ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 ศึกชิงผู้ เก้ง&ชะนี

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 ศึกชิงผู้ เก้ง&ชะนี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 494

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2560 18:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 ศึกชิงผู้ เก้ง&ชะนี
แบบอักษร

ณ หอชายใจกลางเมือง

 

 {{"อีกไกลแน่แค่ไหน จนกว่าฉันจะใกล้"}} อืม....ใครโทรมาตอนนี้ว่ะ ผมคิดในใจ

"หาโหลลลล.....หาววว..อืม" ผมพูดครางอย่างง่วงๆใส่โทรศัพท์ 

"เมดน้อย...ผมนัดกี่โมง" เสียงใครว่ะคุ้นๆ มานงมานัดอะไร คนจะนอน โอ้ย โรคจิตรรึป่าว

"ใครพูดคับ...โรคจิตรหรอ จะนอน!!อย่ามากวน ไปหาคนอื่นมาช่วยโน่น" ผมพูดตะโกนใส่โทรศัพท์ ก่อนจะตัดสายไป

{{"คลื่นๆ คลื่นๆ"}} คราวนี้ผมปิดเสียงโทรศัพท์ แต่ยังโทรมาอิก โอ้ย เดียวแม่งจะด่ายันโครตเลย

"หะโหล!!!! จะโทรมาหาพะ..." ก่อนที่ผมจะด่า ก็มีเสียงตอบขึ้นมาก่อน

"ผมให้เวลาคุณ สามสิบนาทีในการแต่งตัว ถ้าผมไปถึงยังไปเสร๊จ คุณเตรียมใจไว้เลย จากเจ้านายของคุณ"

เสียงเย็นอันแสนคุ้นเคย เจ้านายผมก็มีคนเดียวนี้ว่า นั้นก็คือ....

"อร้ายยยยยยยยย!!! ตายแล้ว!!!! ไอ่พี่แม๊ค" ตื่นครับ ตื่นเต็มตาเลย ผมสะดุ้งตัวตื่นขึ้นจากเตียง 

"โอ้ยตายแล้ว ตาย ตาย ตายแน่ๆ" ผมรนมากตอนนี้ ผมวิ่งเข้าห้องน้ำ ไปอาบน้ำ แต่อย่าเรียกว่าอาบเลยครับ

เรียกว่าวิ่งผ่าน จะดีกว่า รีบแต่งตัว ทาครีบ หยิบกระเป๋า แล้วรีบวิ่งไปข้างล่าง รอไม่ถึงสิบนาที รถมินิครูเปอร์ลายโดเรม่อน ก็เด่นสง่ามาแต่ไกล

"ขึ้นมา" พี่แม๊คกดเลือนกระจกลง แล้วพูดขึ้น วันนี้พี่เค้าก็แต่งตัวธรรมดาแหละ แต่พอ อยู่ในตัวคุณชาย มันกับดูเหมือนเสื้อแฟชั่นสะงั้น

ผมเปิดประตูขึ้นมานั้ง ทำท่าสงบเสงียบที่สุด 

"เออ...พี่แม๊คตื่นเร็วจังเลยนะคับ" ผมถามกบเกือนความผิด 

"สงใสนาฬิกาของผมกับคุณไม่ตรงกัน" ผมเปิดนาฬิกาดู อุ้ย 11.30 

"แหอะๆ...จะเทียงแล้วหิวจังเลยเนอะ" ครับผม งานนี้แถไว้ก่อนอิปีสอนไว้ 

"หึๆ...งั้นไปกินข้าวกันก่อน" พี่แม๊คหัวเราะแล้วส่ายหน้า คับไม่ขอปฏิเสทเพราะหิวมาก

พี่แม๊คขับรถมาห้าง แล้วพาผมเดินขึ้นชั่นห้า มาร้านอาหารญี่ปุนแห่งหนึ่ง ทำไมอีพวกคนรวยต้องกินอาหารแบบนี้ด้วยว่ะ

"ที่นี้ร้านโปรดผม...กินได้นะ" พี่แม๊คเลือกที่แล้วถามผม 

"คับได้คับ...ผมไม่เรื่องมากเรื่องกินอยู่แล้วถ้ามันอิ่ม" ผมพูดออกไป แต่เหมือนคุณชายจะงักนิดหน่อย อุ้ย สายตา พิคาดอีกแล้ว

"ป่าวนะคับผมไม่ได้ว่าพี่" พี่แม๊คหลีตามอง แต่ก็ไม่ว่าอะไร 

"อยากกินอะไรสั่งได้เลย ไม่ต้องมองฉันอย่างนั้นอันนี้ฉันเลี้ยงไม่หักจากเงินเดือนหลอกน่า" พี่แม๊คพูดขึ้น แม้ เห็นผมหน้าเงินรึไง

แต่ก็จริงถ้าหักนะผมเดินออกเลย แต่ละอย่างนี้ แถบจะเท่าค่าอาหารทั้งวันของผมเลย เบือคนรวย โว้ยยยย

"อ่าวแม๊ค อังเอิญจังเลยค่ะ แก้วก็ทานที่นี้เหมือนกัน" เรารออาหารอยู่ดีๆ ก็มีอีคำแก้ว เอ้ย พี่ดอกกกแก้ว เข้ามาทัก

"ขอแก้วนั้นด้วยนะค่ะ" ไม่ได้เชิญ!!! แม้ในใจก็อยากพูดแบบนั้นนะคับ แต่มันอยู่ที่คณุชาย

"นั้งสิ" อร้ายยยยย ไอ่คุณชายบ้า 

"งั้นแก้วขอไปลาเพื่อนก่อนนะ" พี่ดอกแก้วพูดขึ้น คุณก็พยักหน้านิดหน่อย หลังจากรอสักพักอาหารก็มาเสริฟ

"อู้ย น่ากินจังค่ะ ตักให้แก้วหน่อยนะค่ะ" แม่นางพูดเสียงสองอ้อนพี่แม๊ค ชิ สะดีดสะดิ่ง

ผมเบะปาก ทำปากขมุบขมิบตามนาง 

"อะ" พี่แม๊คคีบซูชิให้นางคำแก้วงูเขียวห่วงไข่ ก่อนจะคีบ ไข้หวานให้ผม 

"ขอบคุณคับ งั้นนี้ผมให้ ผมชิมแล้ว มันอร่อย" ผมขอบคุณพี่แม๊ค แล้วคีบให้คืน

"หึๆ...ขอบคุณคับ" พี่แม๊คพูดขอบคุณ นางคำแก้วมองตาเขียวปัดเลยคับ ผมเลยยิ้มหวานให้นางหนึ่งที่

1-0 ค่ะ โหๆๆๆ

"อุ้ย ขอโทดนะค่ะ เผอิญไม่ทันสังเกต น้องชื่ออะไรค่ะ" นางพูดเสียงสองประมาณว่า อุ้ยไม่ได้อยู่ในสายตา ถามผม

"ออ...คับสงใสพี่คงตาถั่ว อุ้ย!! สายตาสั้นมั้งครับ เลยมองไม่เห็น ผมชื่อแม๊คครับ ยินดีม๊วกมากเลย ที่ได้รู้จัก" ผมพูดตอแหลสุดริด

"ฮาๆๆ น้องเป็นคนตลกนะค่ะ ขอโทดที่นะ ก็น้องตัวต่ำ เอ้ย ตัวเล็กเองนิค่ะพี่เลยมองไม่เห็น" 1-1  อร้ายยยยย ได้

"ฮาๆๆ ก็ไม่ได้ขนาดยัดฟองน้ำ อุ้ย ใสรัดให้สดุดตา แบบพี่นี้คับ " หึไม่มันรู้มั้งว่าใครเป็นใคร อิคุณชายมันก็กิน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

"ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ เดียวมา" พี่แม๊คขอตัวลุกไปเข้าห้องน้ำ

"หึคิดจะครุบแฟนพี่หรอค่ะน้องมันไม่ง่ายหลอกนะ" หึเผยธาตุแท้แล้วรึอิงูเขียว 

"อุ้ยเอาอะไรมาคิดคับเนียว่าพี่แม๊คเป็นแฟนพี่ วันก่อนเห็นพี่อย่างควงคนอื่นอยู่เลย 

รึว่าฮีของพี่ติดไวไฟร์คับ ที่แจกจ่ายคนอื่นไปทั่ว" ผมพูดน้ำเสียงปกติ แต่เน้นทุกคำ

"อร้ายแกเป็นใครมาว่าฉัน" ตอนนี้คนทั้งร้านมองแล้วคับดีจะได้เห็นธาตุแท่อิชะนีนี้

เอะนางจะทำอะไร พี่ดอกแก้วหยิบน้ำซุบมาราดแขนตัวเอง

"อร้ายยย น้องทำไมต้องทำพี่ด้วยค่ะ" ห่ะเล่นงี้เลยหรอ

พี่แม๊คกำลังเดินมาทางนี้ อออย่างนี้เอง หึร้ายกว่าที่คิด

"เกิดอะไรขึ้น" พี่แม๊คถามขึ้น

"ก็น้องเค้าน่ะสิแม๊ค ฉันก็แค่จะหยิบถ้วยน้ำซุบให้ น้องเค้าก็ปัดจนมันลวกฉันอ่ะ" นางใช้มารยาทำตัวเองให้ดูน่าสงสารที่สุด 

แม้งโครตไม่สมเหตุสมผลเลยถ้าเชื่อนะ กูจะให้อิคนเขีนยเปรียนพระเอก โง่เกิน (กูไม่ขอยุ่งคับ)

"จริงหรอ" พี่แม๊คถาม 

"แล้วพี่คิดว่าไงล่ะ" ผมถามกลับด้วยสายตาจริงจัง 

"..........." พี่แม๊คมองผมเหมื่อนผมเป็นคนผิด เจ็บ พูดเลย

"แม่ๆ หนูเห็นพี่ผู้หญิงเค้าเอาน้ำซุบราดแขนตัวเอง" จู่ๆก็มีเด็กหญิงโต๊ะข้างๆพูดขึ้น

"มะ....ไม่ใช้นะค่ะแม๊ค" อิพี่ดอกแก้ว พูดขึ้น พี่แม๊คมองพี่ดอกแก้วด้วยสายตาเย็นชา

"เก่งมากคับ เคลียร์นะคับ งั้นผมขอตัว ผมคงให้พี่ไปซื้อของเองแล้วล่ะคับ วันนี้ผมขอไม่ไปทำความสะอาดนะ บาย"

ผมชมน้องผู้หญิงคนนั้น ก่อนจะพูดกับพี่แม๊คด้วยน้ำเสียงนิ่ง ก่อนจะเดินออกนอกร้านไป 

ผมกดโทรหาอิบอสซ้ำ 

(ฮายยยย อิเก้ง) บอสซ้ำรับสาย

"....อิ..บอสมารับกูที่ห้างXXXที่ ฮึก เร็วๆนะ" ผมกั่นสะอืนพูดกับมัน

(อิป๊อกมึงร้องไห้หรอ  ด..ได้เดียวกูรีบไป) ผมวางสายจากอิบอสแล้ว ไอ่พี่แม๊ค เกียจที่สุด

 

 

 

ความคิดเห็น