ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 14 กินแต่ปลา ขอกินใจได้มั๊ย?(ทีมน้องปลาแซลม่อนxพี่ชอบกอดหมี)

ชื่อตอน : บทที่ 14 กินแต่ปลา ขอกินใจได้มั๊ย?(ทีมน้องปลาแซลม่อนxพี่ชอบกอดหมี)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2560 21:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 กินแต่ปลา ขอกินใจได้มั๊ย?(ทีมน้องปลาแซลม่อนxพี่ชอบกอดหมี)
แบบอักษร

บทที่ 14 กินแต่ปลา ขอกินใจได้มั๊ย?(ทีมน้องปลาแซลม่อนxพี่ชอบกอดหมี)

“ปล่อยยยยยยยยยยย”มือเล็กดันร่างโตที่กอดตัวเองแน่น

ผมอยากกอดพี่นานๆนินา”โบกี้ยังคงเกาะโฟมมี่แน่น

“แต่ฉันอึดอัดน่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ออกโรงบาลแล้วด้วย ส่วนไปพวกฟาร์จอมแสบคงหนีไปเที่ยวไหนต่อไหนแล้วล่ะ ฉันจะได้กลับไปดูแลบ้านได้โดยที่ไม่ตายเพราะฝีมือนายซะก่อน”ร่างเล็กบ่นอุบ

“งัน..ปล่อยก็ได้”โบกี้ปล่อยคนตัวเล็กให้เป็นอิสระ

“ดี..เฮ้ออ”โฟมมี่ล้มตัวนอน พร้อมกับโบกี้ที่เดินไปนั่งตรงโซฟา

“พี่โฟมมี่..พี่รำคาญผมรึเปล่า”คนตัวโตพูดด้วยน้ำเสียงเล่นๆแกมจริงจังทำให้คนตัวเล็กกระตุกกับคำพูดนั่นเล็กน้อย ใบหน้าขึ้นสีทันที

ไม่เลย ฉันรู้สึกดีมากๆที่นายอยู่ข้างๆคอยเป็นกำลังใจให้ ทำกับข้าวให้ ฉันชอบนายมากน่ะ

โฟมมี่คิด ปากเล็กพยายามพูดสิ่งที่ตัวเองคิด แต่..ความปากไม่ตรงกับใจก็ทำลายมันจนได้

“รำคาญสิ มากด้วย นายช่วยอยู่เงียบๆบ้างได้ม่ะ?นายติดฉันมาหลายอาทิตย์แล้วน่ะ”โฟมมี่พูด ก่อนจะหันหลังให้กับโบกี้ มือเล็กเอามืออุดปากเอาไว้พร้อมตบเบาๆ

“ปากเสียอีกแล้ว นี่แน่ะ!!ตัวฉันนี่มันยังไงกันเนี่ย!!”คนตัวเล็กตบปากตัวเองพร้อมบ่นพึมพัมเบาๆ

“อ่อ..เข้าใจแล้วครับ”โบกี้พูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องนั่น

“ดะ..เดี๋ยว”โฟมมี่รีบหันมามอง แต่..โบกี้ก็เดินออกประตูห้องไปแล้ว

แอ๊ด..ตุบ

เสียงประตูห้องที่ปิดลงทำให้โฟมมี่ชะงักเล็กน้อย

“ฉัน..ชอบนาย”โฟมมี่พูดเสียงกระซิบในห้องที่เงียบงัน..

 

ตั่งแต่เมื่อวานที่โฟมมี่พูดคำนั่นไป โบกี้ก็หายไป จนวันนี้ที่คนตัวเล็กต้องกลับบ้าน โบกี้ก็ไม่โผล่มาเลย โฟมมี่เรียกรถที่บ้านมารับกลับไป ระหว่างทางคนตัวเล็กก็แวะซื้อพวงกุญแจและตุ๊กตาในร้านขายตุ๊กตาหมีเจ้าประจำเพื่อให้ตัวเองไม่หมกหมุ่นกับเรื่องของโบกี้ แต่แล้วก็ซื้อพวงกุญแจตุ๊กตามาขอโทษอยู่ดี..อยู่ดีๆโฟมมี่ก็สะดุดตาเข้ากับซองสี่เหลี่ยมที่เป็นรูปริเล็คคุมะซึ่งเป็นตัวอย่าง พร้อมกับกล่องจริงๆที่อยู่ข้างๆ

“อะไรน่ะ..”คนตัวเล็กพลิกสิ่งนั่นไปมา ก่อนจะตัดสินใจซื้อมาด้วยเพราะคิดว่าน่าจะเป็นขนม

“น้องโฟมมี่นิ..ร้ายน่ะฮ้า”พี่เจ้าของร้านที่เป็นสาวประเภทสองซึ่งสนิทกับโฟมมี่ทักขึ้นทันทีที่เห็นสิ่งนั่น

“อะไรเหรอครับ”คนตัวเล็กทำหน้างง

“ช่างมันเถอะฮ้า ไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัว ขอให้สนุกน่ะฮ้า ไอ่นี่เป็นกลิ่นฮันนี่น่ะฮ้า เบอร์ก็เป็น 56 น่ะจ๊ะ”พี่เจ้าของร้านยื่นถุงให้

“เอ่อ..อา..ครับ”โฟมมี่ทำหน้างงพร้อมเดินออกมา

“ขนมมันมีเบอร์ด้วยเหรอว่ะ?”ร่างเล็กเกาหัวเก้อๆ

ไม่นานนักโฟมมี่ก็มาถึงบ้าน เมื่อถึง คำแรกที่โฟมมี่ถามแม่นมคือ

“โบกี้อยู่ไหนครับ”โฟมมี่ถามเสียงเย็น มือเล็กกระชับของในถุงเล็กน้อย

“อยู่ในห้องของคุณหนูค่ะ เห็นเธอบอกว่าจะอาสาเข้าไปทำความสะอาดให้..”

ฟิ้ววววว

ทันทีที่ร่างเล็กได้ยินก็รีบตรงไปห้องตัวเองทันที มือเล็กเปิดลูกบิดประตูตรงเข้าไปแล้วเปิดประตูล็อคกลอน แต่สิ่งที่พบก็คือ

Zzzz”โบกี้นอนกอดตุ๊กตาหมีอยู่ข้างเตียง ห้องของโฟมมี่สะอาดสะอ้านเป็นอย่างดี คนตัวโตคงหลับไปเพราะความเพลีย มือเล็กลูบหน้าของโบกี้อย่างอ่อนโยนพร้อมอมยิ้มนิดๆ

“นายเนี้ยน้า”โบกี้วางของไว้ข้างเตียงแล้วแบกโบกี้ขึ้นเตียงนอน โฟมมี่กลับมาตอนเกือบๆสองทุ่ม ซึ่งโบกี้คงอาบน้ำแล้วเนื่องจากกลิ่นสบู่ที่มีตามร่างกายของร่างสูงโฟมมี่เลยเดินไปอาบน้ำทันที

“อืม..”โฟมมี่ที่เข้าไปอาบน้ำได้ไม่นานนัก คนตัวโตก็ตื่นขึ้นมาพอดี โบกี้มองไปรอบห้องโฟมมี่อย่างขำๆ เนื่องจากรอบๆห้องของโฟมมี่มีแต่ตุ๊กตาหมีริลัคคุมะ

 

ร่างสูงสะดุดตาเข้ากับของในถุงข้างๆเตียง มือหนาค้นนั่นนี่โน่นออกมาก็เจอเข้ากับ..

“อะไรอ่ะ..”โบกี้ทำหน้างง ก่อนจะหยิบกล่องนั่นขึ้นมามอง

ฉันซื้อให้ ขอโทษที่พูดไม่ดีด้วยน่ะ โน๊คเล็กๆเขียนอยู่ข้างกล่องด้วยลายมือน่ารักๆ พร้อมกับพวงกุญแจตุ๊กตาหมีติดมาด้วย

“ส่งสัยพี่โฟมมี่กลับมาแล้วแน่เลย ซื้อขนมมาฝากด้วยแหะ”มือหนาพลิกกล่องไปมาพร้อมเปิดดูข้างใน

#

“ลักษณะแบบนี้มัน..คุ้นๆ”โบกี้แกะถุงออกดูก็ต้องอึ้งทันที

#

“ถะ..ถะ..ถุงยาง????? นี่ก็..เห้ย!!เจลหล่อลื่น??!!”โบกี้โวยวายเสียงดัง

#

 

โฟมมี่ถึงพึ่งอาบน้ำเสร็จก็ใส่บ็อคเซอร์แล้วเดินมาดูแบบงงๆ

“อะไร?”โฟมมี่ทำหน้างง

“...หึ..”โบกี้หัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์

#

 

 

 

ตัดฉับบบบบบบ 5555 รอตอนหน้าาาาา

จะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ยยยอิอิ

18+++ ติดตามด้วยน้าในตอนหน้าาาอิอิอิอิอิhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/f529a952.gif

ความคิดเห็น