ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11 เรื่องจริงหรือฝันไป

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 เรื่องจริงหรือฝันไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 565

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2560 22:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 เรื่องจริงหรือฝันไป
แบบอักษร

P' แม๊ค 

 

ตอนนี้ผมกำลังจูบกับตัวเล็กคับ ผมไม่คิดเหมือนกันว่าจะทำแบบนี้ แต่ตัวเล็กมัน ยั่วผมเอง

ผมหงุดหงิดที่ตัวเล็กกนั้งใกล้นิคเด็กคณะผม ทำตัวสนิดกับมัน หึ ผมไม่ผิดหนิ ไอ่ตัวเล็กมันเป็นเมดน้อยของผม ผมจะห่วงก็ไม่แปลก ใช้ไหม?

 

"อยากดื่มอีกไหม?" ผมถามตัวเล็ก 

 

"..........." ตัวเล็กไม่ตอบ แต่ทำตาปริบๆ หึ อิกสักรอบดีไหม ผมคิดในใจ 

 

"มึงอิป๊อกมันจะรู้ตัวป่ะว่ามันถูกจูบ" เพื่อนของตัวเล็กที่รูปร่างเล็กกว่าอิกคน กระซิบกับเพื่อน แต่ดังไปนะผมว่า

 

"กูให้เลยร้อยเปอร์เซ้นว่าไม่" เพื่อนอิกคนพูด 

 

"ไอ่คุณชายนี้ชอบแบบนี้ตั้งแต่เมือไหลว่ะ" ไอ่จอมถาม ผมไม่ตอบ เอามองแต่หน้าตัวเล็กว่าจะทำไงต่อ

 

"พี่จูบพี่ป๊อกทำไม" ไอ่นิคถาม 

 

"กูต้องบอก" ผมมองตามันซึ่งๆหน้า และตอบแบบกวนๆ มันจ้องมาเขม๊ค 

 

"เออ ทุกโคน ขอโทดที่ขัดนะค่ะ" น้องอวบๆพูดขึ้น

 

"แต่ตอนนี้....อิป๊อกเป็นเจ้านิทราไปแล้วค่ะ" ผมก้มมาดูตัวเล็ก หืม หลับกันดื้อๆเลยหรอ 

 

"โอเครค่ะงั้นวันนี้แยกย้ายดีกว่าเนอะ ไปอิปีไปเอาตัวอิป๊อกมา" น้องอวบซั้งเพื่อน

 

"เออๆ เมาล่ะทุกทีเลยอินี้" 

 

"เดียวผมไปส่งเอง มือนี้ผมเลี้ยง" ผมพูด ผมหยิบบัตรเคดิตวางที่โต๊ะก่อนจะอุ้มตัวเล็กท่าเจ้าหญิง

 

"เห้ย!! ได้ไง" ไอ่เด็กนิคพูด 

 

"บีมเครียร์ให้ด้วย" ผมไม่สนใจไอ่เด็กนั้น ก่อนจะหันไปคุยกับบีม

 

"ได้...ขับรถดีๆนะ" ผมหันไปพยักหน้านิดหน่อย ก่อนจะเดินออกมาไม่รอฟังใครทั้งสิ้น

ผมเดินมาที่โรงรถ มีการ์ดเดินตามมาเปิดปะตูรถให้ ผมให้ติบนิดหน่อยก่นจะขับรถ ออกมา 

ระหว่างขับ ผมหันไปดูตัวเล็กตลอด ว่าหลับสบายไหม ผมขับอย่างนิ่นที่สุด เลยเสียเวลานิดหน่อยก่อนจะถึงหอ 

ผมเดินอุ้มพาตัวเล็กเข้าห้อง ลำบากนิดหน่อย แต่ไม่เกินความสามารถ 

"อืม...ไอ่คุณชายบ้า" ก่อนที่ผมจะหันหลังกลับ เสียงตัวเล็กละเมอขึ้น ผมหันไปดู 

 

"เกียจที่สุด" ผมเห็นหยดน้ำตาที่หางตา หึ

 

 "ต่อให้เธอเกียจมากแค่ไหน ฉันก็ปล่อยเธอไปหลอกนะ" ผมพูดกับตัวเล็ก เจ้าตัวไม่ยินหลอก 

ผมก็ไม่รู้ทำไมถึงคิดแบบนั้น แต่ใจมันบอกให้ทำ ผมเอามือลูบหัวตัวเล็กก่อนก้มลงไปจุ๊บแม้ง

ก่อนจะเดินออกไป

 

 

 

  {{ตืดๆ ตืดๆ}}

"อืม....." ผมลุกขึ้นจากเตียงมานั้งบิดตัว  เมือคืนฝันแปลกจัง ผมคิดถึงเรื่องฝันเมือคืน

 

"ฝันไปได้ไงว่าจูบกับพี่แม๊ค โอ้ย บ้าๆ" ผมเอามือทุบหัวตัวเองเบา ปวดหัวจังเลย

ไม่ได้ดื่มหนักมาตั้งนาน ก็ไม่แปลกที่จะเมา ผมมาอยู่ที่หอได้ไงว่ะ สงใสพวกอิปีคงมาส่งผม แน่เลย

ผมลุกขึ้นไปชง โอวันตินดื่ม วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ขอผมนอนเถอะวันเนีย 

 

{{คลื่นๆ คลื่นๆ}} เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น

 

"ฮันโหล ว่าค่ะอิปี" ผมรัยสายมัน เหมือนมันรู้เลยเนอะ ว่าผมตื่นแล้ว 

 

[ฮานโหลลล เมือคืนฝันดีไหมล่ะค่ะอิดอกกกก] หีอินี้รู้เรืองฝันผมได้ไง

 

"อินี้มึงรู้หรอว่าฝันอะไร" ผมถามอย่างตกใจ

 

[ป่าวก็ไม่รู้หลอก แต่ก็แม้ มีถึงเจ้าชายรูปงามไปส่งที่หอขนานนั้นไม่ให้ฝันดีได้ไงค่ะ] อิปีพูดจีบปากจีบคอ เจ้าชายอะไร

 

"อะไรของมึง เจ้าชงเจ้าชายอะไรค่ะ" ผมโต้กับ อินี้ต้องการจะสืออะไร

 

[นี้มึงไม่รู้หรอว่าพี่แม๊คไปส่งมึง] ห่ะไรนะ พี่แม๊คมาส่ง ไม่ใช้อิสองตัวนั้น อะไรยังไง

 

"ได้ไงอ่ะ แล้วกูหลับตอนไหน เรื่องมันเป็นยังไรเล่ามานะอิปี" ผมพูดรั่วใสมันก่อนจะกดดันให้มันตอบ

 

[ไม่บอก อย่าหลอกถามค่ะ บายยยย] อิปีพูดน้ำเสียงได้กวนช่วงล่างที่สุด ก่อนจะตัดสายไป 

 อร้ายยยย อินี้ กูไปลากคอมันมาตอบคำถาม เดียวนี้แหละ 

 

[ไลนนน] เสียงไลน์ผมดังขึ้น หืมใครส่งไรมา

 

(วันนี้เข้ามาหาผมด้วย) พี่แม๊คส่งไลน์มา เชอะ ไม่ไปใครจะทำไม

 

(12.00 ต้องถึงถ้าคุณไม่มา ถึงหอคุณแน่) เออไอ่นี้ก็ขู่ดีจังเลยยย ไปก็ได้ว่ะ เออดีจะได้ถามว่าเมือคืนเป็นไงกันแน่

 

ณ คอนโดหรูใจกลางเมือง 

 

 

"มาแล้วคาบบบบบ" ผมตระโกนเมือผมเข้าถึงห้องไอ่คุณชาย 

 

"อืม กินข้าวมารึยัง" คุณชายถาม แม้ คงกินแล้วมั้งให้มาเทียงตรงซะขนานนี้

 

"ยังคับ พี่ไปซื้อของมายัง เดียวผมทำข้าวผัดให้กิน" ผมพูดกับคุณชาย

 

"ดูเอาในตู้เย็น" พี่แม๊คพูดก่อนที่นางจะเดินไปดูทีวี เออจ๊ะ แม่คุณ เมด หรือ ทาศว่ะเนีย 

ผมเดินไปในครัว เพือหาอุปกรณ์ในการทำอาหาร ผมเปิดตู้เย็นดู 

 

"อืม...ของเยอะเหมือนกันแหะ" ผมเปิดดูของในตู้เย็น ทำข้าวผัดอเมริกันดีกว่า 

  

"ซี้!!! ซ่า!!" ผมผัดข้าวไปเลือย ผมนำชีดมาผัดใสด้วย มันจะทำให้อร่อยยิ่งขึ้น

 

"มาแล้วคาบบบบบ อาหารชั้นหรูจากเชฟฝีมือมีดีที่สุดในประเทศไทย" ผมนำข้าวผัดใสจานสองจาน ไปให้คุณชายที่ห้องรับแขก

คุณชายลุกขึ้มมาหยิบกับผมไปหนึ่งจาน แล้วลงไปนั้งดูทีวีเหมือนเดิม ผมเดินไปนั้งข้างคุณ คุณชายเริ่มกิน จะอร่อยไหมน่า

 

"เป็นไงมังพี่แม๊ค" ผมถามพี่แม๊ค ไม่มีสัญยานตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก เชอะไม่ตอบแต่กินไม่หยุด อร่อยล่ะซี่

เมือกินกันเสร๊จผมก็นำจานไปล้าง 

 

"เดียวขอฉันนอนสักพักปลุกฉันด้วย" พี่แม๊คพูดก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไป จร้าสรุป ว่าจะกลับไปนอนที่หอสักหน่อย ต้องมานั้งปลุก

ไอ่คุณชายจอมเอาแต่ใจนี้ นาฬิกาปลุกเอาไว้ไถนารึไงห่ะ ไม่ใช้มันเนีย ผมได้แต่บ่นในใจ ผมนอนดูทีวีอยู่บนโซฟา อืมง่วงจังสักงีบแล้วกัน

 

"อืม" ผมรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจิ้มตรงแก้ม อืมคนจะนอน ผมหันหลังให้

เอะยังยังจิ้มอิก 

"โอ้ยอย่ามากวนได้มายยยย" ผมดีดตัวจากโซฟาเตียมจะด่า แต่ผมต้องตกใจ เพราะ หน้าพี่แม๊ค ใกล้แค่ เซนเดียวเอง

บ้าจริง พี่เป็นฝ่ายปลุกเรา หรอเนีย เราสองคนมองตากัน โดยไม่มีใครพูดอะไร จนกระทั้ง

พี่แม๊คค่อยๆก้มหน้าลงมาหาผม เดียวนะเหมือนผมจะจำได้ลางๆ ถึงฝันของผม

เหมือนมากมันเหมือนจริงมาก เหมือนกับเราเคย...จูบกันมาแล้ว

ลมหายใจเราลดกัน ริบฝีปากหนาของพี่แม๊คค่อยใกล้ๆเข้ามาเลือยๆ จนกระทั้ง

"อืม..." สมองผมขาวโพนเหมือนไม่รับรู้อะไร

ริบฝีปากหนาจะรดกับริบฝีปากบางอย่างนุ่มนวล เราสองคนจูปกันนานมาก

"พี่แม๊ค.....พี่ทำแบบนี้ทำไม"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น