ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 พบเจอ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 พบเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 711

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2560 19:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 พบเจอ
แบบอักษร

   ณ โรงอาหารมอชื่อดังแห่งหนึ่ง ผมแหละเพื่อนผึ้งออกมาจากการเรียนอันแสนโชกโชน อันเปรียบเสมือนไปเรียนในขุมนรก ที่ไม่ให้พักแม้แต่ไปทำธุระส่วนตัวก็ตาม

"นี้อีบอสเราจะได้กินข้าวไหมเนีย! คนเยอะซะขนาดเนียคิดว่าอยู่ในโรงทาน" 

 

"แม้  อย่าบ่นไปเลยน่าดูผู้ชายเป็นอาหารตาไปก่อน เดียวก็ได้กิน อีป๊อกกี้ยังไม่บ่นเลย"   

 

อิปีโป้หรือิปีเริ่มบ่นหลังจากเดินวนหาร้านอาหารที่ว่างหรือแถวสั้นที่สุด ที่ใช้เวลานานพอสมครว

"แม้มันจะไปบ่นอาราย มันก็คงจะรอพี่แม๊คสุดหล่อของมันมาโรงอาหารนี้นะสิ ถึงได้ลากพวกกูมาถึงโรงหารคณะวิศวะขนานนี้" 

 

ผมก็อยากเจอพี่แม๊คสุดหล่อของผมเองหนิ ทำไมอิปีไม่เขาใจนะ 

 

"โห้อิปีเพื่อนอ่ะ ไม่ได้ไงเล่า" 

 

"เออๆอีดอก"

 

  หลังจากวนกันอยู่พักใหญ่ พวกเราสามคนก็ตัดสิ้นใจกินข้าวราดแกงป้าน้อย ซึ้งก็ไม่รู้หลอกว่าอร่อยไหม แต่เพราะว่าแถวมันสั้นสุดแล้ว เราสามคนเดินไปหาโต๊ะว่างเพือจะนั้งกินข้าวที่ซื้อมากัน กินกันสักพักได้เกิดการซุบซิบจากพวกผู้หญิงโต๊ข้างหน้าขึ้น

 

"มึงๆพี่แม๊คมา อร้ายยยย หล่อมากอ่ะ กูอยากได้เค้าเป็นผัวมากอ่ะมึงง" 

 

"เออๆจริงมึง กูนี้อยากจะลากเข้าห้องจริงๆเลย"

 

"มึงอีชะนีที่นี้มันแรดเนอะ"

 

ปีพูดขึ้นหลังจากได้หันไปดูตามเสียงกระซิบ

 

"อืม กูว่างั้นแหละสงสัยจะคันมากอ่ะ ว่าไหมอีป๊อก"

 

"อ้าวอีนี้ นิ่งไปแล้ว"

 

  ผมไม่รู้หลอกว่าใครพูดอะไรบ้าง เพราะสายตาของผมมองแต่พี่แม๊คที่เดินเข้ามาใรงอาหารกับเพื่อนเค้าอย่างเดียว วันนี้พี่เค้าก็ดูดีเหมือนทุกวัน นายแม๊คหรือ นายปรมิน อดีตเดือนคณะวิศวะ ซึ้งตอนนี้อยู่ปีสาม รูปหล่อพ่อรวยเป็นถึงประธานบริษัทอุปกรณ์ไอทีที่ใหญ่ต้นๆระดับประเทศ เห้อ ถึงมีคนมาจ้องจะกินพี่เยอะขนาดนี้ รวมถึงผมด้วยหนึ่งในนั้น อิอิ

 

"อีป๊อกหน้าอย่างมึงก็มีผู้มาจีบเลือยๆนะ มึงจะเอาพี่เค้าจริงหรอ แบดบอยจะตายเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น"

 

ปีพูดสิ่งที่คิด ซึ่งทำให้ผมใจแป่ว เพราะพี่แม๊คไม่เคยคิดที่หยุดที่ใครเลย ตั้งแต่ปีหนึ่ง 

 

"เห้อ" ผมถอนหายใจอย่างเหนือยหนาย

 

"อีปีมึงก็ มันแอบชอบมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ถ้ามันเลิกได้เลิกนานแหละอีดอก" 

 

"ไม่เป็นไรอิป๊อก เดียวกูสองคนจะช่วยมึงเอง!!" บอสซ้ำพูดให้กำลังใจ

 

ผมไม่รู้หลอก ว่ามันสองคนจะทำอย่างไร แต่ให้ผมเดาคงไม่ใช้เรื่องดีแน่ๆ

 

"งั้นก่อนอื่น เราจะต้องให้พี่เค้ารู้จักอิป๊อกก่อน"บอสซ้ำเสนอความคิด

 

"ทำไงอ่ะมึง"

 

"เอางี้ เดียวกูจะเทน้ำราดกางเกงอิป๊อกกี้ แล้วตะโกนว่ามันฉี่แตกดีไหม รับลองพี่เค้าสนใจแน่"

 

"อิบอสซ้ำมึงคิดอะไร ของมึงเนีย!!!"

 

"กูว่าก็อะเครนะ"

 

"อีปีโป้!!!"

 

"เรียกกู เต็มยศ ซะขนานนี้ ไม่เอาก็เด่ะ ชิ"

 

"พวกมึงคิดบ้าอะไรกันก็ไม่รู้ กูจะไปซื้อน้ำแล้ว พวกมึงจะเอาไรป่ะ"

 

"กูเอาน้ำแตงโมอ่ะ ออกให้ก่อนนะ"

 

"อิปีมึงอ่ะ"

 

"นางเอกกูก็ต้องน้ำส้มสิย่ะ ออกให้ก่อนด้วย"

 

"ค่ะแม่นางเอก"

 

เก้อ ผมคิดว่ามันคงไม่คืนเงินแน่ๆ แต่ไม่เป็นไรค่อยทวงตอนไปเทียวอีกที

 

ผมเดินมาซื้อน้ำ ร้านคณุยายคนนึ่ง ทีนะจะหูไม่ค่อยดี ดูจากการตะโกนสั้งน้ำกันแล้ว บอกได้คำเดียวว่าอีกนาน ตอนนี้ผมแอบชะเงอดูพี่แม๊คตรงโต๊ะที่พวกเค้านั้งกินข้าวกัน ซึ่งตอนนี้พี่เค้าก็ไม่อยู่แล้ว 

 

"ไปไหนกันแล้วน่า~"

 

"น้องคับ แถวขยับแล้ว"

 

เอ่ะ ใครว่ะรบกวนจริงเลย

 

"น้องคับ! น้อง!!"

 

"โอ้ย!!! รู้แล้วๆ จะรีบไปหาพระเจ้าตากรึไง"

 

"อ้าวน้อง แล้วพระเจ้าตากเกียวไรด้วยอ่ะคับ"

 

"น้อง! น้องคับ น้องเค้านิ่งไปแล้วว่ะไอ่แม๊ค"

 

(0.0)  ไม่นะ! ไม่นะ!! ไม่!!!!

 

"พี่แม๊ค!!"

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น