อ่านให้สนุกนะคะ ไรท์จะแต่งให้ดีที่สุดเลยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ^^😄👏🏻 สามารถอ่านนิยายที่โอจิแต่งได้แค่ คลิก "โอจิ"

ชื่อตอน : วันดีๆ...100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2560 17:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันดีๆ...100%
แบบอักษร

วันที่ดีๆ...

06.00น....

เจ็บ...คำนี้วนไปมาในหัวคนตัวเล็ก มือบางยกขึ้นมาคลำสะโพกอวบเบาๆ

"ซี๊ดด!!..อุยย เจ็บพี่เชนเบาๆหน่อยก็ไม่ได้" เสียงหวานแหบบ่นงึมงัมๆเบาๆด้วยความเจ็บปวดไปตามร่างกายขาวที่ขึ้นสีแดงเป็นจ้ำๆไปตามเนื้อตัว แขนเรียวเอื้อมไปหยิบขวดน้ำรินใส่แก้วแล้วจิบนิดๆด้วยความกระหาย

"อึกๆ...อึก..อ้า~ค่อยยังชั่วหน่อย"

"อ๊ะ! พี่เชน" อยู่ดีๆร่างที่หลับอยู่ก็คว้าเอวบางของคนรักเข้าไปกอดในอ้อมอกจนคนสวยล้มปุกลงทับร่างแกร่ง

"โวยวาย" ว่านิ่งๆแต่มือกลับไม่นิ่งเลื้อยเข้ามาในเสื้อร่างบางไปมาราวกับปลาไหล ทำเอาคนตัวขาวไล่จับมือหนาแทบไม่ทัน มือไวจริงๆให้ตายสิ แค่นี้ก็ระบมจะแย่ถ้ามีอีกได้คลานแทนเดินแน่ๆอะคราวนี้

"มีนปล่าวโวยวายซะหน่อยมีนแค่บ่นนิดเดียวเองเฮอะ" ปากแดงบวมหน่อยๆบอกกล่าว มือขาวก็คอยดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมขาตัวเองอยู่ตลอด ไม่ใช่อะไรหรอกก็อีกคนน่ะชอบดึงผ้าห่มไปทางตนเองอยู่เรื่อยเลยให้ตายสิ

"มีนครับ พี่รักหนูนะ" หะ..ห๊ะ อะไรคือมองหน้าไกล้ๆแล้วจ้องตากันแล้วบอกรักเนี่ยรู้ไหมฮะ เค้าเขินนะเนี่ยคิดดูสิฮะมีผู้ชายหล่อๆ ที่หล่อมากๆและเป็นคนที่เรารักแล้วเล่นมานั่งจ้องตาบอกรักแบบดื้อๆเฉยเลยมันตั้งตัวไม่ทันหนะรู้ไหม

"พี่เชนคิดว่าพี่เชนรักมีนคนเดียวหรือไง มือรักพี่มากกว่านะ รักมาก ก.ไก่ ล้านตัวเลยหละ" ผมบอกพี่เชนกลับพร้อมกับโผล่เข้ากอดพี่เค้ายามเช้ากอดทั้งที่หน้าแดงๆเขินๆนี่แหละ จะว่าไปหัวใจพี่เชนเต้นแรงเหมือนกันกับของเราเลยแฮะ "จะนอนต่อหรือจะลุกหืม?" ผมเงยหน้ามองคนพูดเห็นแค่คางเองอยากอยู่แบบนี้สักพักแต่ผมไม่ได้ตอบไปหรอกรั้งคอลงมานอนทับกันเลย แล้วเราก็นอนกอดกันต่อไปทั้งๆที่ยังไม่ล้างหน้าล้างตานี่แหละฮะ สกปรกดี--"

20%...

"มีน พี่ว่าจะไปฮันนี่มูนหนูอยากไปไหนดี?" ถามถึงฮันนี่มูนหรอ อืม ยังไม่ได้คิดแฮะ ที่จริงมันจะไปที่ไหนมันก็มีความทรงจำที่ดีหมกนั่นแหละ ยิ่งไปกับคนที่เรารักอะนะ ไม่ว่าจะแฟน พ่อแม่ หรือใครก็ตาม ก็มีความสุขหมดแหละ แต่ถ้าให้เลือกจริงๆก็คง..

"ญี่ปุ่นไหมฮะ" ผมเงยมองหน้าพี่เชนด้วยแววตาวิบวับเต็มที่มาก ที่เที่ยวมีเยอะแต่ญี่ปุ่นนี่มันน่าเที่ยวดีไม่รู้สิ ดูโรแมนติกดีออก เดินจับมือกับพี่เชนสุดหล่อท่ามกลางหิมะที่โปรยลงมาเบาๆ แล้วจับมือกันเดินไปตามทาง อร๊ายฟิน หินสุดๆไปเลย

"คือดีย์อ่า ฟิน!!"

"โอ้ย มีน หนูบี้หัวนมพี่อยู่นะ" หะ..อะ อ้าวจริงด้วยแฮะมโนแรงไปหน่อยเดียวเอง "มีนขอโทษฮะ เจ็บไหมนิ มาๆเดี๋ยวมีนเป่าให้..ฟู่ๆ!..เพี้ยงๆ!"

"แค่พี่ถามว่าจะไปไหนถึงกะกัดหัวนมพี่เลย?" พี่เชนถาม พร้อมกับลูบหัวผมไปด้วย ผมก็เป่านมพี่เชนไป

"มีนแค่ คิดอะไรนิดหน่อยเอง แฮะๆ" พี่เชนพยักหน้าหงึกๆเข้าใจ? แล้วดันผมให้ลุกขึ้นนั่งพร้อมกับตัวเอง พี่เชนมองตาผมแล้วโน้มหน้าเข้ามาหอมหน้าผากหนึ่งฟอดใหญ่และผละออก ผมก็ได้แต่มองตามแบบใจเต้นตุบตับๆเสมือนสาวน้อยวัยใส และไม่ได้ขัดขืนหรือบ่ายเบี่ยงอะไรทั้งสิ้น ทำอะไรก็ทำไปเถอะคนรักกันนิ มีนยอมอยู่แล้วหละถ้าเป็นพี่เชนมีนยอม... (เริ่มแรด--)

"ไปอาบน้ำไปเดี๋ยวพี่จะไปอาบอีกห้องเอง เจอกันห้องทานข้าวนะครับคนเก่ง" ใบหน้าหล่อๆหันมาบอกแล้วยิ้มโชว์ฟันขาวเรียงกันสวยมาส่งมาให้ จากนั้นพี่เชนก็ลุกขึ้นเดินโถ่งๆ ไปที่ตู้เสื้อผ้าเปิดตู้หยิบชุดคลุมสีน้ำเงินเข้มแล้วเข้าห้องน้ำไปเลย...แต่เดี๋ยวก่อนนะ แล้วเราจะมานั่งบรรยายทำมะเขืออะไรเนี่ย เราก็จะไปอาบน้ำแล้วนะคนอ่าน ไม่ต้องตามมา ไปรอที่ห้องอาหารเลยไปเดี๋ยวลงไปพร้อมพี่เชนเองเค้าอยากมีเวลาส่วนตัวกับแฟนบ้างไรบ้าง เจอกันที่ห้องอาหารนะเค บาย

@ห้องอาหาร

"วันนี้มี ต้มยำทะเล ผัดผักรวมมิตร ปูผัดผมกระหรี่ แล้วก็ เบค่อนไข่ดาวอาหารเช้าคุณชายทั้งสอง..หนูมีนจะทานกับแม่หรือจะทานแบบพี่เชนดีคะ?" คุณแม่ร่ายรายการอาหารซะยาวเหยียดมา พร้อมกับถามผมด้วยใบหน้าที่ดูลุ้นๆ จริงๆแล้วผมทานได้ทั้งหมดแหละ แต่ถ้าให้เลือกจริง ผมก็ต้องเลือกอาหารไทยอยู่แล้ว อิ่ม สะอาด อร่อย ครบ!!

"ทานกับคุแม่ฮะ" ผมตอบคุณแม่แล้วยิ้มจนตาหยี พี่เชนมองผมหน่อยๆก่อนจะคว้าคอผมเข้าไปหาจนชนอกแกร่งแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่เลย รู้ว่ามีนหอม แต่ก็อายพ่อกับแม่บ้าง มีนอาย มีนเขิน "รักกันดีจริงๆ เอาล่ะๆค่อยสวีทกันทานก่อนๆ" คุณแม่พูดยิ้มๆ แล้วบอกให้พี่แม่บ้านตักข้าวมาให้ทั้งของคุณแม่เองและของผม ส่วนคุณพ่อและพี่เชนก็ทานอาหารเช้าสไตล์ฝรั่งของตัวเองไป...

ไม่นานก็ทานกันเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำงาน คุณแม่ไปสมาคม คุณพ่อไปบริษัทกับพี่เชน ส่วนผม..ก็นั่งโง่ๆดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่นนี่แหละฮะง่ายดี มือขาว

ตึ๊ง..ตึ่ง...~ (Lind:)

RaChan💕"ทำอะไรอยู่ครับ 2:11 PM

:มีนดูหนังอยู่ฮะ

Read

2:12 PM

RaChan💕"โอเคๆ อีกสักพักพี่จะเข้าไปรับนะคับ.  2:12 PM

:ว่างแล้วหรือไงฮะถึงเล่นได้เนี่ย

Read

2:13 PM

RaChan💕"พึ่งประชุมเสร็จพอดีครับ อีกอย่างวันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก...คิดถึงเรานะตัวเล็ก.  2:14 PM

:(-/////-)... คนบ้า! ถ้าคิดถึงก็มาหาเค้าสิ

Read

2:13 PM

RaChan💕"หึ 2:14 PM

แล้วคนตัวเล็กก็นั่งหน้าร้อนวูบวาบอยู่คนเดียว คนตัวเล็กฟุบหน้าลงโซฟาพร้อมกับจับแก้มร้อนตัวเองไปมาอย่างเขินๆ "มีน! แกกล้าพิมไปแบบนั้นได้ยังไงเล่าน่าอายออก!" หัวใจดวงน้อยแต้งแรงมากราวกับมันจะทะลุกอกบางออกมา มือเรียวน้อยกุมอกสวยตรงบริเวณหัวใจแล้วขยุ้มเสื้อขาวอย่างแรง จริงๆแล้วมันก็ไม่แปลกหรอกที่คนรักกันจะทำอะไรแบบนี้ แต่สำหรับคนตัวเล็กที่ไม่ค่อยได้แสดงความรักอะไรแบบนี้ไปทำให้มันรู้สึกเขินมากเลยหละ

.......

60%

@บริษัท

:(-/////-)... คนบ้า! ถ้าคิดถึงก็มาหาเค้าสิ 2:14 PM

ตาคมนั่งมองมือถือนิ่งๆ แต่มุมปากหยักกลับยกยิ้มขึ้นอย่างมีความสุขคนตัวน้อยของเค้าอะ น่ารักขึ้นทุกวี่ทุกวันจริงๆ แต่ไม่มากนักหรอกที่คนตัวเล็กจะบอกแบบนี้มาแสดงว่าเจ้าตัวคงคิดถึงตนเองมากแน่ๆ มือหนาเก็บโทรศัพท์เครื่องหรูลงกางเกง ก่อนจะโทรเรียกเลขาหน้าห้องมาคุยงานของพรุ่งนี้ที่ไม่ค่อยมีกำหนดการได้ออกไปไหนมากนัก และถ้ามีก็จะได้จัดการและเครียร์งานตั้งแต่เนิ่นๆ เพราะถ้าพาคู่มั่นตัวน้อยไปญี่ปุ่นจะได้ไม่ต้องกังวลอะไร

"คุณวิมลงานต่างๆผมจะเครียร์ที่บ้านนะครับถ้าไม่มีอะไรเร่งด่วน แต่ถ้ามันด่วนแล้วผมไม่อยู่ก็ฝากให้คุณพ่อจัดการแล้วกันนะครับ ส่วนอื่นๆผมกลับมาจะเครียร์เองครับ"

"ได้ค่ะคุณราเชน เดี๋ยวดิฉันจะจักการให้ค่ะ"

"โอเค ขอบคุณมากครับ"

ร่างสูงเดินออกมาจากห้องมุ่งตรงไปยังลานจอดรถชั้นผู้บริหาร ระหว่างทางก็มีพนักงานมากมายที่เดินสวนไปมา ทุกคนหันมามองและหยุดทำความเคารพ ใบหน้าคมพยักตอบรับนิดๆไปตลอดทางจนหมดทุกคน ขายาวตรงไปยังรถ Audi R8สีขาว  มือหนาเปิดประตูขึ้นนั่งก่อนจะขับออกไปด้วยความรวดเร็ว และจุดมุ่งหมายคือ บ้าน... ขายาวก้าวเข้าไปในบ้านด้วยความไม่เร่งรีบ มือหนาถอดสูทด้านนอกก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนั้งเล่นที่มีเสียงทีวีเปิดอยู่ ตาคมกวาดสายตาไปมองรอบๆห้อง ก่อนจะพบกับคนตัวเล็กที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ตรงโซฟาซะงั้น

"คนดูทีวี หรือทีวีดคนกันละเนี่ย" ร่างสูงส่ายหัวเบาๆกับคนรักก่อนจะวางสูทตรงพนักพิงแล้วเดินอ้อมมาข้างๆโซฟา แล้วจุ๊บแก้มใสไปทีก่อนจะช้อนคนตัวเล็กขึ้นไปนอนบนห้องดีๆ

"อื้อ.." เสียงหวานครางอื้ออึงเบาๆ แต่ไม่ยั๊กกะตื่น พอถึงเตียงคนตัวขาวก็ควานหาหมอนข้างมากอดก่ายด้วยความเคยชิน ร่างสูงยืนมองคนรักสักพักแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเองออก แล้วถอดออกไปในที่สุด เผยให้เห็นซิกแพคล่ำๆแน่นๆ ที่ใครเห็นเป็นต้องหื่นใส่แน่ๆ มือหนาถอดเข็มขัดออกเสร็จสรรพ ขายาวก้าวขึ้นเตียงแล้วนอนลงก่อนจะรั้งเอาคนตัวเล็กมาซกอกอุ่นตัวเองแล้วพากันหลับตามกันไปในที่สุด....

"ฝันดีนะครับ"

100%

ยังไม่ได้แก้คำผิดนะคะ รอนานไหม>< ขอโทษด้วยนะคะตอนนี้อยู่ในช่วงเตรียมตัวเข้า มหา'ลัย555 ยุ่งนิดนึง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว