ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 พิกล๊อคกันน่าดู

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 พิกล๊อคกันน่าดู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 556

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2560 11:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 พิกล๊อคกันน่าดู
แบบอักษร

ณ.  หอชายใจกลางเมือง

 

"...เราชาวนาอยู่กับควาย~ พอหมดงานไถ่ เราจูงฝูงควายคืนบ้านฮู้ยๆ ๆ..."

ผมสะดุ้งตื่นเสียงนาฬิกาปลุกของอิปีโป้ ดูท่าอิบอสซ้ำก็น่าจะเป็นอย่างเดียวกับผม

"โอ้ยย!!!!!   กูไม่น่าให้อิปีมันตั้งนาฬิกาปลุกเลยยยย เสียงเหี้ยอะไรของมันเนีย!!!"

บอสซ้ำด่าใสนางปีโป้ทั้งที่ตายังเปิดไม่เต็มที

"หาว~ อึดๆ.. อะ แล้วอีปียังไม่ตื่นอีกหรอ" ผมนั้งบิดซ้ายบิดขวาแล้วหันไปถามบอสซ้ำบนเตียง ที่หอผมเป็นเตียงขนานคิงใซร์ ผมนอนขวาติดกำแพง บอสซ้ำนอนกลาง ส่วนนางปีนอนทางซ้าย ผมให้ปีโป้ตั้งนาฬิกาปลุกตอนหกโมงเช้า เพื่อที่จะทบทวนคำศัพท์ที่ต้องสอบวันนี้ อีกครั้งก่อนไปเรียน 

" อิปีตื่น อิปี!ตื่น อิปี!!!" ตุ๊บ! กึก! ตุบ!! 

"อิปี!?!!!!" "อิปี!!?!!!"  

"อิบอสซ้ำมึงถีบมันแรงไปป่าวว่ะ" ผมหันไปพูดอย่างตกใจ เมืออีบอสซ้ำปลุกอีปีโดยการใช้เท้าถีบ

"อร้ายย กูขอโทดอีปี"

"มึงมันตายยังว่ะ" อิบอสถามผม เราสองคนค่อยๆชะเงอหน้าไปดูอิปี ข้างล่าง 

"คล๊อก... ฟี้..."

(' 0.0)(0.0 ')

"โอ้ย ถามจริงมันนอนหรือซ้อมตายคะ เพยีร"  บอสซ้ำพูดขึ้นหลังจากเราเงยหน้าขึ้นมามองหน้ากัน

"เออๆ มึงปลุกมันแล้วกัน กูไปอาบน้ำก่อน"

"...ซ่า...."  เสียงจากน้ำฝักบัวที่ไหลกระทบปิวขาวอมชมผู ของผม

การอาบน้ำทำให้ร่างกายของผมตื่นเต็มตัว 

"อีกไกลแค่ไหน จนกว่าฉันจะใกล้ บอกที~"

เสียงโทรศัพร์ผมดังขึ้น

"ฮันโห.แม่"

(ป๊อกเป็นไงบ้างลูก ตื่นกันยัง) ผมบอกเรื่องที่มาติวหนังสือกัน  ให้แม่ฟังตอนคุยกัน เมือคืน

"สบายดีคับ ตื่นกันแล้ว แม่อะคับ"

(สบายดีจ๊ะ ตอนนี้กำลังรอคนงานไปดูไร่สตอเบอรี่อยู่ พ่อเค้าจะปลูกตัวใหม่น่ะลูก)

"ดีจัง อยากกลับไปช่วยพ่อจัง"  ครอบครัวผมทำอาชีพเพราะปลูก มีไร่สตอเบอรี่ แหละผักโอแกนิกต่างๆ ไร่ไม่ใหญ่ ขนานกลางๆ เราสามคน อยู่กันอย่าง พอเพียง ผมเลือกเรียน นิติไม่ใช้ ไม่อยากสือทอด แต่ ผมอยากรู้ กฎหมายเยอะๆ จะได้ทันพวกมิฉาชีพ ที่คอยจะโกงราคา พืชผัก ที่เราส่งออก 

(ปีใหม่ก็รีบกลับมาสิ พ่อเค้าคิดถึงลูกสาวคนเดียวของเค้าอยู่นะ)

"แม่อ่า>_<"  ผมลืมบอกไปครอบครัวผมรับได้ที่ผมเป็นแบบนี้ ทุกคนเข้าใจแหละขอแค่ผมเป็นคนดีก็พอ

"ได้ครับ เดวผมจะรีบกลับ แหละไปช่วยเก็บสตอเบอรี่นะ"

(จร้างั้นแค่นี้แหละ ดูแลตัวเองดีๆนะ ฝากบอกคิดถึงสองสาวด้วยนะ)

"จ๊ะแม่ รักแม่น่า~รักพ่อด้วย"

(จร้าแม่ก็รักลูกนะ) แม่ผมวางสายไปแล้วผมก็รีบแต่งตัวออกไปจากห้องน้ำ 

ตอนนี้อีปีตื่นแล้วกำลัง นั้งทบทวนคำศัพท์ กับอิบอส 

"อาบเป็นชาติเลยนะค่ะ เอดอก"  บอสซ้ำพูดหลังจากผมออกมาจากห้องน้ำ 

"กูคุยกับแม่อยู่คะ ท่านฝากบอกคิดถึงมาด้วย"

"จริงหรอคิดถึงท่านจัง" หลังจากเราอาบน้ำกินข้าวกันเสร๊จแล้ว เราทบทวนกันนิดหน่อยก่อนออกไปมหาลัย คาบเช้าเรามีเรียนวิชาอาญา2 ตอนสามโมง ตอนบ่ายค่อยถึงเวลาสอบเก็บคะแนน

หนังจากเรียนอาญาเสร๊จเราสามคนได้ ออกเดินทางไปกินข้าวที่คณะตัวเอง ผมไม่ไปหลอกของพี่เค้า เพราะเย็นนี้ก็ได้เจออยู่แล้ว คิดแล้วก็คนลุก บรึ้ย!! จะโดนไรมั้งก็ไม่รู้

 พอถึงเวลาบ่ายอาจายร์สมศรีบอกกับนักศึกษา 

"นักศึกษาค่ะ ถ้าทำข้อสอบเสร๊จแล้วเชิญกลับได้ค่ะ"

นักศึกทุกคนตั้งสมาธิกับข้อสอบ ผมก็เหมือนกัน การทีเราติวกันมันเลยทำให้ผมทำข้อสอบได้อย่างสบายๆ

ดูเหมือนมันสองคนก็เหมือนกัน 

"อร้ายยยย  กูมั่นใจมาก~ กูจะได้เต็ม" อิปีพูดอย่างมั่นใจ 

"ช่าย~มึง กูก็มั่นใจ ทีนี้แหละ กูก็จะได้กระเป๋าหลุยที่ป๋ากูสัญยาไว้ว่า

ถ้าสอบเก็บคะแนนได้เต็ม จะซื้อให้ โอ้ยฟินน"

"อย่างนี้มันต้องฉ..."

"หยุดๆ พวกมึงหยุดเลย มึงลืมแล้วหรอกูต้องไปไหน มึงสองคนจะต้องสะกดลอยตามกู

เผือเกิดอะไรขึ้น"  ผมห้ามพวกมันสองคน

"หยูย อินี้มึงก็ได้ไปกับที่ตัวเองแอบชอบแล้ว จะให้พวกไปสะกดรอยตามเพื่อ"

ปีพูดอย่างสงใส 

"มึงก็...ถึงกูจะชอบพี่เค้า แต่กูไม่ได้เดท สักหน่อยป่ะ

ถ้ากูถูกฆ่าขึ้นมาล่ะ" ผมพูดสิ่งที่คิด

"ดูหนังมากเกินไปรึป่าวค่ะอีป๊อกกี้" บอสซ้ำพูดอย่างเหลืออด

"ไม่รู้แหละ ถ้าพวกมึงเทกู กูโกธรแน่"

"ค่าๆ กูจะตามมึงทุกสี่เก้าเลย"   ถึงผมจะได้ไปกับคนที่ชอบสองต่อสอง แต่ถ้ามีพวกมัน ผมก็อุ่นใจกว่า

ที่ผมต้องไปกับพี่เค้า ในสถานการณ์ที่ไม่ใช้การเดทนี้นา

"โอเคร งั้นมึงไปส่งกูที่โรงรถคณะวิศวะนะ"  ผมให้พวกมันขับรถไปส่งที่โรงรถคณะวิศวะ ตอนนี้ผมยืนรอพี่แม๊คที่โรงรถ โดยมีอีปีกับอีบอสแอบยุในรถเก๋งของอีบอส

 รอสักพักพี่แม๊คก็เดินมา 

"ขึ้นรถสิ รออะไร หรือต้องให้ไปเปิดให้"

"ป...ป่าวคับ" จะไม่ให้ตกใจได้ไงคับก็รถพี่เค้านะสิ  ถ้าคุณคิดว่าเป็นสปอร์ตสวยๆแพงๆ คุณคิดผิด

เพราะนี้มัน รถมินิคูเปอร์ลายโดเรม่อน ช่ายคับคุณฟังไม่ผิดหลอก ลายโดเรม่อน!! มุงมิ้งสัสอ่ะ

"จะยืนเอ๋ออีกนานไหม"  พี่แม๊คพูดเรียกสติผม

"ออ คับๆ"  หลังจากรถออกผมก็ส่องกระจกมองหลังตลอดเพื่อดูรถของพวกอีปี

ถ้าให้พูดถึงในรถก็มีเบาะรถอย่างเดียวนะคับที่เป็นลายพี่ม่อน ส่วนอื่นก็ธรรมดา

เรื่องความชอบมันห้ามกันไม่ได้หนิคับ

"คุณรู้สึกเหมือนรถเก๋งคันนั้นตามเรามาไหม" หลังจากขับไปสักพักพี่แม๊คก็ถามขึ้น

เอาแล้วไงอิบอสซ้ำ ขับยังไงของมึงให้โดนจับได้เนีย

"ก็ไม่หนิคับ เอ่อพี่ ทางเดียวกันก็ต้องไปเหมือนกันสิคับ ไม่หน้าแปลกนา" ผมพูดเพือให้ดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ

"ผมว่าไม่ใช้"  "เอียด!!!  จู่ๆพี่แม๊คก็ขับรถเเลี้ยวเข้าซอย เพือจะลองดูว่ารถเก๋งคันนั้นตามมารึป่าว อย่าตามมานะ อย่าตามนะ ผมอ้อนวอนในใจ 

"หึๆ"  

อร้ายยยย   จะตามมาทำไมอิบอสซ้ำ!!!! ผมแต่กรีดร้องอยู่ในใจ 

พี่แม๊คได้เร่งความเร็วขึ้น เข้าซอยนั้น เข้าซอยนี้ จนรถเก๋งพวกอีปีหลุดจากการตามมา

พี่แม๊ครถข้างทาง มันเปลียวมาก 

"พี่แม๊ค จ..จอดรถทำไมคับ" ผมถามหลังจากพี่แม๊คจอดรถสนิดข้างทาง

พี่แม๊คปลดสายรัดตัวเอง แล้วค่อยเอนตัวมาฝั่งผม ไม่นะ.    รึว่า

อร้ายยยยย  กูยังไม่พร้อมเสียซิงตอนนี้!!!!!!!

.

.

.

.

.

555 ผมจะต่ออีกที บ่ายเย็นๆ นะคับ ถ้าชอบขอคอมเม้นหน่อยนะคับ

ผมจะได้มีกำลังใจ อิอิ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น