ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP6.ไปค่าย2

คำค้น : Ep.06

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 58k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2560 09:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP6.ไปค่าย2
แบบอักษร

อย่าบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน.

 

 

 

 

 

 

 

 

"เป็นไงบ้างแพร ฉันขอโทษนะแก"

น้ำหวานที่นั่งทำแผลให้ร่างบางอยู่ถามขึ้นหลังจากทำแผลเสร็จ

"แค่นี้เอง"

ร่างบางตอบก่อนจะยกมือข้างที่เจ็บมห้เพื่อนดูว่าไม่เป็นไรแล้ว ร่างสูงที่ยืนดูร่างบางห่างๆก็เบาใจ ที่เห็นว่าเธอไม่เป็นไรมาก

 

"อาๆทุกคนไม่มีอะไรแล้วกับไปปลูกต้มไม้ต่อเถอะ"

เมื่อเห็นว่าร่างบางไม่เป็นไรมาก แจ๊คจึงบอกให้ทุกคนกลับไปปลูกต้นไม้ต่อ

"แพรไม่ต้องไปปลูกต่อแล้วนะ เดี๋ยวเราจัดการส่วนที่เหลือเอง"

พาคินนั้งลงข้างๆร่างบางก่อนจะหันไปพูดกับเธอ ร่างบางจึงพยักหน้ารับเบาๆ

"เจ็บมากมั้ยคับพี่แพร"

พละพูดก่อนจะนั้งลงด้านหน้าร่างบางและจับมือเธอเบาๆ ก่อนจะถามออกไป

"ไอพละ"

ร่างสูงพูดชื่อรุ่นน้องเสียดัง จนทุกคนหันไปมองเขา ร่างสูงพยายามสงบอารมณ์

"คับ"

พละหันไปถามร่างสูงที่เรียกชื่อเขา อย่างไม่เข้าใจ

 "น้อยๆหน่อยไอพละ แพรเจ็บอยู่"

แจ๊คที่เห็นว่าสถานการไม่ค่อยดีจึงรีบพูดขึ้น ก่อนที่เพื่อนเขาจะอดทนไม่ไหว

"ขอโทษคับพี่แพร"

พละหันไปพูดกับร่างบางก่อนจะปล่อยมือเธอออก

"ไปๆปลูกต้นไม้ได้ละ เดี๋ยวจะไม่เสร็จ"

แจ๊คหันไปพูดกับทุกคน ทุกคนจึงพากันลุกออกไปปลูกต้นไม้ต่อร่วมถึงพาคินและพละ

"พี่มาร์คไปปลูกต้นไม้กันต่อนะคะ"

ยัยแบมไรนั้นเรียกร่างสูงก่อนจะดึงให้เขาออกไปปลูกต้นไม้ต่อ ร่างบางที่นั้งอยู่บนโต๊ะหันไปเจอเขาที่ยืนมองเธอพอดี เขามองเธอจนเดินออกไป 

"ขอโทษนะแพร"

น้ำหวานพูดขอโทษอีกครั้งทำให้ร่างบางหันมาสนใจคนข้างๆแทน

"บอกแล้วไงว่าไม่เป็นอะไร ไม่ต้องขอโทษแล้วนะ"

ร่างบางหันไปพูดกับเพื่อนรัก ที่เอาแต่พูดขอโทษเธออยู่ได้

 

 

"พี่มาร์คคะเหนื่อยมั้ย น้ำค่ะ"

ร่างบางที่ยืนข้างๆร่างสูงยื่นน้ำให้เขา เขาหันไปมองเธอนิดนึงก่อนจะขุดดินต่อ ตั้งแต่มาเขาไม่เห็นว่าเธอจะทำอะไรเลยนอกจากจะยืนค่อยเช็ดเหงื่อป้อนน้ำอยู่ได้ น่าลำคาน

"พี่มาร์ค.."

"อยู่เฉยๆได้มั้ย"

ร่างบางยังพูดไม่ทันจบ ร่างสูงก็หันมาพูดเสียงดุใส่เธอก่อน ร่างบางถึงกับชะงักไป เพราะไม่ค่อยเห็นเขาในมุมนี้เลย

"อ่ะ..เอ่ออ แบมขอโทษค่ะ"

ร่างบางพูดออกไปอย่างกลัวๆก่อนจะเดินไปวางแก้วน้ำ และกลับมาขุดดินข้างๆเขาแทน

เฮ้อออ ร่างสูงถอดหายใจออกมาก่อนจะขุดดินต่อ เพราะเมื่อกี้จึงทำให้เขาอารมณ์ไม่ดีจนถึงตอนนี้

 

ทุกคนช่วยกันปลูกต้นไม้จนเย็น และเสร็จพอดีทุกคนก็ช่วยกันเก็บของมาร่วมตัวกันที่จุดรวมตามคำสั่งของประธานชมรม

"ทุกคนคับ เดี๋ยวไปล้างไม้ล้างมือล้างตัวแล้วมากินข้าวกันนะคับ ป้าๆเจาเตรียมไว้ให้พวกเราแล้ว"

มาร์คแจ้งให้ทุกคนได้ทราบ ก่อนที่ทุกคนจะแยกไปล้างมือล้างตัวเตรียมกินข้าว

 

"แพรวา"

ร่างสูงเรียกร่างบางก่อนที่เธอจะเดินไป

"หื้ม"

ร่างบางหันมาตอบเขา

"มือ.."

"พี่มาร์คค่ะ"

ไม่ทันที่ร่างสูงจะได้ถามอะไร ยัยแบมก็มาเรียกเขสก่อน

"พี่มินปี4มีเรื่องจะคุยด้วยอ่ะค่ะ"

ร่างบางที่พึ่งเดินเขามาเอ่ยบอกเขา 

"อืมๆ "

ร่างสูงตอบก่อนจะมองหน้าร่างบางนิดๆก่อนจะเดินตามยัยแบมนัมไปหารุ่นพี่คนนั้น  ร่างบางที่ยืนรอฟังคำถามจากเขาอยู่ก็ต้องนิ่งไปเพราะเขาเดินไปแล้ว เห้ออออเธออยากน้อยใจเขานะแต่ทำไมมันทำไม่ได้สักที ร่างบางได้แต่คิดก่อนจะเดินไปกินข้าวกับเพื่อนๆ

 

 

 

 

"เห้อออเหนื่อยจัง"

หลังจากินข้าวเสร็จแพรวากับน้ำหวานก็กลับห้องมาผักผ่อน เพราะพรุ่งนี้พวกเขาต้องปีนเขาไปไปชมพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้ากัน เลยต้องรีบมานอนเอาแรง

ก๊อก ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนที่น้ำหวานจะเป็นคนลุกไปเปิดเอง

"แพรละ"

ร่างสูงที่มายืนเตงคาะประตูถามขึ้นหลังจากเห็นน้ำหวานออกมาเปิดประตูให้เขา

"อยู่ในห้อง"

น้ำหวานพูดก่อนจะเบี่ยงตัวหลบให้ร่างสูงเข้ามา

"เชิญคุยตามสบายเดี๋ยวฉันไปปรอข้างนอก"

เมื่อเห็นว่าทั้งคู่น่าจะมีเรื่องต้องคุยกัน น้ำหวานจึงบอกก้อน ร่างสูงพยักหน้าให้เธอเบาๆ ก่อนที่เขาจะเดินไปปหาร่างบางที่นั่งอยู่ยนเตียง เธอมองหน้าเขานิ่งๆก่อนที่เขาจะนั่งลงบนเตียง เขาบอกตัวเองแล้วว่าจะมาคุยกับเธอดีๆจะไม่โมโหเรื่องไอ่พาคินกับไอ่พละ

 

"เป็นไงบ้าง"

ร่างสูงถามออกไป ก่อนจะจับมือเธอขึ้นมาดู

"ดีแล้ว"

ร่างบางตอบนิ่งๆ มองตามมือที่เขาจับมือเธอไว้

กริ๊งง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ทั้งคู่หันไปมองเสียงนั้นก่อนที่สายตาจะไปเห็นบนที่โทรเข้ามาของร่างบาง

"หึ ห่างกันไม่ได้เลยหรือไง ถ้ามานอนด้วยกันได้คงมา"

ร่างสูงหยิบโทรศัพท์ร่างบางออกมาก่อนจะดดตัดสายไป

"มาร์ค"

ร่างสูงเรียกชื่อเขาที่จู่ๆเขาก็กดตัดสายเพื่อนเธอ

"ทำไม อยากคุยกับมันมากหรอห้ะ"

ร่างสูงตะคอกใส่เธอเสียงดัง ทำให่ร่างบางตกใจจนจะกลั่นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ทำไมๆต้องเป็นเขาที่โกรธเธออีกแล้วทำไมเธอไม่เคยโกรธเขาได้บ้างทำไมคนที่ผิดต้องเป็นเธอตลอด

"เอาคืนมา"

ร่างบางพยายามกลั่นน้ำตาก่อนจะบอกให้เขาคืนโทรศัพท์มาให้เธอ

"ทำไม มีฉันคนเดียวไม่พอหรอ"

ร่างสูงตะคอกใส่เธออีกครั้งก่อนจะ จับหน้าเธอเขามาจูบ เขาจูบลงเธอด้วยความโมโหมันชั่งรุนแรงและการบังคับจากร่างสูงเธอไม่ได้มีความเต็มใจเลย เธอพยายามผลักเขาออกแต่เขาก็กดริมฝากปากขยี้ลงไปอีกจนเธอรู้สึกเจ็บบริเวณริมฝีปาก น้ำตาที่พยายามกลั่นไว้ค่อยๆไหลออกมา เนินนานที่เขาจูบเธอก่อนที่จะเปลี่ยนจูบที่รุนแรงดิบเถื่อนเมื่อเห็นว่าร่างบางไม่ได้ห้ามแล้วเขาจึงเปลี่ยนเป็นจูบที่ยัวยวนปลุกเร้าเธอแทน

"อื้ออ อืม"

ร่างบางครางออกมาทันที่มือหนาขย้ำลงไปบนหน้าอกเธอ ริมฝีปากหนาบดขยี้ลงไปที่ริมฝีปากบางก่อนจะเปลี่ยนมาไซ้ซอกคอขาวแทน

"อื้มม มาร์ค..อ่ะ อย่า"

ร่างบางร้องครางไม่ได้ศัพหลังจากที่เขาลุกล้ำเธอมากขึ้น

"อย่าขัดใจ"

ร่างสูงบอกก่อนจะกดริมฝีปากลงปากบางอีกครั้งด้วยอารมณ์ที่พุ่งพร่าน 

"เดี๋ยว..อื้อ..หวานเห็น"

ร่างบางพยายามเรียกสติทั้งเขาและเธอเพราะน้ำหวานรออยู่ด้านนอกถ้าเปิดเขามาตอนนี้เธอต้องอายแน่ๆ

"อ่ะ อืออ"

มือหนาขย้ำไปที่หน้าอกทั้งสองข้างทำให้ร่างบางเผลอครางออกมา

ก๊อกๆๆ 

"เอ่อ...คุยกันเสร็จยังง่ะ ยุงกัดฉันหมดแล้วเนี่ย"

เสียงน้ำหวานดังขึ้นทำให้ร่างสูงหยุดการกระทำนั้นอย่างขัดใจ

"แม่งขัดใจกูจริง"

ร่างสูงสบถออกมาก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง ร่างบางก็รีบลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าตัวเอง

"อย่าทำให้ฉันโมโหอีก กลับเมื่อไรจะทบต้นทบดอกเลยคอยดู"

ร่างสูงพูดกับเธอก่อนจะเดินออกไป ร่างบางได้แต่มองตามเขาไปจนออกจากห้อง

 

"แพร แก่โอเคนะ"

หลังจากเดินเข้ามาในห้องน้ำหวานก็ถามเพื่อนตัวเองที่นั้งก้มหน้าอยู่บนเตียง

"อือ"

ร่างบางพูดตอบก่อนจะใช้มือเช็ดน้ำตา น้ำหวานเห็นแบบนั้นจึงเดินไปนั่งข้างๆแล้วกอดปลอบเธอ เธอไม่เข้าใจเพื่อนเธอเลยว่าทำไมต้องทนกับคนแบบนี้กี้ครั้งแล้วที่เขาทำแบบนี้แต่เพื่อนเธอก็ยอมตลอดเพราะอะไรนะหรอ เพราะรักไง เห้อออ

 

 

 

 

 

เช้าวันใหม่กับบรรยายกาศที่แสนจะดีบวกกับธรรมชาติที่สดใสทำให้ร่างบางรู้สึกสดชื่น เธอชอบบรรยากาศแบบนี้ชอบอะไรที่เกี่ยวกับธรรมชาติมากๆ

"แพรไปได้แล้ว เขากำลังจะออกเดินทางกันแล้ว"

น้ำหวานเดินมาตามเพื่อนที่ยืนสูญอากาศอยู่ที่หน้าต่าง

"จ้าๆ"

ร่างบางตอบก่อนจะเดินตามเพื่อนไป

 

 

 

ใช้เวลาเดินขึ้นเขาเกือบ5ชม.กว่าจะถึงขาแถบราก ก็มาถึงจุดพักก หรือที่ๆพวกเราจะนอนพักคืนนี้ทุกคนต่างพากันนั่งพักแถวๆใต้ร่มไม้

แปะๆ

เสียงปรบมือเรียกให้มารวมตัวกันของประธานชมรม

"ทุกคนคับเดี๋ยวคืนนี้เราจะพักกันที่นี่ และคืนนี้จะมีปาร์ตี้เล็กที่ตรงนี้นะคับส่วนพน.เช้าเราจะตื่นประมาณ6โมงเช้าเพื่อมาดูพระอาทิตย์ขึ้นแล้วจะได้กลับบ้านนะคับทุกคน"

 ประธานชมรมแจ้งกิจกรรมที่จะทำกันในคืนนี้และพน.ก่อนจะกลับบ้าน  ทุกคนก็รับทราบก่อนจะแยกย้านงยไปกลางเตนส์ของคู่ตัวเอง

 

"พี่มาร์คค่ะ ช่วยแบมกางเตนส์หน่อยสิค่ะ"

ร่างสูงที่กำลังจะเดินไปยังเตนส์ของตัวเองต้องชะงักเมื่อร่างบางเรียกให้เขาไปช่วย เขาจึงต้องเดินไปช่วยเธอ

 

"หึ อ่อยจริงๆ "

น้ำหวานสบถออกมาก่อนจะล้อยัยแบมนั้นปากยื่นปากยาว

"ช่างเขาเถอะ มากางของเราดีกว่า"

ร่างบางที่ยืนกลางเตนส์ข้างๆ เอ่ยขึ้น

"ใจงามขนาดนี้ไปประกวดนางงามไมค่ะ"

ร่างบางหันมาแขวะเพื่อน ก่อนจะเดินไปช่วยเพื่อน

พาคินที่นั่งมองทั้งคู่กางเตนส์อยู่นานแล้วจึงเดินเข้ามาช่วย

"แพรเราช่วยนะ"

 ร่างสูงเอ่ยบอก ร่างบางจึงพยักหน้าให้ ก่อนจะยิ้มแหยๆให้ เพราะเธอกับน้ำหวานยืนกลางเตนส์มาเกือบครึ่งชม.แล้วก็ยังไม่เสร็จ

 

 

 

"ขอบคุณพาคินมากนะ ถ้าไม่ได้พาคินช่วยฉันกับแพรคงไม่ได้นอนคืนนี้"

หลังจากพาคินกางเตนส์เสร็จน้ำหวานก็รีบพุดขอบคุณเขาที่มาช่วย

"ไม่เป็นไร"

ร่างสูงตอบก่อนจะให้ไปยิ้มให้ร่างบาง ร่างบางก็ยิ้มตอบเหมือนกัน ทุกๆการกระทำอยู่ในสายตาของใครบ้างคนตลอดเขายืนดูตั้งนานแล้ว และพยายามเก็บอารมณ์ด้วย 

 

 

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงพวกผู้ชายก็พากันไปหาฝืนมาเตรียมไว้สำหรับปาร์ตี้คืนนี้ ส่วนผู้หญิงก็จัดเตรียมอาหาร

ปาร์ตี้เริ่มขึ้นทุกคนต่างมานั้งล้อมวง ร้องเพลง บางคนก็เล่นกีต้าร์ บางคนก็นั่งดื่ม ส่วนร่างบางก็แยกออกมานั้งดูดาวอยู่ข้างนอกคนเดียว

"มานั้งทำอะไรตรงนี้ เดี๋ยวก็ไม่สบายอีกหรอก"

เสียงเข้มดังขึ้น ทำให้ร่างบางต้องละสายตาจากดาวบนท้องฟ้าไปหาเขาแทน

"ออกมาทำไม ทำไมไม่อยุ่ในงาน"

ร่างบางถามออกไป

"เบื่อเลยออกมา"

ร่างสูงตอบก่อนจะมานั่งข้างๆร่างบาง แล้วเงยหน้ามองดาวบนท้องฟ้า

"นายเนี่ยนะ เบื่อ"

ร่างบางถามออกไปอย่างไม่เชื่อ คนอย่างเขาเนี่ยนะจะเบื่อเขาชอบดื่มชอบเที่ยวจะตาย หรือจะไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้มั่ง

 "อือ"

ร่างสูงตอบ

"นาย...หายโกรธฉันแล้วหรอ"

"ยัง กลับกรุงเทพเมื่อไรฉันทบต้นทบดอกแน่"

ร่างสูงหันไปตอบเธอก่อนจะเห็นว่าร่างบางห่าวนอนพอดี เขาจึงจับหัวเธอมาพิงไหล่เขาไว้

"ให้ยืม"

ร่างสูงพูดก่อนจะมองดาวบนท้องฟ้า ร่างบางที่พิงไหล่เขาอยู่ก็เผลอยิ้มออกมา เธอชอบเขาในมุมแบบนี้เวลาเขาไม่โกรธไม่ดุเธอไม่ว่าเธอเขาก็หน้ารักนะ ถึงจะนานๆทีได้เห็นมุมนี้ก็เถอะร่างบางมองดูดาวจนเผลอหลับไป

 

 

"แพรๆตื่นได้แล้ว"

น้ำหวานเรียกเพื่อนที่นอนหลับอยู่ให้ตื่นไปดูพระอาทิตย์กัน

"อื้ออ หวาน..เมื่อคืน"

"อ่ออเมื่อคืนแพรเผลอหลับไป มาร์คเลยอุ้มมาส่งนะ"

ร่างบางกำลังจะถาม แต่น้ำหวานก็ตอบมาก่อน

"อ่อ"

ร่างบาตอบก่อนจะลุกขึ้นตามเพื่อนไปยังจุดชมพระอาทิตย์ขึ้น ทุกคนต่างตั้งกล้องรอเวลาำระอาทิตย์ขึ้น

ร่างบางยืนมองบรรยากาศรอบๆก่อนจะยืนยิ้มรับบรรยากาศอย่างมีความสุข

"ชอบจัง"

พาคินที่เดินมาหยุดยืนข้างๆร่างบางเอ่ยขึ้น

"บรรยากาศหรอ"

ร่างบางถาทออกไป

"เปล่า เราหมายถึงแพร"

เมื่อฟังคำตอบร่างบางก็นิ่งเงียบไป

"เราล้อเล่น ฮาๆ"

เมื่อเห็นว่าร่างบางเงียบไปพาคินจึงเปลี่ยนเรื่อง 

 

"พี่แพรๆ ถ่ายรูปกัน"

แชะ แชะ

ยังไม่ทันตั้งท่าพอพละเรียกให้เธอหันไปเขาก็ถ่ายเธอเลยทั้งๆที่หน้าเหวอมาก

"หึ้ย ลบเลย"

ร่างบางดูรูปก่อนจะสั่งให้พละลบ

"ไม่อ่ะหน้ารักดีผมชอบ"

พละตอบก่อนจะยิ้มให้ร่างบางและเก็บกล้องใส่กระเป๋าไป ร่างบางยืนคุยกับรุ่นน้องจนลืมใครอีกคนไป

 

"อาา ทุกคนคับเก็บของกันเลยนะคับเราจะเดินทางกลับกันแล้ว"

เสียงเข้มดังขึ้นทำให้ทุกคนต่างพากันไปเก็บของเตรียมกลับบ้าน

ร่างสูงหันไปมองร่างบางที่ยืนอยุ่ข้างพละก่อนที่เธอจะหลบตาเขาแล้วเดินไปหาน้ำหวาน หึเสน่ห์แรงจริงนะจะเอาจนลุกจากเตียงไม่ขึ้นเลย ร่างสูงมองตามร่างนั่นก่อนจะหันมาช่วยแจ๊คเก็บของ

 

 

"สำหรับทริปนี้ผมก็ขอขอบคุณทุกคนมากนะคับ ไว้เจอกันปีหน้า"

พอลงมาจากเขา ประธานชมรมก็กล่าวขอบคุณก่อนที่ทุกครจะรีบเก็บของที่เหลือขึ้นรถเพื่อกลับบ้าน

"ทุกคนพร้อมกลับบ้านหรือยัง"

หลังจากทุกคนขึ้นรถมาจนคบ แจ๊คก็ตะโกนถามทุกคน

"พร้อมแล้ว"

ทุกคนตอบกลับเสียงดัง

"ถ้าพร้อมแล้ว โดนตีมา3 4 "

รถเริ่มแล่นออกไปพร้อมกับดนตรีที่เล่นไปตลอดทาง

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

#เรื่อยๆตามเดิม ไม่รุ้จะชอบกันมั้ยแง้

#ไรท์อ่านทุกเม้นเลยสนุกกดีฮาๆๆ เม้นติชมเค้าได้นะ

#ไรท์มาเวลาหรือเปล่า ทุกคนคงหลับแล้ว😂

#ไรท์จะบอกว่าไรท์ทีมแจ๊ค😙

 

ความคิดเห็น