ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่3คนแรกของนางฟ้า

ชื่อตอน : ตอนที่3คนแรกของนางฟ้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2560 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3คนแรกของนางฟ้า
แบบอักษร

    อภิวัฒน์ขึ้นไปบนห้องพักที่เปิดไว้  ไม่นานเขาก็เดินเข้าไปถึง

  มือหนาเปิดประตูเข้าไปในห้องใหญ่ สายตาคมเข้มกวาดมองหญิงสาวที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง ผิวพรรณรูปร่างของเธอเด่นสะดุดตา ร่างหนานั่งข้างกายเธอยื่นมือลูบไล้ทั่วทั้งตัวเบาๆ

"เธอเหมือนนางฟ้าจริงๆ แต่อะไรที่ทำให้เธอทำแบบนี้  สาวบริสุทธิ์งั้นเหรอ หึๆ (ยกยิ้มมุมปาก) ก็คงไม่ทำงานแบบนี้หรอกหรือเพราะเงิน หึๆ "

    ฝ่ามือหนานุ่มที่กำลังลูบไล้บนตัวหญิงสาว ทำให้ร่างเล็กเริ่มรู้สึกตัว เธอสะลืมสะลือและขยับเขยื่อน มือบางพยายามปัดมือใหญ่ออก พร้อมกับเสียงปฏิเสธแผ่วเบาแทบจะไม่ได้ยิน

"ไม่ ...ฉันจะกลับบ้าน...ปล่อย...อย่าถูกตัวฉัน..ปล่อย..ได้โปรด..."เสียงเล็กแห้งผากกลืนหายอยู่ในลำคอ 

     ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มสีแดงสดจนคนตัวโตไม่อาจละสายตาได้ ใบหน้าเรียวเล็กที่ถูกแต่งแต้มสีสันยิ่งทำให้เธอดูเซ็กซี่เย้ายวนใจ เขาจะไม่ทนกับการนั่งมองเธอเฉยๆ เพราะเลือดในกายของร่างสูงร้อนรุ่ม อารมณ์ความต้องการของผู้ชายนั้นเกินกว่าที่จะหยุดยั้ง สิ่งเดียวในเวลานี้คือ ความใคร่ ความสุขทางกายที่ต้องการปลดปล่อย 

      อภิวัฒน์ถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือย แล้วลงมานอนทาบทับร่างเล็กไว้ใต้อาณัติ  ใบหน้าคมเข้มซุกสูดกลิ่นหอมจากกายสาวตามลำคอระหงส์ เลื่อนขึ้นไปบนแก้มนวลสีชมพู   คนตัวเล็กได้แต่ส่ายหน้าไปมาหลบการปลุกเร้าจากคนแปลกหน้าในเวลานี้ 

        ชุดแซกสีน้ำเงินถูกปลดออกอย่างง่ายดายรวมทั้งชั้นในตัวสวยสองชิ้นสุดท้ายลงไปกองอยู่ที่พื้น

     สายตาคมเข้มกวาดมองร่างเล็กไร้อาภรณ์ปกปิด เขาพอใจ ในทุกสรีระ สัดส่วนเว้าโค้ง   ผิวเนื้อเนียนนุ่มละเอียดละออ เต้ากลมขนาดพอดี ริมฝีปากหยักสีเข้มบรรจงจูบสองก้อนเนื้อเบาๆ ก่อนที่จะอ้าปากงับยอดถันเล็กสีชมพอ่อนแล้วไล้เลียอย่างของหวาน 

  "อืม..." มือใหญ่ลูบไล้สะโพกกลมมน เลื่อนมาถึงปลีน่อง 

   คนตัวเล็กไร้แรงขัดขืน เธอเหมือนคนครึ่งหลับครึ่งตื่น สัมผัสที่โดนตัวเธอนั้นรับรู้โดยสัญชาตญาณ ว่ากำลังตกอยู่ในอันตราย น้ำตาลส่งเสียงแหบแห้งฮึมฮัมอยู่ในลำคอ 

"ปล่อย...ออกไป...ฉันจะกลับบ้าน..ช่วยด้วย...อย่า.."

    เสียงเล็กแหบแห้งที่ฟังไม่ได้ศัพท์ ไม่สามารถทำให้ร่างสูงหยุดความต้องการที่มากล้นในตัวเขาได้  เพราะด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขาเห็นสาวน้อยใต้ร่างเป็นหญิงสาวที่เขารักและทุ่มเทให้ทั้งหัวใจและต้องการเธอ  

    จากที่เคยอ่อนโยน ตอนนี้เขาเหมือนโจรปล้นสวาทที่ต้องการตอบสนองอารมณ์กำหนัดของตัวเอง เขาหยุด แล้วเงยหน้า มองดวงหน้าหวานๆไร้แรงขัดขืนเป็น

คนรักเก่า

"ซอล...วัฒน์ไม่เคยรังเกียจซอล ...วัฒน์จะทำให้ซอลมีความสุขมากกว่าไอ้อลันหลายเท่า..."

     ดวงตาคมเข้มเปลี่ยนไป ฉายชัดถึงความกระหายในตัวหญิงสาว เขาจาบจ้วงทุกสัมผัสนั้นถือสิทธิ์ว่าเป็นเจ้าของ  สองมือใหญ่บีบเคล้นเต้ากลม  กวาดสายตาคมวาวมองร่างน้อยทุกสัดส่วน ทุกตารางนิ้ว 

     ริมฝีปากหยักสีเข้ม ไซร้จูบผิวเนื้อเนียนอมชมพูเลื่อนลงมาเรื่อยๆจากลำคอระหงส์ ขมเม้มบัวตูม จูบซ้ำไปซ้ำมาแล้วไล้ลิ้นเลียยอดถันเปรียบได้กับของหวาน

   ฝ่ามือสะอาดลูบไล้สัมผัสหนักทั่วร่างบาง  ปลายลิ้นสากระคายไล้เลียเลื่อนลงมาถึงหน้าท้องเรียบแบน เขาพลิกกายเธอนอนคว่ำหน้า สะโพกสวยถูกบีบเคล้น ประสานกับริมฝีปากหยัก  คนตัวเล็กพยายามขยับหนีแต่ก็ถูกคนตัวใหญ่รั้งไว้

     เมื่อยาปลุกเซ็กส์มีฤทธิ์อ่อนๆในกายหญิงสาวออกอาการ เธอกลับปล่อยตัวให้เขาได้เชยชมตามแต่ใจของชายแปลกหน้า  ส่งเสียงร้องขอหวานหู

"ฉันต้องการคุณ..."

     ใบหน้าคมเข้มคลุกเคล้าบนร่างน้อยอย่างพอใจ ความเป็นชายปวดหนึบขยายใหญ่โตพร้อมจะเข้าไปเสพสวาท  ปลดปล่อยความต้องการ  

         อภิวัฒน์ปลุกเร้านางฟ้าของเขาอีกครั้ง ด้วยปลายลิ้นไล้เลียสะโพกลงมาตามรอยแยก ริมฝีปากหยักสีเข้มมาหยุดอยู่ที่ใจกลางสาว เนินนูนเนียน ภายในเนื้อแท้สีชมพูสด คนตัวโตพึ่งพอใจ และปรารถนาที่จะมอบความหฤหรรษ์ให้กับเธอ   ลิ้นอุ่นค่อยๆเลียวนในร่องกลีบกุหลาบสัมผัสเน้นหนักจนคนตัวเล็กสะท้านซ่านสยิว 

"ฮึก...อื้อ..." ใจเธอพยายามปฏิเสธมัน แต่ความต้องการตามธรรมชาตินั้นทำให้เธอไร้แรงต่อต้าน เธอปรารถนาเขา  มือเล็กนุ่มวางบนกลุ่มผมสีดำสนิท เธอขยุ้มแน่นคลายความเสียว  เรียวลิ้นใหญ่ปาดเลียรัวเกสรสีสดจนชุ่มชื้น ด้วยหยาดน้ำตามธรรมชาติ

"อืม...."เขาดูดกลืนน้ำหวานจากร่างน้อยที่กำลังพรั่งพรู 

"ได้โปรด...ช่วยฉัน...ฉันต้องการคุณ.."เสียงเล็กแหบแห้งครางบอกเขาอยู่ในลำคอ  

     อภิวัฒน์กำลังรุ่มหลงกับความหอมหวานในตัวหญิงสาว เขาเห็นภาพคนรักเก่า มือใหญ่กำลำกายอันแข็งแกร่งไว้ในมือ  อีกมือแยกเรียวขาเนียนละเอียดอ้ากว้างพอให้เรือนกายของเขาแทรกกลาง ร่างสูงลุกนั่ง จับแท่งรักดันเข้าสู่ร่องแคบด้วยแรงปรารถนาที่เดียวจนสุด 

"กรี๊ด..."เธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลร่วงลงบนหมอน มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น เธอรู้สึกถึงภายในความอ่อนนุ่มฉีกขาด 

      "อ่าส์..."อภิวัฒน์แหงนหน้า หลับตา สะท้านทั่วทุกอนูเนื้อ สัมผัสถึงความคับแคบ บีบรัดความเป็นชายแทบปริแตก  

    ช่วงเวลานั้น  อภิวัฒน์ถึงได้รู้ว่า เขาคือคนแรกของเธอ ร่างสูงไม่อาจควบคุมความต้องการในรสเพศได้ เขาเคลื่อนไหวลำกายในโพรงอ่อนนุ่มที่บีบรัดตัวตนอันแข็งแกร่งแน่นช้าๆ ร่างน้อยเขยิบหนี ผลักร่างสูงให้พ้นตัวเธอ ทว่าไม่อาจหยุดชายแปลกหน้าได้ ถึงแม้เธอจะส่งเสียงสั่งร่างสูง

"ไม่..หยุด..ฉันเจ็บ..อย่าทำฉัน..ออกไป.."หยาดน้ำตาไหลที่ปลายหางตา มือเล็กจิกไปบนแผ่นหลังกว้าง 

       อภิวัฒน์ไม่ได้สะทกสะท้าน แต่เขากลับเสียวสะท้านแทบขาดใจ  เขาเคลื่อนไหวความเป็นชายในความอ่อนนุ่มเร็วขึ้น แรงขึ้น 

"อ่าส์..ซอล!!.."

    เปลือกตาสวยมีแต่หยาดน้ำคลอเบ้า หญิงสาวถูกชายแปลกหน้าครอบครองสิ่งที่เธอหวงแหน  จังหวะนั้นร่างสูงจดจ้องดวงหน้าเรียวหวาน ใบหน้าคมเข้มก้มต่ำ ห่างกันเพียงแค่ปลายจมูก ดวงตาคมวาวเห็นสาวใต้ร่างไม่ใช่คนรักเก่า แต่เป็นหญิงสาวที่เขาไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ รู้แต่ว่าเธอบริสุทธิ์ผุดผ่องสวยเหมือนนางฟ้า และเขาเป็นคนแรก

ของเธอ 

    ร่างสูงปลดปล่อยสายธารชีวิตเข้าสู่ร่างน้อย  คนตัวโตเสพสวาทความหอมหวาน เขาสุขสม ผิดกับร่างเล็กที่กำลังบอบช้ำ  เธอสิ้นหวัง พลาดพรั้งเสียความบริสุทธิ์ให้กับคนใจร้าย  

     คนตัวเล็กเจ็บตรงจุดอ่อนไหว อ่อนล้าเกินกว่าจะฝืนลุกยืน ไร้เรี่ยวแรงผลักไสเปลือกตาสวยๆของเธอค่อยๆปิดสนิท ลมหายใจแผ่วเบา เธอหลับอยู่ใต้ร่างกำยำ   เช่นเดียวกับอภิวัฒน์ เขามีความสุข และรู้สึกกับสาวสวยในคืนนี้ต่างจากผู้หญิงคนอื่น  แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าเขาจะรู้สึกพิเศษ ในเมื่อเธอเป็นผู้หญิงที่หิวเงินและสมัครใจมาขึ้นเตียงกับเขา อภิวัฒน์เข้าใจแบบนั้น 

      เวลาผ่านไปสามชั่วโมง คนตัวเล็กรู้สึกตัว  เธอดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตาอ่อนล้ามองไปรอบๆห้อง   จนสองตามาหยุดอยู่ที่คนใจร้าย  น้ำตาเธอไหลพราก  ใจที่เคยเข้มแข็งนั้นพังทลาย น้ำตาลรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น  ร่างเล็กขยับลุกออกจากเตียง เธอเจ็บแป้ลบ บอบช้ำกับสิ่งที่เธอหวงแหน

   น้ำตาลมองหาเสื้อผ้า เธอควานหยิบขึ้นมา หาห้องน้ำจนพบแล้วเดินเข้าไปล้างหน้า ล้างคราบคาวสวาท ที่ติดตัวเธอออก ดวงตาสวยแดงก่ำ เธอมองตัวเองในกระจก รอยแดงบนผิวเนื้อนวลของเธอเป็นจ้ำๆ ทั่วทั้งตัว ภาพเหตุการณ์ระหว่างเธอกับคนใจร้ายลอยเข้ามา ริมฝีปากหยักสีเข้มเม้มจูบทั่วสว่นสัดเว้าโค้ง

   "ฮื่อ...."เธอร้องไห้ มันเจ็บปวดสุดทานทน คนตัวเล็กรีบสวมเสื้อผ้าชุดเดิมและหนีไปจากสถานการณ์อันเลวร้ายที่ผ่านมา เธอไม่อยากจดจำ กับความผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่

      นายยอดลูกน้องคนสนิท ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุกเวลาเกือบตีห้า เป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องไปปลุกเจ้านายให้เดินทางกลับเชียงใหม่ ยอดจัดการตัวเองจนเรียบร้อยเดินออกจากห้องพักที่เจ้านายเปิดให้ เขาไปถึงหน้าห้องเจ้านาย แล้วกำลังจะใช้คีย์การ์ดเปิดประตู  ทว่าประตูนั้นถูกเปิดออกด้วยผู้หญิงตัวเล็กท่าทางอิดโรย ใบหน้าขาวซีด แต่ยังคงความงาม นายยอดจำเธอได้ 

"คุณหนู...ทำไมคุณหนูมาอยู่ที่นี่ หรือว่า...ผู้หญิงที่เจ้านาย..."นายยอดถามเป็นชุด คนตัวเล็กยืนนิ่ง  ตัวสั่น ตะโกนใส่หน้านายยอดลั่น

"ฉันเกลียดพวกคุณ!!.."มือน้อยปาดน้ำตา เธอวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต

"คุณหนู..เดี๋ยว!!หยุดก่อน!!..."

       คนสนิทของอภิวัฒน์ ตามไม่ทันนักศึกษาที่เขาเจอในตอนเช้า มาถึงตอนนี้ นายยอดคาดเดาได้หมดว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเจ้านายของเขากับสาวน้อยผู้แบกรับชะตากรรม  

#

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว