คนที่อยู่ตรงหน้านี้คือบอสจริงๆ หรอครับ

บอสจริงๆ ใช่มั้ย

ไม่ว่าบอสจะชื่ออะไร

บอสก็คือบอสของพวกเราตลอดไป

ขอบคุณที่กลับมาหาพวกเรา

ไม่ว่าบอสจะอยู่ที่ไหน

พวกเราไปหาบอสได้ทุกที่ครับ

ได้ครับบอส

บอส...แฮ่กๆ

บอสคือคนไหนครับ...แฮ่กๆ

เงยหน้าขึ้นมาก่อนมั้ยพวกมึง

ขอหายใจ...แป๊บ...แฮ่กๆ

โอ้ย...เหนื่อย...แฮ่กๆ

พวกมึงนี่น๊า

น่าตบกระบาลคนละที

อ่ยยย บอสรอง

อย่าโหดร้ายซิครับ

ว่าแต่คนนี้คือใครครับ? (ชี้ซีเวียร์)

เต้าหู้ขึ้นรา.....

บอส!!!?

ใช่บอสจริงปะเนี่ย? (มอง)

บอสหรอ? (มองซีเวียร์)

หน้าเหมือนกับบอสอยู่หรอกนะ

แต่คนนี้สวยกว่าเยอะ

ผิวขาวเนียนไร้ที่ติ

หน้าตาก็ไม่ได้โหดด้วย

ผักกระเฉดในบ่อโคลน..... (มอง)

บอส!!?

บอสจริงๆ หรอ!? (เดินวนดูรอบตัว)

ไม่มีอะไรที่เหมือนบอส

นอกจากหน้าเหมือน

อั๊ก!! (กระเด็นไปอีกฝั่ง)

แบบนี้ซิบอสตัวจริงเสียงจริง

ต้องพิสูจน์โหดขนาดนี้เลยหรอครับบอส (ลุกขึ้นยืน)

โดนจระเข้ฟาดหางขนาดนี้ไปแล้ว

ถ้ายังไม่เชื่ออีก

ผมคงตายคาตีนบอสหล่ะครับ

ว่าแต่เรื่องมันเป็นยังไงหรอครับ?

ไปไหนครับ?

อ...โอเคครับ

ย...อย่าเพิ่งวีนนะ😥 (ถอยไปหลบหลังอเล็กซ์)

เดี๋ยว

(ยื่นปืนให้)

(มองตามหลังซีเวียร์)

(มองตามหลังซีเวียร์)

ช่วยเล่าเรื่องของบอสให้ฟังได้มั้ยครับบอสรอง

บอสของพวกเราตายไปแล้วไปใช่หรอครับ?

โดนตีนถึงจะเชื่อหรอมึง

มันเชื่อได้ยากนะบอสรอง

ร่างของบอสยังอยู่ในโลงศพอยู่เลย

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อไงมึง

เห็นตำตาขนาดนี้แล้ว

พวกมึง

ไอเหี้ยเอ๊ย

โดนเหมือนที่กูกับไอราเชนโดนใช่ปะ

อืม

แต่ของกูไม่หว่ะ

ทุกอย่างปกติ

พวกมันทำกันมานานโดยที่พวกเราไม่รู้ตัว

กูว่าต้องเป็นคนใกล้ตัวพวกเราแน่ๆ

กูก็คิดแบบนั้น

แต่ไม่ว่ากูคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าเป็นใคร

กูลองหยั่งเชิงทุกคนในบริษัทดูแล้ว

ทุกคนก็ไม่มีใครมีพิรุจอะไรเลยนะ

เป็นไปได้ไงวะ

มีใครจำได้บ้างว่าคนที่ซีเวียร์บอกพวกเราถึงเรื่องนี้คือใคร

จำไม่ได้หว่ะ

จะจำได้ไง

พอมันบอกว่าให้ระวังคนใกล้ตัวของพวกเรายักยอกเงิน

พวกเราก็ด่ามันเลย

ทั้งๆ ที่ไม่ยอมฟังมันอธิบายเลยสักคำ

หลังจากวันนั้นไม่กี่วัน มันถือซองเอกสารบางอย่างมาให้กู

แต่กูก็เอาไปทิ้งในถังขยะต่อหน้ามันแล้วเดินออกมาจากบ้านเลย

หลังจากนั้นมา มันก็ทำตัวเกเรแล้วเริ่มเปลี่ยนไป

ไม่หว่ะ

กูไม่สนใจเอกสารซองนั้นเลยด้วยซ้ำ

ถ้าเอกสารในซองนั้นคือหลักฐานเรื่องพวกนี้ทั้งหมดหล่ะ

กูไม่รู้ว่าเอกสารนั้นซีเวียร์ยังเก็บอยู่มั้ย

เพราะตั้งแต่วันนั้นมา

ซีเวียร์ก็ไม่เคยหันมาสนใจกูอีกเลย

มีแต่กูที่ด่ามันอยู่ตลอด

แม้แต่มาเชลมันก็ยังไม่สนใจเลย

จนวันที่มันประสบอุบัติเหตุ

มันขับรถพามาเชลกลับมาส่งที่บ้านแล้วมันก็รีบวิ่งออกไปที่หน้าบ้านทันที

วันนั้นมันดูรีบร้อนมาก

แต่ไม่ว่ากูพยายามถามมาเชลเท่าไหร่

มาเชลก็ไม่ยอมพูดหรือบอกอะไรกูเลย

หลังจากซีเวียร์ออกจากบ้านไปประมาณ 2 ชม.

ทางโรงพยาบาลก็โทรมาบอกกูว่า

ซีเวียร์ถูกรถชนอาการโคม่า

สมองมันได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแรง

ทำให้ต้องนอนเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดชีวิต

ต้องรอปาฏิหาริย์เท่านั้นถ้าอยากให้มันฟื้น

ตั้งแต่กูกลับจากบริษัทของมึง

กูคิดเรื่องนี้มาตลอด

แล้วถ้าเป็นการฆาตกรรมปิดปากจริงๆ หล่ะ

มึงจะทำยังไง

ฆ่ามันไง

มันทำให้น้องกูเกือบตายนะเว้ย

วันนี้พวกเราไปถามซีเวียร์กันปะ

เอาให้รู้ไปเลยว่าเอกสารนั้นยังอยู่มั้ย

แล้วคนที่ยักยอกเงินจากบริษัทของพวกมึงไปคือใคร

กูด้วย

งั้นอีกเดี๋ยวเจอกันที่บ้านกู

👌

พี่ซีเวียร์อยู่ไหนน๊า (หันมอง)

ลักษณะการปีบแตรเหมือนพี่ชีเวียร์เลย (หันมอง)

พี่ไปเอารถใครมาเนี่ย~ (รีบเดินไปหา)

ว้าวววว (ลูบรถ)

😁 (รีบเดินไปนั่งในรถ)

อื้อๆ (พยักหน้ารัวๆ)

น้องชอบมากครับ

ขับเป็นครับ

แต่เฮียไม่ค่อยให้ขับ

เพราะตั้งแต่พี่เกิดอุบัติเหตุ

เฮียก็ไม่ยอมให้แตะต้องรถอีกเลย

จริงซิ

พี่จำอะไรไม่ได้เลยนี่น๊า

เดี๋ยวน้องเล่าให้ฟังเอง

ครับ (คาดเบลล์)

วันนั้นพี่มารับน้องที่ ม. ตามปกติแบบนี้แหล่ะครับ

แต่พี่สังเกตุเห็นรถคันนึงขับตามหลังพวกเรามา

พี่เลยรีบขับรถพาน้องกลับไปที่บ้าน

แต่ระหว่างขับรถกลับนั้น

รถคันนั้นขับตีคู่ขึ้นมาขนาบข้างรถพวกเรา

แล้วเล็งปืนมาหาพวกเรา

พี่เลยรีบขับหนีพวกมันไปส่งน้องที่บ้าน

พี่บอกน้องว่าห้ามบอกใครว่าเกิดอะไรขึ้นเด็ดขาด

พี่จะล่อพวกมันไปอีกทางเอง

พอพี่ส่งน้องถึงมือเฮีย

พี่ก็วิ่งออกจากบ้านไปทันที

น้องรอพี่กลับมานานมาก

แต่ไม่ว่ายังไงพี่ก็ไม่กลับมา

จนทางโรงพยาบาลโทรมาหาเฮีย

บอกว่าพี่เกิดอุบัติเหตุ

อาการโคม่า

ตอนนั้นน้องเสียใจมากที่พี่ยอมเสียสละเพื่อทุกคนในบ้าน

แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าพี่ทำเพื่อทุกคน

เช้าวันเกิดเหตุ

พี่บอกน้องว่า

หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคนในครอบครัว

พี่ขอจัดการด้วยตัวเอง

ห้ามบอกเฮียหรือใครเป็นอันขาด

เพราะจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้ตัว

ตอนนั้นน้องก็งงอยู่นะว่าทำไมพี่ต้องยอมทำทุกอย่างคนเดียวแบบนั้น

จนมาวันนึงน้องถึงได้รู้ว่าทำไมพี่ถึงต้องทำแบบนั้น

วันนั้นน้องแอบเห็นแฟนของเฮียคุยโทรศัพท์

คุยในทำนองที่ว่า

รีบจัดการตามที่สั่งให้เรียบร้อย

ก่อนที่พวกนั้นออกไป

เค้ารั้งทุกคนได้แค่ชั่วคราวเท่านั้น

เฮียและเพื่อนๆ ของเฮีย

น้องไม่รู้

เพราะตั้งแต่วันนั้นมาจนถึงตอนนี้

พวกแฟนของเฮียเงียบมาก

น้องคิดจะสืบต่อเองก็กลัว

เพราะน้องไม่เก่งเรื่องต่อสู้

เคยเห็นดิ

แฟนของเพื่อนๆ พวกเฮียน้องก็เห็นประจำ

ขนาดพี่ราเชนพาแฟนมานั่งถึงในบ้านเรา

พี่ก็ยังไม่เลิกรักพี่ราเชนเลย

5555

ก็พี่ไม่เคยว่าพี่ราเชนแบบนั้นอะ

มีแต่จะพูดชมพี่เค้ามากกว่า

แต่พี่ราเชนหล่อนะ

5555

น้องชอบพี่เวอร์นี้จังหว่ะ

เท่ดี

ชอบนะ

แต่พี่คนเมื่อก่อนเป็นคนที่จริงจังกับทุกสิ่งรอบตัวมากเกินไป

มากจนบางครั้งเป็นภัยต่อตัวเอง

ถึงขั้นยอมทำร้ายน้องเพื่อปกป้องน้อง

น้องไม่รู้นะว่าพี่ปกป้องน้องจากเรื่องอะไร

รู้แค่ว่าพี่ทำร้ายน้องต่อหน้าเฮียและเพื่อนๆ ของเฮียเท่านั้น

น้องคิดว่าที่พี่ทำไปแบบนั้นเพื่อให้ทุกคนรอบตัวของพี่เกลียดพี่

เพื่อไม่ให้ทุกคนรอบตัวพี่ได้รับอันตรายไปด้วย

เพราะช่วงนั้นพี่กลับมาเนื้อตัวมีแต่แผลและรอยฟกช้ำตลอด

จนเฮียคิดว่าพี่ออกไปหาเรื่องใส่ตัวทุกวัน

สืบเรื่องอะไรหรอครับ?

ให้น้องช่วยปะ

พี่ก็ต่อสู้ไม่เป็นนะ

น้องไม่เชื่ออะ

พี่อย่ามาอำน้องน่า

สัญญาแล้วนะ

😁

วันนี้น้องอยากกินไอติมอีกอะ

น้องไม่อ้วนนะ😕

แงงงงง

พี่ชอบแกล้งน้อง🙁

น่ารักแล้วรักปะ

น้องก็รักพี่เหมือนกันนะครับ

มีอะไรหรือป่าวครับ (มองกระจกมองหลัง)

เหมือนวันนั้นเลย.....

ค...ครับ (หาที่จับ)

พ...พี่อย่าทิ้งน้องเหมือนครั้งก่อนนะ

น้องเป็นห่วงพี่ (มองกระจกมองหลัง)

น...นิดหน่อยครับ

ค...ครับ

(หายใจเข้าลึกๆ แล้วผ่อนลมหายใจทางปาก)

ฟู้วววว~

(หยิบปืน)

ครับ

น้องจะพยายามไม่ตื่นกลัว

ครับ

พี่! (มองกระจกมองหลัง)

รถคันนั้นตีคู่มาแล้ว!

พี่!

พวกมันเร่งความเร็วตามมาแล้ว

ต้องทำไงดี

!!!

ร...เร็วเกินไปแล้วววว😦 (จับแน่น)

โห~ 😯

แล้วพี่หล่ะ

พี่อย่าทิ้งน้องเหมือนครั้งที่ผ่านมานะ

ครับ

ครับ

ครับ

อั๊ก!

(รับพยุงตัวยืนขึ้นแล้ววิ่งเข้าไปในบ้าน)

เฮีย...

นั่นรถของใค-....

ช่วยพี่ซีเวียร์ด้วยครับ

มีคนตามไล่ฆ่าพวกเรามา

หมดกระสุนปืนแล้วหรอวะ!!

เฮียไปช่วยพี่ซีเวียร์นะครับ

ผมขอร้องนะ😟🙏

พวกมึงเอาปืนมากันบ้างมั้ยวะ?

ปืนกูอยู่ในรถ

เหมือนกัน

ของกูก็อยู่ในรถ

ของเฮียมีไม่ใช่หรอ

รีบออกมาให้พวกเราจบภารกิจเถอะ

เสียเวลาหว่ะ

ปากเก่งดีนิ

เดี๋ยวก็ได้นอนเป็นผักปลาเหมือนครั้งที่แล้วหรอก

มึงไม่น่าฟื้นขึ้นมาเลยหว่ะ

กูต้องมาตามเก็บมึงอีกรอบเนี่ย

มึงคิดว่าทำอะไรพวกกูได้หรอวะ

ครั้งก่อนกูแค่ผลักมึงไปกลางถนน

มึงก็เกือบตายแล้ว

ครั้งนี้กูต้องการให้มึงตายหว่ะ (เล็งปืนระดับหน้าผากซีเวียร์)

พี่ทำอะไรของพี่เนี่ย!!

ไปเอาความบ้ามาจากไหนวะ

(มองดูเหตุการณ์)

ยอมใจในความกล้าของมึงจริงๆ ซีเวียร์

มึงไม่กลัวตายหรอวะ?

มึงมันบ้าหว่ะ

กูไม่บอก

ไม่เว้ย

ลูกน้อง : อย่าลีลากับมันเลยลูกพี่

ลูกน้อง : รีบจัดการให้มันจบๆ เถอะ

เออๆ (เหนี่ยวไกปืน)

เฮ้ย!!!

พี่ชีเวียร์!!!!

เฮียช้าหว่ะ (แย่งปืนภาคินมาแล้ววิ่งออกไป)

ตัวเล็ก!!!

['จับปืนตอนมีสติแล้วเล็งเป้าหมาย']

ฟู้วววว!! (ผ่อนลมหายใจ)

พี่! น้องมาช่วยแล้ว! (ยิง)

เฮ้ย!! (หลบ)

อึก! (ล้มลง)

..... (ตาย)

(ย่อตัวก้มหลบ)

😯

😯

😯

😯

พี่ระวังด้านหลัง!!!!

อึก!

อึก! (สลบ)

พี่ (วิ่งไปกอด)

เจ็บนิดหน่อยครับ

แต่จุกมากกว่า

หายแล้วครับ

แต่ก็ยังแพ้พี่อยู่ดี

Head shot. ทุกนัด

แล้วรถของพี่หล่ะ

น้องอยากได้บ้าง

พี่ไปเอาเงินจากไหนมาซื้อรถ

ว้าวววว

อืม

ไม่บาดเจ็บตรงไหนนะ

อืม

ขึ้นไปอาบน้ำเถอะ

ไปกันครับ (ลากมือซีเวียร์เข้าบ้าน)

ซีเวียร์กับมาเชลต่อสู้เป็นตั้งแต่เมื่อไหร่วะ?

แต่เมื่อกี้ตอนที่มาเชลยิงพวกนั้นไม่มีอาการกลัวเลยนะ

แล้วซีเวียร์หล่ะ

มึงเคยสอนทักษะการต่อสู้หรอวะ?

แล้วที่พวกเราเห็นเมื่อกี้หล่ะ?

แต่ดรีฟเมื่อกี้คือโคตรเก่งเลยนะ

แล้วมันไปหัดมาจากไหน?

มึงรีบให้ลูกน้องมาเคลียร์ศพพวกนี้เถอะ

เดี๋ยวมีคนมาเห็น

เปิดตัวความโหดความแซบทั้งที

เอาให้อึ้งกันไปทั้งบ้านเลยซิ

ว่าแต่เฮียรู้อะไรเกี่ยวกับน้องตัวเอง บ้างเนี่ย

เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ

ติดตามตอนต่อไปได้เลยนะครับ