ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 มันต้องอ่อย

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 มันต้องอ่อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 512

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2560 01:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 มันต้องอ่อย
แบบอักษร

ณ โรงอาหารคณะมนุษยศาสตร์ 

 

  "มึงเล่ามาเดียวนี้เลยค่ะอีป๊อก" พวกเราสามคนเดินมาโรงอาหารเพือมาทานข้าวเช้า 

พอผมนั้งปุ๊บ พวกนางสองคนก็จับผม ถามเรื่องเมือวาน เปรียบเสมือนมันสองตัวเป็นตำรวจสืบสวน

แม้ที่เรื่องอย่างนี้ ตืนตูมกันจริง

 "ป่าวก็ไม่มีอะไร" ผมพูดแบบขอไปที

"อีเก้งงงงงงง มึงตัดสายกูขนานนั้นบอกไม่มีอะไร กูควรเชือ" อิปีพูดกระแทกขึ้น แบบประมาณว่า เชือก็ โง่ เห้อ

"แม้...ก็พาพี่แม๊คไปซื้อของเข้าคอนโดเฉยๆ" พวกมันหรี่ตามองมาทางผม 

"แค่นี้จริงๆ" อีบอสพูดขึ้น 

"ป่าวไม่จริง..." 

"อีป๊อก มึงเล่ามา!!!!" 

"เออๆ!!" ผมเล่าทุกอย่างให้อิพวกชั้งเสือกทั้งสองฟังเรื่องเมือวาน 

"อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" พวกมันสองตัวประสานเสียงกัยแหกปากจนทั้งโรงอาหารหันมาดู ถึงคนไม่เยอะแต่ผมก็อายนะ 

"เบาๆอิพวกแรดหนิ" ผมกระซิบบอกให้มันเบาๆ

"อร้ายยย อิป๊อกอย่างนี้มึงก็มีโอกาศ ที่จะตะครุบเหยื่อ" อีปีพูดขึ้น 

"อย่างไงอ่ะ แค่ทำความสะอาดเนียนะ" อีปีทำท่าครุนคิด ผมก็อยากถามมันนะ ว่ากับการเรียนทุมเทขนานนี้ไหมลูก

"ออ!!!  รู้แหละ หึๆที่นี้แหละพี่แม๊คของมึงจะต้องหลุมรักมึงแน่" อิปีทำท่าคิดออก แบบว่าปิ่ง!! เหมื่อนมีหลอดไฟอยู่บนหัว

"มึงก็รีบบอกมาเร็วๆสิค่ะ" อีบอสซ้ำคงรำคาญ 

"มึงจะต้องอ่อยค่ะ" อีพูดขึ้น

"อ่อย!!!!!" ผมประสานเสียงกับอีบอส 

"ยังไงอ่ะมึง" ผมถามอิปี 

"หุๆๆๆๆ เดียวก็รู้ เย็นนี้เรียนเสร๊จไปห้างกัน" ผมกับอีบอสมองหน้ากัน มันจะทำอะไรของมัน ผมคิดในใจ ชักขนลุกแปลกๆแล้วสิ เราเรียนคาบเช้ากันเสร๊จ ก็เดินทางกันมาที่ห้าง เพราะว่าไม่มีคาบบ่าย

วันนี้ผมต้องไปทำความสะอาดตอนเย็น เพราะพี่แม๊คจะมารับที่หอ เนืองจากผมยังไม่รู้จักคอนโดพี่แม๊คเลย เดินขึ้นบันไดเลือนมาชั้นใต้ดิน มันมีที่แบบนี้ด้วยหรอว่ะ 

อีปีพาผมกับอีบอสมายังร้านแห่งหนึ่ง มันเหมื่อนเป็นร้านคอสเพลย์เลย มันเดินนำเข้าร้านข้างในร้านก็จะมีชุดต่างๆ ที่ประดับตามหุ้น บางตัวก็มาจากอนิเมชั่นที่ผมรู้จัก

"พี่ค่ะ ขอชุดเมดสีขาวดำ ไซร์ก็ประมาณเอสค่ะ" อีปีหันไปพูดกับพนักงาน คนในร้านมีไม่มาก ส่วนมากน่าจะเป็นพวก คอรอนิเม่ะต่างๆ 

"รอสักครู่นะคับ"

"อ่ะอิป๊อกเอาไปลอง" หืมเดียว อิปี!!!!!! อย่าบอกนะ 

"โอ้ยอิปีความคิดเลิศมากกกกกก ลูกแม่" อิบอสซ้ำพูดกับอีปี เมือรู้อุดมคติของมัน

"ไม่!!!ให้ตายกูก็ไม่ใส่ อิบ้าใครจะไปใสต่อห้าพี่แม๊ค" ผมพูดทันที

"มึงอยากได้ผัวไหม" "มึงต้องใสค่ะ" แม้ทีงี้รวมหัวกันเชียวนะมึง หืออออ ต้องใสสินะ จำไวเลยนะพวกมึง

"เออๆแค่ใส่ก็พอใช้ป่ะ" ผมเดินกระแทกเท้าหยิบชุดไปใส่

"หืออ สั้นได้อีก เห้อ" ผมลองชุดในห้องเสื้อ แล้วมองตัวเองในกะจก 

"อืมมึงเป็นไงบ้าง" ผมเดินไปถามพวกมัน ทำไม พนักงานมองผมแปลกๆ

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" พวกมันสองคนกรี๊ดดังทั่วร้าน คับตอนนี้ทั้งร้าน มองผมแล้ว อิพวกบ้าาาาา

"มึงงงแซ่บมากกกกกก เปรี้ยวเยียวราดม๊าวมวก" อิบอสพูด

"มึงน่ารักมากกกก ใช่ไหมค่ะพี่" อิปีพูดแสดงความคิดเห็น พรางไปถามพี่พนักงาน

"ค...คับ น่ารักมาก ผมเองยังใจสั่นเลย เหอะๆ" พี่พนักงานพูดติดขัดพรางเอามือจับท้ายทอยแก้เขิน

"ขอบคุณคับ" ผมขอบใจพี่พนักงาน 

"น้องค่ะพี่ขอถ่ายรูปได้ไหมค่ะ อร้ายยย น้องน่ารักมากเลย" จากนั้นมีคนมาถ่ายรูปผม กว่าเราได้ออกจากร้านตอนนี้ก็บ่ายสามแล้ว ผมนัดพี่แม๊คสี่โมง ผมกับพวกสองสาว

พากันหาอะไรกิน แหละให้อีบอสซ้ำไปส่ง

"ใส่ด้วยนะค่ะ" อีปีย่ำผมอีกครั้ง 

"ค่าาา" ผมพูดย่ำ ก่อนที่มันจะออกตัวไป ผมนั้งรอที่หน้าหอสักพักพี่แม๊ค ก็ขี่มารับ 

"วันนี้ห้องรกหน่อนนะ เมือคืนมีโปรเจค ฉันแหละเพื่อนเลยมาทำห้องฉัน" ขับไปสักพักพี่ก็พูดขึ้น 

"ครับสบายมาก" ผมพูด แม๊คขับรถสักพักก็เห็นคอนโด หืมสวยจัง เรียบๆ แต่ดูหรู พี่แม๊คขับเข้าไปจอดรถ พวกเราเดินมาที่รับบี่ 

"พี่ยามหวัดดีคับ" พี่ไหว้คุณรักษาความปอดภัย

"ครับคุณแม๊ค หวัดดีคับ" พี่ยามทำท่าเครพ แล้วยิ้มให้ ผมก็ไหว้นะครับ โอ้ยยย พี่แม๊คทำไม ชั้งมีสัมมาคารวะขนานี้ รักเลยอ่าาาา

ผมเดินตามพี่แม๊คขึ้นลิฟต์ ลิฟต์ขึ้นมาชั้นเจ๊ด เดินมาเลือยจนถึงห้องพี่แม๊ค จะเป็นยังไงน่า คงไม่ใช้มีโดเรม่อนเต็มห้องนะ 

"คุณทำความสะอาดได้เลยนะผมขอไปเปลี่ยนชุดก่อน" ผมเห็นเหงื่อซึมเต็มหลังเลย สงใสคงไปซ้อมบาสมามั้ง 

"คับ" ผมตอบพี่แม๊ค  

ผมเดินสำรวจห้องไปเลือยๆ อืม ไม่เห็นมี โดเรม่อนเต็มห้องเลย เราคงคิดมากไปมั้ง ผมเดินมาห้องรับแขก

"..........." นี้สาบานว่าห้องคน มันยิ่งกว่าคอกหมูอีก!!!! โอ้ย ผมชักเข้าใจแล้วว่า แม่บ้านทำไมถึงลาออก ผมเดินไปดูห้องครัว 

อือหืม  พูดได้คำเดียวว่า เลอะ ยิ่งกว่าจร้า โอ้แม้เจ้าาาา

"เห้อ...ต้องรีบทำแหละ" ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำเพือเปลี่ยนชุด  ไม่อยากใส่เลยอ่ะ โอ้ยยย อีพวกบ้านั้น 

ผมเปลี่ยนชุดเสร๊จก็เริ่มทำในครัวก่อน 

"คุณ ของในตู้เย็นมันจะหมดแล้ว ผมจะหะ!?" ผมได้ยิ่นเสียงพูดดังขึ้นเลือยๆ จนหายไป ผมหันไปหาพี่แม๊คที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องครัว 

ตอนนี้พี่ซ๊อคไปแล้ว ทำไมอะ ชุดเราไม่โอเครหรอ 

"ให้อะไรคับ?" ผมถาม แต่เหมือนพี่ยังซ๊อคอยู่ 

"พี่แม๊ค!!!!" ผมตะโกนถามเรียกสติ 

"อะ...ห่ะ ออจะให้ไปซื้อของเพิ่มน่ะ ว่าแต่ทำไมแต่งตัวแบบนี้" พี่แม๊คพูดต่อให้เสร๊จ แล้วถามผมเรื่องชุด เอาไงดีว่ะจะตอบว่าไงดี

"ออ.....เดียวชุดผมมันเลอะน่ะคับ มันทุเรศ หรอคับ" ผมถามพี่แม๊ค

"ป่าว......ก็น่ารักดี ฉันเปลี่ยนใจแหละเดียวฉันไปซื้อเอง" พี่แม๊คพูด อร้ายยยยยยเค้าชมด้วยอ่าาา เขินอย่างแรง 

"เดียวผมไปซื้อเองคับ" ผมพูดขึ้น จะให้เจ้านายไปได้ไง 

"ไม่เดียวผมไปเอง" พี่แม๊คเถียง

"เดียวผมไปเองคับ จะให้เจ้านายไปซื้อได้ไง" ผมบอก

"ไม่!!!!!" อะไรของเค้าเนีย

"จะไป!!!!" ผมเถียง

"บอกว่าไม่!!!" 

"ก็ผมจะไป!!!"

"ดื้อ!!!!!"

"ใครกันแน่ที่ดื้อ" ผมยืนเถียงกับพี่แม๊คอยู่นาน คนอะไรดื้อด้านจริง

"อยากเจอชุดไปรึไงห่ะ!!!"

"ห่ะ!!!เมือกี้พี่ว่าอะไรนะ" 

"โอเครเดียวไปซื้อพรุ่งนี้ด้วยกัน" พี่แม๊คพูดสรุปแล้วเดินไปเปิดทีวีดู เออเอาแต่ใจจริงพ่อคุณชายยย 

ผมทำความสะอาดในครัวโดยการล้างจานจนเสร๊จจึงเดินไปทำความสะอาดห้องรับแขก พี่แม๊คนอนบนโซฟาดูโทรทัศน์อยู่ พี่เค้าเเงอะมองนิดนิ่งแล้วดูต่อ

ผอเดินไปเก็บเศษถุงขนมต่างๆ

"อะแฮม!!! บัง" พี่กระแอมพูด

"แต่ผมทำความสะอาดอยู่นะ" ผมพูดโต้ 

"ก็ทำไปสิ ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย" เออจ๊ะ ปากพูดแบบนั้น แต่หน้าตาคุณชายกวนเบื้องล้างสุดๆ 

ผมเก็บของเสร๊จก็เดินเอาขยะไปทิ่งถังขยะในครัว พอจะเดินมากวาด คุณชายก็บ่นขึ้น

"หิวน้ำ" ผมผึ้งไปในครัวมาเมือกี้เองนะ!!!!มันกวนกันชัดๆ

"มีขาไหมคับ" ผมพูดประชดพี่แม๊ค 

"มีแต่ไม่อยากเดิน" โอ้ยยยยยย สาบานเลย ถ้าผมไม่ได้ชอบพี่เค้านะ ผมคงเอาไม้กวาดทุบหัวไปแล้ว

"ได้เจ้าค่ะ คุณชาย" ผมพูดดัจเสียงประชดก่อนจะเดินไปเอาน้ำมาให้

"หึๆๆๆ" คุณชายหัวเราะ แล้วหันไปดูหนังต่อ ผมทำความสะอาดไปเลือยๆ นอกจากมองตลอดเวลาที่ผมทำงานก็ไม่ได้กวนอะไรอีก

"หู้ยย เสร๊จสักที อืมสี่ทุมแล้วหนิ แท๊คซี่เหลือรึป่าวเนีย" ผมถอนหายใจเมืองานเสร๊จ 

"พี่แม๊คคับงานเสร๊จแล้ว ผมกลับก่อนนะ" ผมเอาอุปกรณ์ทําความสะอาดบ้านไปเก็บ แล้วเดินไปหยิบกระเป๋า

"เดียวผมไปส่ง" พี่แม๊คพูดเสร๊ดก็เดินมาแย่งกระเป๋าผมแล้วเดินนำหน้าออกไป นี้คือไม่ถามความคิดเห็นเลย ก็ดีจะได้ไม่เปลืองตัง

"ค่าน้ำมันรถหักออกจากเงินเดือนนะ" พี่แม๊คพูดขึ้นขณะลงลิฟต์ ไอ่คุณชายขี้งก!!!

"งั้นผมกลับเอง เอากระเป๋ามาครับ" ผมพูดสบัด 

"ตอนนี้แท๊คซี่คงหมดแล้ว จะเรียกคงต้องเดินไปหน้าสี่แยก" โห ผมคงไปหลอกคับ ผมนั้งรถมากับพี่เค้าตอนขามาถึงรู้ว่ามันไกลขนานไหน

"เอาไง ฉันคิดไม่แพงนะ" หราาาาา ผมเถียงในใจ

"ครับ เอาที่สบายใจ" ผมพูดเสร๊จลิฟต์ก็เปิดพอดี ผมเดินนำไปที่รถ เราใช้เวลาเดินทางสักพักในการขับรถ เราไม่ได้พูดอะไรกันจนถึงหอผม ขณะที่ผมกำลังลงพี่แม๊คจับแขนผมไว้

"ม...มีอะไรคับ" ผมถามขึ้น

"พรุ่งนี้ผมจะมารับแต่เช้า ผมขอเบอร์หน่อย" พี่แม๊คยืนโทรศัพท์มาให้ ผมก็งงๆแต่ก็กดเบอร์ไป ผมเดินออกจากรถ พี่แม๊คก็ขับรถออกไป

ผมอาบน้ำสระผมเตียมตัวเข้านอน 

"ไลนนนน" เสียงไลน์ก็ดังขึ้น หืมพวกอิปีรึป่าว ผมกดดูไลน์ใน เอะ ใครว่ะ

 

[อย่าทำหน้างิกสิคับ เดียวไม่น่ารักนะ]ผมอ่านข้อความของคนแปลกหน้า

เดียวนะ  นี้มัน  พี่แม๊ค!!!! 

[ป่าวสักหน่อยคับ] ผมรับแอดแหละตอบไลน์พี่แม๊คทันที

[หราคับน้องเมดน้อย] พี่เค้าตอบกับมา โอ้ยยย เขินนะเนียเดียวก็จับจุบซะนิ

[บ้า  นอนแล้วฝันดีคับ] ผมตอบพี่แม๊ค

[คับฝันดีคับเมดน้อย] ผมเปิดอ่านแล้วรีบปิดนอน เห้อ พี่แม๊คเป็นคนอย่างไรกันน่า เดียวก็กวนเดียวแสนดีงงใจ

ผมคิดไปเลือยจนค่อยๆหลับไป 

 

.

.

.

พอดีมีงานช่วงนี้เยอะอย่าว่ากันนะ ฝันดีคับ

ความคิดเห็น