ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จะช่วยไม่ช่วย(กูเพื่อนไอ้ต้า)

ชื่อตอน : จะช่วยไม่ช่วย(กูเพื่อนไอ้ต้า)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.6k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2560 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จะช่วยไม่ช่วย(กูเพื่อนไอ้ต้า)
แบบอักษร


ทางด้านกลุ่มเพื่อนเเฟนต้า

" ไอ้เเชมป์กูโครตเกลียดไอ้เหี้ยภูสัสๆ"ออกัสเพื่อนในกลุ่มพูดขึ้นขณะเด็กนักเรียนชายร่วมสิบกว่าคนกำลังนั่งกินโค้กข้างโรงเรียนโดยไร้ซึ่งเเฟนต้า

"เออ กูก็ไม่ชอบในนี้ไม่มีใครชอบมันสักคน เว้นเเต่..."

"ไอ้ต้า"เสียงของบิวพูดขึ้นมาเเทนแชมป์



ก่อนที่ทุกสายตาจะหันไปตามเสียงตะโกนจากสี่เเยกไฟแดง

"เฮ้ย ไอ้เหี้ยต้า มึงมาวัดกับกูไหม ที่ไหนก็ได้"เสียงคู่อริเจ้าเก่าอย่างจอมทัพพูดอย่างท้าทายคู่อริเก่าเเฟนต้าตะโกนมาจากสี่เเยกไฟเเดง ก่อนจะชูนิ้วกลางขึ้นกับกลุ่มเพื่อน

พวกแชมป์ลุกขึ้นยืนทันทีถึงเเฟนต้าจะไม่อยู่แต่ยังไงก็ไม่ยอมให้เรื่องจบเเน่เพื่อนถึงจะโกธรกันยังไงสุดท้ายก็เพื่อนกันอยู่ดีและพวกแชมป์ก็ไม่ยอมให้คนอื่นมาว่าเพื่อนตนเเน่นอน

เด็กนักเรียนชายร่วมๆ10กว่าคนจ่ายตังค์ค่าโค้กแล้วขี่มอไซน์ตามพวกจอมทัพทันที
ก่อนจะไปจบลงที่โรงพักจากเหตุทะเลาะวิวาทตีกัน

กลุ่มพวกแชมป์ทันทีที่ถึงโรงพักก็ต่างประหม่าอยู่ไม่น้อยเพราะครั้งก่อนที่ตีกันก็โดนพ่อดุเเม่ตีกันจนหูชา

ในระว่างที่กำลังจะเดินเข้าโรงพักก็เห็นภูผาเดินออกจากห้องสารวัตรตำรวจพอดี
ภูผาหันไปมองกลุ่มแชมป์ที่กำลังถูกตำรวจสอบปากคำ

"อ้าว ภูมาทำอะไรที่นี่"ผู้หมวดคนที่กำลังสอบสวนเด็กนักเรียนชายพูดเสียงอ่อนทันทีกับภูผา

"อ่อ ผมมาหาคุณอาอ่ะครับคุณพ่อให้มาทำธุระให้"ภูผาพูดอย่างสนิทสนม

"อ่อ"

"เด็กพวกนี้ใช่โรงเรียนเดี๋ยวกับภูไหม นี่โดนจับบ่อยเชียวนะกลุ่มนี้นิ"ผู้หมวดพูดเลากลุ่มแฟนต้าให้ภูผาฟังขณะที่เด็กนักเรียนชายกลุ่มแฟนต้านั่งหน้าหมาหงอยเหมือนพึ่งโดนเมายาเบื่อหนู

"อ่อ ครับ"ภูผาหัวเราะในลำคอเบาๆ เรื่องนี้ภูผาจะไม่เเจ้งพวกเพื่อนเเฟนต้าเข้าห้องปกครองเพราะถ้าภูผาคิดจะทำเด็กพวกนี้โดนไล่ออกเเน่

เด็กนักเรียนชายต่างมองมาทีภูผาอย่างมีความหวังเพราะเห็นจากที่ภูผาเดินออกมาจากห้องผู้กำกับคงเส้นใหญ่ไม่เบาเเถมมาพูดคุยสนิทสนมกับผู้หมวดอีก

ภูผากำลังจะก้าวเท้าออกจากที่ตรงนี้เสียงของเเชมป์ก็ดังขึ้นมาซะดื้อๆ

"กูเพื่อนไอ้ต้านะ ช่วยหน่อยไม่ได้"แชมป์พูดขึ้นมาลอยๆ หวังให้ภูผาช่วย

ก่อนเสียงนักเรียนชายที่เหลือก็พูดขึ้นอย่างรู้หน้าที่"เออๆ กูก็เพื่อนไอ้ต้า/เออ กูก็เพื่อนไอ้ต้า"เสียงเอะอ่ะโวยวายดังขึ้นทั่วโรงพัก

ผู้หมวดที่ไม่รู้เรื่องอะไรที่นั่งอยู่นานก็พูดห้ามอย่าง งงๆ"เฮ้ย ๆ ไอ้ล่ะ พอได้เเล้ว"

ภูผาชะงักเท้าทันทีก่อนจะหันไปสบตากับเเชมป์ แชมป์ก็หันมาที่ภูผาเช่นกัน

"เฮ้ย ออกมาได้เเล้ว"เสียงไขกรงขังห้องนักเรียนชายดังขึ้น

"ใครได้ออกไปบ้างอ่ะหมวด"แชมป์พูดถามเสียงเรียบ

"ก็ทั้งหมดนี่เเหละ"สิ้นคำลุงตำรวจเท่านั้นเเหละเสียงเอะอ่ะโวยวายเด็กหนุ่มก็ดังขึ้น

"เฮ้ย เย้ๆๆๆๆๆๆ"

เพื่อนกลุ่มแฟนต้าเดินผ่านห้องขังกลุ่มจอมทัพพอดีเด็กนักเรียนชายขะม้นกันเล็กน้อย"ส้นตีนนะไม่ใช่ปูไทยที่จะอร่อยถึงใจเด็กไทยทุกคน"

และภูผานี่เเหละที่เข้าไปเครียร์เรื่องให้ไอ้เด็กพวกนี้กับอาตัวเองก่อนจะเดินไปคล่อมบิ๊กไบร์เพื่อกลับบ้าน

" พี่เดี๋ยวก่อน!!!"เสียงเเชมป์ตะโกนจากหน้าโรงพักแล้วเดินมาภูผาที่นั่งคล่อมอยู่บนบิ๊กไบร์ตามด้วยนักเรียนชายอีก10ล้อมวงมองภูผาหน้าเครียด

แต่ภูผาก็ไม่ได้มีทีท่ากลัวสักนิดกลับมองมันเรียบเฉยเท่านั้น

"พี่กับไอ้ต้าเป็นไรกัน"แชมป์เปิดรูปที่ภูผายื่นตุ๊กตาให้แฟนต้าที่ห้าง สายข่าวเเชมป์เยอะเลยมีคนส่งให้

ภูผามองรูปนิ่งๆ

"จะรู้ไปทำไม"

"ก็ถามพี่ก็ตอบสิ"เสียงชินเพื่อนในกลุ่มพูดขึ้น

ภูผานิ่ง

จนเเชมป์ที่คิดว่าภูผาไม่อยากบอกก็ไม่ได้จะต้องการรู้คำตอบอะไร

"เออ ชั่งเหอะพวกมึงเค้าจะเป็นอะไรกันก็เรื่องของเค้า"แชมป์พูดตัดบท

"แต่ก็ขอบคุณพี่มากนะที่ช่วย"แชมป์พูดเสียงเเข็งความจริงก็ไม่ชอบภูผาเท่าไรเเต่ภูผาก็ช่วยจะไม่ขอบคุณก็ยังไงอยู่

ภูผาพยักหน้ารับก่อนจะบิดมอไซน์ขับออกไป

วันนี้ภูผาก็มาโรงเรียนกับเเฟนต้าตามปกติวันนี้พวกแชมป์ก็เริ่มกลับมาคุยกับแฟนต้าแล้ว

เที่ยง

กลุ่มนักเรียนชายนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะโรงอาหาร

"เฮ้ย มึงกูจะเข้าร้านค้าสหกรณ์ (ร้านขายขนมโรงเรียน)ฝากซื้อไรไหม   "แชมป์พูดขึ้น

"ไอ้ต้าล่ะ มึงจะเอานมเม็ดไหม"แชมป์ถามเเฟนต้าเสียงใสเเชมป์รู้ว่าแฟนต้าชอบนมเม็ดมาก

" ไอ้เเชมป์มึงจะพูดเสียงดังทำไมเนี่ย"เเฟนต้ามองแชมป์อย่างหงุดหงิดเพราะก็อายๆเหมือนกันที่ผู้ชายเเมนๆกินนมเม็ด

"ฮ่าๆ มึงจะอายทำไมแค่ชอบกินนมเม็ดอ่ะต้า"เสียงแชมป์ตะโกนลั่นโรงอาหารชนิดที่ไม่ได้อายหรือแคร์ใครสักนิด

" ไปไกลๆส้นตีนกูไป"แฟนต้าพูดไล่แชมป์เด็กหนุ่มรู้สึกอายคนในโรงอาหารยังไงไม่รู้เลยซุกหน้าเข้าที่ไหล่ออกัสที่เจ้าตัวกำลังนั่งกินอมยิ้มมือก็กดแชทคุยกับสาวๆอยู่


แชมป์เดินเข้าสหกรณ์ก็เจอภูผาอีกแล้ว ก่อนที่เด็กหนุ่มจะยิ้มร้ายแล้วหยิบๆจับๆแล้วหอบเต็มไม้เต็มมือมาที่เคาร์เตอร์จ่ายเงิน

เเชมป์อาศัยจังวะที่ภูผากำลังจะจ่ายตังค์เอาของไปว่างดัดหน้าภูผา

"คิดเงินกับพี่คนนี้เลยครับ"แชมป์พูดแล้วยิ้มหวานให้พนักงาน

ภูผาหันไปมองแชมป์นิ่ง

"ไม่ต้องครับ ของผมมีเเค่ชิ้นนี้ชิ้นเดียว"ภูผาพูดแล้วยื่นธนบัตรให้คนขายทันที

"ของนี่ไอ้ต้าชอบกินหมดเลย ถ้ามีคนซื้อให้มันคงจะชอบน่าดู"แชมป์พูดขึ้นลอยๆ
ภูผาปลายตามองทันที
"เช็คนี่ด้วยครับ"

หลังจากที่ภูผาและเเชมป์แยกกันที่ร้านสหกรณ์แชมป์ก็เดินกลับมายังโรงอาหารก่อนจะวางถุงขนมสองถุงใหญ่ลง
พรึบ!!

ทุกสายตาหันมามองถุงขนมที่เเชมป์ถือมา
" ไอ้เพื่อนเเชมป์กินด้วย/กินด้วย /กินด้วย"

เสียงนักเรียนชายเอ๊ะอ่ะเสียงดังก่อนที่มือจะมาลุมแย่งขนมยั้งกะเด็กสองขวบ

"เฮ้ย ไอ้บิวเอามากูจะกินอันนี้ "แฟนต้า    บอกบิวเสียงเข้มกับขนมป๊อกกี้ที่เด็กหนุ่มทั้งสองกำลังยื้อแย่งกันอยู่

"แต่กูเเตะโดนกล่องก่อนมึงอ่ะ"บิวก็เถียงเสียงเขม้นเหมือนกัน

"แต่ตากูเห็นกล่องมันตั้งแต่อยู่ในถุงก่อน มึงอ่ะ เพราะงั้น มึงเอามาาาา"แฟนต้าจับป๊อกกี้แล้วยื้อมาทางตน

"เฮ้ย พวกมึงสองตัวนั้นจะทะเลาะกันทำไม ก็เเบ่งกันกินก็จบ!!!"ทอยเพื่อนในกลุ่มตะโกนตัดปัญหาให้บิวแฟละเเฟนต้า

"ไม่!!/ไม่!!"เสียงแฟนต้าและบิวดังขึ้นพร้อมกันทันที

" ไอ้บิวมึงอ่ะเอาให้ไอ้ต้ามันเป็นของ ของมัน "แชมป์พูดบอกบิวเสียงเข้ม

ก่อนบิวจะค่อยๆคลายมืออกแฟนต้าที่เห็นบิวหน้าเจื่อนลงทันทีก็ไม่วายล้อเรื่อง

"ว้า อดแดกเลยเรา"แฟนต้าพูดไปมึงก็แกะกล่องป๊อกกี้ก่อนจะกินโชว์บิวด้วยท่าทาง อเร็ดอร่อย

"เออ แล้วที่มึงบอกเป็นของไอ้ต้านี่ยังไงว่ะแชมป์"บิวที่มองแฟนต้าโกธรๆก็หันหน้าไปถามเเชมป์

"อ่อ หึ ผัวมันซื้อให้"

"แค่กๆ"แฟนต้าสำรักทันทีกับสิ่งที่เเชมป์พูด

"ห๊ะ หมายถึงกูอ่ะนะ"

"เออ ก็ภูสารวัตรนักเรียนอะไรนั้นเเหละซื้อให้"แชมป์พูดบอกหน้าตาย

ก่อนคำถามจะเริ่มมีขึ้นมาในหัวเเฟนต้าขึ้นมาตอนนี้"ซื้อให้ทำไมว่ะ "

" เดี๋ยวนะไอ้ต้า มึงหน้าเเดงทำไมเนี่ยเขินอยู่หรอ"บิวจากที่โกธรๆแฟนต้าก็หาเรื่องมาล้อแฟนต้าทันที

แฟนต้าหันมามองบิวตาขว้าง
"อะไร มึงหมายถึงอะไรกูไม่รู้เรื่อง ขึ้นห้องเหอะร้อนว่ะ"แฟนต้าว่าจบก็ลุกขึ้นยืนทันที

ส่วนบิวก็ไม่วายล้อแฟนต้าตั้งแต่โรงอาหารยันถึงหน้าห้องเรียน

"ต้าๆ เมื่อกี้กูเห็นพี่ภูสารวัตรนักเรียนด้วยว่ะ"

"เกี่ยวไรกับกู บอกกูทำไม"แฟนต้าพูดไปมือก็กดโทรศัพท์ไปด้วยทำไมถึงได้รู้สึกดีกะอีแค่ภูผาซื้อขนมให้ด้วยนะ

"ฮั่นน้อออ มียงมียิ้ม"บิวพูดไปมึงก็บีบแก้มยุ่ยๆของแฟนต้าไปด้วย

"อื้อ ไอ้เหี้ยบิวเอามือมึงออกดิ๊"เเฟนต้าทำทีเป็นขยะขแยงกับมือของบิว

"อ่อทุกวันนี้ เพื่อนถูกตัวไม่ได้หวงตัวให้ผัวจับป่ะครับ"

"หายไป ไปมึงบิว"เเฟนต้าว่าจบก็ก้มหน้าลงโต๊ะเรียนก่อนจะหลับคาบคณิตทั้งคาบ

" ไอ้ต้าตื่นไปเรียนคาบใหม่ได้แล้ว"แชมป์ปลุกแฟนต้า

เด็กหนุ่มลืมตาตื่นก่อนจะเดินไปเรียนคาบต่อไป

" เพื่อนๆวันนี้อาจารย์ไม่เข้า "เสียงน้ำเด็กสาวหัวหน้าห้องบอกเพื่อนในห้องเสียงดัง

" เย้ๆ ฮูวๆๆๆๆ อร๊ายยย"เสียงโห่ร้องของนักเรียนชายและเสียงกรี๊ดของนักเรียนหญิงห้องแฟนต้าดังสนั่นหวั่นไหว

"แต่เดี๋ยวก่อน อาจารย์ฝากชีพมาให้ทำส่งวันจันทร์หน้า"

"โห่ เหี้ยไรว่ะ "เสียงนักเรียนจากที่ดีใจก็เปลี่ยนทันทีหลังรู้ว่ามีงาน

"เมย์ๆ พอกูไปเปลี่ยนผ้าอันนามัยหน่อยดิ"น้ำพูดบอกเพื่อนสาวไม่ดังนัก

"เออ ป่ะไปดิ"เมย์ลุกขึ้นยืนทันที

"อ้าว อีน้ำมึงเป็นเมนกับเขาด้วยหรอว่ะกูก็นึกว่าเป็นผู้ชายตั้งนาน"แฟนต้าที่วันนี้มานั่งแถวกลางห้องปกติก็สถิตอยู่หลังห้องแต่วันนี้มานั่งกลางเพราะมานั่งตรงแอร์ตกเลนได้ยินน้ำพูดกับเพื่อนพอดี

"ไม่เสือกสิต้าไม่เสือก"น้ำพูดบอกเเฟนต้าเสียงขุ่น

แฟนต้าหัวเราะทันทีกับสายตาขุ่นแค้นของน้ำ

เพี้ยตต!! มือเด็กสาวที่นั่งแถวหน้าฟาดที่ไหล่แฟนต้าอย่างหมั่นเขี้ยว

"เกลียดมึง!!"น้ำว่าจบก็กระทืบเท้าออกจากห้องทันที

"เป็นไงล่ะมึง โดนแม่ตีไหมล่ะ"เมย์พูดล้อแฟนต้าหลังจากโดนฝ่ามือพิฆาตของน้ำ

เลิกเรียน

" ต้ากลับบ้าน!"เป็นอีกวันที่ภูผามาหาแฟนต้าถึงห้องอีกแล้ว

เด็กหนุ่มถอยหายใจหนักๆทันทีแฟนต้าคิดว่าเพื่อนในกลุ่มยังเกลียดภูผาเเฟนต้าเลยไม่อยากให้ภูผามาสักเท่าไรก่อนความคิดเด็กหนุ่มจะหายไปทันที

"อ้าวพี่ภูหวัดดีครับ"เสียงนักเรียนชายกลุ่มแฟนต้าต่างกล่าวสวัสดีรุ่นพี่อย่างภูผา

"อ่อ หวัดดีๆ ครับๆ"ภูผายิ้มกว้างก่อนจะรับไหว้รุ่นน้อง

มีเพียงเเฟนต้าที่ทำหน้าหมา งง อ้าปากหวออยู่คนเดียว

" เฮ้ย ไอ้ต้าผัวมารับจะกลับก็กลับอย่าเล่นตัว"บิวที่นั่งแถวหลังเเฟนต้าพูดเเซว




 จะช่วยไม่ช่วย (กูเพื่อนไอ้ต้า) แชมป์ได้กล่าวไว้55555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว