ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 10 ไปเที่ยวกัน (2)

ชื่อตอน : บทที่ 10 ไปเที่ยวกัน (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2560 22:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 ไปเที่ยวกัน (2)
แบบอักษร

                           บทที่ 10 ไปเที่ยวกัน (2)

ร่างสูงช่วยร่างเล็กขนของจำนวนมากมายใส่บนรถจนเสร็จ แล้วลูบผมนุ่มนิ่มของร่างเล็กอย่างมีความสุข

“อืม..ฉันห่างเรื่องอย่างว่ามาประมาณ..9ชั่วโมงกับอีก10นาที45วิ เห็นมั๊ย ฉันไม่ได้ติดสักหน่อย ถ้าติดแม้แต่นาทีเดียวก็ไม่ให้พักหายใจหรอก”ฟาร์พูดหน้าตาเฉย ทำให้คนตัวเล็กหันไปมองอย่างหงุดหงิดทันที

“เจ๋งจริงก็ห่างให้ได้สักปีหนึ่งแล้วค่อยมาพูด”มือเล็กหยิกแขนร่างสูงจนเป็นรอยแดงก่ำ

“เจ็บอ่ะ โหดร้าย”ฟาร์บุ้ยปากแบบงอนๆ ก่อนจะเดินจ้ำอ้าวไปนั่งประจำที่คนขับโดยที่มีบัตเตอร์เดินตามไปนั่งข้างคนขับทันที

.......ทุกๆอย่างในรถเงียบสนิท โดยที่มีฟาร์ค่อยขับรถไปเงียบๆพร้อมบุ้ยหน้าอย่างงอนๆ

“ขอโทษ”ร่างเล็กพูดเสียงอ่อนพร้อมป้อนขนมให้

“หืม?”ฟาร์ชักสีหน้าประหลาดใจทันที

“จะกินไม่กินเล่า จ..จะ..ไม่กินก็ได้น่ะ”บัตเตอร์ชักมือกลับพร้อมกับฟาร์ที่ดึงมือเล็กเอาไว้ ก่อนจะงับขนมเข้าปากทันที

“ยอมรับคำขอโทษ”ฟาร์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่โดยมีบัตเตอร์ที่นั่งแก้มแดงก่ำ

“ม..มะ..มืออ่ะ ปล่อยมือฉันได้ล่ะ”บัตเตอร์พยายามดึงมือกลับ แต่ฟาร์กลับดึงมือเล็กเข้าหาริมฝีปากหนา

“จะ..จะ..ทำอะไรน่ะ..อึก..”ใบหน้าหวานขึ้นสีลูกตำลึงทันทีเมื่อฟาร์ลากริมฝีปากอุ่นร้อนไปมาบนนิ้วเรียวสวย ลิ้นหนาเลียมือเล็กอย่างอ่อนโยน ทั้งๆที่ยังคงขับรถไปข้างหน้าเรื่อยๆเพื่อไปสนามบิน

“แพล่บ..”ร่างสูงเลียตามนิ้วเรียวสวยยังกับมันอร่อยหนักหนา ส่วนบัตเตอร์ก็ทำได้แค่ก้มหน้างุดอย่างอายๆ ดีที่รถติดฟิมล์กระจกทึบ จึงทำให้มองไม่เห็นด้านใน

“พอแล้วน่า พะ..พอแล้ว”ร่างเล็กพูดขึ้นพร้อมฟาร์ที่ปล่อยมือขาวเนียนออก

“มัดจำ เดี๋ยวมีต่อ”ร่างสูงพูดยิ้มๆ

“อ่าว ไหนบอก”

“หยุดพูดเรื่องนั่น ไม่งันฉันจะต่อบนรถเนี่ยแหละ”ฟาร์มองบัตเตอร์ด้วยสายตาเอาจริง

“คะ..ครับ”ร่างเล็กก้มหน้าซีดแบบเถียงไม่ได้

 

 สนามบิน

มือหนารีบดึงมือเล็กให้วิ่งตามขึ้นเครื่อง เนื่องจากสักพักเครื่องก็จะขึ้นแล้ว

“เร็วเข้าบัตเตอร์ เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก”ฟาร์ดึงมือบัตเตอร์พร้อมออกวิ่ง ส่วนข้าวของก็ฝากขึ้นเครื่องหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ต้องขึ้นเครื่องให้ทัน

“เข้าใจแล้วน่า”บัตเตอร์พูดอย่างหัวเสีย สุดท้ายทั้งสองคนก็ขึ้นเครื่องทันจนได้ดดยที่ไม่ตกเครื่องซะก่อน ใช้เวลาเพียงไม่นานนักทั้งสองก็ถึงเชียงใหม่ ฟาร์เช่ารถแล้วตรงไปโรงแรมที่จองเอาไว้ทันที

“นายนี่เงียบจัง..ตื่นเต้นอยากกินสตอเบอรี่เหรอ?”บัตเตอร์เอ่ยขึ้นถามกลางความเงียบ

“อืม..อันนั่นก็มีส่วนน่ะ”ฟาร์พูดแต่ตายังคงจ้องไปที่ปลายทางที่ขึ้นภูเขาและป่าไม้มากขึ้นเรื่อยๆ

“หมายความว่าไงมีส่วน แสดงว่ามีต้นต่อหลัก บอกมา”ร่างเล็กจับแขนเสื้อของร่างสูงเอาไว้

“อยากรู้เหรอ?”ฟาร์พูดน้ำเสียงแหบพร่า พร้อมหันมามองด้วยสายตาหื่นๆ

ชิบหายแล้วตัวกู...บัตเตอร์คิด พร้อมกับปล่อยมือทันที

“มะ..ไม่แล้วอ่ะ มองไปข้างหน้าดิ เดี๋ยวรถก็ชนหรอก”ร่างเล็กดันหน้าร่างสูงให้มองถนนข้างหน้า สุดท้ายความเงียบก็เข้ารอบงำทั้งคนรถเหมือนเดิม... ใช้เวลาไม่นานนัก รถคันหรูก็มาจอดหน้าบ้านพัก ในบ้านพักมีมอเตอร์ไซค์อยู่สองคัน พร้อมกับแม่บ้านและคนสวนรวมสามคนที่พากันมาขนของเข้าไปไว้ในบ้าน บัตเตอร์เดินเข้าไปขึ้นคร่อมรถทันที

“จะไปไหน”ฟาร์พูดแบบหวงๆ เนื่องจากไม่อยากให้คนตัวเล็กไปไหน

“ไปซื้อสตอเบอรี่ให้ไง อยากกินไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวไปคัดเกรดAมาให้”บัตเตอร์พูดพร้อมสตาร์ตรถแล้วขี่ออกไป

“งันฉันไปด้วย!!”ฟาร์ไปคร่อมรถอีกคัน แล้วขี่ตามไปจนถึงตลาดเล็กๆที่มีแต่สตอเบอรี่ ท่าทางที่ฟาร์ทำหน้าตื่นเต้นกับสตอเบอรี่จำนวนมากมายนั่นทำให้บัตเตอร์หลุดขำทันที

“คิกๆ”บัตเตอร์หัวเราะคิกคัก

“ขำอะไรเล่า”ร่างสูงหันไปทำหน้าบุ้ยใส่ร่างเล็ก

“อ่าว!!บัตเตอร์!!ไม่ได้เจอกันนานเลย”ร่างบางสวยของหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาร่างเล็ก

“อ่าว..เคธี่”ร่างเล็กทำหน้าประหลาดใจทันที

“ตอนย้ายออกไปตกใจมากเลยน่ะ แถมไม่ติดต่อกลับมาด้วย เคธี่เป็นห่วงน่ะ บัตเตอร์นี่ก็..”เคธี่จับมือเรียวสวยขึ้นมาจับไว้อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

“สวยขึ้นเยอะน่ะ”บัตเตอร์เอ่ยปากชมสาวสวยตรงหน้า

“บัตเตอร์ก็..ปากหวานอ่ะ”เคธี่พูดแบบเขินๆ

“ฮ่าๆ..อุ๊บบบ”บัตเตอร์ตกใจทันที่ร่างสูงกระชากตนเองเข้าจูบกะทันหัน

“อืออ”บัตเตอร์ตบไหล่ฟาร์เบาๆ เพราะเริ่มเคลิ้มไปกับจูบของฟาร์ เรี่ยวแรงของร่างเล็กก็ถูดสูบไปจนหมด

#

“ว๊ายย ตายจริง!!บัตเตอร์!!ไว้เคธี่จะติดต่อไปใหม่ล่ะกัน!!เช้อะ!!”ร่างเพรียวสวยเชิดใส่ฟาร์แล้วเดินสะบัดก้นงอนๆออกไปอย่างรู้สึกรำคาญ

“อึก..ฮ่า..”ฟาร์ผละริมฝีปากอุ่นร้อนออกมาจากร่างเล็ก บัตเตอร์หน้าขึ้นสีทันที

“นาย..ทำบ้าอะไรเนี่ย!!”ร่างเล็กมองร่างสูงหน้าแดงก่ำอย่างเขินๆ

“ตั๋วๆผอแล่ กู่ฮักสองคนนั่นจูบกันกลางกาดเลย อิจฉาอ่ะ เมื่อใดเปิ้ลจะได้ยะกับตั๋วจะอี๋พ่องอ่ะ(ที่รักๆดูสิ คู่รักสองคนนั่นจูบกันกลางตลาดเลย อิจฉาอ่ะ เมื่อไหรเค้ากับตัวแบบนี้บ้างอ่ะ)”เสียงซุบซิบเชิงอิจฉาดังมาจากรอบข้าง มีแต่คนคิดว่าบัตเตอร์เป็นผู้หญิง เนื่องจากว่าร่างเล็กมีใบหน้าและร่างกายที่เหมือนกับผู้หญิงเกือบหมด ยกเว้นบางส่วน

“จูบไง อีกรอบมั๊ยล่ะ”ฟาร์พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

“เป็นบ้าอะไรของนาย”บัตเตอร์มองฟาร์แบบสงสัย ร่างสูงก็ดึงมือร่างเล็กมาที่ลับตาคนข้างตลาดทันที

“ฉันหงุดหงิดกับคำพูดนาย ฉันไม่ชอบสิ่งที่นายทำเมื่อกี้นี้”ฟาร์พูดพร้อมกอดอก

“อะไรเล่า ฉันก็แค่คุยกันตามประสาเพื่อน”ร่างเล็กพูด

“ทำไมเพื่อนต้องจับมือกันด้วยล่ะ”ฟาร์พูด

“ก็..”

“หงุดหงิดชะมัด”ร่างสูงเอามือกุมหัวไว้

“ฟังฉันก่อนสิ”บัตเตอร์พยายามอธิบาย

“ไม่ต้อง..พูดอะไรทั้งนั่น..เฮ้อ..”ฟาร์ที่กำลังสับสนกับความรู้สึกของตัวเองก็ตะคอกเบาๆใสบัตเตอร์ ซึ่งมันสะเทือนใจคนตัวเล็กเป็นอย่างดี

“เข้าใจแล้วล่ะ ฉันไปซื้อสตอเบอรี่น่ะ”บัตเตอร์เบิกตากว้าง เนื่องจากน้ำตาหยาดใสๆที่ไหลรินจากดวงตาเรียวสวย มือเล็กปาดเอาน้ำตาออกเล็กน้อยแล้วยืนหันหลังให้ฟาร์ ทำไม..ถึงน้ำตาไหลล่ะ..บัตเตอร์คิด

#

 “บ้าชิบ!!”ฟาร์สบถพร้อมเตะทรายแล้วนั่งลงเพื่อสงบอารมณ์หงุดหงิด

ทำไมล่ะ นี่ฉันเป็นอะไร!! ฟาร์คิดอย่างหงุดหงิดกับตนเอง เพราะอาการแบบนี้เจ้าตัวเองก็ไม่เคยเป็นมาก่อน...

 

ร่างเล็กเดินมองสตอเบอรี่ในตลาดด้วยสายตาเหม่อลอย บัตเตอร์พยายามสะกดน้ำตาที่แสดงความอ่อนแอไว้ พร้อมกับเดินไปเรื่อยๆ

ตุ้บ!!

ร่างเล็กชนเข้ากับคนคนหนึ่งอย่างจัง

“ขอโทษครับ”บัตเตอร์หลุดจากความคิดแล้วมองคนตรงหน้าทันที

#

“หืม?เด็กไอ่ฟาร์นิ”ฝาแฝดสองคนยืนอยู่ตรงหน้าของบัตเตอร์ชักสีหน้าประหลาดใจ

“นั่นสิ..”แฝดอีกคนพูดพร้อมแสยะยิ้ม

“พวกคุณเป็นใคร?”บัตเตอร์เขยิบหนีอย่างหวาดกลัว

 

“ศัตตรูของไอ่ฟาร์ไง เฮ้ย!!เอาตัวมันไป!!”แฝดคนหนึ่งพูด พร้อมกับลูกน้องที่เดินเข้ามาชกที่ท้องน้อยของบัตเตอร์จนจุก แล้วพาตัวขึ้นรถไปทันที โดยที่ฟาร์ไม่รู้ว่า...ดวงใจของเขา กำลังจะถูกทำลาย...โดยฝีมือคนที่เกลียดมากที่สุด...

ความคิดเห็น