ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Soul Mate 05 : : Make me feel your love

ชื่อตอน : Soul Mate 05 : : Make me feel your love

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2557 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Soul Mate 05 : : Make me feel your love
แบบอักษร

Soul Mate 05 : : Make me feel your love

 

ผม จำใจต้องอยู่คอนโดพี่นิ้งอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้ เพราะมันไม่ยอมให้ผมกลับไง จะให้นอนที่นี่ ยิ่งทำให้ผมอารมณ์เสียเข้าไปใหญ่ หลังจากที่มันพูดประโยคนั้นแล้ว ผมก็อดจะเงียบไปไม่ได้ คือผมแค่รู้สึกว่าต้องเอาชนะผู้ชายคนนี้ แต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะยอมผมง่ายๆอย่างนั้นไง มันผิดเสต็ป ผมเลยพยักหน้าเออๆออบอกว่าไม่โกรธแล้ว แต่จะกลับหอ เสือกไม่ยอมให้กลับ บอกให้อยู่กับมันที่นี่

 

ไหนบอกว่าไม่โกรธแล้วไง หน้าหงิกหน้างออีกแล้ว” เสียงเข้มถามนิ่งๆ

 

ไม่มีเสื้อผ้าใส่เดี๋ยวจะแก้ผ้านอน!” ผมขึ้นเสียงประชดประชันอีกฝ่ายแล้วทำหน้าหงิกยิ่งกว่าเดิม แทนที่จะสำนึกเจ้าตัวเสือกยิ้มมุมปาก

 

ก็ดีน่ะสิ

 

พี่นิ้ง!!!!!” พอไม่ได้ดั่งใจผมก็ตวาดอีกฝ่ายทันที หงุดหงิดจริงๆอยู่กับไอ้พี่นิ้งนานๆผมต้องเป็นบ้าก่อนได้แก่ตายแน่! คนอะไรกวนประสาทชิบเป๋งเลย

 

ก็บอกให้ใส่เสื้อกูไปก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ใช้น้องไปเอาให้” เสียงเข้มตอบเรียบๆกลับมาอีก หรือจะใส่ชุดผู้หญิงที่กูซื้อเก็บๆไว้ล่ะ

 

พี่เป็นตุ๊ดหรอ =[]=” ผมถามอึ้งๆ

 

เป็นตุ๊ดกูจะเอามึงได้ไหมล่ะ กูเป็นผู้ชายโว้ย! ซื้อไว้ให้ผู้หญิงที่มาค้าง!

 

คำพูดของพี่นิ้งทำให้ผมเบิกตากว้าง ก่อนจะชี้มือไปที่เตียง

 

อย่างงี้ผมก็นอนทับที่ผู้หญิงของพี่อ่ะดิ มีมานอนกี่คนแล้วเนี่ย หน้าอย่างพี่เป็นร้อยแน่ ไปส่งผมกลับหอเดี๋ยวนี้เลย” ผมพูดอย่างโมโห ข้ามเสต็ปไปจากหงุดหงิดเฉยๆเป็นหงุดหงิดมากแล้วล่ะ

 

ผู้หญิงที่ว่าน่ะลูกพี่ลูกน้องกูไม่ก็หลานสาว =_=” พี่นิ้งตอบกลับมา

 

แล้วผู้หญิงที่พี่นอนด้วย พี่พาไปนอนที่ไหน” ผมถามเก็บสีหน้าไม่พอใจไม่มิด ถ้าเคยมีอะไรกันบนเตียงนี้ล่ะก็ บอกได้เลยกูกลับแน่ ผมไม่ต้องการ เป็นหนึ่งในคนที่พี่นิ้ง’ คั่ว! แค่นึกก็ขยักแขยงแล้ว!

 

ไม่ใช่ที่นี่ นอนห้องเพื่อน กูหวงของส่วนตัวจะตาย” ร่างหนาตอบแล้วถอดเสื้อโยนลงตะกร้า คิดว่าคงกำลังจะไปอาบน้ำมั้ง

 

หวงของพี่เนี่ยนะหวงของ...งั้นรีบส่งผมกลับห้องเลย ผมเนี่ยโคตรชอบขุดคุ้ยชอบสอใส่เกือกมากเลยจะบอกให้” ผมบอกด้วยสีหน้ากวนๆ

 

ค้นอะไรก็ค้นไปสิ กูยกเว้นมึงคนเดียว” พี่นิ้งตอบแล้วยักคิ้วให้ผม ร่างหนาคว้าผ้าเช็ดตัวพาดบ่าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

 

ผม เดินลงจากเตียงไปที่ตู้เสื้อผ้า พอพี่นิ้งอาบน้ำเสร็จผมจะไปอาบบ้าง ผมหยิบเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนมาตัวนึง แค่ลองสวมทับชุดนักศึกษาที่ใส่อยู่แม่งก็หลวมและ นับประสาอะไรจะใส่ตัวเดียวโดดๆวะ

 

เออ ช่างแม่ง ดีเหมือนกัน แค่นอนคืนเดียว ไม่เป็นไรหรอก ผมคิด ก่อนจะกลับมานั่งถอนหายใจรอร่างหนากว่าอยู่บนเตียง

 

พรุ่ง นี้ถ้าเจอพี่น้องสองเดือนผมจะทำหน้ายังไงใส่พวกเขาล่ะ โดยเฉพาะ....เดือนกันยา เขาดูรับไม่ได้กับการกระทำของผมสุดๆ ที่เขาจะเกลียดผมขนาดนั้นก็ไม่แปลก หนึ่งเราไม่ใช่เพื่อนสนิทกัน ถ้าเป็นเพื่อนสนิทอาจพอเคลียได้ แต่เรารู้จักกันแค่ผิวเผิน สองเขาเคยบอกเป็นนัยน์ๆแล้วด้วยว่าตัวเองเป็นแฟนกับพี่นิ้ง ตอนที่ผมไปซื้อน้ำที่เดือนกันยาเลี้ยงน้ำผม เขาก็ต้องรู้อยู่แล้วว่าผมรู้ว่าพี่นิ้งเป็นแฟนเขา....

 

โอ๊ย!!!

 

ผม ล้มลงไปนอนชักดิ้นชักงออยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกทุรนทุราย! ผมชอบเดือนกันยามาก มากๆเรียกว่าเป็นปั๊บปี้เลิฟของผมเลยก็ว่าได้ ใครเขาจะซวยแบบผมกันเล่า! มีรักครั้งแรกนอกจากจะอกหักเขายังโคตรเกลียดหนังหน้า โอ๊ย กูอยากจะบ้าตาย!

 

โอ๊ย โอ๊ย!!!!

 

วิฟ เป็นอะไร!” พี่นิ้งที่เพิ่งออกจากห้องน้ำแทบจะถลาเข้ามาหาผมที่นอนชักดิ้นชักงออยู่บนเตียง สีหน้าดูโคตรตกใจ

 

เปล่าพี่ ผมแค่เครียด” ผมตอบแล้วกลิ้งตัวหนีมือหนาที่จะจับร่าง กลิ้งแรงไปหน่อยเลยตกเตียงได้เจ็บตัวจริงๆ

 

ตุบ!

 

โอ๊ย...เจ็บ” ถึง กับต้องเอามือกุมหัวด้วยความเจ็บทันที พี่นิ้งเดินมาดูผม ร่างหนาสวมผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียว แผงอกกว้างระลงจนถึงหน้าท้องแกร่งพราวไปด้วยหยดน้ำ เส้นผมที่เปียกลู่แนบศีรษะส่งผลให้เขาดูเซ็กซี่อย่างน่าประหลาด ผมนี่ก็เป็นอะไรไม่รู้เห็นแค่นี้ต้องตื่นเต้นรู้สึกว่าหน้ามันร้อนๆด้วยหรือ ไงก็ไม่รู้!

 

หึ...” พี่นิ้งหัวเราะในลำคอ

 

หัวเราะอะไร เสียงหัวเราะน่าเกลียด! ไปอาบน้ำและ!” ผม ลุกพรวดขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ พอผมอาบน้ำเสร็จ ผมก็เอาผ้าเช็ดตัวมาพันท่อนล่างไว้ ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ พี่นิ้งที่นอนอ่านนิตยาสารฟุตบอลอยู่เงยหน้ามามองผมด้วยสายตาอึ้งๆ ผมเดินไปหยิบเสื้อที่เตียงมาก่อนจะใส่แล้วติดกระดุมทีละเม็ด ไม่สนใจสายตาร่างหนากว่าที่มองอยู่

 

มองก็มองดิ เอาไปไม่ได้หรอก ฮ่าๆๆๆๆ

 

ผม ยิ้มในความคิดประหลาดๆของตัวเอง ก่อนจะดึงผ้าเช็ดตัวลงไปกองไว้ที่พื้น เหลือเพียงเสื้อเชิ๊ตสีฟ้าอ่อนเพียงตัวเดียว อ่อ ข้างในยังมีบ็อกเซอร์และอันเดอร์แวร์อยู่นะครับ

 

ร้อน ชิบ ผมปลดกระดุมบนออกสองเม็ด ก่อนจะเดินมานั่งข้างๆร่างหนากว่า พี่นิ้งปิดหนังสือโยนไว้หัวเตียงก่อนจะโน้มหน้ามาจรดจมูกลงบนต้นคอผมแล้วหอม แรงๆ

 

เฮ้ย อะไร!” ผมขยับตัวหนีแต่ร่างหนาคว้าเอวไว้แล้วดึงไปชิดตัว

 

ปล่อยเลย!” ผมดันอ้อมแขนแกร่งออก แม่ง แววตาโคตรหื่นกระหาย ผมจะรอดไหมเนี่ย

 

นี่ กูบอกอะไรให้ไหมน้องวิฟ” พี่นิ้งพูดกับผมเสียงนิ่ง แต่จมูกโด่งคลอเคลียที่ขมับไล้ลงมาถึงแก้ม ห้ามไปยุ่งกับเดือนกันยาอีก โดนเฉพาะพี่ชายมัน เข้าใจที่กูพูดไหม

 

ผมยิ้มยียวนทันทีที่พี่นิ้งพูดจบ พี่ก็รู้ว่าผมไม่ทำตามที่พี่สั่งไม่ว่าจะอะไร

 

พี่ นิ้งยิ้มเยาะกลับมา มือหนากดไหล่ผมให้นอนราบลงกับเตียง ตามด้วยร่างสูงที่ทาบร่างกดทับ มือหนาลูบไล้จากหัวเข่าลงมาถึงต้นขา สอดเข้ามาทางขาบ็อกเซอร์ที่กว้างพอสมควร ทำให้ผมรู้สึกวาบหวิวแปลกๆ นิ้วเรียวไล้จนถึงขอบกางเกงผมแล้วใช้นิ้วเรียวเกี่ยวขอบมันลง นัยน์ตาคมกริบสบกับนัยน์ตาของผม

 

งั้นมึงก็น่าจะรู้ว่ากูจะทำยังไงถ้ามึงไม่ยอม!” แล้วกางเกงกับอันเดอร์แวร์ของผมก็โดนรูดลงอย่างรวดเร็ว พอๆกับจมูกโด่งที่ฝังลงที่ต้นคอ

 

กูก็ถึงบอกไงว่าต้องกลับไปนอนที่หอ! -_______-

 

 

             ……………….

 

          ………………………….

 

…………………………………

 

วิฟ….”

 

เสียง เข้มเรียกผม มือหนาเกลี่ยผมที่แนบอยู่ที่แก้มขึ้นไปทัดหูอย่างอ่อนโยน แต่ผมไม่สนใจเท่าไหร่ โอ๊ย เพลียจะตายห่า แม่งเพิ่งจัดหนักเมื่อกี๊ ถึงผมจะพยายามแล้วเคยพ้นมือมันไหมครับ ไม่ ไม่เคย! แม่งบีบจนผมต้องยอมจนได้อ่ะ กูล่ะนับถือมึงจริงๆ

 

พอเห็นผมไม่ตอบ มือหนาที่กอดเอวไว้ก็กอดแน่นขึ้นเหมือนเรียกร้องให้หันไปคุยกันหน่อย ผมถอนหายใจเฮือก

 

อะไรอีกอ่ะ

 

คุยกันดีๆ เร็ว…” มือหนารั้งร่างผมให้หันไปหา ก่อนจะรั้งเข้าไปใกล้จนจมูกชนกันนิดนึง พี่นิ้งยิ้มมุมปาก แต่ผมไม่ =_=

 

เออๆ ว่ามาเร็วๆ เหนื่อย ง่วง อยากนอน

 

ตกลงเรื่องเดือนกันยากับพี่ชายเขาน่ะ เข้าใจที่กูบอกแล้วใช่ไหม” พี่นิ้งทำหน้าโหดตอนพูด ผมทำหน้าเบ้

 

แหมพี่ เดือนกันยาเขาอยากยุ่งกับผมตายแหละ ผมแย่งแฟนเขานะ สมใจพี่เลยใช่ไหมล่ะ ยิ่งคุยกับพี่ยิ่งไม่อยากคุยอ่ะ ผมนอนดีกว่า” ผมจะหันหลังให้ แต่พี่นิ้งยึดข้อมือสองข้างของผมไว้

 

หึ เหนื่อยไหมวิฟ” พี่นิ้งถามตรงๆ เล่นเอาผมหน้าร้อนไปทั้งหน้า!

 

ผมเป็นคนนะพี่ ไม่ใช่ตุ๊กตายาง สองชั่วโมงกว่าใครจะไม่เหนื่อย!!!!” ผมตอบกลับแล้วทำหน้ายุ่ง

 

หึ ดี กูรู้วิธีจัดการกับเด็กดื้ออย่างมึงและ ถ้ามึงดื้อใส่กูเมื่อไหร่เจออึ๊บหนึ่งยก!” พี่ นิ้งว่าแล้วทำหน้าเหมือนคนกำลังกลั้นยิ้มอยู่ ใบหน้าเปื้อนยิ้มของอีกฝ่าย ไม่ว่าจะยิ้มมุมปาก หรือแค่ยิ้มบางๆก็ตาม แต่มันทำให้หัวใจผมวาบหวิวทุกครั้งที่ได้เห็น ผมรู้สึกแปลกๆ หัวใจมันเต้นเร็วขึ้น เหมือนหน้าจะร้อนนิดๆด้วย

 

หมะ แหม ไม่ค่อยจะได้ผลประโยชน์สักเท่าไหร่เลยนะพี่ ไม่เลวจริงทำไม่ได้หรอกนะ =_=”

 

พอมึงเหนื่อย มึงก็จะเชื่อง เหมือนตอนนี้ไง” พี่ นิ้งก้มลงจูบผม ริมฝีปากร้อนบดเบียดขยับแผ่วเบาอย่างอ่อนโยนนุ่มนวล ขบริมฝีปากบนและล่างของผมไปมาสองสามครั้ง โดยไม่สอดลึก ก่อนจะถอนริมฝีปากออก

 

เออแล้วจะคอยดู! ต่อให้พี่อึ๊บผมจนตายคาเตียงก็ไม่มีวันเลิกดื้อหรอกโว้ย! มันเป็นพรสวรรค์ที่แม่ให้มา!!!” ผมประชดแม่ง เฮ้อ!....ว่าแต่นี่ตกลงผมต้องคบพี่จริงๆหรอเนี่ย….”

 

มาถึงขั้นนี้เขาไม่เรียกว่าคบกันแล้วล่ะวิฟ มึงอ่ะเมียกูแล้ว =_=” พี่นิ้งตอบ

 

สักวันพี่เบื่อพี่ก็ไป….หรือไม่งั้นผมเบื่อผมก็คงไปเหมือนกัน….” ผม ตอบเสียงนิ่ง สมองก็คิดตามไปด้วยก่อนจะถอนหายใจ กว่าจะถึงวันที่พี่นิ้งจะไปจริงๆผมต้องร้องไห้แน่ เพราะผมจะต้องรักมันก่อน ผมพูดจริงๆนะ ผมรู้ตัวแล้วล่ะ ว่าผมเริ่มหวั่นไหวกับมัน ถึงจะเถื่อนตลอดเวลา แต่เวลาอยู่ด้วยกัน แม้แต่เวลามีอะไรกัน พี่นิ้งมีมุมอ่อนโยนที่คนอื่นไม่มีวันได้เห็น แต่ผมได้เห็นเต็มๆ ผมก็เป็นคนมีความรู้สึก อยู่ใกล้ชิด ยิ่งกว่าใกล้ขนาดนี้ มันก็นะ….

 

เพียง แต่ผมก็คนชิวเหมือนกัน ผมไม่อยากคิดมาก ไม่อยากผูกมัด พี่นิ้งเป็นคนเจ้าชู้ ผมอาจจะใหม่อยู่ในตอนนี้ ก็หลง แต่ถ้าไปเจอคนอื่นที่ใหม่กว่าก็อาจจะไป

 

มึงคิดอย่างนั้นหรอ

 

อืม” ผมตอบเสียงเบา

 

หึ กูไม่เคยทำอะไรให้ใครแบบที่ทำให้มึงหรอกนะ ทุกอย่างที่กูแสดงกับมึง ไม่เหมือนเวลาที่กูอยู่กับคนอื่น มึงไม่เหมือนกับคนอื่น กูคิดว่ามึงใช่” พี่นิ้งพูดตรงๆเสียงเรียบๆเหมือนพูดเรื่องดินฟ้าอากาศ

 

อ้าว แล้วคนอื่นที่พี่มีอะไรด้วยนี่คือยังไม่ใช่ =[]=” ผมถามอึ้งๆ

 

ไม่รู้เหมือนกัน คงเพราะว่าระหว่างมึงกับกูมันไม่ได้มีแค่เซ็กส์อย่างเดียวมั้ง หมายถึงมันเป็นเรื่องของความรู้สึกด้วยกูไม่เคยมีเวลามาพูดคุย หรือว่าไปรับไปส่งใครที่กูนอนด้วย หรือว่าดูแลใคร…” เขาตอบตรงๆ ก่อนจะเอาหมากฝรั่งบนหัวเตียงมาเคี้ยวๆ ผมแบมือขอบ้าง อยากบุหรี่ เคี้ยวให้มันมีอะไรทำจะได้ลืมๆนั่นล่ะครับ

 

พี่เชื่อป่ะ ผมไม่เชื่อพี่เลยอ่ะ” ผมเคี้ยวหมากฝรั่งแล้วพูดเสียงเรียบๆ

 

เออ รอเวลา” พี่นิ้งตอบแค่นั้น อย่าทิ้งกูก่อนแล้วกัน

 

หรอ ไม่รู้ดิ คิดก่อน ถ้าเบื่อจริงๆอาจจะไปก็ได้” ผม ตอบเสียงชิวๆ แต่ในใจน่ะตรงข้ามสัดๆเลย ผมไม่ใช่คนชิวขนาดที่แสดงออกหรอกครับ ตรงกันข้ามข้างในผมโคตรหวั่นไหวเลย แต่ผมแค่ไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่าผมแคร์แค่นั้นเอง ผมเนี่ยนะจะไป คนอย่างผมยิ่งผูกพันมาก ยิ่งเจ็บมาก มันไม่ได้ทำง่ายๆหรอกครับ ไอ้คำว่า ไป’ น่ะ ไม่ง่ายเลย

 

พี่นิ้งไม่ตอบอะไร เขาแค่หยิบไอโฟนมาเสียบหูฟังแล้วยัดใส่หูผมหน้าตาเฉย

 

เออ เปลี่ยนอารมณ์เร็วดี =_=

 

ถ้าเธอจะลบ คำว่ารักในใจ ไม่ง่ายดายเหมือนลบกระดาษ ยิ่งจดด้วยใจ ยิ่งนานยิ่งจำ

คำนั้นมันยากที่จะลบ ที่เคยพูดไว้ จะรักฉันนานนาน นานเท่าไรจะรักไม่มีเบื่อ จดหมดทุกคำ จำใส่หัวใจ เธอเคยสัญญาจำได้ไหม…..’

 

เนื้อเพลงมันค่อนข้างทำให้ผมอึ้ง ยอมรับเลยว่าฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ

 

เขียน คำว่ารักใส่ใจของฉัน แต่วันนี้เธอนั้น ต้องการลบมัน ออกจากหัวใจ จากฉันไป ลบมันไม่มีวันหายจางไป คำว่ารักคำนั้น ฝังลึกลงไป นี่มันหัวใจไม่ไช่กระดาษ…..’

 

          "....." ผมฟังเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร

         

             ‘เปลี่ยน ใจได้ไหม ไม่อยากเสียเธอไป อยากให้เธอมองหน้าฉันก่อน อย่าบอกเลิกกัน อย่าจากฉันไป ไม่รักกันอีกต่อจากนี้ ที่เคยพูดไว้ จะรักฉันนานนาน นานเท่าไรจะรักไม่มีเบื่อ จดหมดทุกคำ จำใส่หัวใจ ที่เคยสัญญาจำได้ไหม…..’

 

ผมหันไปมองร่างหนาแต่พี่นิ้งก็เอาแต่มองไปนอกหน้าต่าง ไม่ได้มองหน้าผม แต่ผมรู้ว่ามันตั้งใจให้ผมฟังเพลงนี้แน่ๆ ล้านเปอร์เซ็นต์!

 

เขียน คำว่ารักใส่ใจของฉัน แต่วันนี้เธอนั้น ต้องการลบมัน ออกจากหัวใจ จากฉันไป ลบมันไม่มีวันหายจางไป คำว่ารักคำนั้น ฝังลึกลงไป นี่มันหัวใจไม่ไช่กระดาษ คำว่ารักคำนั้น ลบไม่ง่ายดาย นี่มันหัวใจ ไม่ไช่กระดาษ….’

 

ผมดึงหูฟังออก รู้เลยว่าแม่งประชดผม ที่ผมทำเย็นชาใส่มัน

 

รู้ และว่าหัวใจมันไม่ใช่กระดาษ ผมจะรอดูละกัน เพราะหัวใจไม่ใช่กระดาษน่ะสิ ผมถึงไม่อยากผูกพันกับคนเจ้าชู้แบบพี่มากไง ไม่งั้นคนที่เจ็บไม่ใช่พี่หรอกจะบอกให้

 

ผม พูดเสียงเรียบแล้วนอนหันหลังให้อีกฝ่ายทันที พี่นิ้งเงียบไปก่อนสักพักนึงเสียงเข้มจะพูดขึ้นนิ่งๆแต่มันทำให้จังหวะหัวใจ ของผมเต้นแปลกไป

 

กูเลิกแล้วนะ….”

 

ถึงพี่นิ้งจะไม่ได้พูดออกมาว่าเขาเลิกอะไร แต่ผมรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

 

 

 

 

 

 

เลิก เรียนแล้วโทรบอกด้วยนะ ข้าวอ่ะแดกซะบ้างตัวเล็กเกินไปแล้ว ตั้งใจเรียนด้วยล่ะซับเวย์ไม่ได้ช่วยให้มึงสอบผ่าน คณะวิศวะไม่ใช่หมูๆนะ” พี่นิ้งพูดขึ้นในวันต่อมาที่เรากำลังเดินทางไปเรียนกัน แต่ผมก็ฟังแค่ผ่านๆหูซ้ายออกหูขวาไปเข้าหูหมาอย่างไม่สนใจเท่าไหร่

 

เออออ รู้แล้วน่ะ ทำตัวเป็นคนแก่ขี้บ่นอยู่นั่นแหละ ถ้าตายขึ้นมาโทษพี่เลยนะ!

 

ผม พูดแทรกเสียงเข้มขณะที่เล่นเกมส์ซับเวย์เก็บเหรียญทองบนไอโฟนห้าของพี่นิ้งอ ย่างเมามันส์ ตอนนี้มันแลกใช้อยู่เพราะฉะนั้นมันเป็นสิทธิ์ของผม ผมเอาแตะสไลด์อย่างสนุกสนานโดยไม่ได้สังเกตเลยว่ารถชะลอจอดที่หน้าคณะ ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

ถึงแล้วครับ” พี่นิ้งบอก

 

แป็บนึงพี่ ปล่อยไว้ตอนนี้เดี๋ยวตาย!” ผมลุ้นจนตัวโก่งสไลด์นิ้วกระโดดหลบรถไฟเป็นว่าเล่น

 

นี่มึงได้ฟังที่กูพูดไปเมื่อกี๊บ้างหรือเปล่า” พี่นิ้งว่าเสียงหงุดหงิด

 

เอออ

 

กูพูดว่าอะไร” เสียงเข้มว่าเย็นเหยียบ

 

เลิกเรียนแล้วโทรบอก แดกข้าวเยอะๆตั้งใจเรียน ซับเวย์ไม่ได้ช่วยให้สอบผ่าน” ผมทวนแต่ตาก็ยังอยู่ที่หน้าจอ

 

ลงไปซักทีหรือจะให้กูอุ้มหะ!” พี่ นิ้งเริ่มโมโหกับอาการติดเกมส์เข้าขั้นบ้าดีเดือดของผม และร่างหนาก็เขยิบเข้ามาใกล้กระชากโทรศัพท์ในมือผมไป ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนปากผมแรงๆ

 

อื้ออออ” ผม ร้องคำรามในลำคออย่างโมโห พี่นิ้งเม้มดูดริมฝีปากผมแรงๆอย่างหมันเขี้ยว กดจูบย้ำๆซ้ำๆสองสามทีก่อนจะผละออกแล้วเดินลงจากรถก่อน ผมดูกระจกที่เหนือคอนโซลรถอย่างหงุดหงิด

 

เชี่ย ดูปากดิ ทั้งแดงทั้งเจ่อ

 

ผมเปิดประตูรถจากรถอย่างโมโห แล้ววิ่งตามร่างหนาก่อนจะกระชากไหล่กว้างให้หันมา

 

เอาไอโฟนมา เร็วๆ

 

ยังจะเล่นอีกหรอ ดื้อนักใช่ไหม” เสียงเข้มถามแล้วทำท่าจะฉกริมฝีปากลงมาอีก ผมดันหน้าคมไว้

 

ไม่เล่นแล้วๆๆ นะๆๆๆๆๆ” ผมเขย่าแขนหนาแรงๆ ไม่เล่นอะไรล่ะ กูโกหก เล่นแน่ๆให้มึงไปก่อน

 

พี่ นิ้งยิ้มมุมปาก ก่อนจะเอาไอโฟนห้าใส่กระเป๋าเสื้อผม ผมกำลังจะหยิบขึ้นมาแต่ร่างสูงก็ก้มลงมาจูบผมอีกที ริมฝีปากร้อนบดขยี้ลงมาอย่างเร่าร้อน ดูดดุนริมฝีปากทั้งบนและล่าง เม้มย้ำสลับกับจูบหนักเบาอยู่เนิ่นนานก่อนจะถอนริมฝีปากออก ผมเบิกตากว้างด้วยความอึ้ง นักศึกษากลุ่มหนึ่งเพิ่งเดินผ่านไปเมื่อกี๊....ซ้ำยังหัวเราะกันคิกคักอีก ด้วย!!!!

 

เลิกเรียนแล้วโทรหากูนะ รู้ไหม” พี่ นิ้งพูดแค่นั้นแล้วก็เดินพาแผ่นหลังอันกวนส้นตีนนั่นออกไปจากบริเวณที่ผมยืน อยู่ ผมถอดรองเท้าแล้วปาไปกระแทกหลังกว้างแรงๆด้วยความโมโหที่อีกฝ่ายทำให้อับอาย

 

ไอ้พี่นิ้งโรคจิต!!!! ผมเกลียดพี่โคตรๆเลยรู้ไหมหา!!!!” ว่าแล้วก็ปาไปอีกข้างแต่ร่างหนาหันมารับไว้ทัน พี่นิ้งชูรองเท้าผมขึ้น

 

ชอบเป็นเด็กดื้อก็เดินเท้าเปล่าไปละกัน” เขายิ้มเลวแล้วเดินหายไปพร้อมกับรองเท้าผม

 

อ๊ากกกกกกกกกก ไอ้ชั่ว!!!!!!!

 

 

 

 

 

ทะ เทรนใหม่หรอวิฟ ใส่รองเท้าในบ้านม.ม” ไอ ถามผมเบาๆระหว่างที่เรากำลังนั่งเรียนวิชากลศาสตร์กันอยู่ ผมเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างหงุดหงิด ผมต้องไปยืมรองเท้าของพวกคหกรรมมาใส่ก่อนนะสิครับ รองเท้าที่มันนุ่มๆหนาๆพื้นเป็นผ้าลายพิกเล็ตสีชมพูเอาไว้ใส่ในห้องน่ะ!!!

 

ไอ้ โฟมกับอิงก็แอบขำผมไม่หยุดจนอยากระโดดถีบหน้าแม่งให้ฟันยุบหายเข้าไปใน เหงือกสักที พอเลิกคาบกลศาสตร์เท่านั้นแหละ ไอ้โฟมโดนผมต่อยที่แขนแรงๆส่วนไอ้อิงก็โดนผมแจกมะเหงกดังโป๊ก ไอคนเดียวเท่านั้นที่รอดเงื้อมือ

 

แต่ผมก็ยอมเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกมันฟัง ไอ้โฟมขำใหญ่

 

เขาแก้เผ็ดที่มึงชอบดื้อไง ก้าวร้าวใส่พี่เขา เป็นกูนะไม่มีเหลือแล้วไอ้สัด” ไอ้โฟมว่าแล้วตบหัวผม

 

แต่พี่นิ้งโหดจริงนะ เขาเป็นพี่ปีห้าคนเดียวที่ยังไม่มีปีหนึ่งคนไหนได้ลายเซ็นเขาเลย...” ไอว่า

 

อืม ให้ยากมากกก ไม่ได้ให้เต้น หรือให้ทำอะไรตลกๆแบบที่พี่แอนท์สั่งด้วย บางคนนะแค่เจอสายตาพี่นิ้งก็ไม่กล้าเขาไปขอแล้ว” อิงพูดต่อ

 

ผมยิ้มแยกเขี้ยวทันทีที่ฟังเพื่อนพูดจบ

 

ปีหนึ่งยังไม่มีใครได้ลายเซ็นมันเลยใช่ไหมล่ะ งั้นกูเนี่ยแหละจะเป็นคนแรกที่ทำให้ไอ้พี่นิ้งแม่งเซ็นให้กูให้ได้มึงคอยดู!” ผมพูดเสียงเย็นเหยียบ

 

“...เมียก็ไม่ได้เป็นกรณียกเว้นนะกูจะบอก ฮ่าๆๆๆ” ไอ้โฟมแซวผมแล้ววิ่งหนีก่อนที่ผมจะได้ยกตีนถีบหน้ามัน

 

เออใครจะอยู่ใครจะไปเดี๋ยวรู้เลย กูวิฟแก๊งขนมหวานโว้ย!!! (ไปเป็นแก๊งเดียวกับเนวัดดาวตั้งแต่เมื่อไหร่ =_=;)

 

 

ความคิดเห็น