ฟื้นแล้วหรอ

ที่นี่คือบ้านของผม

อเมริกา

ผมชื่ออีธาน

เรื่องมันยาวนิดหน่อย

เดี๋ยวผมค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกัน

ตอนนี้คุณเป็นไงบ้าง

ครับ

คุณโดนยิงมา

แล้วคุณก็หลับไปเกือบเดือน

วันที่ 3 เดือนธันวา

มีอะไรรึป่าว

เรื่องงานมาเฟียซินะ

ผมก็เป็นมาเฟียของที่นี่

อันดับ 1 ของอเมริกา

คุณหล่ะ

พูดจริง?

มาเฟียหน้าใหม่ซินะ

โอเค

ผมสัญญาว่าผมไม่บอกใคร

ถ้าคุณไม่ได้เป็นอะไรก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำเถอะ

ได้เวลาอาหารค่ำแล้ว

เพิ่งฟื้นเอง

เดินคล่องตัวแล้วหรอ?

ฝึกเดินแป๊บเดียวก็เดินได้คล่องแคล่วขนาดนี้

ถือว่าเก่งแล้วนะคุณ

บ้านหลังนี้เป็นบ้านพักส่วนตัวของผมน่ะ

ไม่มีใครอยู่หรอก

พวกการ์ดก็อยู่บริเวณรอบบ้านเท่านั้น

คงจะอยากรู้แล้วซินะว่าผมไปเจอคุณได้ไง

วันนั้นผมไปทำธุระแถวนั้นพอดี

หลังจากผมเสร็จธุระผมก็ไม่รู้จะไปไหนต่อ

เลยออกไปเดินเล่นแถวนั้น

ผมเห็นคุณนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงมุมมืดคนเดียว

กะว่าจะเข้าไปทักทายสักหน่อย

อยู่ๆ คุณก็ล้มลงไปต่อหน้าผมซะนี่

แล้วคุณจะให้ผมทำยังไงหล่ะ

เก่งนะที่ทนแผลพวกนั้นได้นานขนาดนั้น

ไม่รู้ซิ

ผมแค่รู้สึกถูกชะตาคุณ

เหมือนผมได้เจอน้องของผม

ที่ผมไปฝรั่งเศสน่ะ

ผมไปตามหาน้องชายต่างแม่ของผม

ผมตามหาน้องชายมานานแล้ว

แต่ผมก็ไม่เคยเจอเลย

ผมไม่รู้

รู้แค่ว่าเป็นผู้ชาย

หน้าตาน่ารัก

พวกเราเล่นด้วยกันเมื่อตอนเด็กๆ

ชื่อเอเดน

พ่อบอกว่าแม่อีกคนของผมแอบพาลูกหนีไปฝรั่งเศส

พ่อตามหาแม่กับน้องมานานแล้วหล่ะ

ท่านล้มป่วยน่ะ

นอนติดเตียงมา 5 ปีแล้ว

สาเหตุที่ท่านอาการไม่ดีขึ้นเลย

ผมคิดว่าคงเป็นเพราะยังไม่เจอแม่กับน้องน่ะ

แม่ฮันนา

นามสกุลเดิมของแม่ตอนอยู่กับพ่อ คือ ฟรานดิเอโก

ส่วนนามสกุลเดิมของแม่ ชาฟาอะไรสักอย่าง

ผมก็จำไม่ได้

อ่า...คงใช่

ทำไมถึงรู้?

อย่าเงียบซิ

เรื่องอะไรหล่ะ?

ว่าไงนะ!!!?

จ...จริงหรอ

ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหน

บอกผมได้มั้ย?

หมายความว่าไง?

......

ล...แล้วน้องหล่ะ

.....

ไม่เข้าใจ?

......

มีรูปแม่ปะ?

ผมยังไม่อยากปักใจเชื่ออะไรทั้งนั้น

ผมอยากหาหลักฐานหรืออะไรก็แล้วแต่มายืนยันได้มั้ย?

อืม ได้

คุณจะไปยังไง?

ไม่มี

รถของคุณยังจอดอยู่ที่บ้านของผมที่นี่นะ

อืม

จะเข้าไปในบ้านก่อนมั้ย

หรือเอารถไปที่บ้านคุณเลย

อืม

ถามว่า?

ท่านเสียไปนานแล้ว

ไม่เป็นไร

ท่านเสียไปก่อนที่พ่อจะเจอแม่ฮันนา

พ่อไม่ได้คบซ้อนหรอก

พ่อเล่าว่าแม่ฮันนาเข้าใจพ่อผิด

คิดว่าพ่อแอบมีชู้

ความจริงพ่อไม่ได้มีชู้หรอก

พ่อแค่เอาตัวเข้าไปคุยด้วยเพื่อสืบข้อมูล

แม่ฮันนาไปเห็นเข้าเลยเข้าใจผิด

เลยหนีไปแบบนั้น

ไปพักผ่อนก่อนเถอะ

พักห้องที่ 2 ได้เลย

ตอนที่คุณยังไม่ฟื้น

คุณเคยอยู่ห้องนั้น

บ้านใหญ่ใช้ได้เหมือนกันแฮะ

เพราะอะไรท่านถึงได้จากไปหล่ะ

(รับมาดู)

......

(พยักหน้า)

(รับมาดู)

แม่ฮันนายังสวยเหมือนเดิม

(รับมาดู)

......?

(ยกรูปขึ้นมาทาบกับหน้าซีเวียร์)

มันไม่ต่างกันเท่าไหร่เลยนิ

ในที่สุดพี่ก็เจอน้องสักที

ถึงแม้ว่า.....

🥲

ไอน้องคนนี้นิ😊

(ดึงเข้ามากอด)

หลังจบงานมาเฟียกลับไปกับพี่นะ

กลับไปหาพ่อ

ไม่เป็นไรหรอก

แค่ไปเจอพ่อ

อยู่คุยกับพ่อก็พอแล้ว

น้องจะกลับมาที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้

รอพาน้องกลับเลยแล้วกัน

เอาน่า

ให้พี่เข้าไปในงานมาเฟียด้วย

ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก

พี่ช่วยน้องเอง

ติ้งต้อง

ฮึ😊

อืม

บ้านไหนอีก?

ครอบครัว?

อ่าๆ

ถือว่าเข้าใจ

โห~😮

ใหญ่กว่าบ้านเมื่อกี้อีก

เอาหล่ะๆ

อยากพาพี่ไปไหนก็ไป

บอสจะกลับมาเมื่อไหร่นะ

หายไปเป็นเดือน

ไม่ยอมกลับมาสักที

พวกมึงจะบ่นอะไรกันนักหนา

เดี๋ยวบอสมึงก็กลับมาแล้ว

ใกล้วันงานแล้วด้วย

บอสต้องกลับมาแน่นอน

อีก 2 สัปดาห์ซินะ

พวกเราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดเถอะ

เดี๋ยวมันก็กลับมาเอง

บอส....

ซีเวียร์....

มึงหายไปไหนมา

พวกเราตามหากันทุกวันเลยนะ

มึงหายไปไหนมา

ทำยังไงถึงได้ไปอยู่ที่โน้น

พี่อีธาน?

ให้พี่สำรวจหน่อยเถอะ

บ้านกว้างมาก

ก็เห็นกอดกันกลมขนาดนั้น

พี่เลยออกไปสำรวจบ้านก่อนแค่นั้น

โมโหไปเถอะ

พี่ไม่ง้อ

เอ่อ....

ขอโทษนะครับ

อ่า...ผมยังไม่ได้แนะนำตัวซินะ

ผมชื่ออีธาน

พี่ชายต่างแม่ของตัวแสบเนี่ย (ชี้ซีเวยร์)

พี่ชายต่างแม่?

ยังไงครับ

พวกเราไม่เข้าใจ

ผมจะเล่าทุกอย่างให้ฟังเอง

แต่ตอนนี้ช่วยง้อน้องผมก่อนซิ

แค่เข้าไปคุยกับมัน

มันก็หายงอนแล้วหล่ะครับ

ต้องคุยยังไงหล่ะ?

พอๆ กันเลยทั้งพี่ทั้งน้อง

กูก็ว่างั้น

อะไร

คนที่บ้านมึงหล่ะ

ไหนจะมาเชลอีก

เฮียของมึงร้องไห้หามึงทุกวันเลยนะเว้ย

ไม่บอกสักหน่อยเลยหรอวะ

มึงคิดจะทำอะไรกันแน่

กูรู้นะว่ามึงโกรธคนในครอบครัวนั้นอยู่

แต่พวกเค้าต้องการขอโทษมึงนะเว้ย

แล้ว...เรื่องปกป้องทั้ง 4 แก๊งค์นั้นหล่ะครับ

บอสจะให้พวกเราทำต่อมั้ย?

มึง.....

อ่า...ครับ

เดี๋ยวผมจัดการให้

มึงจะทำแบบนี้จริงๆ หรอวะ?

..... (มองซีเวียร์)

เฮ้อออ

มันคงโกรธจริงๆ นั่นแหล่ะ

พวกเราจะไม่บอกคนทางโน้นจริงๆ หรอวะ?

คำสั่งมันมึงกล้าขัดมั้ยหล่ะ?

ผมต้องทำตามจริงๆ ซินะ

ขัดคำสั่งบอสไม่ได้ไงมึง

มึงกับกูรีบไปทำตามที่บอสสั่งเถอะ

เออๆ

ได้ครับ

ทั้งหมดก็เป็นแบบนี้หล่ะครับ

คุณคือญาติที่เหลืออยู่ของมัน

รู้สึกดีใจแทนมันเลย

พวกคุณดูรักน้องผมมากเลยนะ

ไม่รักได้ไงหล่ะครับ

ถ้าไม่มีมันก็ไม่มีพวกเราในวันนี้

พวกเรามันก็แค่เด็กกำพร้า

ไม่มีพ่อไม่มีแม่

ถูกซีเวียร์จูงมือออกมาจากบ้านเด็กกำพร้ามาดูแล

ให้ข้าวให้น้ำให้ที่อยู่อาศัย

ดูแลยิ่งกว่าคนที่เป็นพ่อแม่ตัวจริงซะอีก

มีอย่างที่ไหนหล่ะครับ

ส่งเสียพวกเราเรียนจนจบทั้งๆ ที่มันก็ยังเรียนอยู่

พวกเราต่างพากันเรียนไปด้วยกัน

ไม่มีวันไหนที่พวกเราไม่มีความสุขเลย

รู้สึกภูมิใจที่น้องผมเป็นคนแบบนี้

พวกมึง

ตอนนี้สถานการณ์พวกมึงเป็นไงบ้าง

ฝั่งกูจะรับไม่ไหวแล้ว

แม่งเอ้ย

เกือบไม่ไหว

ทำไงดีวะ

นี่ขนาดคนของซีเวียร์ช่วยนะเว้ย

ทำไมมีแต่คนเล่นกับพวกเราแรงๆ วะ

ตอนนี้คงไม่มีใครช่วยพวกเราแล้วหล่ะ

ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองเถอะ

กูต้องไปก่อน

พวกนั้นบุกโกดังกูแล้ว

สงสารหว่ะ

ไม่ไหวแล้วไงวะ

บอสไม่ให้เข้าไปยุ่ง

ไม่ได้ก็ต้องได้มั้ยวะ

หรือมึงกล้าขัดคำสั่งบอส?

ใครเป็นคนยิง (หันมอง)

อึก (ตาย)

ใครช่วยพวกมันวะ (ยิง)

อั๊ก (ตาย)

เฮ้ย!!!!

เข้าหัวทุกนัด

คนยิงก็หาไม่เจอ

มึงคิดว่าเป็นใคร?

ซีเวียร์จะไม่ช่วยทุกคนจริงๆ หรอ

ใครกันนะที่เข้ามาช่วยภาคิน

เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป

โปรดติดตามตอนต่อไปได้เลยครับ

ปล. ไรท์แต่งนิยายคิดสดๆ ไม่มีการคิดหรือแต่งไว้ก่อน

ไรท์จะอัพตอนใหม่ทุกครั้งเมื่อแต่งมาจนถึงจำนวนจอยที่ต้องการ

ไรท์มีความสามารถอัพได้มากสุดวันละตอนเท่านั้น

เพราะไรท์ต้องทำงานด้วย

รีททุกคนโปรดรอตอนต่อไปด้วยความใจเย็นนะครับ

ขอบคุณทุกๆ กำลังใจ

ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นท์น๊า

รักรีททุกคนครับ💞