." เขาไม่ตอบแต่กลับมองฉันนิ่งๆ ฉันไม่ได้ตกใจมากนักเพราะเหตุการณ์แบบนี้มันเคยเกิดขึ้นบ่อยๆ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใสซื่อเหมือนหน้าตาเท่าไรนักแต่ก็ไม่ร่านถึงขนาดนอนอ้าให้ใครมาเสียบง่ายๆหรอกนะ

"เธอหิวไหม ฉันซื้อโจ๊กมาให้"

"ไม่ล่ะ ฉันว่าจะกลับแล้ว" ฉันตอบเลี่ยงๆเพราะรู้สึกกลัวสายตาคู่นั้นอย่างประหลาด ขาสองข้างก้าวลงจากเตียงแล้วเดินไปทางประตูที่คิดว่าเป็นห้องน้ำทันที

"ฉันบอกหรอว่าจะให้เธอกลับ"

เฮือก!

ฉันสะดุ้งตัวเฮือกอย่างตกใจที่แผ่นหลังสัมผัสกับแผงอกกว้าง ขะเขามาได้ยังไง!? มันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่เขาจะเดินมาถึงตัวฉันในเวลาแค่เสี้ยววิ ถ้าเขาวิ่งมาฉันก็ต้องรู้สึกได้สิ ตะแต่นี่มัน...

"นะนาย..."

"อย่าถามในสิ่งที่เธอจะต้องรู้มัน...ในอีกไม่ช้า"

มะหมายความว่าไง!

 

 
***********************
ขอคอมเมนต์คนละ 1 เม้นเพื่อเป็นกำลังใจได้ไหม 🙏
 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/831305/1860326501-member.jpg

  http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/831305/915176702-member.jpg

ห้ามคัดลอกเนื้อหาหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด นิยายทุกเรื่องกลั่นกรองออกมาจากสมองของตัวเอง ติดลิขสิทธิ์ทุกเรื่อง หากพบเห็นการคัดลอกเนื้อไม่ว่าจะทั้งหมดหรือน้อยนิด เวย์จะดำเนินการตาทกฎหมายทันที เอาเรื่องให้ถึงที่สุด

อย่าคิดว่าไม่กล้าเอาเรื่อง!!!

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/831305/1421561423-member.jpg

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/831305/1763353668-member.jpg

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/831305/915176702-member.jpg

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/831305/216442808-member.jpg

"ขอบคุณทุกๆกำลังใจและแรงสนับสนุนที่ให้ไรท์นะคะ สัญญาจะพัฒนาฝีมือให้ดีกว่านี้ ขอบคุณจากใจค่ะ"

 ช่องทางการติดตาม คลิก → เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/831305/915176702-member.jpg

 

- แต่งนิยายครั้งแรก 13 พฤศจิกายน 2016 -

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น