"อิคุงลูกสอบติดที่ไหนเอ่ย"

"สอบติดที่รร.นามิโมริครับ"(สอบที่อื่นไม่ติดเเล้ว)

"ส่วนสึคุงก็ติดรร.นามิโมริสินะ"

"นายจะมาสอบตามฉันทำไมเล่าห๊ะ"//โป้ก!!

"โอ๊ย!! รีบอร์นนายเเตะฉันทำไม!"

"อึก! หน่อยฝากไว้ก่อนเถอะ"//รีบวิ่งขึ้นห้องไป

"หนอยเเนะ หึ๋ยฉันเกลียจจริงๆแกไม่น่าฟื้นขึ้นมาจริงๆ"

//ปาสมุดไปที่พื้น ตาของอิยูจิอยู่ๆเปลี่ยนเป็นน้ำตาลเข็มเเซมดำเล็กน้อย

//เดินลงมา

"นี้ฉันถามนายหน่อย"

"ตอนที่ฉันขึ้นไปหาเจ้าบ้ายูจิ ฉันเห็นเจ้าบ้านั้นโกรธในตาของเจ้านั้นมีสีเข็มขึ้นออกดำ นายรู้รึเปล่าว่ามันคืออะไร"

"นายรู้ใช่ไหมทำหน้าอย่างนั้นน่ะ"

"บอกฉันทีสิ"

"ทำไมบอกไม่ได้ล่ะ"

"อืมเข้าใจเเล้วขอบคุณสึนะ"

"อิคุง สึคุง ตื่นได้เเล้วจ้า"//ตะโกนขึ้นไป

"อ่าวตื่นเเล้วก็เเต่งตัวเเล้วหรอเนี่ย เเล้วอิคุงล่ะ"

"อืม ยังไม่ตื่นสินะ"

"ไม่เป็นไรครับ หม่าม๊า เดี๋ยวผมจัดการเอง"

"รบกวนด้วยนะจ้ะ"

"โอย"//เดินลงมา

"ไปก่อนนะครับ"

//กระโดดขึ้นไปบนหัวสึนะ

'?? นั่งสบายกว่าหัวของเจ้าอิยูจิอีก'

"จะสายเเล้ว"

"อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเคียวโกะ"

//วิ่งมา "สุดขั่ววว"

'หืม ดูมีความสุขนะเนี่ยที่เจอเรียวเฮน่ะ เเม้จะเเสดงออกเเบบอื่นไม่ได้เเต่เเสดงออกทางสายตา....'

"สวัสดีครับคุณพี่ของเคียวโกะ"

"!!!"

"นายคือ-"

//เเอบรับเเบบงงๆ

'อย่างี้นี่เอง เเล้วก็หน่อยเจ้าฮิบาริเเกทำให้น้องชายของฉันติดเเกหนึบเชียวนะ💢💢'

'อะไรกันทำไมท่าทางที่เเสองออกถึงเหมือนรู้จักกันมานาน'

'น่าสงใสเเหะ'

"อืม อ่อซาวาดะวิ่งไปรร.กันไหม"

"เอ่อ ไม่ดีกว่าครับ"

"หึ อยากเจอเจ้านั้นสินะ😏"

'หืมสึนะหน้าเเดงงั้นหรอ'

"หืม! นั้นมัน" 'ไฮเปร์อโหมดนี่'

"หึอิยูจินายก็ไปวิ่งด้วยสิ"//เลออนเปลี่ยนเป็นปืนเเล้วก็ "ปั้ง!!"

'นี้ฉันจะตายเเล้วกันหรอ ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ฉันจะไม่เเพ้คนอย่างสึนะเเละจะบอกชอบเคียวโกะให้ได้ ฉันจะไม่มีวันยอมให้กันพี่ไร้ความรู้สึเเบบนี้หรอ!"

"รีบอร์น!! ไม่ยอมเเพ้เเบบสู้ตายยย"

//ไฟกำลังดับ

"เเก!! อิยูจิเเกพูดว่าชอบเคียวโกะงั้นหรอ หึงั้นวันนี้มาดวนเค็นโด้กัน ในตอนเที่ยงนี้"

"อะ เอ๋~~~"

"เเล้วอิยูจิจะชนะไหมเนี่ย~~"

"อะ-ฮิบารินี่!!"

"อะ-เอ๋ คะ-คุณฮิบาริ"

"นั้นคุณใช่ไหมสึนะ"

'โห รู้จักกับคนที่เเข็งเเกร่งเเบบนี้ด้วยเเฮะ'

//อ่านจดหมาย

"หึ เเยกย้ายกันได้เเล้ว"

" ฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย"

"ให้ตายสิรีบอร์นช่วยหน่อยสิยิงกนะสุนดับเครื่องชนมาที"(รีบอร์นอธิบายไปก่อนหน้านั้นเเล้ว)

"ก็ตายน่ะสิ ห๊ะ วะ-ว่าไงนะ"

"...ก็ได้ฉันไปก็ได้🥲😒"

"หึ ฉันต้งชนะเเน่นอนเพราะกรรมการฝั่งฉันไม่มีทางยกธงเเดงให้อิยูจิเเน่นอน เเล้วเคียวโกะก็จะเป็นของฉัน555"

"นั้นสิทำเหมือนเคียวโกะจังเป็นสิ่งของอย่างนั้นน่ะ"

"..."//กลับ

"เอ๋? ชนะเเล้วหรอ"

"ว้าก 555 อิยูจินี้เจ๋งจริงๆเลย5555"

"หึ คุณไม่ไปดูฝาเเฝดคุณหรอ"

"...หึ"//จุ๊บ

"น้องชายสุดที่รัก"

"โย่ว สึนะไม่ได้เจอกันเลยนะคิดถึงจัง(คิดถึงโกคุเดระมากกว่า)"

"เเล้วได้เจอโกคุเดระยังเเล้วก็มุคุโร่กับโคลมด้วย เเล้วนายเป็นอะไรไปน่ะ?"

//กระชับกอด

"เดี๋ยวฉันจะบอกเองเรื่องที่สึนะเป็นเเบบนี้นะ.."

"อืม งั้นเราต้องรีบรวมตัวกันได้เเล้วล่ะนะเเล้วก็โกคุเะดระน่าจะ-"

"โกคุเดระรู้เรื่องน้องชายของฉันยัง"

"คุณหมายถึงอะไร"

"หืม? ฉันหรอหึเพราะฉันเก่งใช่ไหมล่ะนายถึงเรียกฉันมาน่ะ"

"ที่เสียงเบาเมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ?"

"วะ-เหวอระ-ระเบิดนี้ตะ-ต้องดับไฟก่อน"//ดับไฟ

"อ้าก!! ร้อนนนๆ"

"ไม่นะต้องรีบดับไฟ"

"รีบอร์นดับไฟเเบบดับเครื่องชน"

"ย้าๆๆ"

'หืมจงใจทำมันตกเเฮะ'

"ดับไฟดับไฟๆ"//ดับไฟได้จนไฟมด

"จบเเล้วสินะ ขอบคุณฉันด้วยฉันช่วยชีวิตนายไว้นะ"

"หน่อยมะ-เเอ๊ฟ🤕"

"หึ"

"ยังสุดขั้วเหมือนเดิมเลย"

"คุฟุฟุฟุ ดูสนุกกันจริงๆนะครับ"

"สวัสดีคะ"

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

"อืม."//มองสึนะ

"..."//มองสึนะ

"..."//มองสึนะ

"งั้นฉันหามาได้คนนึงเเล้วล่ะ"

"สวัสดีอิยูจิ"

"อืม...ธาตุเมฆาหรอ"

"ดะ-เดี๋ยว....หึ๋ย"

"...อา เค"

"อืม"

"คะ"

"...ไม่ผมจะอยู่กับสึนะ"

"ก็ จริงนะพอตอนนั้นที่พวกเราอายุ 20 เเกที่เเต่ก่อนเรียกสึนะว่าเจ้าตัวเล็กก็เปลี่ยนมาเรียกชื่อเเทนมันแบบ"

"คุณฮิบาริเรียกบอสเหมือนเดิมก็ได้นะคะดูน่ารักดีคะ"

"...หึงั้นผมก็จะเรียกเจ้าตัวเล็กเหมือเดิมเเล้วกัน"

"งั้นเเยกย้ายกันได้เเล้ว"