ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP7.ทำโทษ เกือบnc

ชื่อตอน : EP7.ทำโทษ เกือบnc

คำค้น : Ep.07

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 57.6k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2560 10:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP7.ทำโทษ เกือบnc
แบบอักษร

อย่าบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน.

 

 

 

 

 

 

"อื้มมมมม พะ..พอแล้ว"

ร่างบางครางออกมาเสียงเหนื่อยๆ เพราะตั้งแต่กลับมาเขาก็ทำตามคำพูดเขาลงโทษเธอตั้งแต่หัวค่ำจนตอนนี้จะเช้าแล้วยังไม่พออีก ไปอดอยากมาจากไหนก็ไม่รุ้

"ยังไม่หายโกรธเลย"

ร่างสูงตอบก่อนจะก้มลงไปซุกไซ้ซอกขาวอย่างกระหาย ก่อนจะฝังริมฝีปากไว้เต็มคอ

"อื้มมม มาร์ค"

ร่างบางครางก่อนจะเรียกชื่อเขาเบาๆ ร่างสูงก็ไม่หยุดเขายังตั้งใจฝากรอยไว้บนต้นคอขาวโทษฐานทำให้เขาโกรธ โกรธมากด้วย

ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ชกหน้าพวกนั้น เหอะ

"แพร แพร"

ร่างสูงเรียกร่างบางอีกครั้งเมื่อเธอเงียบไป ร่างสูงค่อยเหลือหน้าไปมองหน้าร่างบาง ก็เห็นว่าเธอหลับไปแล้วสงสัยจะเพลีย หึ

"หึ สงสัยต้องลักหลับแล้วสิ"

ร่างสูงพูดก่อนจะเริ่มบทรักต่อคนเดียวเพราะร่างบางหลับไปแล้ว

 

 

 

 

 

@มหาลัย

"โอ้ยย"

ร่างบางสบถออมาเบาๆทันที่ก้นถึงเก้าอี้

"แพร เป็นอะไรหรือเปล่า"

พาคินที่เข้าห้องเรียนมาพร้อมร่างบางถามขึ้น

"เราเจ็บเอวนิดหน่อยอ่ะ"

ร่างบางหันมาตอบเพื่อนยิ้มๆ ก่อนจะใช้มือจับตรงเอว เหอะเพราะไอคนมักมากนั้นแหละขนาดเธอหลับไปแล้วยังจะลักหลับอีก ทำให้เธอระบมไปทั้งตัว แถมยังมีรอยไว้เต็มคอจนเธอต้องใส่เสื้อแขนยาวปิดทั้งตัวมาเรียน 

"อ่อ โอเคน่ะ"

พาคินมานั้งข้างๆร่างบางก่อนจะถามออกไปอีก ร่างบางำยักหน้าตอบก่อนที่อาจารย์จะเขามาสอนพอดี

 

"แพร ไปกินข้าวกัน"

เรียนเสร็จก็เที่ยงพอดีพาคินจึงมาชวนร่างบางให้ไปกินข้าวด้วยกัน

"อืออ ก็ได้"

ร่างบางยืนคิดสักพัก ก่อนจะตอบตกลง

 "ปะ"

พาคินยิ้มดีใจก่อนจะ พาร่างบางไปรถตัวเอง

 

 

ร้านหลังมหาลัยร้านเดิมที่พาคินชอบพาร่างบางมากินบ่อยๆ

"รับอะไรดีคับ"

พนักงานมารับออเดอร์

"เอ่อผมเอา ข้าวผัดกุ้งไม่ใส่ผักคับส่วนแพร.."

ร่างสูงพูดก่อนจะหันไปมองร่างบาง

"เหมือนเดิม"

"แล้วก็ผัดไทยกุ้งสดคับ"

เมื่อร่างบางตอบไปพาคินก็หันไปสั่งพนักงาน เพราะเธอกับเขาชอบมาร้านนี้และจะสั่งเหมือนเดิมทุกครั้ง จนรู้แล้วว่าจะสั่งอะไร

"กินแต่เดิมๆ"

พาคินพูดขึ้นก่อนจะหันไปมองร่างบาง

"คินก็เหมือนกันแหละ"

ร่างบางตอบก่อนจะยิมให้ ทำให้ร่างหนาต้องยิ้มตาม

"นานแล้วเนอะที่เราไม่ค่อยมาร้านนี้"

เมื่อนั้งมาได้สักพักพาคินก็พูดดขึ้น ทำให้ร่างบางหันไปมองเขาก่อนจะตอบ

"นั่นสิ"

ร่างบางตอบก่อนที่เสียงไลน์จะดังขึ้น

ติ๊ด ติ๊ด

ร่างบางยิ้มโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะเปิดอ่านข้อความ

MARK: เลิกเรียนแล้วกลับไปรอคอนโด อย่าให้เห็นว่าไปที่อื่น ไม่งั้นเจอดีแน่😡

Praewa: รู้แล้วน่า😔

ร่างบางตอบก่อนจะเก็ยโทรศัพท์ลงไปในกระเป๋า

"แพร เป็นอะไหรือเปล่า"

เมื่อเห็นว่าร่างบางเงียบไปจึงถามขึ้น

"อ่อเปล่า กินข้าวกัยเถอะ"

ร่างบางตอบ ก่อนที่ข้าวจะมาพอดีเธอจึงเปลี่ยนเรื่อง พาคินไม่พุดอะไรต่อเพราะรุ้ว่าจะถามยังไงร่างบางก็ไม่ตอบแน่ จึงกินข้าวไปอย่างเงียบๆ

 

 

"แพรจะกลับยังไง เราไปส่งมั้ย"

เมื่อกินข้าวเสร็จพาคินก็ถามร่างบางขึ้น

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวเรากลับเองดีกว่า"

ร่างบางตอบ

"อือ งั้นกลับดีๆนะ"

พาคินบอกก่อนจะโบกมือให้ร่างบาง ก่อนที่เธอจะโบกแท๊กซี่แล้วขึ้นไป

"เมื่อไรจะใจอ่อนสักที"

พาคินสบถออกมาก่อนจะขึ้นรถตัวเองไป

 

 

ติ๊ก

เสียงร่างบางใบ้การ์ดรูดก่อนเข้าห้อง ร่างบาวเดินไปหน้าห้องก็เห็นรองเท้าหนังของเจ้าของห้องถอดวางไว้อยุ่ ถามมั้ยวันนี้เขากลับเร็วจังวันนี้เขาต้องเลิกเย็นนี่ ร่างบางคิดก่อนจะเดินเข้าไปเห็นเขานั่งหน้าตึงอยู่ตรงโซฟา ก่อนจะหันมามองเธอ

"ไปไหนมา"

ร่างสูงถามเสียงเข้ม ก่อนจะจ้องเธออย่างต้องการคำตอบ

"เอ่อออ กินข้าว"

ร่างบางตอบเสียงตะกุกตะกัก

"กับใคร"

ร่างสูงถามกลับเสียงเข้มเหมือนพยายามข่มอารมณ์

"กับ...กับเพื่อน"

ร่างบางตอบก่อนจะก้มหน้าไม่สบตาเขา เพราะเธอรุ้ว่าเขาโกรธ

"คนไหนละ!!"

ร่างสูงถามเชิงตะคอกก่อนจะลุกมาประชิดร่างบางก่อนจะกระชากแขนเธออย่างแรง

"โอ้ยย"

ร่างบางร้องออกมาด้วความเจ็บ

"บอกแล้วใช่ไหมว่าเลิกเรียนแล้วให้กลับ ทำไมชอบขัดคำสั่งห้ะ"

ร่างสูงตะคอกใส่เธอเสียงดังก่อนจะผลักร่างบางไปที่โซฟา ร่างบางรุ้สึกทั้งเจ็บทั้งชา เมื่อวานยังไม่หายเลยวันนี้เขามาทำให้มันเจ็บขึ้นไปอีก น้ำตาของความเจ็บค่อยไหลออกมา

"ไม่ต้องบีบน้ำตา กี่ครั้งแล้วห้ะ"

ร่างสูงพุดก่อนจะจับใบหน้าร่างบางให้หันมาสบตาเขา น้ำตาความเจ็บปวดทั้งกายทั้งใจของร่างบางไหลออกมาหยุดจนแว่นของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา

"ฮึก...แต่คิน..ฮือ..เป็นเพื่อน..นะ"

ร่างบางพยายามอธิบายให้เขาฟัง

"นี่ไม่รู้จริงๆหรอว่ามันจีบเธออยู่ ห้ะ"

ร่างบางบีบไปที่คางเธอก่อนจะตะคอกใส่อีก

"ฮึก....เจ็บ"

ร่างบางร้องบอกเขา

"แม่งเอ้ย"

ร่างสูงสบถออกมาก่อนจะปล่อยมือจากหน้าเธอ ก่อนจะไปยิบกุญแจแล้วเดินออกไปจากห้องอย่างเร็ว

"ฮึก...ฮืออ"

ร่างบางพยายามเช็ดน้ำตาออกก่อนจะตามเขาไปแต่ก็ไม่ทันร่างสูง

ทำไมนะ ทั้งๆที่พึ่งจะดรกันทำไมต้องทะดลาะกันอีก ทำไมนะทำไมร่างบางได้แต่คิดก่อนน้ำตาจะไหลออกมาอีก

 

 

 

 

 

@ผับ

"เชี่ย ไปตายอดตายอยากมากจากไหนว่ะ"

 แจ๊คที่ถูกเพื่อนโทรตามมออกมาพุดขึ้น หลังจากเข้ามาในร้านเพื่อนของเขาก็ซัดเหล้า อย่างกะน้ำเปล่า

"แม่ง"

ร่างสูงสบถก่อนจะยกแก้มเหล้าเข้าปาก กี่ครั้งแล้วที่เป็นแบบนี้บอกไม่อยากให้ยุ่งกับคนอื่นไง แต่นี้แม่งไปกินข้าวกันทั้งๆที่เขารีบกับมาคอนโดเพื่อจะมีกินข้าวกับเธอ แต่ก็ไม่เจอแถมยังมานั้งรอเกือบ3ชั่วโมงมันใช่หรอว่ะ

"คงไม่พ้นเรื่องแพร"

แจ๊คพุดก้อนจะยกแก้วเหล้าดื่มบ้าง

"อื้ม"

ร่างสูงตอบกลับเสียงเรียบ

"ทำไม อย่าบอกว่าเรื่องไอคินอีก"

แจ๊คถามเพื่อนออกไป เพราะเวลาเพื่อนเขาทะเลาะกับร่างบางที่ไรไม่ไอพละก็ไอพาคิน แต่ส่วนมากจะเป็นไอพาคินก็เพื่อนเขามันขี้หึงเกินเหตุ แค่เขามองตากันยังหึงแม่งขนาดนี้ก็จับเมียขังอยู่บ้านเหอะ แจ๊คคิดในใจ

"อื้ม วันนี้มันไปกินเขากับแพรมา"

ร่างสูงบอกก่อนจะกำมัดแน่ ถ้าเจอตอนนี้เขาต่อยมันแน่

"เห้ออ ไอมาร์คกูรู้มึงเป็นคนขี้หึงแต่ไอคินมันก็เพื่อนแพรและกูก็เชื่อว่าแพรไม่ได้คิดอะไรกับมันแน่"

แจ๊คพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"กูไม่ชอบให้ใครมาอยู่ใกล้แพร"

ร่างสูงตอบกลับเพื่อน

"มันเกินไปปะว่ะ วันไหนที่แพรทนไม่ได้มึงจะรู้สึก"

แจ๊คพูดก่อนจะหันไปมองเพื่อนที่นั้งคิดอะไรอยู่สักอย่าง

"กูไม่ให้ไป ใครจะทำไม"

ร่างสูงตอบเสียงเข้มก่อนจะยกแก้วเหล้าเข้าปาก

"ก็แล้วแต่มึงละกัน วันไหนที่เขาไม่ทนอย่ามานั้งร้องให้กูเห็นละกัน"

แจ๊คตอบกลับอย่างเหนื่อยใจ ความรักมันเป็นเรื่องของคน2คนเขาก็ไม่อยากไปยุ่งเท่าไร

"มันจะไม่มีวันนั้น"

ร่างสูงตอบเสียงเรียบ

 

"คุณมาร์คคับ เกิดเรื่องแล้วคับมีคนเมากำลังชุดผู้หญิงหน้าผับ"

ลูกน้ในร้านมาบอกเจ้าของผับที่นั้งดื่มอยู่ มาร์คจึงลุกไปดู เพราะเขาต้องดูแลความปลอดภัยให้กับลูกค้าทุกคน

 

"โอ้ยปล่อยนะ...ฮึก"

ร่างบางร้องออกมาด้วยความกลัว ที่จู่ๆก็มีไอขี้เมามาดึงแขนเธอ

"หื้ม อย่าเล่นตัวหน่อยเลยน่าาา"

ไอขี้เมาพูดก่อนจะดึงร่างบางมากอดไว้

ตุบ ผลัก

"โอ้ยยย"

ไอขี้เมาถุกดึงออกจากร่างบางก่อนที่มันจะถูกชกด้วยมัดอย่างแรง

"มาร์ค..ฮือ"

เมื่อเห็นว่าคนที่มาช่วยเธอเป็นใคร ร่างบางจึงรีบวิ่งแล้วไปกอดเขาไว้ ร่างสูงจึงกอดปลอบเธอ

"มาทำไม"

ร่างสูงถามร่างบางเสียงเข้ม 

"จัดการมันส้ะ แล้วอย่าให้มันมาที่นี่อีก'"

ร่างสูงถามร่างบางก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องให้ตัดการไอขี้เมาคนนั้น

"ส่วนเธอ มานี้"

ร่างสูงบอกก่อนจะจูงมือร่างบางเข้าไปในผับ เพราะชั้นบนจองผับมีห้องนอนสำหระบคนที่อยากต่อ อยู่

"

"

"

"

"

"

"

#ทุกคนนนพน.ไรท์เปิดเรียนแย้ววแง้ ไรท์จะพยายามอัพนะ

#ตอนหน้ามีncฮาๆๆๆอิมาร์คใจร้ายแง้ เดี๋ยวเหอะ

#ไรท์ยังทีมแจ๊คนะ😊😊

#เม้นมาจาอ่านนนน

 

 

ความคิดเห็น