ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP5.ไปค่าย

คำค้น : Ep.05

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 58.8k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2560 14:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP5.ไปค่าย
แบบอักษร

อย่าบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ''ออกมาทำไม ไม่สบายอยู่นิ''

ร่างสูงถามออกไปเมื่อเห็นร่างบางเดินออกมาจากหน้าห้องนอน เมื่อวานยังไม่สบายหนักอยู่เลยออกมาแบบนี้แล้วเมื่อไรจะหาย ดื้อจริงๆ

"ดีขึ้นแล้ว"

ร่างบางตอบก่อนจะมานั้งข้างๆร่างสูงที่โซฟา เธอดีขึ้นมากๆกว่าเมื่อวานแถบจะลุกจากเตียงไม่ขึ้นแต่ดีทีเขาค่อยเช็ดตัวหาข้าวหายาให้จนเธอดีขึ้น

"อืม ดีแล้ว"

ร่างสูงตอบก่อนจะหันไปเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ต่อ

"ทำไมไม่ไปเรียน"

ร่างบางถามออกไปด้วยความสงสัย เพราะวันนี้เขามีเรียนเช้าแต่สายปานี้แล้วยังไม่ไปอีก

"หึ ขี้เกียจ อ่อเก็บของด้วยนะพรุ่งนี้เราจะไปค่ายกัน เก็บให้ฉันด้วย"

ร่างสูงพูดกับร่างบางทั้งๆที่ตาก็จ้องเก็บในมือ ร่างบางไม่ตอบอะไรเพียงแต่พยักหน้าให้

กริ๊งงง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ร่างบางหยิบมันขึ้นมาดูเบอร์คนที่โทรเข้ามาก่อนจะลุกไปคุยตรงอื่น แต่ร่างสูงก็ดึงเธอไว้ไม่ให้ไป

"ใคร "

ร่างสูงละสายตาจากเกมส์ก่อนจะถามเธอ

"พา....คิน"

ร่างบางตอบเสียงเบา เพราะกลัวเขาจะดุอีก

"รับสิ"

ร่างสูงบอกเสียงเรียบ ร่างบางจึงกดรับตามที่เขาบอก

"แพรเป็นยังไงบ้าง เรารู้ข่าวมาจากน้ำหวานว่าแพรไม่สบาย"

พอร่างบางกดรับสาย ปลายสายก็รีบถามเธอด้วยความเป็นห่วง

"เอ่ออ...เราโอเคแล้ว"

ร่างบางหันไปมองร่างสูงที่เอาแต่จ้องมองเธอไม่วางสายตา ก่อนที่ร่างบางจะตอบกลับปลายสาย

"แน่ใจนะ แล้วพรุ่งนี้ไปไหวมั้ย"

ปลายสายตอบกลับเพื่อความแน่ใจ เพราะหลังจากวันนั้นที่เธอบอกกับเขาว่ามีธุระด่วนเธอก็หายไปเลยไม่เรียนมาอีก และเขาพึ่งจะมารู้ข่าวว่าเธอไม่สบายจากน้ำหวาน เลยโทรมาถามเธอ

"แน่จ้ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกกันนะ"

 เพราะความกดดันจากร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าทำให้ร่างบาวรีบตัดบทและวางสายไป 

"รีบวางจังนะ กลัวฉันจะรู้อะไรหรือไง"

ร่างสูงพูดประชดประชันใส่เธอก่อนจะจ้องเธอตาเขม้น 

"เปล่า"

ร่างบางตอบก่อนจะเดินหนีเขาเข้าไปในห้อง เธอไม่ชอบที่เขาพูดใส่เธอแบบนี้แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินหนีเขาไป

ร่างสูงได้แต่มองตามร่างนั้นไปอย่างไม่สบอารมณ์ 

 

 

 

 

 

"ทุกคนมารวมตัวกันได้แล้วครับ"

เสียงอาจารย์ประจำชมรมออกมาเรียกรวมนักศึกษาทุกคนในคณะให้มารวมเพราะรถที่จะใช้เดินทางมาถึงแล้ว ทุกคนก็เดินมานั้งตามที่อาจารย์บอก

"มาร์คมานี่"

พอทุกคนมานั้งรวมตัวกัน อาจารย์ก็เรียกประธานชมรมออกมา ขณะที่เดินออกมาสาวๆในคณะต่างพาส่งยิ้มหวานให้เขา และแน่นอนชมรมมีผู้หญิงเกินครึ่ง ทำไมอะหรอก็เพราะหนุ่มเดือนมหาลัยนี้แหละที่เป็นจุดดึงดูดให้สาวๆพากันเข้าชมรมนี้

 

"อ่าทุกคน ทริปนี้อาจารย์ไม่ได้ไปด้วยนะเพราะติดธุระด่วน มาร์คจะดูแลทุกอย่างแทนอาจารย์เองมีอะไรก็บอกกับเขาได้"

อาจารย์แจ้งมห้ทุกคนทราบ ทุกคนก็ต่างพากันเข้าใจ

"มีอะไรก็บอกกับผมได้นะคับ"

มาร์คหันไปพูดกับทุกคนในชมรมก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้ ทำให้สาวๆในชมรมต่างพากันกริ๊ดกกราดเขินกันไปทั่วหน้า   ยกเว้นแต่ร่างบางที่นั่งเงียบมองเขานิ่งๆไม่แสดงอารมณ์อะไร

"ฝากด้วยนะ"

อาจารย์หันไปพูดกับร่างสูง เขาพยักหน้ารับก่อนจะเรียกให้ทุกคนขึ้นรถก่อนจะหันไปพบร่างบางกับพาคินที่ช่วยกันยกกระเป๋าไปเก็บ มีจำไม้จำมือกันด้วยทำให้ร่างสูงต้องกำมัดแน่ หึไม่เข็ดสินะแพรวา ร่างสูงได้แต่คิดในใจก่อนจะเดินขึ้นรถไป

 

 

"แพรมานั้งกับเราดิ"

พาคินทักขึ้นหลังจากเห็นร่างบางเดินขึ้นมาและยังไม่มีที่นั้ง

"นั่งกับผมดีกว่า"

พละก็หันมาเจอร่างบางพอดีจึงเรียกให้เธอมานั้งข้างๆ ร่างบางยืนกะอ้ากกะอวกเพราะเธอคงไม่เลือกไปนั้งกับใครได้แน่ เพราะคนที่เดินตามขึ้นมายืนจ้องเธอด้วยสายตาอาฆาตทำให้ร่างบางรีบปฏิเสธทั้งคู่ไปแล้วเลือกจะไปนั่งกับน้ำหวานแทน

"เสน่ห์แรงจังนะ"

ร่างสูงที่เดินตามมานั้งเบาะข้างหลังพูดขึ้น ไม่ต้องหันไปก็รู้ว่าใครเธอจึงนั่งเงียบๆไป รถแล่นไปเรื่อยๆทุกคนในรถก็ร้องเพลงกันสนุกสนาน โดยเฉพาะแจ๊คเพราะเต้นตั้งแต่รถออกกจนจะถึง ส่วนเพื่อนเขานะหรอหึก็นั้งเฝ้าคนเบาะหน้าอยู่ไง กลัวหายละมั้ง 

"อา ทุกคนคับขอให้ทุกคนจับคู่ หญิงคู่หญิง ชายคู่ชาย เพื่อจะมารับกุญแจห้องพักจากผม พอถึงที่พักแล้วให้ทุกคนเปลี่ยนชุดแล้วมาเจอกันที่นี้เหมือนเดิมนะคับเราจะไปปลูกป่ากัน"

ร่างสูงเรียกให้ทุกคนรวมตัวก่อนจะแจ้งให้ทุกคนได้ทราบ ทุกคนรับทราบและมารับกุญแจไป 

 

 

"บรรยากาศดีจังแพร"

น้ำหวานบอกกับร่างบางในขณะที่เดินไปยังที่พัก 

"อื้มม ดีมาก"

ร่างบางตอบก่อนจะหันไปยิ้มให้เพื่อนตัวเอง

"ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่า จะได้ไปปลูกป่ากัน"

น้ำหวานพุดก่อนจะรีบจูงมือเธอไปยังที่พัก

 

 

"เป็นเชี่ยไรว่ะไอมาร์ค กูเห็นมึงทำหน้าตึงตั้งแต่บนรถละ"

แจ๊คสันที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ออกมาเห็นเพื่อนนั้งทำหน้าเซ็งอยู่บนเตียง

"อ่อ... กูพอจะเดาออกละเรื่องแพรสินะ"

หลังจากถามไปแล้วไม่ได้คำตอบ เขาจึงพอจะเดาออกว่าเพื่อนเขามีไม่กี่เรื่องหรอกที่จะทำให้มานั้งเครียดแบบนี้

"เออแม่ง ไอเชี่ยพวกนั้นแม่งก็ตามจีบเมียกูอยู่นั้น"

ร่างสูงหันไปพูดกับเพื่อนด้วยอารมณ์ไม่ค่อยดี

"มันก็ไม่ผิดปะว่ะก็พวกมันไม่รู้ว่าแพรเป็นแฟนมึงมันก็มีสิทธิที่จะจีบ"

แจ้คพูดไปตามความจริง ใช่พวกนั้นไม่ผิดที่จะจีบแพรวาเพราะเขาเป็นคนเลือกที่จะไม่ยอมบอกใครเองว่าเธอคือแฟนเขา เพราะฉะนั้นเขาก็ต้องยอมรับมัน

"พวกมันไม่มีสิทธิ"

ร่างสูงตอบกลับเสียงเรียบ

"แค่มึงบอกทุกคนว่าแพรคบกับมึงก็ไม่มีใครกล้ามาจีบหรอก"

แจ๊คเดินมานั้งลงข้างๆางสูงก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"กู...กูยังไม่พร้อม และกูก็ไม่ยอมให้ใครมาจีบแพรด้วย"

ร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป แจ๊คได้แต่มองตามเพื่อนไปก่อนจะส่ายหัวเบาๆ ก็แค่บอกคนอื่นว่าเป็นแฟนกันมันยากมากหรอว่ะ

 

 

 

 

"ทุกคนพร้อมแล้วใช่มั้ยคับ"

หลังจากทุกคนกลับไปเก็บของที่ห้องพักและเปลี่ยนชุดออกมาพร้อมจะปลูกป่าประธานชมรมก็รีบพาทุกคนไปยังสถานที่ๆปลูกป่ากัน 

"พี่มาร์คค่ะ แบมถือไม่ไหว"

สาวสวยหนึ่งในชมรมถือต้นไม้มาข้างร่างสูงก่อนจะทำเป็นถือไม่ไหวกะให้ร่างสูงช่วยถือ ร่างสูงมองเธอนิดนึงก่อนจะก้มลงไปช่วย

 

"เหอะ พี่มาร์คค่าาาแบมถือไม่ไหว อ่อยชัดๆ"

น้ำหวานที่เดินมาพร้อมกับร่างบางเห็นยัยแบมไรนั้นกำลังอ่อยมาร์คอบู่ เธอก็ล้อยัยนั้นปากยื่นปากยาว

"แพรแกทนได้ไงว้ะ"

น้ำหวานหันไปถามเพื่อนที่ยืนข้างๆ เธอได้แต่นิ่งเงียบไม่พุดอะไร เธอคงจะชินกับอะไรพวกนี้ละมั้ง เป็นธรรมดาที่สาวๆจะเข้ามาหาร่างสูง แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

"ช่างเหอะ ไปกันเถอะน้ำหวาน"

 ร่างบางตอบก่อนจะถือข้าวของที่จะไปปลูกป่าเดินนำไป น้ำหวานจึงเดินตามเพื่อนไป

 

"พี่มาร์คเหนื่อยมั้ยค่ะ"

แบมหยิบแก้วน้ำมาให้ร่างสูงก่อนจะใช้ทิชชู่เช็ดเหงื่อให้เธอ

"นิดหน่อยคับทขอบคุณคับ"

ร่างสูงตอบกลับ ก่อนจะหันไปเห็นสายตาที่ร่างบางมิงมาพอดี แต่ก็มองแปปนึงเธอก็หันไป

 

"โอ้ยยมั่นใส่ ถ้าเป็นฉันนะยัยแบมไรนั้นโดนตบไปละ"

น้ำหวานที่อยู่ข้างๆร่างบางเอ่ยขึ้น เขาละไม่เข้าใจเพื่อนเธอเลย จะยอมคนอื่นอะไรหนักหนา

"อื้ม"

ร่างบางตอบนิ่งๆก่อนจะขุดหลุมปลูกต้นไม่ต่อ 

"โอ๊ะ หนอน อย่า!!"

ร่างบางกำลังร้องห้ามไม่ให้เพื่อนตัวเองขุดโดนหนอนน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมัน

 

 

"โอ้ยย"

จอบที่น้ำหวานกำลังจะขุดลงไปบาดลงไปที่มือขาวของร่างบางทันที ดีที่น้ำหวานยั้งมือทันแต่ก็บาดไปที่มือร่างบางเรียบร้อย

"แพร!! แพรเป็นอะไรหรือเปล่าเร่ขอโทษ"

น้ำหวานรีบวางจอบลงแล้วรีบไปดูมือเพื่อนทันที ก่อนจะขอโทษด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดมากๆ

"ไม่ เป็นไร"

ร่างบางหันมาตอบเพื่อนยิ้มๆ ทั้งๆที่เจ็บขนาดนี้ร่างบางก็ยังตอบว่าไม่เป็นไร

ร่างสูงที่นั่งปลุกต้นไม่ไม่ไกลเมื่อเห็นดังนั้นจึงรีบลุกไปดูแต่ถูกคนข้างๆดึงไว้  เขาแกะมือเธออกก่อนจะเดินไปแต่ก็ช้ากว่าพาคินที่รงวิ่งไปก่อนแล้ว เขาจึงได้แต่ยืนมองอยุ่อย่างนั้นด้วยความเป็นห่วง

 

"ไปทำแผลก่อนนะ"

พาคินรีบยิบผ้าเช็ดหน้ามาห้ามเลือดแล้วพยุงร่างบางให้ไปทำแผลผ่านหน้าเขาไป ร่างสูงได้แต่ยืนมองร่างนั้นเขาอยากเขาไปช่วยเธอ แต่ทำไมนะขามันไม่ยอมเดินเข้าไป

 "

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"


#เรื่อยๆไปก่อนนะทุกคนนนน

#ไรท์จะพยายามแต่ให้สนุก ฮาๆๆๆขอบคุณทุกเม้นนะฮับ

#ไรท์อ่านทุกเม้นเลยนะ ขอบคุณน้าา😍😍😍

 

 

 

ความคิดเห็น