ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Soul Mate 07 : : So sad so bad!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2557 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Soul Mate 07 : : So sad so bad!
แบบอักษร

Soul Mate 07 : : So sad so bad!

 

ผู้ชายที่วิฟคบอยู่ตอนนี้ชื่อ นิ้ง’ ครับเฮีย อยู่ปีห้าคณะวิศวกรรมศาสตร์สาขาเครื่องกล เรียนดี หน้าตาดี ฐานะดีมาก แต่มีประวัติไม่ดีเรื่องผู้หญิงเท่าไหร่ครับ

 

อาหะ

 

ผม หมุนเก้าอี้ทำงานที่นั่งอยู่มาเผชิญหน้าและตอบรับคำของเฮอร์ริเคนด้วยเสียง เรียบๆ ก่อนจะดูรูปถ่ายแฟนของน้องชายในมือ จริงอยู่ผมบอกว่าถ้าวิฟยอมช่วยผมจะไม่ยุ่งเรื่องแฟนน้อง แต่นั่นมันน้องชายผมทั้งคนนะ จะไม่ให้รู้เลยได้ยังไง ผมเลยต้องใช้รุ่นน้องคนสนิทไปสืบประวัติคร่าวๆของไอ้หมอนี่มาก่อนแค่คร่าวๆ ไม่ต้องทั้งหมด ไอ้คำว่ามีประวัติไม่ดีเรื่องผู้หญิงเริ่มทำให้ผมเกลียดขี้หน้าไอ้นิ้งอะไร นี่และ ถ้าใครทำน้องกูเสียใจมึงตายสถานเดียวกูรับรอง ผมเคยรู้จักมันผิวเผินแน่ๆไอ้หมอนี่น่ะ เหมือนผมคุ้นๆหน้ามันอยู่ อาจเคยเจอกันที่อีเวนต์ไหนสักงานก็ได้ เพราะผมออกงานแทนปะป๋าบ่อย

 

เฮียจะเอาไงดีครับ” เฮอร์ริเคนถามต่อ ผมเงยหน้าตอบเสียงนิ่งๆ

 

ปล่อยไปก่อน ไม่ต้องเข้าไปยุ่มย่ามอะไร รอคำสั่งจากฉันคนเดียว

 

 

ผม จำใจต้องปล่อยไปเพราะผมรับปากแล้ว แต่ถ้าไอ้เชี่ยนั่นมันหลอกหรือทำวิฟเสียใจเมื่อไหร่ เรื่องนี้ถึงหูเตี่ยแน่ ลองวิฟปกป้องมันขนาดนี้มันก็ต้องมีความสำคัญอยู่เหมือนกัน ไม่งั้นน้องชายผมมันจะลนลานแบบนั้นหรอ

 

 “ครับ

 

แล้วเรื่องไอ้ลีโอไปถึง

 

ไหนแล้ว” ผมถามต่อเสียงเรียบๆอีกครั้ง

 

ตอนนี้เป็นเจ้าของ LEO คลับ คลับที่ได้รับความสนใจมากในหมู่พวกไฮโซคนมีเงิน แต่เบื้องลึกเบื้องหลังเขาบอกว่ามันค้ามนุษย์ เปิดประมูลแต่ผมก็ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าข้อมูลนี้เชื่อถือได้แค่ไหน ต้องรอเวลาให้คนของเราเข้าไปใกล้กว่านี้อีกครับ

 

มันเคยเข้ามาเช็คของบ้างไหม” ผมถามอีกเริ่มสนใจข้อมูลของเฮอร์ริเคนขึ้นมานิดหน่อย

 

ทุกวันศุกร์ครับ

 

ผมยิ้มแล้วหยิบโทรศัพท์มากดโทรหาวิฟ ซักพักหนึ่งร่างโปร่งก็รับ

 

(ครับเฮีย)

 

วันศุกร์ช่วยไปกินเหล้าที่ผับลีโอแล้วหาอะไรเด็ดๆทำสักสองสามอย่างทีสิครับน้องรัก

 

(เร็วขนาดนั้นเลยหรอ!!!!!)

 

ไม่ต้องหนีบไอ้นิ้งอะไรนั่นไปนะ ดูท่าทางมันอารมณ์ร้ายน่าดู มันจะทำแผนพี่พังหมด” ผมพูดเสียงนิ่งๆเหมือนพูดเรื่องทั่วๆไป

 

(พะ พี่เวย์รู้แล้วหรอ....ไหนพี่เวย์บอกว่า...)

 

วิ ฟเป็นน้องพี่นะ ไม่สนใจได้ยังไง ไม่ต้องห่วงหรอก ก็แค่ดูว่ามันไว้ใจได้แค่ไหน จนกว่ามันจะทำให้วิฟเสียใจพี่รับปากจะไม่ยุ่งและไม่บอกใคร จนกว่าวิฟจะอยากให้มันรู้จักพี่กับเตี่ยเอง” ผมบอกเหตุผล

 

(เอ่อ....วิฟ....ไม่แน่ใจ ลีโอมันฉลาดนะพี่ เกิดมันจับตัววิฟได้ล่ะทำไง)

 

ไม่หรอก พี่ไปด้วย มันไม่มีทางได้แตะแม้ปลายเส้นผมวิฟแน่....รับรอง....

 

(โห่พี่เวย์ วิฟไม่ทำไม่ได้หรอ...) น้องผมจะเบี้ยวเสียงอ่อย ผมเลยยิ้มนิดๆ

 

เจอกันวันศุกร์นะน้องรัก J

 

 

 

WIF PART

 

 

 

หลัง จากวางสายพี่เวย์ไป ผมก็เข้าสู่สภาวะกลุ้มใจอย่างหนักหน่วงทันที! วันนี้พี่นิ้งก็มารับผมไปส่งตามปรกติ แต่พี่เวย์เพิ่งโทรมาตอนผมเลิกเรียน แล้วผมจะทำไงดีอ่ะ ไปคลับเนี่ยนะ แค่ไปเซเว่นพี่นิ้งแม่งยังตามติดตัวเป็นปาท่องโก๋ แล้วนี่ไปคลับ มันคงให้ไปหรอก! ผมว่าผมต้องทำให้มันเชื่องๆสักหน่อยแล้วล่ะ เผื่อมันจะยอมปล่อยผมในคืนวันศุกร์ แล้วผมค่อยดอดไปกับพี่เวย์

 

ถึง ผมจะไม่อยากให้พี่เวย์มายุ่งกับพี่นิ้งแต่ใช่ว่าผมจะรักมันอย่างที่พี่เวย์ เข้าใจนะครับ ผมก็หวั่นไหวบ้างตามประสาคน! แต่ก็ยังไม่ถึงกับรักหรือชอบ สำหรับผู้ชายคนนี้ผมเผื่อใจไว้มากมายเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะไม่รักมัน เด็ดขาด ผมกลัวผมเสียใจ อีกอย่างหนึ่งพี่นิ้งแม่ก็สนุกอยู่แค่ช่วงนี้แหละ ผมกำลังทำตามที่ผมเคยพูดกับมัน คือยอมคบกับมันจนกว่ามันจะพูดว่าเบื่อและยอมไปเอง

 

หลัง จากเลิกเรียน ผมเดินไปถึงหน้าห้องที่พวกปีห้าเรียนกัน ผมบอกแล้วไงผมต้องทำให้มันเชื่องก่อน แล้วจะทำให้มันเชื่องได้ก็ต้องยอมทำตัวดีๆกับมัน ถึงผมจะไม่ได้เลวเท่าพี่เวย์ที่จะรู้ทุกอย่างแต่เพราะปะป๋าเป็นมาเฟียทำให้ ผมซึ่งพบปะผู้คนมากมายที่มาเรื่องธุรกิจที่บ้านตั้งแต่ยังเด็ก ผมเลยเป็นคนจับความรู้สึกคนเก่ง ผมรู้ว่าต้องทำยังไง ให้คนลักษณะไหนพอใจ จึงไม่แปลกเลยที่ผมจะดื้อกับพี่นิ้งตลอดเวลา เพราะผมต้องการให้มันหงุดหงิดรำคาญ ง้อไม่ไหวแล้วไสหัวไป แต่ยกเว้นวันนี้ไว้วันนึง

 

อ้าวน้องวิฟ” พี่ทันทักผม มาหาไอ้นิ้งหรอครับ

 

ผมพยักหน้ายิ้มๆ

 

เดี๋ยวพี่เรียกให้....ไอ้นิ้ง!!!! เมียมาหา!!!!!” ผม สะดุ้งโหยงกับคำตะโกนของไอ้พี่ทัน เพื่อนพี่นิ้งแม่งโห่แซวกันทั้งห้องไม่หยุดปากจนผมหน้าร้อนด้วยความอับอาย ไอ้ปากสว่างเอ้ย!!!! ขอให้แฟนมึงทิ้งมึงไวๆซะทีเถอะ!!!

 

ไอ้พี่นิ้งเดินยิ้มมุมปากรับคำแซวของเพื่อนมาหาผมถึงหน้าประตูเลยครับ

 

ว่าไง

 

เลิกแล้ว” ผมตอบ

 

แล้วทำไมไม่โทรมา เดินมาตั้งไกล ไม่ร้อนหรอ” พี่นิ้งถามเสียงนิ่ง มือหนาเอื้อมมือเกลี่ยเหงื่อข้างแก้มผมเบาๆ ไอ้พี่ทันแม่งผิวปากแซวไม่ยั้ง เอาล่ะ ลุย!

 

ก็อยากมาหา....

 

!!!!!!

 

K.O!!!!!!!!  (น็อคเอาท์!)

 

ยกที่หนึ่ง....ผมวิน!!!!

            พี่นิ้งไม่ตอบอะไรผมกลับมาเลย แค่หันไปบอกพวกพี่ทัน

 

เฮ้ย กูกลับแล้วนะ

 

มึงจะรีบไปไหนไอ้เชี่ยนิ้งงานโปรเจคยังไม่เสร็จเลยโว้ย!!!” เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มพี่นิ้งพูดอย่างหงุดหงิด ถ้าผมจำไม่ผิดพี่เขาชื่อฟรังค์นะ

 

กูจะรีบกลับบ้านไปเอากับเมีย ไปละ

 

พูด ให้ทุกคนช็อคเสร็จก็ลากผมออกมาจากตรงนั้น เชี่ยละ! หรือการที่ผมอ้อนมันเป็นการหาเรื่องใส่ตัววะ!!! พอมาถึงที่รถหลังจากที่ขึ้นมานั่งรถแล้ว มือหนาก็คว้าเข้าที่ต้นแขนผมแล้วจะดึงเข้าไปจูบอย่างเดียวโดยไม่สนใจอะไร ทั้งนั้น โว้ว!!! ผมทำอะไรลงไปเนี่ย!!!!! เริ่มเห็นผลเสียมากกว่าผลดีและ!!!!!

 

ริม ฝีปากร้อนบดเบียดร้อนแรงสลับจูบย้ำหนักเบาและดูดดุนทั้งริมฝีปากบนและล่าง ของผม ก่อนมือหนาจะบีบปลายคางเบาๆให้เผยอริมฝีปากรับเรียวลิ้นร้อนที่เข้ามาเกี่ยว กระหวัดในริมฝีปากอย่างเร่าร้อนและเนิ่นนาน จนผมเริ่มขาดหายใจแล้วนั่นแหละริมฝีปากสีซีดค่อยๆถอนออกไป ผมหอบแฮ่กๆเอาอากาศเข้าปอดด้วยความเหนื่อย ก่อนจะกลับมาตาลีตาเหลือกเมื่อพี่นิ้งแม่งรีบบึ่งรถกลับไปที่ห้องอย่างเดียว ผมนึกว่าที่มันพูดกับเพื่อนมันพูดเล่นซะอีก ที่ไหนได้แม่งพูดจริงๆ

 

สรุปคือมันจะรีบกลับบ้านไปเอากับผมจริงๆ!!!

 

ไม่นะ จุดประสงค์กูมันไม่ใช่แบบนี้นะว้อย!!!!!!

 

พี่นิ้ง...จะรีบไปไหน

 

โชคร้ายแล้วมึง อ้อนกูทำไม” เสียง เข้มตอบนิ่งๆแล้วจอดรถตอนมาถึงคอนโด พี่นิ้งปลดเซฟติเบลแล้วลงจากรถ ก่อนจะลากผมลงมาแล้วเอาแต่มุ่งขึ้นห้องอย่างเดียว พอมาถึงห้องแม่งก็เหวี่ยงร่างผมลงเตียงแล้วตามมาคร่อมทับทันทีทั้งๆที่ผมยัง ไม่ได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ!!! เชี่ยยย กูน็อคมึงยกเดียวกะจิตกะใจมึงจะน็อคกูให้คาเตียงเลยใช่ไหม!!!

 

ริม ฝีปากร้อนจัดแนบพรมจูบซุกไซร้าไปทั่วลำคอ มือหนาปลดกระดุมเสื้อผมออกทุกเม็ดอย่างรวดเร็ว ขณะที่มือหนาอีกข้างลูบไล้ไปทั่วร้ายกายอย่างจาบจ้วงจนร้อนรุ่มไปหมด

 

อะ อื้อ....” ผม ครางเบาๆ ก่อนจะชะงักนึกขึ้นมาได้ ไม่ใช่เวลานะ เกิดแม่งกกผมทั้งวันผมไม่มีแรงไปไหน ได้นอนไข้ขึ้นอยู่ห้องในวันศุกร์แน่ ผมดันไหล่หนาออกทำเอาพี่นิ้งจิ๊จ๊ะอย่างขัดอารมณ์

 

เหนื่อยไหมพี่นิ้ง” ผมพูดเสียงอ้อนๆ ร่างหนาทำหน้าเหมือนหมดความอดทน

 

มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย อ้อนกูอยู่ได้ มึงอยากสลบคาเตียงจริงๆใช่ไหมครับ” มือหนาเชยคางผมขึ้นก่อนโน้มหน้าลงมาจูบแรงๆที่ริมฝีปากแล้วถอนออก

 

ผมแค่อยากให้พี่รู้สึกว่าผมทำตัวดี” ผม พูดยิ้มๆ พี่นิ้งมองหน้าผม ก่อนจะลุกพรวดออกจากตัวผม ซึ่งมันเป็นโชคดีมาก ไม่งั้นแรงช้างศาลอย่างมันวันศุกร์ผมชวดพี่เวย์ก็จะด่า เผลอๆเรื่องไปถึงหูปะป๋าอีกโทษฐานทำให้งานช้าไปหมด!

 

ทำไมมึงจะเอาอะไร ไหนบอกมาซิ” พี่นิ้งถอดนาฬิกาแล้วโยนไว้ที่โต๊ะหน้ากระจก ผมหัวเราะแล้วพูดเล่นๆ

 

ผมอยากได้เฟอรารี่

 

พรุ่ง นี้ไปดูไหมล่ะ รู้จักศูนย์อยู่ เพื่อนเป็นเจ้าของ ต่อรองได้ อยากได้รุ่นไหนล่ะ....มึงขับรถเป็นด้วยหรอ....กูเปลี่ยนใจละ ขออะไรก็ได้ยกเว้นรถกับห้อง มึงจะขอไปทำไมยังไงกูก็ไปรับไปส่ง ห้องมึงก็ไม่ต้องเอาหรอกเพราะกูไม่ให้มึงแยกกับกูอยู่แน่

 

คือผมขอเล่นๆ ไม่ได้คิดว่าแม่งจะมาจริงจังจะซื้อให้

 

อยากได้อะไรล่ะ อย่างอื่น” เสียงนิ่งพูดมาอีก

 

เปล่า พูดเล่น” ผม ลงจากเตียงก่อนจะเดินไปกอดแขนหนา พี่นิ้งหันมาทำหน้าช็อคใส่ผมรอบที่สอง ผมก็เลยยิ้มเผล่ เวลาทำงี้กับพี่เวย์นะ อย่าว่าแต่ของที่อยากได้เลย จะดาวจะเดือนถ้าผมบอกจะเอาแม่งคงจะหามาให้ทุกอย่าง มันได้ผลทุกที

 

พี่นิ้งถอนหายใจก่อนยกมือสองข้างขึ้นประมาณว่าเขายอมแพ้

 

เออ กูยอม ยอมทุกอย่างแล้ว จะเอาอะไรก็เอาไปไป

 

วิฟไม่ได้จะเอาอะไรสักหน่อย พี่นิ้งหิวไหมวิฟจะทำอาหารญี่ปุ่นให้กิน” ผม ถาม แล้วลากแขนหนาไปที่ห้องครัว พี่นิ้งแม่งทำหน้าเก็บอารมณ์สุดๆเวลาผมออดอ้อนมัน ผมกดไหล่หนาให้นั่งลงกับเก้าอี้ ก่อนจะเปิดตู้หยิบซองมาม่ามา ถ้าแม่งรู้ว่าอาหารญี่ปุ่นของผมคือมาม่า แม่งคงจะด่าเละ ช่วยไม่ได้อ่ะ กูทำอย่างอื่นไม่เป็นนะจ๊ะ

 

แดกมาม่าไปก่อนเลยจ่ะ

 

นัยน์ตาคมสบกับนัยน์ตาผมด้วยความงงงวยขั้นขีดสุดเมื่อชามมาม่าวางลงบนโต๊ะตรงหน้ามัน ผมนั่งลงข้างๆ

 

ไหนว่าจะทำอาหารญี่ปุ่นให้กินไง” เสียงเข้มถาม

 

แล้วมาม่าไม่ใช่อาหารญี่ปุ่นตรงไหนอ่ะ” ผมถามกลับแล้วเท้าคางมองร่างสูงกว่า

 

กูเหนื่อยมาทั้งวันยังต้องมาเจอเมียเกรียนอีกหรอวะเนี่ย!!!!” พี่นิ้งสบถอย่างหงุดหงิด แต่ก็ยอมกินมาม่าที่ผมทำแต่โดยดี ภูมิใจซะเถอะ ปะป๋ากับพี่เวย์กูยังไม่เคยทำให้ขนาดนี้ (?) เลยนะ

 

เหนื่อยมากนักก็ไปนอนเอาแรงซะเถอะครับพ่อคุณ!” ผมประชดมัน

 

ใครบอกมึงวะว่านอนเอาแรงมันไม่เหนื่อย” พี่นิ้งว่าตะเกียบแล้วเลิกคิ้วถามผม

 

หือ....” ผมเอียงคออย่างงๆ ร่างหนาเลยโน้มหน้ามากระซิบข้างหูผม

 

นอนเอาแรงๆมันก็เหนื่อยนะครับเมีย!!!” ผมฟาดฝ่ามือลงที่ไหล่กว้างอย่างแรง ก่อนจะด่าอย่างหงุดหงิด

 

ทะลึ่งละ!!!” แม่งผมพูดไปก็ไม่ได้คิดอะไรนะ นี่กระจิตกระใจมันจะคิดแต่เรื่องอย่างนั้นหรือไง

 

พี่นิ้งกินมาม่าจนหมดชามก่อนจะเอาไปวางไว้ที่ซิงค์ ร่างหนาเดินมายืนพิงโต๊ะแล้วเอามือเชยคางผมที่กำลังนั่งอยู่ให้สบตากับเขา

 

จะเอาอะไรครับ

 

ยอมทุกอย่างจริงป่ะ” ผมถาม

 

เออ! จะเอาอะไร

 

วันศุกร์จะไปเที่ยวกับพี่ชาย พี่นิ้งปล่อยผมวันนึงนะ

 

ผมพูด แต่สีหน้าพี่นิ้งเหมือนจะไม่ให้ ผมต้องรีบยกมือกอดเอวหนาไว้แล้วพูดเสียงออดอ้อน

 

นะๆๆๆ นะๆๆให้วิฟไปนะ

 

ให้ไปก็ได้....” พี่นิ้งพูดเสียงเจ้าเล่ห์ก่อนจะช้อนร่างผมขึ้นในอ้อมกอดให้ผมเบิกตากว้างอย่างงงๆ ร่างหนาวางร่างผมลงบนเตียงก่อนจะทาบร่างลงทับ

 

ถ้ามึงลุกไหวล่ะก็นะ!

 

อะ อื้อ....อื้อ......พี่นิ้ง......

 

โอ๊ย!!!! ผมเสร็จแม่งอีกจนได้ กูจะไปไหวไหมละเนี่ย!!! อย่าให้ไข้ขึ้นเลยนะครับ เพี้ยง!

 

 

 

 

 

 

 “ผมไปและนะ ขอบคุณที่มาส่ง กลับไปเลย ไม่ต้องมารับนะเดี๋ยวให้พี่ไปส่ง

 

ผม พูดกับนิ้งเสียงแหบพร่าประดุจคนเป็นมะเร็งที่ลำคอ พี่นิ้งทำหน้าหงุดหงิดใส่ผมใหญ่ ก็แม่งเล่นซะผมไข้ขึ้นนอนซมทั้งวันเลย แต่วันศุกร์ผมดันยืนยันจะออกให้ได้ แม้ว่าจะยังเป็นไข้อ่อนๆก็ตาม แล้วผมก็ทวงสัญญากับพี่นิ้งเช้าเย็น ทั้งอ้อน ทั้งด่า ทั้งโกรธแม่งสารพัดจนมันยอมอ่อนให้มาแต่โดยดี

 

ดูแลตัวเองดีๆนะ

 

ครับ

 

ผม ไหว้พี่นิ้งลวกๆแล้วลงจากรถมา คิดว่าพี่เวย์คงจะรออยู่ พอไปเข้าไปถึงก็กวาดสายตาอยู่นานจนสะดุดกับโต๊ะวีไอพีที่พี่ชายผมนั่งเสนอ หน้าอยู่โดยมีสาวๆห้อมล้อมมากมาย =_=

 

พี่เวย์” ผมเดินเข้าไปนั่งข้างๆ

 

มาเร็วดี 

 

จะให้ทำไรก็ว่ามา วันนี้ไม่สบายด้วย” ผมตอบเสียงแหบๆ ก่อนจะยกเหล้าของพี่ชายขึ้นดื่มแก้กระหาย นานๆได้กินสักทีชุ่มชื่นหัวใจจริงๆ ฮ่าๆๆๆ

 

เอาหูมานี่” พี่เวย์กระดิกนิ้วให้ผมเข้าไปใกล้ ผมเลยยื่นหูเข้าไปฟัง ก่อนจะค่อยๆเบิกตากว้าง

 

อย่างนั้นมันก็รู้น่ะสิว่าวิฟเป็นใคร” ผมว่า

 

ก็ พี่ต้องการให้มันวุ่นวายนั่งไม่ติดที่ไง ไม่ต้องห่วง พอมันเข้ามาปุ๊บ เฮอร์ริเคนจะเข้าไปทำทียุ่งวุ่นวายกับมันทันทีเรื่องธุรกิจ ยังไงซะมันสนใจเม็ดเงินมากกว่าลูกศัตรูอย่างวิฟอยู่แล้ว รับรองไม่พลาดแน่

 

แต่วิฟไม่อยากทำ มันเสี่ยงเกินไป เกิดมันจับวิฟได้ ฃวยเลยนะ” ผมพูดเสียงหวั่นๆ พี่เวย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆกับผม

 

ถ้าอยากให้พี่เก็บ เรื่องของเรา’ ไว้เป็นความลับ วิฟก็ต้องไม่ดื้อแล้วทำตามที่พี่บอกเข้าใจไหมครับ” พี่เวย์เอาเรื่องผมมีแฟนมาหลอกล่อผมอีกครั้ง

 

หึ...มันไม่มีทางได้ผล!” ผมเถียงแล้วมองรอบๆว่าลีโอมาหรือยัง

 

ได้ผลหรือไม่ได้พี่เป็นคนตัดสินไม่ใช่วิฟครับ” พี่เวย์ว่ามาง่ายๆอีก

 

ถ้าพี่นิ้งรู้....วิฟตายคาเตียงแน่” ผมสบถช้าๆแล้วกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก พี่เวย์ยิ้มแสยะมา

 

ก็อย่าให้มันรู้สิครับ Our secret ”

 

พี่เวย์แม่ง!!!” ผม ขึ้นเสียงใส่พี่ชายอย่างหงุดหงิด ตอนนั้นเองที่ผู้ชายร่างสูงใบหน้าหล่อเหลาไปทางโหด สวมชุดดำสนิทรับกับรูปร่างที่เพอร์เฟ็ค กำลังเดินสำรวจแถวๆนี้พร้อมลูกน้องอีกสองคน พี่เวย์ยิ้ม

 

ลีโอ....” แค่เห็นหน้าผมก็รู้เลย สายตาแม่งโคตรรอมหิต ถ้ามันจับผมได้....ไม่อยากจะคิด

 

พี่ เวย์ส่งแก้วเหล้าให้ผม นัยน์ตาคมฉายแววสนุกสนานอย่างเต็มเปี่ยมในขณะที่ผมแทบจะร้องไห้ ผมจะไม่กลุ้มใจเลยนะ ถ้าอะไรเด็ดๆที่พี่เวย์บอกให้ผมทำในวันศุกร์มันไม่ใช่ยั่วลีโอ!!!

 

แล้วทำยังไงก็ได้ให้มันรู้ว่าผมเป็นน้องชายพี่เวย์

 

อยากปั่นหัวคนอื่นแต่มาบังคับกันอย่างนี้ไม่แฟร์แล้วนะเฮ้ย!!!

 

ผมรับแก้วเหล้ามาด้วยหน้าซีดๆ พี่เวย์หยิกแก้มผม

 

“Good luck baby ”

 

สาธุสมพรปากพี่นะครับ!!!!

 

 

ความคิดเห็น