facebook-icon

นิยายเรื่องนี้มีบางตอนที่รุนแรงและฉากต้องห้าม ไม่เหมาะสมสำหรับผู้อ่านที่อายุต่ำกว่า 25 ปี ต้องใช้วิจารณญาณในการอ่านสูง

ชื่อตอน : 2.15ปีก่อน

คำค้น : ใบละบาท

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2563 21:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2.15ปีก่อน
แบบอักษร

 2 

ณ ผับ N&M  

ในที่สุดฉันก็มาถึงจนได้ ฉันยื่นบัตรสีทองที่ได้มาให้การ์ดหน้าผับ ฉันเป็นแขกวีไอพีไง โฮ๊ะๆ ก้าวแรกที่พ้นประตูฉันต้องกวาดสายตาไปรอบๆเพื่อมองหาใครบางคนที่ไม่ตอบไลน์ฉัน ที่นี้เป็นผับที่ครบวงจรเชียวหละ ผับหรูสามชั้น แต่เปิดให้บริการแค่สองชั้น ชั้นที่สามไม่รู้ว่าเอาไว้ทำอะไร 

ฉันเดินขึ้นมาที่ชั้นสองหลังจากกวาดสายตาหาไบรอันต์ที่ชั้นแรกไม่เจอเพราะคนเยอะมาก ขึ้นมาชั้นสองมองลงไปน่าจะดีกว่า ตลอดทางที่ฉันเดินมีแต่คนมองไม่ว่าชายรึหญิง เป็นเพราะฉันสวยหน้าออกฝรั่งนิดๆรึเปล่ารึว่ามองการแต่งตัวของฉัน วันนี้ฉันแค่ใส่ชุดสีดำรัดรูป แบบคล้องคอ สั้นแค่คืบ ข้างหลังผ่าเป็นรูปตัววีลึกลงไปเกือบถึงก้น กับรองเท้าสูง 4 นิ้ว มันก็ปกติของคนในนี้นะว่ามั้ย แต่ฉันไม่แคร์หรอก 

อ่ะ เจอแล้วเขานั่งอยู่ชั้นสองจริงๆด้วย ในโต๊ะเขามีผู้ชายอยู่ 4 คน แต่ละคนหน้าตานี้กินกันไม่ลงจริงๆข้างกายแต่ละคนก็มีผู้หญิงเช่นกัน ส่วนไบรอันต์นี้กำลังนัวเนียกับผู้หญิงเลยล่ะ ฉันตัดสินใจไม่เดินเข้าไปเลือกที่จะนั่งมองเขาจากมุมนี้ดีกว่า ฉันสั่งวอดก้า... มานั่งจิบไปพลางๆ  

"สวัสดีครับคนสวย ขอนั่งด้วยคนนะ" ผู้ชายคนหนึ่งถือแก้วเหล้าเข้ามาขอนั่งกับฉัน หมอนี้จัดได้ว่าเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่งเลยแหละ 

"ค่ะ" ฉันยิ้มให้  

"ผมชื่อคลาสนะครับ คุณ?" 

"นินิวคะ" 

ฉันนั่งจิบไวน์  พูดคุยกับคนชื่อคลาสไปเรื่อยๆจนรู้สึกร้อนวูบวาบทั่วร่างกาย จะว่าเมาคงไม่ใช่ฉันกินไปแค่นิดเดียวเอง ลางสังหรณ์ไม่ดีแล้วไง ฉันมองคนชื่อคลาสที่ยิ้มเจ้าเล่มาให้ 

"เอ่อ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ " ฉันเอ่ยบอกอย่างมีมารยาทไม่ให้มันรู้ตัวแต่...คงไม่ทันมันเข้ามาประชิดตัวจับแขนฉันไว้ 

"ไปด้วยกันมั้ยคน..เฮ้ย!!" มันยังพูดไม่จบพนักงานเสิร์ฟก็เดินมาชนทำเหล้าหกใส่มันเสียก่อน ฉันใช้จังหวะที่มันกำลังหัวเสีย สะบัดแขนออกจากการเกาะกุมวิ่งไปหาไบรอันต์ทันที 

ฉันเริ่มจะควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว รู้สึกมันร้อนรุ่มต้องการอะไรสักอย่าง ฉันรีบวิ่งเข้าไปหาโต๊ะของไบรอันต์ เขานั่งริมสุดติดกับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังออเซาะเขาอยู่อีกด้าน ฉันเดินนั่งตักไบรอันต์เอามือคล้องคอหมอนี้ไว้กันตก ซุกหน้าเข้ากับซอกคอขอของเขา 

"ยัยบ้า ออกไปนะ!" ยัยผู้หญิงที่นั่งออเซาะไบรอันต์แวดใส่ฉันแล้วพยายามดึงฉันออก แต่ไบรอันต์ปัดแขนยัยนั้นไม่ให้ดึงฉัน 

"โห่! กูพึ่งรู้ว่ามึงไม่ธรรมดา " ฉันได้ยินเสียงผู้ชายในโต๊ะเขาพูด แต่ฉันไม่ได้สนใจ ตอนนี้รู้แค่ว่าอยากสัมผัสร่างกายของเขามากขึ้น จนฉันเริ่มถูไถไปตามตัวเขาแล้ว  

"มาได้ไง " คนที่ฉันนั่งตักถามเสียงเรียบ 

"นั่งแท็กซี่มา อืมม ไบรอันต์ร้อน " ฉันตอบเขาแล้วเริ่มงอแงอยากได้สิ่งที่ต้องการซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร 

"ร้อน ร้อนนนน " ตอนนี้ฉันพยายามดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเองแล้ว 

  

ไบรอันต์  

ตอนนี้ผมนั่งอยู่ผับยังไม่กลับห้องมันก็เรื่องปกติของผมนั่งแหละครับ แต่วันนี้ผมมาเร็วเกินไปแค่นั้นเอง ก็เมื่อตอนเที่ยงมีผู้หญิงคนหนึ่งมาขัดขวางกิจกรรมเข้าจังหวะผมหนะสิ พูดแล้วก็เจ็บใจ และหลักจากที่ผมได้คุยกับแม่ก็รู้ว่าผู้หญิงที่ที่เข้ามาขัดจังหวะคือยัยปีศาจผมแกะ คู่หมั้นของผมเอง ที่เรียกว่ายัยปีศาจผมแกะก็เพราะว่ายัยนี้ เอาแต่ใจมากกก มาเล่นกับผมทีไรก็จะชอบบังคับผมทำนั้นทำนี้ ถ้าผมไม่ทำก็จะวิ่งไปฟ้องปู่ผม ตอนเด็กๆผมกลัวปู่มากแล้วยัยนี้ก็เป็นหลานรักนอกใส่ของปู่ผมหนะสิ หลานแท้ๆอย่างผมเลยตกกระป๋อง แหละที่หมั้นกันเพราะยัยนี้แหละบังคับผม  

ย้อนกลับไป  15  ปีก่อน 

"นี้ๆพี่ไบร์อันต์ " ยัยปีศาจผมแกะเอามือมาจิ้มๆผมที่นั่งเล่นอยู่ม้านั่งใต้ต้นไม้ในสวน 

"..." ผมเงยหน้าเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม 

"เค้าจะไปเรียนที่อเมริกาแล้วนะ"  

"แล้ว?" 

"เค้าจะไม่ได้กลับมาแล้ว เรามาหมั้นกันมั้ย? แล้วถ้านินิวเรียนจบเรามาแต่งงานกันนะ^^" 

"ไม่เอา เธอจะบ้าหรอ อายุแค่นี้" 

"ถ้าพี่ไบรอันต์ไม่ตกลง เค้าจะไปฟ้องคุณปู่ว่าพี่รังแกนินิวแล้วให้ยึดหุ่นยนต์กับรถบังคับให้หมดเลย" 

"อย่านะ! ยัยปีศาจผมแกะ" 

"งั้นก็สัญญาสิ" 

"อือ สัญญาก็ได้ " 

"^^ ปะ ไปบอก คุณป้า คุณลุง คุณแม่ ปาป๊ากันดีกว่า ^^"  

ปัจจุบัน 

นั้นแหละครับที่มาของพันธะนี้ จะยกเลิกก็ไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่ได้รึเปล่าและนี้ยังไม่ถึงกำหนดยัยปีศาจผมแกะก็ดันกลับมาก่อน บ้าเอ้ย! ผมกระดกเหล้าเข้าปากไม่ยั้ง จนโดนเพื่อนแซว วันนี้เครียดเลยหาผู้หญิงมานั่งด้วย แต่รู้สึกว่ามันจะยิ่งเครียดเข้าไปอีก เพราะผมเห็นแต่หน้ายัยปีศาจผมแกะวนเวียนเข้ามาในสมองตลอด ไม่คิดว่ายัยบ้านั้นโตขึ้นจะสวยขนาดนี้แถมหุ่นนี้อย่าพูดถึง  

ความคิดเห็น