ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การกลับมาของมอร์แกน

ชื่อตอน : การกลับมาของมอร์แกน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 401

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2560 22:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การกลับมาของมอร์แกน
แบบอักษร

.    

      ณ.สนามบิน

ผู้คนเดินไปเต็มไปหมด เสียงพูดคุยเจ๊าะแจ๊ะเต็มไปหมด จน ร่างเพรียวที่นั่งฟังเพลงเพลินๆต้องหันไปมองว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ภาพที่เธอเห็นต้องเลิกคิ้วขึ้น เมื่อมีชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่ พร้อมอาวุธครบมือ 

       " ทำไมวันนี้กูถึงได้ซวยแบบนี้นะ" เสียงพึมพำของ ลูกชายเจ้าพ่อธุรกิจ คือ มอร์แกน โคโซเฟียส ที่พึ่งจบปริญญาเอกจากเมืองนอก แต่ต้องมาพบเหตุการณ์ร้าย ซะงั้น 

    ตัวผมก็ไม่ได้ชอบแบบนี้สักเท่าไหร่จริงๆกลัวด้วยซ้ำ แต่ต้องแอ๊บทำเป็นไม่กลัว  ปัง! ปัง! กริ๊ดดดด! นั้นไงเสียงมาแต่ไกลเลย ทั้งเสียงปืนเสียงคน เอิ่ม~อุส่าว่ากลับบ้านทั้งทีจะไม่ตต้องเจอแบบนี้แล้วนะ.....

     กึก! "เฮ้ยน้องสาวลุกขึ้นแล้วยกมือขึ้น เดินไปดีๆ ถ้ายังไม่อยากตาย" พูดไม่ทันขาดคำ กระบอกปืนสุดที่รักก็จ่อหัวผมละ  ผมลุกและทำตามที่มันบอกทุกอย่าง 

     พวกมันให้ทุกคนไปอยู่ชั้นสอง ซึ่งคนเยอะมาก เสียงร้องไห้ดังระงมพร้อมกับ เสียงปืนที่ยิงขู่ของไอ่พวกนั้นด้วย ตอนนี้ผมยังไม่รู้ว่าใครเป็นหัวหน้า เลยทำไรไม่ได้มาก แล้วอีกอย่างผมยังไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของมัน ถ้ามันอยากได้เงินหน้าจะไปปล้นธนาคารอะไรแบบนี้สิ แต่นี่ ดันมายึดสนามบิน  ผมเลยงง มากตอนนี้ 

 แต่ผมต้องหลุดจากภวังค์ เมื่อมีชาย สูงรูปร่างดี ผิวขาว ผมสีน้ำตาลอ่อน หน้าตาหล่อ กับรอยยิ้มกระชากใจ แถมมันก็คุ้นมากอีกด้วย......

    " สวัสดีทุกคน ผมชื่อ ไมค์ จริงๆแล้วทางเราไม่มีจุดประสงค์ร้ายกับทุกคนเพียงแค่ตอนนี้มี เด็กคนหนึ่งผมกำลังหาตัวอยู่ เขาชื่อ มอร์แกน โคโซเฟียส แล้วผมก็ขี้เกียจตามหาถ้าทำแบบนี้ก็จะตามตัวได้เร็วน่ะครับทุกคนคงเข้าใจนะ"  พอชายคนนั้นพูดจบ เสียงพูดก็ดังขึ้น เต็มไปหมด ส่วนผมก็พยายามเก็บกั้นอารมณ์ ไม่ให้ลงมือฆ่าใคร เอาตอนนี้

 

      " มอร์แกนจ๋า ~~ อยู่ไหนเอ่ย อาสุดที่รักมารับแล้วน่า~ " 

ตึกตึก!! ผลั๊วะ!!! " คุณอาครับ! กูบอกแล้วนะว่าไม่ต้องมารับกู แม่งทำให้เป็นเรื่องใหญ่ตลอด "  ไมค์หรือแคมป์เบล เขาเป็นอาของผม เลี้ยงดูผมตั้งแต่เด็กๆแต่เพราะ อาเป็น พ่อค้าอาวุธ คุณพ่อจึงไม่อยากให้ผมไปยุ่งเรื่องอันตราย พ่อจึงส่งผมเรียนต่อเมืองนอกตั้งแต่เด็ก แต่อาก็ยังติดต่อมาหาบ่อยๆ ทำให้ผมไม่เหงา ถ้าเทียบกับพ่อแล้ว ผมว่าผมสนิทกับอามากกว่าพ่อเสียอีก แต่ชอบทำอะไรไม่คิดเนี้ยสิลำบากผมมาก 

 

        2ชั่วโมงต่อมา...

            อา พาผมกลับมาที่คฤหาสน์ของอา เพราะอาบอกว่าพ่อยังไม่กลับบ้าน อีกสองอาทิตย์โน้นพ่อจะกลับมา อ่อทุกคนคงสงสัยว่าทำใมผมไม่พูเถึงแม่เลย แม่ผมเสียไปตั้งแต่ผมคลอด ตอนนี้พ่อ กำลังจะแต่งงานใหม่อีกด้วย ส่วนตัวผมแล้วไม่เครียดหรอกถ้าผู้หญิงคนนั้น รักพ่อจริงๆ เพราะผมเองก็ได้ดูแลพ่อเต็มที่  ถ้ามีคนที่สามารถดูแลพ่อได้ผมก็พอใจแล้ว 

 

       " นายน้อยค่ะนี่ห้องของนายน้อยค่ะ มีอะไรก็บอกได้นะค่ะ" ผมพยักหน้ารับ ที่นี่มีแต่คนดีกับผม อยู่ที่นี่ก็ไม่ทำให้อึดอัดเลย 

    ผมเข้าไปอ่าบน้ำเพราะเหนียวตัวมาก พออ่าบน้ำเส็จก็รอให้แม่บ้านเรียกไปทานข้าว ผมนั่งหน้าระเบียงรับลมเย็นๆตอนกลางคืน 

 

คลืน คลืน! 

      รถสีดำสุดหรูแล่นเข้ามาในคฤหาสน์  เมื่อรถจอดชายชุดดำ ลงมาเปิดประตูให้ ...อื้อ!! ใครเนี้ย ไม่คุ้นหน้าเลย คงจะเป็นลูกอาล่ะมั้งนะ  ผมจ้องมองเจ้าของดวงตาคมกรีด ผมสีน้ำตาลเข้ม สูงมาก แล้วก็ผมสัมผัสได้เลยว่า คนๆนี้ต้องไม่ใช่คนดีแน่นอน เพราะคนดีคงไม่แต่งตัวสีดำไปทั้งตัวแบบนี้หรอก แถมยังพกบอดี้การ์ด สองคนอีก แต่เท่มากผมอยากลองทำบ้างจัง

 และแล้วความเผือกของผมก็บังเกิด

     วิ่งออกจากห้องทันที ผมค่อยเดินลงไป ให้เนียนที่สุด

" โย้ว! เพื่อนยาก มาวันนี้มีไรว่ะ ร้อยวันพันปีไม่เคยมา มีไรให้รับใช้งั้นหรอ " เสียงอาพูด " หุบปากได้แล้ว แคมป์เบลล์ กูมีงานให้มึงทำ" เสียงของพูชายคนนั้นสินะ แต่คุยเรื่องไรกันเนี้ย งาน? งานอะไร?

 

       " ถ้างาน เสี่ยงทางนี้ไม่รับ!" เอ่อนี่ไม่ใช่เสียงอานะ เสียงผมเอง ผมไม่อยากให้อาไปเสี่ยงเรื่องร้ายๆ ถึงแม้อาจะค้าอาวุธเถื่อนก็เถอะอย่างน้อยก็ไม่อยากให้ไปเสี่ยงกับเรื่องอันตราย   ลางสังหรณ์ผมบอกว่า พู้ชายคนนี้ อันตรายไม่ควรเข้าไปยุ่ง  ทุกคนหันมามองทางนี้เป็นตาเดียวเลย ....

       

         " เด็กมึงหรอ ใช่ได้นิ!!" ไอ่เปรตนี่ฆ่าแม่งดีไหม 

 

 

 

 

 

50%

 

ชอบเม้นให้กำลังใจไรท์นะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น