ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Soul Mate 08 : : Please don’t go

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2557 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Soul Mate 08 : : Please don’t go
แบบอักษร

Soul Mate 08 : : Please don’t go

      

 

เสียง ดนตรีที่ดังกึกก้องในผับทำให้ผมรู้สึกเหมือนหูจะแตก บอกตรงๆว่าผมชอบเที่ยวร้านเหล้านั่งดื่มเคล้าเสียงเพลงมากกว่าเข้าคลับมืดๆ เปิดเพลงดังๆแล้วมีแต่คนเต้นกันเต็มไปหมดอย่างนี้เยอะ ช่วยไม่ได้แฮะ รีบๆทำให้มันจบๆสักที ผมค่อยๆเดินลัดเลาะแทรกกายผ่านคนหมู่มากที่เต้นกันอยู่ ทั้งผู้หญิงผู้ชายมากมายส่งสายตาให้ลีโอยั่วยวนเขาสุดฤทธิ์ เพราะหมอนั่นแม่งหล่อขั้นเทพไง อาจจะพอๆกับพี่นิ้ง แต่ลีโอแค่ทำสายตาเบื่อหน่ายกวาดไปทั่ว! ขนาดผู้หญิงเอ็กซ์แตกเต้นรูดเสาเขายังไม่สนใจ โอโห ไอ้โจทย์ยั่วลีโอนี่เห็นทีไม่ได้ผลแน่ ระหว่างที่ผมกำลังยืนเกาหัวแกรกๆอยู่ว่าจะทำยังไงดี ก็มีสาวนางหนึ่งตะโกนเรียกลีโอ แต่ทว่าหล่อนยืนอยู่ข้างหลังผมและพยายามจะเบียดกายออกไปหาเขา

 

ลีโอคะ!!!

 

ลี โอหันมาตามเสียงเรียบนัยน์ตาคมกริบสบกับนัยน์ตาผมพอดี เอ้า! นี่ไงล่ะ ไอ้วิฟ ทำไรสักอย่างสิโว้ย!!! ผมยืนเอ๋อใส่ลีโอที่มองอยู่โดยที่ไม่รู้ว่าต้องยั่วยังไง และแม่นางสุดเซ็กซี่ข้างหลังผม ก็กระแทกร่างคุณเธอใส่ผมจนแก้วเหล้าที่ผมถืออยู่หกรดราดตัวผมเองจนเปียกโชก นางตวาดผมลั่น

 

ยืนขวางทำไมล่ะ ถอยไปสิคะ!!!!

 

ครับๆ” ผม หลีกให้คุณเธอ ขณะที่งงหน่อยๆ เมื่อหลากหลายสายตา โดยเฉพาะสายตาผู้ชายจับจ้องผมแบบแปลกๆ มันดูหื่นๆอ่ะ น่ากลัวชิบหายเลย ผมก้มลงมองตัวเองก็พบว่าเหล้าที่หกมันราดรดลงบนตัวผมจนเสื้อเปียกแนบลำตัว มองทะลุไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ผมว่าผมบอกพี่เวย์ว่ามันไม่ได้ผลดีกว่า

 

มาคนเดียวหรอครับ” เสียงหื่นๆไอ้ใครสักคนว่าพร้อมก้าวประชิดตัวผม

 

เฮ้ย!!!” ผม ร้องเสียงหลงเมื่อผู้ชายอีกคนเทเหล้าราดลงเสื้อด้านหลังของผมจนเปียกปอน ผมใช่เชิ๊ตขาวนะครับ เปียกทั้งตัวงี้ก็ไม่ต่างจากถอดเสื้ออ่ะสิ

 

ว้าว รอยสัก….คืนนี้ถ้าไม่มีใครไปต่อกับพวกเราไหมครับ

 

พ่อมึงตาย!!! ต่อเหี้ยอะไรไอ้สัด!!! ในใจอยากพูดแบบนั้นมาก แต่ที่พูดออกไปคือ

 

อ่อ ผมมากับแฟนนะครับ คงจะรอนานแล้วผมไปดีกว่า” ยังไม่ได้คิดบัญชีไอ้เวรข้างหลังที่จู่ๆก็เอาเหล้ามาเทรดกูโดยพละการเลยนะ!!

 

ไปกับเราดีกว่าครับ

 

ไม่ไปเว้ย!!! ปล่อย!!!” ผม ออกแรงสะบัด เมื่อไอ้สองคนนั้นมันเข้ามาล็อคแขนผม แต่จู่ๆลีโอก็เดินเข้ามาถีบไอ้สองคนนั้นไปไกลๆ แล้วมันก็ไม่กล้าต่อกรกับลีโอด้วยมันถึงรีบเผ่น มือหนาของลีโอคว้าเข้าที่แขนผม นัยน์ตาคมตวัดมองเสื้อแนบลำตัวที่เปียกโชก ทำให้เห็นรอยสักที่บั้นเอวอย่างชัดเจน ลีโอตวัดสายตามองหน้าผมคล้ายๆจะตะลึง และผมก็เห็นไอ้เฮอร์ริเคนกำลังพยายามเข้ามาอยู่

 

ทำไมทุกอย่างมันผิดแผนไปหมดเลยวะเนี่ย!!!

 

นี่นายเป็น….” ผม รู้ว่าลีโอจะถามอะไร มีแต่คนในวงการเท่านั้นที่จะรู้ความหมายรอยสักบนตัวผมกับพี่เวย์ เพราะมันเป็นมังกรที่ถูกออกแบบลวดลายใหม่อย่างวิจิตร ไม่เหมือนมังกรทั่วๆไป เนื่องจากมันเป็นสัญลักษณ์ประจำตระกูลผม

 

พลั่ก!!!!” จู่ๆ ลีโอก็ถูกซัดหน้าอย่างแรงจากร่างหนาที่เพิ่งมาใหม่ เลือดที่กรบริมฝีปากสีซีดทำให้ผมเบิกตากว้างอย่างตกใจ แต่หมัดหนักๆของผู้มาใหม่ ทำให้มือของลีโอหลุดจากแขนผมทันที บ้าเอ้ย!!! แผนพังหมดแล้ว!!! ผมตวัดสายตามองหน้าตัวต้นเหตุแล้วก็ต้องหน้าซีดขาว

 

พะ พี่นิ้ง” ไหนว่ากลับไปแล้วไงเล่า ทำไมทุกอย่างมันเป็นแบบนี้!!!

 

ไอ้นิ้ง!!! มึงเสือกอะไรด้วยวะ!!!” ลีโอเช็ดเลือดที่มุมปากและชี้หน้าด่าพี่นิ้ง ผมมองหน้าเขางงๆ รู้จักกันด้วยหรอวะ

 

ไม่เสือกได้ไง ก็นี่เมียกู!!! มึงไม่ต้องมาแตะเลย!!!!

 

มันอ่อยกูเอง!!!” ลี โอตอบกลับ พี่นิ้งหันมามองผม พอเห็นเสื้อผมเปียกนัยน์ตาคมก็ลุกโชนด้วยความโกรธ มือหนาเอื้อมมือมาบีบแขนผมจนเจ็บไปหมด ไอ้เชี่ยลีโอ อ่อยพ่อง!!! ผู้หญิงของมึงนั่นแหละคือต้นเหตุไอ้สัด!!!

 

กลับไปกับกูเดี๋ยวนี้ เรามีเรื่องต้องเคลียร์กันยาว!!!!

 

พี่ นิ้งกระชากตัวผมออกมาจากบริเวณนั้นทันที โดยที่ผมพยายามมองหาเฮียเวย์แต่เฮียแกหายไป และเฮอร์ริเคนก็ตามผมมาไม่ได้ เพราะคนเยอะเหลือเกิน ลีโอเองก็ได้แต่กำหมัดแน่นแต่ไม่ยักกะตามมา ไม่รู้เพราะอะไร ทั้งๆที่เมื่อกี๊ทำท่าอย่างกับจะจำตัวผมไว้อย่างนั้นแหละ!!!

 

พี่ นิ้งผลักผมให้ขึ้นรถส่วนตัวเองก็ขึ้นฝั่งคนขับปิดประตูกระแทกคนแรงด้วยความ โกรธจัด สีหน้าเหมือนจะฆ่าคนได้ ผมไม่รู้จะทำไง กลัวก็กลัว อยากแก้ตัวก็อยาก เลยต้องถามเสียงเบา

 

พี่ยังไม่กลับไปอีกหรอ

 

ถ้ากูกลับแล้วจะได้เห็นหรอ ว่ามึงไปทำแบบนี้กับใคร!!!! มีกูคนเดียวไม่พอหรือไงหะ!!!!!” ร่างหนาเหยียบคันเร่งมิดด้วยความเร็วสูง จนผมต้องหาอะไรจับเพราะกลัวหน้าเน่อจะแหกไปซะก่อนถึงบ้าน!!!

 

คะ คือมันไม่ใช่อย่างที่พี่คิดนะ ผะ ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย” ผม แก้ตัว ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ทั้งๆที่ผมโดนมันมัดมือชก เหมาเอาข้างเดียวว่าผมเป็นแฟนมันแท้ๆ แต่ทำไมผมต้องมาแก้ตัวอย่างนี้ด้วย!!!

 

ไม่ได้ทำหรอ!!! ถ้ากูไม่เข้าไปไอ้เหี้ยนั่นคงฉุดมึงไปแล้ว!!!! มึงรู้ไว้เลยนะว่ากูโกรธมาก กูเอามึงตายแน่ไม่เช้ากูไม่เลิก!!!!

 

!!!!!

 

พะ พี่นิ้ง คะ คือ….” ผม พยายามจะแก้ตัว แต่ร่างหนาไม่ฟังเสียง พอมาถึงที่ห้องปุ๊บ ก็เหวี่ยงร่างผมลงเตียงแรงๆ จนเจ็บจุก พี่นิ้งยืนมองด้วยสายตาเย็นชา มือหนาปลดกะดุมเสื้อตัวเองลงทีละเม็ดๆแล้วผมก็รู้สึกเหมือนเขาเป็นปีศาจ ผมกระถดตัวหนีและพยายามวิ่งลงจากเตียงแต่แขนหนารั้งแขนผมไว้แล้วกระชากให้ นอนลงอย่างเดิม พี่นิ้งถอดเข็มขัดตัวเองออกแล้วตรึงข้อมือผมไว้เหนือศีรษะ ก่อนจะเอาเข็มขัดนั่นมารัดข้อมือผมไว้อย่างแน่นหนาขยับไม่ได้ เจ็บข้อมือไปหมด ผมเบิกตากว้างแล้วส่ายหน้า

 

อะ อย่านะพี่ คะ คือผม

 

หุบปาก!!!! มึงไม่ต้องมาแก้ตัว!!! กูไม่ฟัง!!! กูก็เหี้ยอย่างนี้แหละวิฟ มึงโทษตัวเองแล้วกันเพราะมึงหักหลังกูก่อน!!!!

 

มือ หนากระชากเสื้อผมทีเดียวกระดุมหลุดไปทั้งแผง ก่อนกางเกงเข็มขัดและอันเดอร์แวร์ของผมจะตามลงไปติดๆ ผมไม่เคยรู้สึกกลัวอะไรขนาดนี้ที่สุดในชีวิตมาก่อนเลย

 

พี่นิ้ง อะ อย่า…” ผมร้องห้ามด้วยเสียงแหบๆ ไข้ก็ยังไม่หาย แถมเจอฤทธิ์ร่างหนาเข้าไปยิ่งตีกลับจนหน้าแทบมืด!

 

ผมขอร้อง อย่า….” ผม พูดเสียงแผ่ว แรงห้ามก็ไม่ค่อยจะมี พิษไข้มันเล่นงานผมซะแล้ว พี่นิ้งยิ้มแสยะ ร่างสูงปลดซิบกางเกงยีนส์ ก่อนจะพูดตอกหน้าผมอย่างโหดเหี้ยม

 

ไม่!!!!! จำไว้นะครับวิฟ….เป็นเมียกูกฎข้อแรกคือมึงจะร่านกูไม่ว่า แต่มึงร่านกับผัวมึงได้แค่คนเดียว!!! ถ้ามึงไปทำกับคนอื่น มันก็จะจบไม่สวยแบบนี้แหละ!!!” ร่างสูงคำรามลั่น นัยน์ตาคมเหมือนลุกโชนด้วยความโกรธและแรงปรารถนา

 

“….”

 

และคำพูดแรงๆของเขา ทำให้ผมร้องไห้…..

ริม ฝีปากสีซีกดลงที่ริมฝีปากผมแทบจะทันที บดเบียดร้อนแรงจูบย้ำๆเนิ่นนานก่อนจะสอดลิ้นร้อนเข้ามาเกี่ยวกระหวัดในริม ฝีปาก ควานลึกตัวโพรงปาก บีบให้ผมยอมรับเขา ลิ้นร้อนรุกไล้รุนแรงตามใจชอบ ทุกครั้งที่ผมดิ้น ข้อมือเสียดสีกับเข็มขัดหนังทำให้รู้สึกเจ็บแสบเพราะโดนขูดแรงๆจนรู้สึก เหมือนมีเลือดไหลซึมที่ข้อมือ ผมไม่อยากจะคิดว่าจมูกโด่งที่ไล้ที่แก้มมันจะเป็นการซับน้ำตาให้ เพราะผู้ชายคนนี้คงไม่ใจดีอย่างนั้นหรอก

 

ริม ฝีปากร้อนแนบลงที่ลำคอผม บดจูบ ซุกไซร้จมูกโด่งๆและริมฝีปากบดเบียดขบเม้มไปทั่ว ดูดดึงแดงๆฝากรอยใหม่ทับที่รอยเดิม ผมกัดริมฝีปากกลั้นเสียงร้องแน่น ถึงจะได้ร่างกาย แต่ผมก็ไม่ให้ได้ทุกอย่างหรอก ผมไม่มีวันร้องครางแบบนั้นเหมือนกับว่าผมยอมให้มันเกิดขึ้น เปล่า ผมแค่ไม่มีแรงขัดขืนร่างหนากว่าเท่านั้นเอง พิษไข้กำลังรุมเร้าผมอยากนั่น จนผมปวดหัวตุบๆแสบไปทั้งจมูก

 

มือ หนาลูบไล้ทั่วเรือนกายอย่างจาบจวงและปลุกเร้า ขณะที่ริมฝีปากพรมจูบลงจากไหปลาร้าของผมไปจนถึงหน้าอก ผมกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ตอนที่ริมฝีปากร้อนผ่าวครอบครองลงที่ยอดอก ทั้งขบเม้ม ดูดดุนแรงจนเสียววาบไปทั้งร่าง ปลายลิ้นร้อนระรัวบดเบียดขยี้ลงบนปลายยอดจนผมต้องบิดกายเร่าๆด้วยความเสียว แม้ร่างกายจะตอบสนองอย่างรวดเร็วเพราะหลังจากเป็นของพี่นิ้ง ผมกลายเป็นคนความรู้สึกไวมาก แต่ความรู้สึกของผม มันเหมือนคนที่กำลังจะถูกข่มขืนที่ถ้าผมพูดไปก็ไม่รู้ใครจะเข้าใจหรือเปล่า

 

ทีกับคนอื่นมึงไปยั่วเขา แต่แค่จะครางให้กูฟังนี่มันคงหนักหนามากสินะ ถึงได้กัดปากตัวเองจนเลือดออกขนาดนี้!!!” เสียง เข้มประชดประชันพลางยิ้มเลวๆ ใส่ผม ผมไม่เคยรู้สึกว่าเกลียดพี่นิ้งมาก่อนเลย ทุกครั้งผมคิดแค่ว่าเขาคือคนเอาแต่ใจ แต่ครั้งนี้แหละที่ผมรู้สึกว่าเขาโคตรชั่ว ผมได้แต่สบตาร่างหนาผ่านม่านน้ำตาที่พร่ามัว

 

ร่าง สูงโน้มหน้าลงต่ำ ริมฝีปากสีซีดประกบลงบนริมฝีปากผมอย่างรวดเร็วอีกครั้ง บดขยี้รุนแรงราวกับอยากให้ผมเจ็บ ดูดดุนริมฝีปากบนและล่างจนริมฝีปากผมบวมเจ่อ มือหนาสองข้างไล้จากหน้าท้องขึ้นมาที่แผ่นอก ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือหนาลูบไล้เคล้นคลึง บีบ ดึงแล้วขยี้ซ้ำๆบนปลายยอดสีชมพูระเรื่อทั้งสองข้าง ความเสียวซ่านทำให้ผมเผลอเสียดสีเรียวขากับสะโพกแกร่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ ริมฝีปากสีซีดก็บดเบียดจูบย้ำสลับหนักเบา ถอนออกแค่ให้ผมหายใจและประกบลงมาใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

แม้ ความรู้สึกผมจะต่อต้านร่างหนาและไม่ยินยอมขนาดไหน แต่ร่างกายกลับทรยศหัวใจได้อย่างน่าทุเรศ เมื่อยอดอกทั้งสองข้างที่โดนวนขยี้เคล้นคลึงด้วยปลายนิ้วมือของอีกฝ่าย ชูชันขึ้นจนมือหนาบีบเค้นแรงขึ้นให้ผมต้องบิดตัวเร่าๆด้วยความเสียวสยิว แม้ว่าผมจะไม่ยอมร้องออกมาเลยก็ตาม

 

กูอยากรู้เหมือนกันว่ามึงจะดื้อได้สักแค่ไหน!!!

 

พี่ นิ้งสบถสีหน้าโคตรโมโห ริมฝีปากร้อนก้มลงฟอนเฟ้นทั่วแผ่นอกผมอย่างร้อนแรงจนมันพร่างไปด้วยรอยจูบ และรอยฟัน มือหนาดันร่างผมให้แอ่นรับทุกสัมผัสร้อนแรงที่ร่างหนาจงใจมอบให้ ใบหน้าหล่อก้มลงพรมจูบที่หน้าท้องผม ฟอนเฟ้นบดจูบไปมาจนเสียวสยิว ผมหอบหายใจแรงขึ้นเรื่อยๆ พี่นิ้งขยับริมฝีปากลงต่ำจนถึงท้องน้อย ก่อนมือหนาจะกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่แข็งขืนของผมเอาไว้แล้วขยับรูดขึ้นลง ผมแหงนหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน เมื่อฝ่ามือหนาขยับรัวเร็วปนเปรออย่างเร่าร้อนราวกับรู้ว่าตรงไหนจะทำให้ผม รู้สึกดี

 

แม้ร่างกายมันตอบสนองยังไง แต่หัวใจผมก็รู้สึกเหมือนถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรี ยิ่งเผลอไผลไปกับอีกฝ่ายแบบนี้ ผมยิ่งรู้สึกสมเพชตัวเอง

 

ร้องออกมา เร็วๆสิ!” เสียง เข้มพูดบังคับ มือหนาขยับรัวเร็วปั่นป่วนความรู้สึกของผมจนแทบขาดใจ เมื่อผมจะปลดปล่อย ปลาวนิ้วเรียวยาวกลับกดส่วนปลายไว้ไม่ให้ไปโดยง่าย ริมฝีปากร้อนก้มลงฟอนเฟ้นดูดดุนยอดอก ผมเสียวกระสันทรมานถึงสุดขีดอยากปลดปล่อยแทบทนไม่ไหวจนต้องยอมแพ้ร้องออกมา

 

อ๊ะอ๊า….”

 

หึ….” พี่ นิ้งหัวเราะในลำคอ ร่างหนาขยับมือรูดขึ้นลงสองสามครั้งจนผมปลดปล่อยเต็มหน้าท้องแกร่ง มือหนาประครองยกเรียวขาผมขึ้นสูง นิ้วเรียวสอดเข้ามาที่ช่องทางด้านหลังคับแคบช้าๆ เย้าแหย่ขยับขยายอยู่สักพักจนพอใจ ร่างหนาถึงได้กดส่วนแข็งแกร่งเข้ามาในร่างผม

 

ผมหลับตาปี๋เพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงดึงดันเข้ามาอย่างไม่ถนอมกัน ก็โกรธขนาดนั้นคงแทบอยากจะทำให้ผมเจ็บจนดิ้นตาย….

 

ทว่า ทุกสิ่งทุกอย่างกับผิดคาดไปจากที่คิดไว้ เมื่อสะโพกแกร่งกดส่วนแรงเข้ามาในร่างผม มันปวดหน่วง จุกจนต้องนิ่วหน้า พี่นิ้งขยับถอยออกอย่างใจเย็นก่อนจะค่อยๆกดลงมาใหม่ กว่าหลายนาทีที่ร่างสูงกดเข้ามาและขยับถอยออกไปใหม่ จนแน่ใจว่าผมจะไม่เจ็บ เขาถึงได้กดเข้ามาได้เพียงครึ่ง ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบนาบ ผมไม่เข้าใจการกระทำของเขาสักเท่าไหร่ เดิมทีก็ไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านอยู่แล้วยังมาทำตัวให้รู้สึกแปลกๆว่าแคร์กัน

 

บ้า! แคร์ห่าอะไร ถ้าแคร์ผมจริงๆคงไม่พูดจาไม่นึกถึงจิตใจผมขนาดนั้นหรอก กลัวตัวเองจะเจ็บด้วยล่ะมากกว่า

 

อะ อื้อออ” ผม ครางในลำคอแผ่วเบาเมื่อสะโพกแกร่งสอบเป็นจังหวะเนิบนาบ แรกเริ่มขยับเข้าออกเพียงครึ่งจนร่างกายผมเริ่มชิดและกระตุกตอดรัดสนองส่วน แข็งแกร่งที่อยู่ในร่าง ร่างหนาจึงค่อยๆเร่งจังหวะเร็วขึ้น ถอนออกจนเกือบสุดและกดลงมาจนมิด

 

อ๊า!” ผม แหงนหน้าร้องลั่นด้วยความเสียว มือหนาจับขาผมให้พาดลงบนบ่าแกร่งทั้งสองข้าง ก่อนจะยึดเอวผมไว้แล้วขยับกายแรงขึ้นๆตามลำดับ ส่วนแข็งแกร่งกระทบลงบนจุดกระสันของผมจนต้องบิดกายเร่าๆด้วยความเสียว จิกปลายเท้าเกร็งแน่น

 

พี่ นิ้งขยับกายแรงขึ้นอีก จงใจให้ต้นขาผมเสียดสีกับหน้าท้องของเขาหนักๆไม่ยอมหยุด ขยับกายกระแทกกระทั้นแรงขึ้น พอรู้ว่าจุดเร้าผมอยู่ตรงไหนก็กระแทกหนักๆตรงนั้นจนผมร้องลั่นต้องหลายครั้ง ช่องทางคับแคบของผมกระตุกตอดรัดร่างหนาจนกระชั้นถี่ เราสองคนหายใจหอบด้วยแรงอารมณ์

 

พี่ นิ้งยกสะโพกผมขึ้นสูงอีกแล้วสอบสะโพกแรงๆเน้นกระแทกจุดเร้าผมอย่างหนักหน่วง กระแทกตัวเข้าออกรัวเร็วแรงไม่ยั้ง ผมครางด้วยเสียงแหบพร่า บิดกายเร่าๆแทบจะขาดใจ กายผมขยับโยกตัวจังหวะดุดันที่ร่างหนาโหมแรงใส่ สปริงเตียงเด้งลั่นห้อง หัวเตียงขยับชนกับกำแพงเสียงดังกึกๆๆๆไม่หยุด

 

อะ อ๊า!!!” ผม ร้องลั่นสุดเสียงเมื่อมาถึงจุดขีดสุด ร่างหนากระแทกตัวเข้ามาสองสามครั้งและปลดปล่อยเต็มช่องทางของผม เช่นเดียวกับผมที่ปลดปล่อยรินเลอะหน้าท้องแกร่ง ผมหอบแฮ่กหมดเรี่ยวแรงแล้วดันร่างหนาออก

 

พะ พอแล้ว ขอร้อง” โอ๊ย ยย หน้าผมจะมืด ไข้ตีกลับแล้วเนี่ย แต่ดูเหมือนไอ้พี่นิ้งแม่งไม่สนใจคำพูดผมสักนิดเลย มันตอบกลับมานิ่งๆ ดูแววตาก็รู้ยังโกรธผมอยู่ เออ มึงแค่โกรธกู แต่กูน่ะเกลียดมึงแล้ว!!!

 

เชี่ย!!!

 

กูจะหยุดก็ต่อเมื่อกูพอใจ ไม่ใช่เพราะคำสั่งมึง!!!!

 

มือ หนาพลิกร่างผมให้นอนคว่ำลง ผมรู้สึกได้ว่าน้ำตามันหยดลงบนหมอนจนเปียกปอน มือหนายกสะโพกผมขึ้นสูง ก่อนจะกระแทกแก่นกายเข้ามาจนสุดในคราวเดียว

 

อะอ๊า….” ผม ร้องงครางทั้งน้ำตา ร่างกายรู้สึกดีตอบสนองร่างหนาทุกอย่าง แต่หัวใจกับรู้สึกเหมือนโดนส้นตีนเหยียบขยี้จนแหลกลาน  มือหนาจับเอวผมไว้ แน่นและสอดใส่กระแทกตัวเข้าออกจนตัวผมโยกคลอน เน้นกดสะโพกกระแทกจุดเร้าผมหนักๆให้ผมร้องครางออกมา ริมฝีปากร้อนพรมจูบทั่วแผ่นหลังขบเม้มจนพร่างไปด้วยรอยจูบ

 

อ๊ะ อ๊ะ อ๊า….” ผม ร้องไม่หยุดเมื่อร่างหนากระแทกกายเข้าออกกว่าครึ่งชั่วโมงไม่ยอมหยุด แม้ผมจะปลดปล่อยหลายครั้ง ช่องทางบีบรัดคับแคบชุ่มฉ่ำตอดรัดร่างหนาไม่หยุด ยิ่งเขากระแทกตัวเข้าออกรัวแรงจนผมเสียวซ่านมากเท่าไหร่ ร่างกายผมก็ยิ่งตอบสนองดีขึ้นเท่านั้น

 

อ๊า!!!

 

แรงกระแทก กระทั้นที่เสียดสีกดย้ำลงบนจุดกระสันทำให้ทนไม่ไหวและเหมือนใกล้จะถึงปลาย ทางเต็มทีแต่ร่างหนากลับผ่อนแรงลง จนผมหอบแฮ่กด้วยความทรมาน อยากจะไปก็ไม่ได้ไป เหงื่อออกทั่วร่างกายและใบหน้า มือหนาลูบไล้ทั่วร่างกายผมอย่างจาบจ้วง ฟอนเฟ้นสะโพกอย่างหมันเขี้ยว

 

อะ อื้ออออ” มันทรมานมาก แต่ก็โคตรเสียวจนพูดไม่ออก มือหนาจับเอวผมไว้แล้วเริ่มกระแทกกระทั้นรัวเร็วอีกครั้ง

 

อ๊ะ อ๊า!!!” ผม ร้องครางลั่นอย่างหมดสิ้นความอาย มันทั้งสุขและเสียว แม้ว่าผมจะไม่อยากยอมรับความรู้สึกเหี้ยๆแบบนี้ก็ตาม พี่นิ้งยกสะโพกผมลอยขึ้นสูง มือหนาสอดมาใต้เอวแล้วกอดรัดร่างผมไว้แน่นจนใบหน้าคมแนบสนิทลงที่ข้างแก้มผม จมูกโด่งไล้คราบน้ำตาแผ่วเบา ทั้งผมทั้งร่างหนาเหนื่อยหอบครางไม่เป็นภาษา ร่างสูงหมอบลงกอดรัดร่างผมจนหายไปในอ้อมแขนแกร่ง ก่อนขยับรัวแรงไม่ยั้งจนผมหอบแฮ่กทั้งเหนื่อยทั้งเสียว เหมือนใจจะขาดอยู่แล้ว

 

อ๊ะ อ๊ะ อ๊า….พะ พี่นิ้ง” ผม จิกมือสองข้างลงกับเตียง ขณะที่ครางเรียกชื่ออีกฝ่าย จมูกโด่งกดลงที่แก้มผมก่อนสูดลึกๆเหมือนหอมจริงๆ ร่างหนาขยับกายรัวแรงกระแทกกระทั้นไม่หยุดท่ามกลางลมหายใจหอบถี่ มือหนาสอดเข้ามาลูบไล้กอบกุมส่วนอ่อนไหวของผม เสียงเข้มกระซิบ

 

“…..พูด…..” กาย แกร่งขยับกระแทกกระทั้นจนร่างผมสั่นคลอน มือหนาเริ่มขยับรัวเร็วสอดประสานกับจังหวะที่กระแทกกายเข้าออกกระแทกจุดเร้า ของผมอย่างหนักหน่วง ให้เสียวสยิวเกินบรรยาย น้ำรักสีขาวขุ่นที่ถูกปลดปล่อยเข้ามาในกายไม่ยั้งก่อนหน้านี้เอ่อล้นจากช่อง ทางอุ่นร้อนตอดรัด เพราะร่างหนาขยับกายเข้าออกไม่หยุด ก่อเกิดเสียงหยาบโลนบาดแก้วหูยามกายเสียดสีกัน

 

วิฟรักพี่นิ้ง….พูดเร็ว….” เสียง เข้มกระซิบสั่ง ก่อนขยับกายโยกตัวแรงๆขณะเดียวกันมือหนาก็ขยับปลุกปั่นส่วนอ่อนไหวของผมไม่ หยุด ผมได้แต่ครางด้วยเสียงแหบพร่าเหมือนจะขาดใจให้ได้

 

อ๊ะ อ๊า….”

 

พูดเร็ว!” พี่นิ้งสั่ง ร่างหนาเร่งจังหวะขึ้นอีกจนหัวสมองผมพร่าเบลอคิดอะไรไม่ออก ได้แต่เปล่งเสียงออกมาท่ามกลางลมหายใจหอบถี่กระชั้น

 

วิฟแฮ่ก…..รักพี่นิ้ง….อ๊ะ อ๊า!!!!

 

ทันที ที่พูดออกไป มือหนาเคล้นคลึงทั่วร่างผมอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากสีซีดบดจูบทั่วแผ่นหลัง กายแกร่งขยับโหมทะยานโยกร่างเข้าออกสุดแรงทำเอาร่างผมกระตุกตอดรัดอีกฝ่าย ถี่ๆไม่หยุดด้วยความเสียว ขณะที่มือหนาที่กอบกุมส่วนอ่อนไหวของผมขยับเร็วขึ้นๆจนในที่สุดผมก็ทนไม่ไหว ต้องปลดปล่อยออกมา

 

อ๊ะอ๊า!!!!

 

พี่ นิ้งกระแทกร่างเข้ามาอีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยเข้ามาเต็มช่องทางอุ่น ร้อนของผม ทันทีที่บทรักจบลง ผมทรุดร่างลงนอนคว่ำกับเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง เมื่อมือหนาไม่ได้ยึดสะโพกและต้นขาผมไว้ ผมก็ไม่มีแรงจะทำอะไรอีกแล้ว….

 

ผม รู้สึกได้ว่ามือหนาค่อยๆโอบร่างผมไว้จากข้างหลัง ที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมมันต้องบังคับให้ผมพูดออกไปว่าผมรักมันด้วย ทั้งๆที่ตัวมันไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมแท้ๆ….

 

เสียงเข้มกระซิบอะไรสักอย่างแต่ผมกลับจมลึกอยู่ในห้วงนิทราด้วยความเหนื่อยไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว

 

พี่…..”

 

 

 

 ผม ลืมตาขึ้นมาอีกทีเพราะแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างของห้อง เจ็บร้าวไปทั้งร่างจนน้ำตาร่วงเผาะตอนลืมตาขึ้นมา ทำไมผมต้องรู้สึกแปลกๆเหมือนกำลังน้อยใจด้วย… มือหนาของร่างสูงที่นอนอยู่ข้างหลังขยับกอดผมจากด้านหลังไว้แน่น ใบหน้าแกร่งซุกซบลงกับไหล่ผม ผมสะอึกสะอื้นหนักขึ้น

 

ปล่อย….” ผมพูดเบาๆ แต่อ้อมแขนแกร่งกลับรัดร่างไว้แน่นขึ้น เสียงเข้มพูดสวนมา

 

หยุดร้องเถอะ

 

มันเรื่องของผม!!!” ผม ขึ้นเสียงทั้งน้ำตา และขืนตัวจากอ้อมแขนหนา ก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นนั่งแล้วติดกระดุมเสื้อที่ใส่อยู่ให้ครบทุกเม็ด พอจะลุกยืน กลับล้มลงทรุดนั่งกับพื้นอย่างน่าสมเพช พี่นิ้งเดินลงจากเตียงมาร่างหนาสวมกางเกงสีดำสนิทแค่ตัวเดียว กับเสื้อนอนที่ไม่ได้ติดกระดุม พี่นิ้งจะประคองให้ลุก แต่ผมปัดมือหนาออก คิ้วเข้มขมวดอย่างหัวเสีย

 

มึงไหวหรือไง!!! จะลุกไปยังไง มึงจะคลานไปหรอ!!!!

 

ฮึก ฮือออ ผมจะไปยังไงมันก็เรื่องของผม!! ถึงผมจะคลานไปแล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่!! พี่สนใจด้วยหรอว่าผมรู้สึกยังไง!!! พี่เป็นใครทำไม่ถึงมาทำให้ผมเสียใจร้องไห้!!! พ่อแม่กับพี่ชายยังไม่เคยทำผมร้องไห้ ไม่เคยทำผมเสียใจขนาดนี้!!! ผมเกลียดพี่ ผมไม่ให้อภัยพี่เด็ดขาด!!!” ผมร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน พี่นิ้งอึ้งไปเขาพูดอะไรไม่ออก

 

ผม พยุงตัวเองยันกับกำแพงจนลุกขึ้นได้ ก่อนจะค่อยๆเดินไปลากกระเป๋าเป้ของตัวเองมาเก็บเสื้อผ้าของผมที่อยู่ที่นี่ ให้หมด ผมจะไม่อยู่กับพี่นิ้งแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม พี่นิ้งเดินมายืนข้างหลังร่างผมที่นั่งพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอยู่

 

จะไปไหน

 

ไปให้พ้นจากคนสารเลว” ผมตอบกลับแล้วเช็ดน้ำตา

 

วิฟ…..” พี่นิ้งเรียกผม มือหนาจะจับแขนแต่ผมสะบัดออก

 

ผมจะหนีพี่ไป และต่อให้พี่จะทำยังไงผมก็ไม่มีทางกลับมาแน่ๆ!!! ไม่ต้องมาทำเป็นสำนึก จริงๆแล้วพี่ไม่รู้สึกอะไรหรอก!!!” ผมขึ้นเสียงใส่ร่างหนาทั้งน้ำตา

 

กูขอโทษ….กูไม่ได้ไม่รู้สึกอะไรอะไรอย่างที่มึงพูดนะ ถ้ากูไม่รู้สึกอะไรจะรั้งมึงไว้ทำไมคิดดิ…” เสียง เข้มพูดนิ่งๆแล้วจะเข้ามาจับตัวผม แต่ผมลุกพรวดขึ้นฝืนความเจ็บแล้ววิ่งหนีเข้าไปที่เคาเตอร์ครัว ก่อนจะคว้ามีดขึ้นมาชี้หน้าร่างสูงกว่า

 

พี่ไม่ต้องเข้ามา ไม่ต้องตามผมมา ไม่งั้นผมจะฆ่าพี่แน่!!!!

 

“….”

 

พี่นิ้งมองหน้าผมนิ่ง ก่อนจะสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เป็นผมเองที่ใจเสาะและถอยหลังหนีไป

 

เข้ามาทำไมผมเอาจริงนะ!!!” ผมพูดเสียงกร้าว แต่ทว่ามือสั่นเทาไม่หยุด ก่อนผมจะเบิกตากว้าง เมื่อร่างหนาเอื้อมมือมาจับมือผมที่จับด้ามมีดไว้แล้วดึงเข้าหาตัว!!

 

ผม ออกแรงยื้อไว้สุดฤทธิ์ด้วยความตกใจ แต่พี่นิ้งกลับเอาแต่ดึงมีดเข้าหาตัวไม่หยุด แล้วแรงเขาก็เยอะกว่าผมด้วย เรายื้อกันไปยื้อกันมา จนปลายมีดแฉลบบาดลงที่อกกว้างไปเป็นทางยาว

 

เคร้ง!!!

 

ผม ตกใจปล่อยมีดลงพื้นแล้วยกมือปิดปากแน่น เลือดค่อยๆซึมผ่านรอยแผลเป็นวงกว้าง ผมขยับเข้าหาร่างสูงแล้วแตะมือลงบนแผล แต่เลือดติดมือผมมาทั้งฝ่ามือ ผมร้องไห้แล้วเขย่าแขนหนา

 

ทำงี้ทำไม พี่บ้าหรือเปล่า!!! ผมไม่ได้อยากฆ่าพี่จริงๆสักหน่อยพี่ก็รู้คนชั่ว!!! ไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย…”

 

พี่นิ้งสบตากับผม เสียงเข้มพูดออกมานิ่งๆด้วยโทนราบเรียบ แต่แววตาจริงจังจนร่างผมสั่นสะท้าน

 

ถ้ากูยอมควักหัวใจออกมาให้มึงดู....มันจะทำให้มึงจะรู้ว่ากูคิดยังไงรู้สึกยังไง….แล้วมึงจะยอมอยู่กับกูไม่ไปไหนกูก็จะยอมให้มึงควักมันออกไปเดี๋ยวนี้…”

 

!!!!!!!

 

กูมันคนโง่….ผู้ชายโง่ๆมันก็มีปัญญาคิดได้แค่นี้แหละ….”

 

คำ พูดร่างสูงทำให้ผมร้องไห้อย่างหนักโดยไม่รู้ว่าทำไม มันยิ่งกว่าที่เขาพูดว่าขอโทษ ใจผมอ่อนยวบ และไม่มีแรงจะทำอะไรแม้แต่ขยับหนีร่างสูงที่เดินเข้ามาใกล้ มือหนาสองข้างแนบลงข้างแก้มผม ก่อนจะจรดหน้าผากลงจนหน้าผากและจมูกเราชิดกัน จมูกโด่งกดไล้ที่ใต้ดวงตาแผ่วเบาเหมือนซับน้ำตาให้ผม

 

ทีนี้อยู่ต่อได้หรือยัง….” เสียง เข้มกระซิบเบาๆ ผมร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน พี่นิ้งสอดมือหนาเข้ามากอดรัดเอวผมไว้แล้วค่อยๆดึงไปชิดตัวเขา จนเท้าผมเหยียบขึ้นไปบนเท้าร่างหนา ร่างสูงโน้มทั้งร่างลงกอดผมไว้แน่นจนใบหน้าคมซบลงกับไหล่ผม

 

ผมยกมือขึ้นกอดคอร่างสูงกว่าไว้แน่นก่อนจะซุกหน้าลงกับไหล่กว้าง สะอึกสะอื้นไม่หยุดแม้มือหนาจะลูบแผ่นหลังปลอบประโลม

 

อยู่ต่อเถอะ….อยู่กับกูเถอะนะ….กูขอโทษ….”

 

 

 

            …………………………….

 

…………………………………………………………………………

 

พี่ นิ้งปลอบจนผมหยุดร้องไห้แล้วก็ไล่ให้ไปนอน ผมซึ่งทั้งเหนื่อยทั้งเพลียพอหัวถึงหมอนก็สลบไสลไม่ได้สติอย่างง่ายดาย มารู้ตัวอีกทีก็ตอนมือหนามาเขย่าไหล่เบาๆ ผมจึงค่อยๆลืมตาขึ้น พี่นิ้งนั่งลงข้างๆผมบนเตียง ผมพลิกตัวตะแคงหันหนีแล้วเอาผ้าห่มมาคลุมโปง แต่ผ้าห่มก็ถูกลากออกไปจนต้องขดตัวเป็นกุ้ง มือหนาพลิกผมให้หันหน้าไป ผมจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจ

 

อื้อ!

 

ลุกขึ้นมากินอะไรก่อนเร็ว!” เสียงเข้มว่า มือหนาจับเข้าที่แขนเสื้อผมแล้วออกแรงลากจนตัวผมเข้าไปใกล้ๆ ผมต้องตวัดสายตามองร่างหนาอย่างไม่พอใจ

 

อะไรของพี่อ่าจะนอน!!!!” ผมขึ้นเสียงอย่างหงุดหงิด

 

ลุกมากินข้าว!” พี่ นิ้งก็เสียงดังใส่ผม ฮาร์ดคอพอกัน จนผมต้องเอามือจับหัวเตียงขึ้นมานั่งอย่างเสียไม่ได้ ร่างหนาเขยิบเข้ามาใกล้ๆ ทว่าพอเห็นถ้วยโจ๊กสีขาวหอมกรุ่นในมือหนาก็ต้องเบ้หน้าเหมือนร่างสูงถือแอ็ป เปิ้ลอาบยาพิษ!!! ผมเป็นคนไม่ชอบกินโจ๊ก ข้าวต้ม อะไรแบบนี้อยู่แล้ว ยิ่งมาเจอใส่ตับซึ่งเป็นอะไรที่แสนเกลียดเข้าไปอีก ผมส่ายหน้ายิกๆแล้วจะมุดผ้าห่มหนี พี่นิ้งคว้าต้นคอผมไว้แทบไม่ทัน

 

อย่าดื้อให้มากรีบๆกินแล้วก็กินยาสักที! ไม่งั้นเมื่อไหร่ไข้จะหาย” พี่นิ้งโน้มหน้าลงจรดจมูกลงบนแก้มผมดังฟอด!!! ผมหันหน้าหนีร่างสูง

 

พี่แม่ง ฉวยโอกาส!” ผมด่ามัน

 

วัดไข้ต่างหาก” ตอบหน้าตายจนผมเหวอแดก มึงวัดไข้กูได้เห็นแก่ตัวมากอ่ะ จริงๆ =_=

 

ไม่กิน! ไม่เอา!” ผมสะบัดหน้าหนีแล้วดึงผ้าห่มขึ้นจะล้มลงนอนต่อ พี่นิ้งคว้าเอวผมไว้แน่น

 

ทำไมมึงดื้ออย่างนี้วะ!” พี่นิ้งคิ้วขมวดใส่ผม

 

โจ๊กตับเนี่ยนะ! ผมโคตรเกลียดไม่ชอบกินตับ! แหวะ! ขม! พี่ไม่รู้หรอ!” ผมแยกเขี้ยวใส่ร่างหนากว่าและพยามไม่สนใจท้องที่ส่งเสียงร้องโครกครากของตัวเอง!

 

มึงไม่ชอบหรอ แต่กูชอบนะ” พี่นิ้งพูดเสียงนิ่ง

 

ทำไมอ่ะ มันอร่อยหรอ =[]=” ผมถามหน้าเหวอ แม่ง ลิ้นจระเข้หรือไงวะ อะไรกากๆอย่างนี้เนี่ยนะที่คนอย่างแม่งชอบแดก แหวะ! กินเข้าไปได้ไงวะ ผมทำหน้าผะอืดผะอม

 

เออ! ทั้งอร่อยทั้งสนุกเลย…” พี่นิ้งยักคิ้วแล้วยิ้มมุมปากนิดๆ

 

สนุก?!!! กินตับเนี่ยนะ สนุกยังไงวะ!!” ผมเหวออีกครั้ง เริ่มงงว่าพูดเรื่องเดียวกันอยู่หรือเปล่า

 

สนุกดิ….หายใจแทบไม่ทันเลยล่ะ J” ร่างหนาว่า นัยน์ตาคมแฝงแววเจ้าเล่ห์มีเลศนัยบางอย่างให้ผมได้แต่งงๆงวยๆต่อไปโดยที่เจ้าตัวไม่คิดจะอธิบาย

 

ไม่กินอ่ะ ไม่ชอบกิน” ผมส่ายหน้าแล้วดันชามโจ๊กออกไป

 

ถ้ากินดีๆก็จะได้กินยาแล้วก็นอนเฉยๆ แต่ถ้ามึงยังดื้ออยู่กูจะบังคับให้มึงทำกิจกรรมที่มันเหงื่อออกเยอะๆแทน ไข้มันจะได้หายดีไหม?” เสียง เข้มถามนิ่งๆหน้าตายๆ ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจ ว่าไอ้กิจกรรมที่ว่านั่นมันอะไร จนกระทั่งนัยน์ตาคมไล่มองร่างผมอย่างหื่นๆ ผมถึงได้รู้ว่ามันพูดถึงอะไร!!!

 

เออๆๆ กินแล้วๆๆ!!!! ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!” ผม ดึงชามโจ๊กมากจากร่างหนา แล้วกินด้วยความผะอืดผะอมอยู่ไม่ถึงสิบคำ จากนั้นก็รีบดันชามออกจากตัวทันทีเหมือนพ้นนรก พี่นิ้งดูไม่พอใจเท่าไหร่ แต่คงไม่อยากบังคับอะไรมาก เลยส่งแก้วน้ำให้ผม ผมรีบกินน้ำล้างคอให้รสชาติตับขมๆมันหายไปจากริมฝีปาก สีหน้าท่าทางขยักแขยงเต็มที่ของผมทำให้พี่นิ้งส่ายหน้า ร่างหนาจับมือผมให้แบออก

 

นี่ยาแก้อักเสบจะได้หายปวด” เขาว่าก่อนจะวางยาเม็ดสีขาวเม็ดแรกลงบนมือผม

 

อันนี้ยาแก้ไข้จะได้หายไข้” เขาพูดต่อก่อนจะวางยาเม็ดสีเหลืองอ่อนๆตามลงมา

 

อันนี้แก้เจ็บคอดักไว้ก่อน” เขาวางยาเม็ดสีขาวกลมๆเล็กๆตามมาอีกเป็นเม็ดที่สาม

 

แล้วก็อันนี้….” พี่นิ้งเว้นจังหวะ ผมเบิกตากว้างเมื่อแหวนสีเงินเกลี้ยงๆถูกวางลงบนฝ่ามือ เสียงเข้มพูดต่อ….

 

ใส่ไว้...กูขอโทษ….อยากให้มึงหายโกรธ ยกโทษให้กูไวๆนะครับเมีย

 

!!!!!!!

 

ความคิดเห็น