ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันเกิดน้องศร 1 100%

ชื่อตอน : วันเกิดน้องศร 1 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2560 14:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันเกิดน้องศร 1 100%
แบบอักษร

20

[ TOSSAWASS ]

 

 

 

 

            หลังจากวันนั้นก็ผ่านมา 3 อาทิตย์แล้วครับ น้องมันก็ไม่มีวี่แววที่จะโทรกลับมาหาผมเลย ไลน์ไปก็ตอบมาแค่นิดเดียว เฟสไปก็ไม่ค่อยตอบ เฟสก็ไม่ออน ไปหาที่หอก็ไม่อยู่ น้องมันหายไปไหนกันว่ะเนี่ย? ผมเริ่มอึดอัดมากขึ้นเรื่อยๆ จนจะถึงวันลอยกระทงแล้ว ไอ้เราก็ว่าจะชวนน้องมันไปด้วยกัน แต่น้องมันหายไปเลยติดต่อก็ไม่ได้ ผมจะหาน้องมันได้จากที่ไหนได้อีกว่ะเนี่ย?

 

            ผมเดินออกจากมหาลัยออกมาแล้วข้ามสะพานลายตรงไปยังร้านบิงซูที่ผมเคยมากินกับน้องศร ไอ้เชอรี่ แล้วก็ไอ้เนย แต่แม่งพอถึงหน้าร้านละไม่อยากเข้าไป ร้านแม่งปิด - -

 

            สรุปผมก็ต้องเดินกลับมายังฝั่งมหาลัย แล้วไปที่เซเว่นข้างมหาลัยแทน อย่างน้อยก็ยังมีอะไรเยอะแยะให้เลือกในเซเว่น

 

            ผมเดินเข้ามาในเซเว่นก็จัดการสอยขนมมาเยอะแยะ ปาเข้าไปก็เกือบ 5 ร้อยกว่าๆ จริงๆแล้วเป็นคนใช้เงินเป็นครับ ไม่ได้ใช้เงินเก่ง

 

            ผมเดินออกมาจากเซเว่นแล้วเดินเข้าไปในมหาลัย กะว่าจะค้างคืนที่นี่ซะเลย เพราะขี้เกียจกลับ พ่อกับแม่ผมก็กลับมาแล้วด้วย เข้าบ้านดึกเดี๋ยวโดนว่าเอา ก็เพราะว่าพ่อแม่ชอบมองผมเป็นเด็กๆนี่หล่ะครับ ไม่ยอมมองว่าผมกำลังจะเป็นผู้ใหญ่แล้ว

 

            ไอ้ทศไอ้ทศ..ทางนี้มึง

 

            เสียงปริศนาดังขึ้น ซึ่งเป็นเสียงที่ดูคุ้นหูเลยทีเดียวเพราะมันไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากพี่รหัสของผมที่อยู่ปี 4

 

            ผมเดินตรงเข้าไปหาพี่รหัสของผมทันที พี่รหัสของผมเขาชื่อว่าอาทิตย์

 

            หวัดดีครับเฮีย เฮียมาทำอะไรอ่ะ?”

 

            ผมเอ่ยปากถามพี่อาทิตย์ เพราะว่าปี 4 ก็จะเริ่มหางานทำกันแล้วหรือบางคนก็เตรียมตัวจะแต่งงานอย่างพี่รหัสของไอ้เชอรี่ที่ว่าจบปี 4 ก็จะแต่งงานกันเลย แถมยังมาชวนพวกผมไปด้วยอีกต่างหาก แต่บัตรเชิญยังมาไม่ถึงอ่ะนะ

 

            อ่อ พอดีกูผ่านมาแถวนี้หน่ะ เลยแวะเข้ามาหน่อย เพราะอีก 4 เดือนก็ไม่อยู่ละ แล้วมึงอ่ะ มาทำอะไร หรือว่าจะมาอาศัยหอมหาลัยอีกอ่ะดิ

 

            พี่อาทิตย์พูดเหมือนรู้ทันผม แต่เปล่าเลย ไม่ใกล้เคียงแม้แต่นิดเดียว

 

            เปล่าครับ ผมขี้เกียจกลับบ้านต่างหาก

 

            “…”

 

            “ผิดหวังอ่ะดิ ที่เดาไม่ถูกเลยสักครั้ง

 

            ผมบอกพี่อาทิตย์ไป เพราะพี่อาทิตย์เขาเป็นคนชอบเดา ทาย แล้วมักจะถูกตลอด แต่กับผมไม่ใช่เพราะว่ากับผมพี่เขามักจะทายผิดตลอด

 

            เมื่อไหร่กูจะเดาถูกมั้งวะ ผ่านมา 3 ปีแล้ว กูยังเดาไม่ถูกอีกหรอวะเนี่ย?”

 

            “ทำใจเฮีย เฮียไม่มีบุญมั้ง 555”

 

            ผมพูดพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

 

            เออ กูขออีกคำถามนึง

 

            “จัดมาเฮีย

 

            “มึงมีแฟนแล้วใช่ไหม? แล้วคนนั้นก็เป็นผู้ชายใช่ไหม?”

 

            สตั้นแปป รู้ได้ไงวะ? ผมไม่เคยบอกพี่มันเลยนะเว้ย!

 

            พะพี่รู้ได้ไง?”

           

            กูไปสืบมามีแฟนแล้วไม่คิดจะแนะนำให้พี่รหัสรู้จักมั้งเลยหรือไง?”

 

            พี่อาทิตย์พูดแล้วก็มาล็อกคอผมแล้วยีหัวผมไปมาจนมันยุ่งดูไม่เป็นทรง

 

            พอแล้วเฮียตอนแรกก็ว่าจะพามาแนะนำอยู่ แต่เจ้าตัวมันมาๆหายๆ เหมือนผีอ่ะเฮีย โทรก็ไม่ติด เฟสไปก็ไม่ค่อยตอบ ไลน์ก็ไม่ค่อยตอบ ไปหาที่หอก็ไม่อยู่ หาตัวยากโคตรๆเลยเฮีย ตอนคบกันแรกๆนะ มันมารอผมที่หน้าคณะทุกวันเลย แต่ตอนนี้อะไรอ่ะ ไม่มาหาผมเลย นี่ก็จะ 4 อาทิตย์ละเนี่ย ท้อว่ะเฮีย

 

            ตอนแรกจะไม่บ่นใส่เฮียนะ แต่แม่งมันหยุดไม่ไหวจริงๆ กราบขอโทษเฮีย ณ จุดๆนี้ด้วยนะครับ

 

            “กูไม่รู้ด้วยนะ แต่ก็ถ้าเจอกันแล้วก็ค่อยๆคุยกันหล่ะ กูไปละ กลับบ้านและ

 

            เฮียพูดบอกผมแล้วเดินกลับหลังไป ผมก็แค่มองเฮียไปจนสุดทาง ผมจึงเตรียมเดินจะไปที่หอของผม

           

            ผมเดินไปเรื่อยๆก็ยังเห็นนักศึกษาวิศวะฯ บางคนยังอยู่ที่คณะฯ บางคนก็เตรียมตัวที่จะกลับบ้านทั้งๆที่ตอนนี้ยังไม่ดึกมากเท่าไหร่ แค่ 3 ทุ่มกว่าๆ

 

            พี่ทศพี่ทศพี่ทศ!!”

 

            เสียงดังขึ้นอีกแล้ววว! ทำไมวันนี้มีคนเรียกผมเยอะจังเลยแหะ

 

            ว่าไงน้องราม ยังไม่กลับบ้านอีกหรือไง?”

 

            ผมถามคนที่อยู่ตรงหน้าผม น้องมันไม่กลับบ้านหรือไงวะ? นี่ก็ 3 ทุ่มละหนิ

           

            ผมจะมาชวนพี่ไปงานวันเกิดไอ้ศรมันหน่ะ พี่ไปด้วยไหม?”

 

            “ไปดิ ตอนนี้เลยหรอ แล้วทำไมพี่ไม่เห็นรู้เลยว่าวันนี้วันเกิดน้องศร?”

 

            เอาจริงๆ ผมแม่งไม่เคยถามน้องเลยนะว่าน้องมันเกิดวันไหน เดือนไหน แล้วน้องมันก็ไม่เคยถามผมเลยเหมือนกัน

 

            ใช่พี่ ผมตามหาพี่ตั้งนาน วนเวียนอยู่แถวคณะวิศวะฯ ตั้งแต่เช้า พึ่งจะมาเจอพี่กันก็ตอนดึกๆนี่แหละ

           

            “อ้าว! พี่ก็อยู่ที่คณะตลอดนะ ทำไมไม่เข้าไปข้างในหล่ะ?”

 

            “ใครมันจะกล้าเข้าไปพี่ มีแต่เถื่อนๆ พี่จะไปพร้อมผมไหม หรือว่าจะโชว์เดี่ยว?”

 

            “ไปกับมึงดิ ถามได้ ไปๆ

 

            ผมพูดบอกน้องรามไป แล้วดันตัวมันออกไปยังหน้ามหาลัย แล้วก็เรียกแท็กซี่ไปยังบ้านของน้องมัน ตื่นเต้นจังเลยแหะ จะได้เจอน้องศรและ ไม่ได้เจอตั้ง 3 อาทิตย์ คิดถึงแทบตายเลย!J

 

ตอนที่ 20 จบค่ะ!

            ไม่มีไรจะพูดอ่ะ รีบมาปั่นและรีบไปเที่ยวปีใหม่ต่อ บรั๊ยส์ ตอนต่อไปไม่รู้เมื่อไหร่นะ แต่สัญญาว่าจะลงจนจบ จุ๊บๆ

 

            มีเรื่องใหม่แล้วนะ รอสักแปปนึง ใครแฟนคลับ บางรักซอย 9/1 ติดตามรอเลยนะ เอิร์ทแจ้ง จะมาล้าวว!

ความคิดเห็น