ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 สิ่งที่คิดกับสิ่งที่เป็น

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 สิ่งที่คิดกับสิ่งที่เป็น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 502

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2560 18:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 สิ่งที่คิดกับสิ่งที่เป็น
แบบอักษร

  ตึกๆ ตึกๆ เสียงหัวใจของผมเต้นรั่ว หน้าของพี่แม๊ค เข้ามาใกล้ทุกวินาที ลมหายของผมแรงขึ้นเลือยๆ

มือของผมจิกเบาะรถแน่น  เหงื่อไหลซึมผ่านมือ ....... กึก  

  "จะเข้าตัวเมืองแล้ว ทำไมไม่คาดเข็มขัด"  พี่แม๊คเอียงตัวมาขาดเข็มขัดให้ผม 

เห้อ...  ก็คิดว่าจะจูบ อุสารอตั้งรับ หืม  อร้ายยย คิดอะไรอยู่เนียเรา 

  "ทำไมหน้าแดง ในรถร้อนหรอ"  คุณชายถามขึ้น หึยยย จะไม่ให้แเดงได้ไงเล่า! 

เพราะใครก็ไม่รู้ 

  "ป่าวหนิคับ จอดรถทำไออะคับ คงไม่ได้จอดแค่คาดแข็มขัดให้หลอกนะ"

ผมพูดประชดแบบงอนๆพี่เค้า แล้วเราจะไปงอนพี่เค้าทำไมเนีย

  "หึๆ  ฉันแค่จะบอกว่าจะให้เทอมาเป็นเมดให้ฉันหน่อย"พี่แม๊คพูดขึ้นหลังจากหัวเราะ

  "...ห่ะ..!?!?" เมด? แม่บ้านอ่ะหรอ หมายความว่าไง

  "เผอิญ วันก่อนแม่บ้านขอลาออกไปอยู่บ้านเกิด ฉันเลยขาดแม่บ้านอยู่

ไม่ต้องมาทำหน้าอย่านั้น นายทำฉันเจ็บ นายต้องรับผิดชอบ จนกว่าฉันจะหาแม่บ่านได้ อ่ะนะ"

  "แต่ผมแค่ปาขวดน้ำใสหัวพี่เองนะ จะให้ไปเป็นทาสพี่มันมากไปป่ะ"  ผมพูดขึ้น เพราะมันไม่สมเหตุสมผลเลย

  "นายมีปัญหา?"  แหม๊ม  มองจิกสะขนานนี้ คงมีได้อ่ะ พ่อคุณ

  "ป่าวคับไม่มี"   ผมตอบแบบสบัด

  "เอาน่า เทอไม่ได้ทำฟรีสักหน่อย ฉันจะให้เงินเดือนเทอด้วย"

  "อ่ะ  ครีการ์ดห้อง ห้อง708 มาทำความสะอาด อาทิตย์ล่ะสองสามครั้งนะ" พี่แม๊คพูดขึ้น 

อืมมมันก็โอเครนะ ได้อยู่กับพี่แม๊คในห้องของเค้าสอวต่อสอง ดีไม่ดีอาจจะได้เห็น...

  "คุณ!! ทำไม  เลือดกำเดาไหล เงยหน้าไว้!!"  พี่แม๊คพูดอย่างตกใจ 

  "ผมว่าจะให้คุณไปช่วยซื้อของเข้าคอนโดสักหน่อย ถ้าไม่ไหวกลับก็ได้นะเดียวฉันไปส่ง"

 "ไหว!!! ฟรืดๆ. ผมไหว แค่นี้เองคับ สบายมักๆ"  ผมรีบพูดขึ้นอย่างลืมตัว ก็แม้โอกาศจะได้ไปเดินห้าง กับคนที่ชอบเนียมีมากซะที่ไหนแร้ว แต่พี่เค้าดูอึงนิดหน่อยที่ผมรีบตอบ 

  "อืม อะเคร" หลังจากทุกอย่างเรียบร้อย พี่เค้าก็ได้ขับรถพาผมไปห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในเมือง. 

ระหว่างขับรถ เสียงโทรศัพท์ผมได้ดังขึ้น 

  "ฮันโหล.."

(อีป๊อกกก!!!  มึงอยู่ไหน ผัวมึงขับรถเร็วชิบ กูหาเป็นชั่วโมง แล้วเนีย!!)

เสียงอิปีดังรอดออกจากโทรศัพท์ จนผมตกใจ พี่แม๊คได้ยินไมเนีย อิบ้าหนิ พูดไรไม่รู้

"อิปีเบาๆมึงกูอยู่กับพี่เค้า"  ผมพูดกระซิบใสโทรศัพท์ 

 (เออๆ โทดๆ เเล้วมึงเป็นไงมั้ง ครบ 32. รึป่าว)

"ครบๆ แค่นี้ก่อนนะเดียวกูเล่าให้ฟัง บาย"

(เดียว...ด) ติ๊ด!  ผมกดตัดสายอิปี แล้วหันมามานั่งท่าเดิม

 "เพื่อนโทรมาหรอ"  พี่แม๊คถามขึ้น 

 "อ..ออ. คับ เพื่อนโทรมา" จากนั้นเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีก  เราใช้เวลาสักพักในการขับรถ จนถึงห้าง

พี่แม๊คเข็นรถเดินมาพร้อมกับผม

 "พี่แม๊คจะซื้ออะไรหรอคับ.." ผมถามพี่แม๊คขณะขึ้นบนไดเลือน

 "ของทั่วไปอ่ะ พวกอาหารแห้ง พวกนั้น" ดูท่าพี่แม๊คน่าจะเป็นคนสบายๆนะ

 "พี่มาซื้อเดือนละกี่ครั้งอ่ะ"  ผมถามขึ้น เพื่อจดรายละเอียด เล็กๆน้อยๆ ใสสมอง

 "ป่าวหลอกครั้งแรกน่ะ ปกติแม่บ่านเตรียมให้ทุกวัน"  ออ~ เพราะอย่างนี้นิเอง 

 พี่แม๊คเดิมมาตรงซุมสุรา ยิบแต่วายราคาแพงๆ มาใสรถเข็น จนเกือบเต็มรถเข็น

"จะเอาไปอาบรึไงรู้หลอกว่าบ้านรวย" ผมบ่นลอยๆอย่าเผลอตัว

 "เมือกี้ คุณว่าไงนะ"  พี่แม๊คหันมาถามขณะเลือกวาย 

 "ออ..ป่าวคับ"  เกือบไปแล้วไงอิป๊อกเอ้ย ผมบอกตัวเอง พี่แม๊คเลิกสนใจแล้วหันไปเลือกวายต่อ

 "ป่ะ ซุมอาหารแห้งกัน" พี่แม๊คพาผมมาซุอาหารแล้วเลือกหยิบของส่งๆใสรถเข็น

 "หยุด!! หยุดเลยพี่แม๊ค พี่เลือกอะไรของพี่เนีย มีแต่อาหารแช่แข็ง แหละนี้อะไร ปลากระป๋อง"

 " มานี้เลย"  ผมหยิบของออกแล้วลากพี่แม๊คมาซุมผักแหละผลไม้

 "พี่ชอบกินข้าวเช้าไหม" ผมถามพี่แม๊ค

".ไม่ค่อย..."ดูเหมือนพี่แม๊คยังงงกับเหตุการณ์เมือกี้ แต่ก็ตอบผม 

 "อืม.. งั้นเอาเป็นผลไม้แล้วกัน เลือกกล้วยนี้แหละอยู่ท้องดี"  ผมเดินเลือผลไม้ให้พี่แม๊ค แล้วลากพี่เค้าซุมผักออแกนิก ผมเดินเลือกผักที่มีรูนิดหน่อยเพือแน่ใจว่าปลอดสารพิษ เลือกผักเสร๊จก็เดินไปเลือกน้ำสลัดผักที่มีพนักยืนอยู่ 

"พี่คับมีแบบไหนบางคับ" ผมถามพี่พนักงาน 

"ออ..มีแบบหวานน้อย แบบเปลี้ยวนิดๆหวานหน่อยๆค่ะไม่ทราบเอาแบบไหนดีค่ะ"

อืม..มีหลายอย่างเลยเหอะ

 "พี่แม๊คชอบหวานไมคับ"  ผมหันไปถามความคิดเห็น

 "หืม...ไม่ชอบเท่าไหล" พี่แม๊คตอบ

 "พี่คับงั้นเอาหวานน้อยนะคับ" ผมหันไปบอกพี่พนักงาน ซึ่งตอนนี้นาง จ้องพี่แม๊คตาเป็นมันเลยจ้า หึยหล่อตายแหละ

 "พี่คับ!!!"   " ค..ค่ะ!! สักครูนะค่ะ" ผมมองหน้าพนักงานบึงก่อนจะเดินมาไม่รอพี่แม๊ค

นี้ผมทำบ้าอะไรลงไปเนีย ผมจะหึงพี่เค้าทำไมกันเราไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อย

"หึๆๆ" เสียงหัวเราะจากพี่แม๊คดังขึ้นจากข้างหลังผม

"หัวเราะอะไรคับ!!" ผมหันไปแว๊ดใส ไม่รู้แหละตอนนี้ผมขอพาลก่อน

"ป่าวหนิ" ปากบอกป่าวแต่ตากวนตีนโคตรๆ 

ผมเดินมาเลือยๆเพื่อหาของบางอย่าง 

"อ่ะ!เจอแล้ว" ผมร้องขึ้นอย่างดีใจขณะเจอสิ่งที่ผมต้องการ 

"นี้งาย คับ" ผมชูกล่องนมจืดให้พี่แม๊คดู

"หืมนมจืด"  พี่แม๊คหลีตาตอบผม

"ช่ายคับ หัดดืมแบบนี้บางนะคับ ดืมแต่วายมันไม่ค่อยดี ผมเป็นห่วง" 

ผมเป็นห่วง ผมเป็นห่วง อร้ายยยยย ฉันเผลอพูดไรไปเนียยยยย 

 "หึๆ ขอบคุณคับ"  โอ้ยเลือดสูบฉีด หน้าร้อนพราว เขินกูเขินหนักมากก

"ค...คับ ไม่เป็นไร" ผมพูดรวนแล้ารีบเดินนำหน้าไปเคาน์เตอร์จ่ายเงิน

เมือจ่ายเงิเสร๊จแล้ว ผมกับพี่แม๊คก็พากันกลับโดยมีพี่แม๊คไปส่งที่หอ

 "คุณดูคร่องกับการซื่อของนะ" ระหว่างขับรถพี่แม๊คก็พูดขึ้น 

" ออคับ แม่ผมเป็นจูจี้เรื่องการกินน่ะคับ ผมเลยติดท่านมา" ผมตอบพี่แม๊ค พรางนึกถึงท่าน

คิดถึงแม่จังเลยยย ขับรถสักพักก็ถึงหน้าหอผม 

"ขอบคุณนะคับที่มาส่ง" ผมบอกพี่เเม๊คเสร๊จกำลังจะเปิดประตูลงจากรถ 

"เดียวก่อนสิ"  พี่แม๊คพูดขึ้นขณะที่ผมกำลังจะลงจากรถ 

"คับ? มีอะไรหรอคับ" ผมหันมาคุยกับพี่เค้า 

"วันนี้ขอบคุณนะ ฝันดีนะคับ"  ฝันดีนะคับ ฝันดีนะคับ มันกลองอยู่ในหูผมตอนนี้

"ค..คับ.." ผมลงจากรถด้วยสติล่องลอย

"อร้ายยยยยยย"  ผมกรี๊ดปรดปล่อย เมือมาถึงในห้อง 

คับพี่แม๊คฝันดีเช่นกันนะคับ ผมพูดกับ ไอ่หมีเน่า ตุ๊กตาหมีของผม วันนี้มีความสุขจัง 

.

.

.

หนึ่งเม้นหนึ่งกำลังใจนะคับ จุบๆ

 

 

ความคิดเห็น