ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันเกิดน้องศร 2 100%

ชื่อตอน : วันเกิดน้องศร 2 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2560 16:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันเกิดน้องศร 2 100%
แบบอักษร

21

TOSSAWASS

 

 

 

 

           

ตอนนี้ผมได้เดินทางมาถึงบ้านของน้องศรเป็นที่เรียบร้อยละครับ ผมควรจะโกรธน้องมันดีหรือเปล่า? ที่เล่นห่างหายผมไปซะนาน แต่ก็ช่างเถอะครับ ให้เวลามันพิสูจน์เอง เพราะผมได้ลองดูแล้วว่าผมรักน้องจริงๆ ไม่ได้เพียงเพราะตามเกมที่เพื่อนให้ผมเล่น

           

ผมหยุดอยู่ที่ประตูใหญ่ของบ้านน้องศร ส่วนน้องรามก็เดินเข้าประตูทางด้านข้าง

           

พี่ทศ เข้ามาดิรออะไรอยู่อ่ะน้องรามเรียกผม ผมก็ค่อยๆก้าวเท้าเดินเข้าประตูด้านข้างไปแล้วเดินตามทางขึ้นไปจนถึงหน้าประตูบ้าน

                       

ภายนอกถูกตกแต่งด้วยลูกโป่ง ป้ายวันเกิด แล้วก็ของขวัญวางเรียงรายตามหน้าประตูอย่างกับวันคริสมาสต์

           

ไม่เข้าไปอ่ะ จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหมพี่ทศน้องรามเรียกผมอีกครั้ง ผมก็สะบัดความคิดในหัวทิ้งไปแล้วเดินเข้าไปในบ้านของน้องศร

           

ภายในบ้านของน้องศร ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงาม กล่องของขวัญวางอยู่บนโต๊ะเท่ากับกองภูเขา เพื่อนๆน้องที่มหาลัย ต่างพากันมาเยอะแยะ มีทั้งคนที่ผมรู้จักและไม่รู้จัก

           

ผมกวาดสายตามองหาน้องศร แล้วผมก็เจอกับน้องศรยืนจับของขวัญอยู่ ผมก็รีบเตรียมที่จะเดินเข้าไปหาน้องศรทันที

           

ยิ่งผมเดินเข้าไปใกล้น้องศรมากเท่าไหร่ ใจของผมยิ่งเต้นแรงขึ้น แรงขึ้นเรื่อยๆ ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน ผมคงจะตื่นเต้นมากเกินไปละมั้งที่จะได้เจอกับน้องศร

           

จนผมเดินมายืนหยุดข้างๆกับน้องศร ผมเลยเรียกชื่อน้องเบาๆ

           

น้องศรครับ

                       

พอผมเรียกน้องปุ๊ป น้องมันก็หันตามเสียงมา ก่อนจะทำหน้าดีใจแล้วก็หุบยิ้มลงไปในที่สุด น้องมันสบตาผมสักพักก็หันไปเปิดของขวัญต่อไม่ได้สนใจผมเลยแม้แต่อย่างเดียว

           

ในตอนนั้นผมรู้สึกเฟลมากครับ ไม่รู้จะทำอะไรต่อแล้วอ่ะ เหมือนกับว่าผมขาดสิ่งสำคัญในชีวิตของผมไปแล้วอ่ะ

           

ผมเดินออกมาจากงานวันเกิดของน้อง จริงๆผมว่าจะอวยพรวันเกิดน้องมันสักนิดนึงด้วยซ้ำ แต่พอเห็นท่าทางของน้องแบบนั้นผมก็หมดหวัง รอยยิ้มของน้องมันที่เคยมีให้ผม กลับกลายเป็นหน้าเฉยชาที่ไร้ความรู้สึกมองมาที่ผม เหมือนกับว่าผมเป็นแค่อากาศที่ลอยไปมาอยู่รอบตัวน้องศร

           

ระหว่างที่เดินออกมา ผมก็เห็นม้านั่งที่ตั้งอยู่ลับตาคน แล้วตอนนั้นบวกกับเป็นช่วงกลางคืนก็ไม่น่าจะมีคนเห็น ยิ่งผมใส่เสื้อสีดำกางเกงยีนส์ด้วยก็ยิ่งเห็นยากเข้าไปด้วย ผมเลยถือโอกาสเดินไปนั่งที่ม้านั่งตรงนั้น

           

พอมาถึงม้านั่งผมก็ทิ้งตัวนั่งลงแล้วควักเอาโทรศัพท์ออกมานั่งเล่น ผมกดเข้าแอพพลิเคชั่นสีฟ้าแล้วเขี่ยหน้าจอไปมาจนเบื่อผมถึงปิดลง ผมนั่งอยู่อย่างนั้นจนกระทั่ง 5 ทุ่ม เกือบเที่ยงคืน คือนั่งอยู่เฉยๆไม่ต้องทำอะไร แล้วแขกภายในงานของวันเกิดน้องศรก็ทยอยกลับกัน ผมก็เตรียมที่จะลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตูใหญ่หน้าบ้าน แต่ยังไม่ทันถึงประตูใหญ่ก็มีเสียงเรียกผมดังขึ้นมาซะก่อน ทำให้ผมต้องหันกลับไปมอง

           

จะกลับแล้วหรอ?” น้องศรถามขึ้น

           

ผมหันซ้ายหันขวาแล้วเอามือล้วงใส่กระเป๋าก่อนจะกลับหลังแล้วเดิน อืม จะกลับแล้ว สุขสันต์วันเกิดนะ

           

ผมเดินออกไปจนจะพ้นประตูใหญ่ ผมก็รู้สึกได้ถึงแขนสองข้างที่เข้ามาโอบกอดผมกับหยดน้ำตา

           

พี่ทศผมขอโทษนะพี่ ที่ผมไม่ได้ติดต่อพี่ไปตั้งหลายอาทิตย์ ผมขอโทษนะพี่น้องศรบอกกับผมแล้วร้องไห้ออกมา

           

เห้ย! ขอโทษทำไม พี่ไม่ได้โกรธสักหน่อย ถึงจะมีเคืองๆนิดหน่อยก็เหอะผมบอกกับน้องไปแล้วหันไปคุยกับน้อง

           

พี่จำเรื่องที่ผมบอกกับพี่ได้ไหม ว่าผมจะบอกพ่อกับแม่เรื่องนี้หน่ะ

           

จำได้ บอกไปแล้วหรอ?”

           

อืม แต่พ่อกับแม่ไม่ยอมรับ ผมก็เลยขังตัวเองอยู่แต่ที่บ้านไม่ยอมออกไปไหน ส่วนงานวันเกิดวันนี้ พ่อกับแม่เขาจัดให้ผมเอง ผมไม่อยากจัดเลยด้วยซ้ำ แล้วก็ไม่คิดว่าพี่ทศจะมาด้วยน้องร่ายยาวออกมา ผมก็ฟังสิ่งที่น้องพูด แล้วพยายามคิดทบทวน

           

ถ้าพ่อกับแม่ของน้องศรไม่ยอมรับ พี่ว่าเราก็ควรหยุดแค่นี้เหอะ พี่ไม่อยากทำลายครอบครัวของศรผมพูดออกมาก่อนที่น้ำตาผมจะไหลรินลงมาอาบแก้มของผม

           

ไม่เอาอ่ะพี่ ผมไม่เลิก ผมรู้นะว่าพี่รักผม แล้วผมก็รักพี่เหมือนกัน ไม่งั้นอย่าเลิกนะพี่ทศน้องศรกอดผมแน่นขึ้นกว่าเดิม แล้วร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ

           

ตอนนี้ผมอยากจะระบายความรู้สึกนี้ทิ้งๆไปซะ แต่ทำไงได้หล่ะครับ ผมทิ้งความรู้สึกนี้ไม่ลงจริงๆ

           

พี่ว่าพี่กลับบ้านดีกว่า นี่มันก็ดึกมากละ ศรก็ขึ้นไปนอนได้ละผมแกะมือของน้องออกจากเอวของผม แล้วเดินออกมาจากประตูใหญ่ของบ้านน้องศร

           

ทันทีที่ผมออกมา ผมก็ปล่อยโฮออกมาแบบอินฟินิตี้ น้ำตาทั้งหมดไหลลงพื้นรัวๆ เสื้อผ้าของผมเปียกไปด้วยรอยน้ำตา

           

ผมว่าผมไม่เคยร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อนเลยนะ ทำไมถึงพึ่งมาเป็นกันตอนนี้หล่ะ ความรู้สึกของผมนี่มันยังไงกันแน่ ผมอธิบายไม่ถูกจริงๆ

           

พี่ทศ?” ผมเงยหน้าไปมองคนที่เรียกชื่อของผมก่อนจะเห็นว่าคนๆนั้นคือน้องก็อต

           

ผมรีบเช็ดน้ำตาออกทันที รู้จักพี่ด้วยหรอ?”

           

รู้จักดิ ก็พี่เป็นแฟนของพี่ศรหนิน้องก็อตพูดขึ้น ทำให้ผมปล่อยน้ำตาออกมาอีกรอบนึง

           

เห้ย! พี่ทศ พี่เป็นไรอ่ะ พี่ร้องไห้ทำไม?” น้องก็อตถามผมขึ้น

           

ไม่มีไรๆ พี่กลับบ้านและผมพูดบอกกับน้องมันไปก่อนจะเดินผ่านน้องมันไป น้องมันก็หันหลังมามองผม แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ ยังมุ่งหน้าเดินทางกลับบ้านต่อไป

 

            #

 

            ผมเดินกลับมาถึงบ้านในเวลา ตี 2 ก็แหงแหละ บ้านผมกับบ้านของเขาไม่ได้อยู่ใกล้ๆกันหนิ แล้วอีกอย่างผมก็เดินกลับมาเองด้วย ไม่ได้ขึ้นรถกลับมา

           

ผมเดินขึ้นห้องไปทันทีแล้วทิ้งตัวลงนอน พรุ่งนี้แล้วสินะปิดเทอมใหญ่ ผมค่อยๆปิดตาลงแล้วนึกถึงเรื่องราวของผมกับน้องศรไปมาจนผมร้องไห้อีกครั้งแล้วหลับไปพร้อมกับคราบน้ำตาที่ยังติดอยู่บนใบหน้าของผม

 

ตอนที่ 21 จบค่ะ!

 

            เหลืออีก….ตอนละน้า จุ้บๆ!

ความคิดเห็น