ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 13 รักษาใจ (โฟมมี่xโบกี้)

ชื่อตอน : บทที่ 13 รักษาใจ (โฟมมี่xโบกี้)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2560 22:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 รักษาใจ (โฟมมี่xโบกี้)
แบบอักษร

                           บทที่ 13 รักษาใจ (โฟมมี่xโบกี้)

ร่างเล็กของโฟมมี่นอนแผ่บนเตียง มือเล็กกอดตุ๊กตาตัวโปรดเอาไว้ ดวงตากลมโตจ้องมองโบกี้ที่เดินไปเดินมาโดยที่หยิบของนั่นนี่มาวางเอาไว้เพื่อเตรียมทำอาหาร

“ทำบ้าอะไรของนาย”โฟมมี่พูดขึ้นทันทีที่จ้องมองอยู่นาน

“ทำข้าวให้พี่กินไง”มือหนาหยิบเอากระเทียมที่วางอยู่ข้างมือขึ้นมามอง

“เดี๋ยวๆ โรงบาลเค้าเป็นคนเลือกอาหารมาให้ฉันกินน่ะ นายทำอะไรพร่ำพรือแล้วฉันม่หายขึ้นมาทำไง”คนตัวเล็กเดือนร้อนกับอาหารการกินของตัวเอง

“ผมไปถามพยาบาลมาหมดแล้ว อย่างพี่น่ะงดอะไรเค็มๆ เพราะตับมีรอยขาด ถึงตอนนี้จะใกล้หายแล้วก็ตามห้ามกินเค็มไม่เกิน 70% สมองก็ได้รับการกระทบกระเทือนนิดหน่อย แล้วกินอะไรที่มีโปรตีนและโอเมก้าสูง เพื่อไปฟื้นฟูกล้ามเนื้อและสมอง”โบกี้อธิบายยาวเหยียด

“โห..รู้ดี..เฮ้ยๆ ไอ่กระเทียมนั่นวางลงเลยน่ะ”คนตัวเล็กชี้ไปที่กระเทียมในมือโบกี้อย่างตกใจ

“อ่าว ทำไมอ่ะ ผมเป็นคนทำอาหารแทนโรงบาลเองน่ะ ไม่เป็นไรหรอก..”
“ป่าว..”

“หืม?”

“ฉันเกลียดกระเทียม ห้ามใส่น่ะโอเค๊?”โฟมมี่พูดแบบเก้อๆ

#

“อ่อ..เข้าใจแล้วครับที่รัก”คนตัวโตฉีกยิ้มหวาน

“ใครบอกให้เมิงเรียกกูว่าที่รักว่ะ ตายซะ!!”คนตัวเล็กคว้างหมอนไปใส่คนตัวโต

“ก็ผมรักที่รักไงครับ จุ้บๆ”โบกี้ส่งจูบใส่โฟมมี่ที่ทำหน้าแดงก่ำ

“จะ..จุ้บพ่อง!!”คนตัวเล็กเบือนหน้าหนีทั้งๆที่หน้าขึ้นสี

“เดี๋ยวสามีไปทำกับข้าวแป๊บนึงน่ะครับ รอแป๊บน่ะหวานใจ”คนตัวโตเองก็รู้ว่าคนตัวเล็กไม่ชอบ แต่ก็ยังคงอยากแกล้งอยู่ดี โบกี้เดินหายเข้าไปในครัวพร้อมเสียงโหวเหวกดโวยวายโมโหของโฟมมี่

 

ไม่นานนักโบกี้ก็เดินออกมาพร้อมกับปลาย่างอบซอสเกาหลี ทำให้โฟมมี่ประหลาดใจกับความสามารถของคนตัวโต

#

“นายไปหัดทำอาหารมาจากไหนน่ะ”ปากสีชมพูระรื่อขยับเอ่ยถามทั้งๆที่มือเล็กเอาส้อมกับมีดตัดเนื้อปลาขึ้นมากิน

“อร่อยด้วย”คนตัวเล็กทำหน้าประหลาดใจ

“พี่บัตเตอร์สอนน่ะ..พี่เค้าน่ะ สุดยอดซุปเปอร์แม่บ้านในตำนานเลยล่ะ ทั้งงานบ้าน อาหาร ความสะอาด พี่เค้าถือว่าถ้าไม่ใช่ผู้ชายคงเป็นแม่บ้านที่แจ่มสุดๆเลยล่ะ”โบกี้อมยิ้ม

#

“งันเหรอ..”โฟมมี่ชะงักกับท่าทีชื่นชอบในพี่ชายของตัวเองของโบกี้ มือเล็กวางส้อมกับมีดลงกับจาน พร้อมเหม่อออกไปนอกหน้าต่างอย่างใช้ความคิดเล็กน้อย ทำไมถึงรู้สึกเสียใจแปลกๆแหะ โฟมมี่คิด

“นี่ พี่โฟมมี่ พี่ชอบผู้ชายแบบไปไหนเหรอ?”คนตัวโตพูดหน้าตาเฉย

“นี่แกถามอะไรแบบนี้หน้าตาเฉยเลยเรอะ!!”คนตัวเล็กตะโกนอย่างตกใจ

“น่ะน่ะ บอกผมหน่อย”ร่างสูงจ้องร่างเล็กแบบอ้อนๆ

“ฉันชอบ..ปลาแซลม่อน”โฟมมี่ยิ้มขำๆทำเอาโบกี้ชะงักไปเล็กน้อย เนื่องจากคนตัวเล็กไม่เคยยิ้มให้กับตัวเอง

“โห..เดี๋ยวเหอะถ้าพี่ชอบปลาแซลม่อนผมคงชอบของชอบ ไม่ตลกน่ะ เอาดีๆ”คนตัวโตโวยวาย

“ให้ฉันบอกเสปคผู้ชาย ให้ฉันบอกเสปคเฉยๆจะดีกว่าม่ะ เสปคของผู้ชายฉันไม่มี”โฟมมี่พูดอย่างหัวเสีย

“ได้ๆว่ามาๆ”โบกี้พูดขึ้นทันที

“อืม..ชอบคน กวนๆ ขี้เล่น แต่ไม่เล่นขี้ เอาที่แบบ..อืม..ไม่สิๆ เอาเป็นว่าขอแค่จริงใจไม่ตอแหลก็โอเคล่ะ”คนตัวเล็กพูดพร้อมกับตักเนื้อปลาชิ้นสุดท้ายเข้าปาก

“ผมจริงใจสุดๆเลย เป็นแฟนกันน่ะ”คนตัวโตพูดขึ้นทันที

“.....”//มองแรง

“อะไรอ่ะ”

“พูดได้น่ะ..”

“อะไรอา ก็พูดจริงนิ”

“อือ”โฟมมี่นอนแผ่ต่อโดยที่โบกี้เอาจานไปเก็บ ไม่นานนักคนตัวโตก็กลับมาพร้อมกับโดดขึ้นคร่อมโฟมมี่ทันที

“ทำเหี้ยไรเนี่ย!!”โฟมมี่ดีดดิ้น

“ขอจูบหน่อยดิ”

“ห่ะ?”

“ขอจูบหน่อยยยย”

“ม่ายยยยยยยยยยยย อุ๊บ”ระหว่างที่คนตัวเล็กพยายามดิ้นคลุกคลักคนตัวโตก็ก้มลงไปประกบริมฝีปากทันที ลิ้นหนาตวัดหยอกล้อกับลิ้นเล็ก มือใหญ่ค่อยๆสอดมือเข้าไปกุมผมอ่อนนุ่มของคนตัวเล็กเอาไว้ พร้อมกับกดตัวเข้าไปชิดร่างเล็กให้มากขึ้น

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

เสียงหัวใจที่เต้นแรงเท่ากันทั้งสองทำให้โบกี้กับโฟมมี่รู้สึกได้ถึงหัวใจของอีกฝ่าย โฟมมี่หน้าขึ้นสีทันทีที่มือหนาอีกข้างสอดนิ้วเข้ากับนิ้วของตัวเอง มือเล็กทั้งสองค่อยๆยกขึ้นจับชายเสื้อของคนตัวโตแบบเก้อๆ

หรือนี่...เค้าจะเรียกว่าความรัก?..ไม่ใช่ชอบ?  ทั้งสองคิดเหมือนกัน แต่ไม่มีใครคนใดคนหนึ่

 

..คาดว่าจะคิดเหมือนกันเลย...ไม่รู้แม้แต่ว่า..หัวใจของทั้งสองเต้นจังหวะเดียวกัน

#

โบกี้ : ผมรักพี่น่ะ..พี่โฟมมี่

โฟมมี่ : อ่ะ..เอ่อ..เอ่อ..-////-

 

นัลล๊ากกก

ทีม น้องปลาเเซลม่อนxพี่ชอบกอดหมี 5555

ความคิดเห็น