facebook-icon

ผลงานเรื่องแรก คิมเมจงเจริญ

ตอนที่ 45 : คุณพ่อ

ชื่อตอน : ตอนที่ 45 : คุณพ่อ

คำค้น : คิมหันต์, เมษา, นิยายวาย, นิยายy, lastlove, รักสุดท้ายนายบ้านนอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.2k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ธ.ค. 2559 23:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 45 : คุณพ่อ
แบบอักษร

                “ป้าแหม่ม ป้าแหม่มครับ ฝากธนินด้วยเดี๋ยวคิมหันต์จะแวะไปดูร้านหน่อย ป่านนี้ไม่รู้เสือมันรับลูกค้าไว้กี่คนแล้ว

                “ไปแล้วหรอคะ ไหนเมื่อคืนบอกว่าจะไปบ่ายๆ

                “รีบไปรีบกลับดีกว่า เผื่อได้กลับมาช่วยเมษาเลี้ยงตัวแสบด้วย

                เป็นเวลาสิบโมงกว่าๆที่คิมหันต์อาบน้ำแต่งตัวหล่อเหลาแต่เช้าด้วยเสื้อยืดคอกลมสีดำกับกางเกงยีนส์ขาดเข่าคู่ใจใส่คู่กับผ้าใบสบายๆอย่างคอนเวิร์สหุ้มข้อ ดูผ่านๆคงไม่รู้ว่าหนุ่มคนนี้มีภาระต้องเลี้ยงดูอยู่หลายปากท้อง คิมหันต์ ภิพัฒนภูวดล ตกเป็นพ่อคนในอายุยี่สิบปลายๆเป็นเพราะรับน้องธนินมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมจากศูนย์พักพิงเด็กกำพร้า

                ก่อนก้าวขาออกจากตัวบ้าน ขณะที่ป้าแหม่มกำลังอุ้มธนินอยู่ในอกพร้อมกับถือขวดนมป้อนเด็กน้อยไปด้วย คิมหันต์หันหลังกลับมาเขาค่อยๆก้มหน้าลงแล้วจรดปลายจมูกลงบนหน้าผากมนขาวหอมกลิ่นแป้ง สัมผัสอ่อนโยนทำเอาหนูน้อยยิ้มกว้างตาหยีแทบปิด คิมหันต์ส่งยิ้มให้เขาใช้ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มนิ่มเบาๆก่อนล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงแล้วหยิบกุญแจรถออกไป

                BMW X1 2016 สีขาวล้วนขับเคลื่อนออกนอกรั้วบ้าน มันมุ่งสู่ห้างดังไปยังร้านสักลายที่เสือรับหน้าที่ที่คิมหันต์มอบหมายให้คอยรับลูกค้า โดยส่วนมากค่างานคิมหันต์จะให้น้องคนสนิทเต็มๆโดยไม่คิดเปอร์เซ็นแบ่งซะมากกว่า ไม่ว่าแขกไปใครมาส่วนใหญ่ลูกค้าต่างรู้จักเสือดี

                อ้าว ตกใจหมดเฮีย ไหงมาแต่เช้า ไหนบอกจะมาบ่ายๆไง

                “งานเยอะ อยากรีบมาได้รีบไปทำนู่นนี่นั่นต่อ

                คิมหันต์ฟาดมือลงเบาๆบนบ่าของเสือซึ่งมันทำให้รุ่นน้องตกใจเล็กน้อยจนหันหน้ามาหา เสือในเสื้อยืดสีแดงกางเกงยีนสีดำขาสามส่วนแค่เข่า รองเท้าผ้าใบไนกี้แอร์ฟอร์สวันโลวสีขาวคู่โปรดเป็นไอเท็มที่คิมหันต์เห็นจนชินตา ขาดไม่ได้คือแว่นเลนส์กลมและหมวกแก๊ปที่แค่เห็นไกลๆก็รู้ว่าใครในเมื่อการแต่งตัวออกจะมีเอกลักษณ์ชัดเจน

                นั่งก่อนเฮียๆ อ่ะๆ วันนี้ลูกค้ามาจองสองคนละ เขาว่าจะเข้ามาบ่ายๆ ไอ้เราก็คุยไว้ว่าพี่เจ้าของร้านจะมา เฮียรีบมาแต่เช้าแบบนี้ลูกค้าก็อดเจออ่ะดิ

                เสือตบเบาะโซฟาในร้านให้คิมหันต์ได้นั่ง ร่างสูงกวาดสายตาทั่วร้านพบว่ามันสะอาดสะอ้านข้าวของจัดวางอย่างเป็นระเบียบ

                อ่อ ฝากบอกลูกค้าให้ทีว่าไม่ว่าง

                “ตายๆ ถ้าลูกค้าผู้หญิงรู้ว่าเฮียมีลูกนี่สงสัยอกแตกตายกันเป็นแถว

                “ให้แตกไป ฮ่าๆ น่ารำคาญ ส่วนมากถึงไม่ค่อยรับงานกับลูกค้าผู้หญิงไง ขี้เกียจมีปัญหา

                “มีกับพี่เมษาอ่อเฮีย

                “เปล่า มีปัญหากับตัวเองนี่ล่ะ ต้องคอยคุมอารมณ์ ทำงานกับพวกนี้น่าโมโห แต่ก็ด่าไม่ได้ เดี๋ยวไม่มีค่านมลูก ยิ่งเครียดๆอยู่สิ้นเดือนนี้หมอนัดฉีดวัคซีนอีกแล้ว ไหนจะค่านม ค่าผ้าอ้อม ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ อืมมมม เป็นพ่อคนนี่เหนื่อยฉิบหาย

                “เอ้าๆๆ บ่นๆ ทำเป็นบ่น ว่าแต่ตกลงนี่เฮียเครียดเรื่องเงิน ว่างั้นเถอะ

                “อืม ก็เครียดๆ

                คิมหันต์ตอบแล้วเอนหลังพิงโซฟาพร้อมเงื้อมมือขึ้นกุมขมับ

                เห้ยย!!!”

                เสือตะโกนลั่น

                “อะไร!! ไอ้นี่ ตกใจหมด

                “อย่างเฮียน่ะนะเครียดเรื่องเงิน โหๆ เป็นไปได้

                “ทำไมวะ คนรวยไม่มีสิทธิเครียดเรื่องเงินเลยรึไง

                “ไม่ใช่ๆ ปกตินิสัยเฮียมันไม่ใช่งี้ไง แบบๆ พูดตรงๆก็ใช้เงินไม่คิด ว่างั้นเถอะ พอเงินไม่พอก็ขอพ่อเฮียเพิ่ม ไรงี้ เออ แบบๆ เสือก็พูดตรงๆตามที่รู้จักเฮียมา

                “เออ แต่ตอนนี้มีลูกไง

                “โอ่วววว เฮียเปลี่ยนไปจริงๆ เหยดดดดดดดดด

                “เหยดหาอะไร เดี๋ยวเอาร้านคืนแม่ง ให้ไปรับงานกับไอ้สิแทน

                “โห่ววว เสือล้อเล่นๆ ว่าแต่ถ้าเงินไม่พอใช้ เอาไอแปดมาขายกับเสือได้นะ สองแสน ขาดตัวๆ

                “สองแสนเอาไปแค่พวงมาลัย…..เนอะ

                “โห่ยยย เฮีย กับนุ่งกับน้อง ทำเป็นเกร็งกำไร

                “กำไรห่าไร รถห่านี่กว่าจะซื้อมาได้ มีเงินอย่างเดียวไม่พอนะโว้ย ต้องมีเงินจ่ายค่าเติมน้ำมงน้ำมัน ชาร์จไฟ จ่ายค่าขัดสี บ้าบอคอแตก ไม่ขับแม่ง จอดอยู่ในโรงรถนู่น จอดไว้ไม่ให้โรงมันว่าง

                “คร้าบบบๆ ซักวันเสือจะสร้างเนื้อสร้างตัวให้ได้แบบเฮีย พ่อกับแม่ได้ไม่ห่วง เฮียว่าดีมะ ตอนนี้เสือมีเงินเก็บละนะ ว่าจะเก็บให้มากกว่านี้ละก็เปิดร้านเป็นของตัวเอง รับลูกค้าเอง อีกอย่างได้ไม่ต้องเป็นภาระของพวกเฮียๆด้วย

                เสือเขยิบมาใกล้พร้อมเปิดจอสมาร์ทโฟนให้ดูยอดเงินในบัญชีผ่านระบบธนาคารออนไลน์ให้คิมหันต์ได้ดู เขายิ้มยอกชอบใจที่เห็นรุ่นน้องรู้จักวางแผนอนาคตและสร้างเนื้อสร้างตัว

                ก็ดี หัดคิดอะไรได้ไวๆซะก็ดี

                คิมหันต์นั่งกอดอกไขว่ห้างพยักหน้าซ้ำๆ ก่อนถามถึงบุคคลที่สามซึ่งทำเอาเสือนั้นหน้าแดงก่ำไปจนถึงใบหู

                แล้ววินเป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่าพ่อแม่เขาให้มาอยู่ด้วยกันนี่

                “อ่อเอ่อ ก็ดีเฮีย น้องน่ารักดี

                “แค่เนี้ย ไม่มีไรจะบอกอีกรึไง

                “บอกไรล่ะเฮีย เฮีย เฮียอยากรู้ไรล่ะ ฮ่าๆ

                เสือเบือนหน้าหนีไปทางอื่น แกล้งขำกลบเกลื่อนเมื่อคิมหันต์ยื่นหน้ามาหาแล้วถามถึงหวานใจอย่างน้องวินไม่หยุด ดูท่าเฮียจะเล่นจุดอ่อนเข้าให้ซะแล้วเพราะจากเสือตอนนี้กลับกลายเป็นแมวเหมียวไม่สมกับชื่อ

                ก็การเป็นอยู่เป็นไงบ้าง น้องโอเคมั้ย

                “โอเคมากเฮีย งานบ้านทำตลอด เก็บของ ซักเสื้อผ้า ทำกับข้าว ละก็คอยปลุกเสือให้มาร้านนี่แหละ เอ้อ หาของโคตรเก่ง แหวนที่เสือทำหายน้องแม่งยังหาเจอ ฮ่าๆ เสียอย่างเดียว ชอบเถียง ดื้อ เสียงดัง โวยวาย

                “ก็ต้องทำใจ คิดซะว่าพูดตรงๆคือมันมีอาการทางจิต เอาน้ำเย็นเข้าลูบหน่อยก็คงจะเย็นๆลงบ้าง จริงมั้ย

                “จริงเฮีย ดีที่เสือไม่ค่อยอารมณ์ร้อนเท่าไร เลยยอมๆกันไปบ้าง

                “ว่าแต่วินนี่ ขอได้มั้ย ชักเบื่อๆเมษาละ จืดชืด ฮ่าๆ ขาวๆเหมือนกันคงแทนกันได้

                แกล้งแหย่แรงไปหน่อย เสือได้ยินอย่างนั้นถึงกับหยิบยกสมุดลายสักในร้านฟาดลงกลางหลังคิมหันต์เสียเต็มแรง

                ไอ้เฮียนี่!!”

                “เอ้าเห้ย!!! แค่แหย่เล่น ฮ่าๆ ไอ้นี่ หวงไม่เข้าเรื่อง

                “ถ้าผมขอพี่เมษาบ้างเฮียจะว่าไงล่ะ ห๊า

                “ขอไปเถอะ ถ้าเมษายอมจะไม่ห้ามเลย

                “ไม่ขอหรอก ไม่ใช่แนว พี่เมษาใสเกิ้นนน เหมาะกับเฮียแล้วแหละเพราะคงไม่มีใครทนเฮียได้หรอกนอกจากพี่เม

                “แล้วห้องรกๆ คิดว่าวินจะทนพี่อีกนานมั้ย ผ้าขนหนูบอกว่าถ้าใช้แล้วให้ไปตาก กางเกงใส่แล้วให้พาดตรงราวตากผ้า แหวนไม่ให้วางในห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้าไม่ให้เปิดทิ้ง ทีวีไม่ได้มีไว้ตากเสื้อเอาไปพาดแบบนั้นได้ไง กว่าวินจะออกจากบ้านได้ต้องคอยเก็บซากเน่าพี่เท่าไรต่อเท่าไร ไหนจะผ้าปูที่นอน ไหนบอกจะซักเองวินก็ซักทุกที ห๊า!!! คืนนี้ไม่ต้องซื้อหนังมาดูเลยนะ ทำแต่งานบ้าน เหนื่อยก็เหนื่อย วินจะนอน แล้วนาฬิกาเหมือนกันถ้าวางในห้องน้ำอีกจะโยนลงชักโครกเลยคอยดู

                น้ำเสียงคุ้นหูดูท่าทางจะโกรธจัดด้วยเพราะถ้อยคำห้วนๆบวกกับการเน้นเขี้ยวเน้นฟันในการพูด วินเดินมาจากด้านหลังขณะที่คิมหันต์นั่งอยู่ ทุกอย่างที่พูดมาทำเอาคิมหันต์ถอนหายใจในนิสัยไม่รู้จักรักความสะอาดสะอ้านสำอางค์ตามเขาเสียบ้าง เสือลุกขึ้นยืนสองมือโอบเอวคนรักอย่างน้องวินที่เดินเข้าร้านตามมาทีหลังซะสายโด่งเพราะต้องคอยเก็บกวาดห้องทุกเช้าหลังจากเสือทิ้งหลายๆอย่างไว้ให้ทำ

                โอ่ๆ พี่ลืมๆ

                “ลืม ลืมอะไรนักหนา คบกันมากี่เดือนก็เห็นลืมตลอด หัดทำตัวสะอาดๆเป็นคนรัก เป็นผู้นำแบบเฮียคิมแบบพี่สิเค้าซะบ้าง ดู ดูเสื้อที่เฮียแกใส่ ขนาดแค่เสื้อยืดกรีบยังคมขนาดนี้ แล้วไหนพี่เอาเสื้อตัวนี้มาใส่ ตัวที่วินรีดให้ทำไมไม่ใส่

                “วันนี้พี่อยากใส่สีแดงนี่นา

                “พอ พอเลย ไม่ต้องมากอด ถ้ายังทำแบบนี้อีกวินจะไม่ทนละ ไม่ทำละพูดจริง น่าสงสารผู้หญิงที่มาชอบพี่นะ ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้จะรับได้มั้ยไม่รู้

                “กำๆ มีเมียหรือมีแม่วะ ขำว่ะ

                คิมหันต์เบะปากปลายตาใส่สายหัวซ้ำๆ ยกตนเหนือกว่าทันทีเมื่อเห็นว่าเสือต้องยอมจำนนต่อน้องวินตลอด ในขณะที่ตนนั้นต้องเป็นผู้นำเพียงอย่างเดียวและมีเมษาคอยคล้อยตาม

                ไม่ต้องมาขำน่ะเฮีย คนเรามันก็ลืมกันบ้าง

                “อ่อๆ ลืมๆ อืมๆ ลืมยันตาย ไอ้เรื่องความสะอาดล่ะสอนตั้งแต่สมัยมอปลายยันตอนนี้ก็ไม่เคยจำ เอาวะ ตัวใครตัวมัน ป่านนี้เมษารออยู่บ้านละ กลับบ้านไปกินข้าวฝีมือแฟนดีกว่า แถมมีลูกให้พ่ออย่างข้าคอยชื่นใจด้วย โชคดีนะเสือ อย่าให้เลือดนองร้านล่ะ ฮ่าๆ วินๆ พี่ฝากมันด้วย พิการได้แต่อย่าให้ตาย

                “ได้เฮีย จะบิดหูพี่เสือให้ขาดตอนนี้เลย พูดให้ฟังแต่ไม่ฟังแถมไม่จำ ไม่ต้องมีมันละหูเหอเนี่ย!!!”

                “โอ้ยยยยเจ็บๆ พี่เจ็บ วินนนน พอก่อน พี่เจ็บๆ

                คิมหันต์หัวเราะชอบใจในความรักใสๆสไตล์วัยรุ่นที่รู้ว่าตนพึงผ่านมาไม่นาน แต่ปัจจุบันกลับมีหลายอย่างให้ต้องรับผิดชอบ แถมยังกลายเป็นความผูกพันมากกว่ารัก เพราะกว่าจะผ่านหลายๆอย่างมากับเมษาได้ มันมีไม่น้อย

                ตัดภาพมาที่บ้านภิพัฒนภูวดล ประตูรั้วเปิดออกพร้อมป้าแหม่มที่ออกมายืนรอหน้าประตูบ้านพร้อมน้องธนินที่ชูมือทั้งสองข้างโบกไปมาซ้ำๆเมื่อเห็นรถคันหรูคุ้นตาและพอจะรู้ว่าพ่อจ๋าคิมหันต์กลับมาแล้ว

                พ่อมาแล้วๆ โอ้ๆ คนเก่งวันนี้งอแงรึเปล่า ไม่งอแงน้าป้าแหม่มกับป๊าเมษาได้ไม่เหนื่อย

                ทันทีที่เครื่องยนต์ดับสนิท คิมหันต์ก้าวขาลงจากรถแล้วเดินมาอุ้มน้องธนินเป็นการรับช่วงต่อจากป้าแหม่ม เพราะเพียงแค่เห็นหน้าเด็กน้อยก็ดีดขายิ้มล่าอ้าแขนทำท่าอยากเข้าหาอยากให้อุ้มเต็มที

                ลูกใครหว่าน่ารักจังเลย กินข้าวรึยัง หื้มม วันนี้ให้พ่อป้อนมั้ย เอามั้ย โจ๊กหมูใส่ไข่ หรือจะโจ๊กข้าวโอ๊ตฟักทองดี

                “อ้อๆ อ้อๆ หม่ำๆๆ

                “ฮ่าๆ พ่อป้อนดีกว่า ว่าแต่ป๊าไปไหนน้า ป้าแหม่มครับเมษาไปไหน นี่เที่ยงกว่าแล้วงานบ้านน่าจะเสร็จแล้วนะผมว่า

                คิมหันต์กระชับกอดน้องธนินแล้วถามหาเมษาเมื่อเห็นว่าเป็นเวลาเที่ยงกว่าๆแทนที่จะเห็นอีกคนอยู่ในตัวบ้าน ดันไม่มีวี่แววเพียงนิด หนำซ้ำยังไม่ได้เจอหน้ากันแต่เช้า ป้าแหม่มเบิกตาออกกว้างดันนึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องใหญ่พอควรที่ไม่ได้บอกคุณหนูอย่างคิมหันต์ ที่แน่นอนว่าถ้ารู้เรื่องแล้วละก็คงเซอร์ไพร์สไม่น้อย

                อ่อ!!! ป้าลืมบอกคุณหนู ว่ามีรายการมาเชิญคุณหนูกับเมษาให้ไปออกรายการค่ะ คุณผู้ชายตกลงไปแล้ว หนูเมษากับคุณผู้ชายเลยออกไปพร้อมกับทีมงานที่เข้ามาติดต่อเมื่อครู่

                “ห๊ะ รายการ เดี๋ยวๆป้าแหม่ม คิมหันต์งง

                ร่างสูงเลิกคิ้วข้างเดียวเชิงสงสัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น

                “ความจริงเค้าโทรมาติดต่อหลายครั้งละค่ะ ว่าขอเชิญคุณหนูกับหนูเมษาไปออกรายการ เอ่อ เกี่ยวกับ เกี่ยวกับป้าก็พูดไม่ถูก พวกทอร์คโชว์เกี่ยวกับชีวิตคู่นี่แหล่ะมั้ง ขอโทษที่ป้าไม่ได้บอกคุณหนูไว้ก่อน แต่คุณผู้ชายรับปากไปแล้ว บอกว่าถ้าคุณหนูออกรายการก็เป็นการประชาสัมพันธ์บริษัทไปด้วย ว่าเป็นลูกเจ้าของคอนโด ฮ่าๆ ป้าว่าดีออกนะคะ เพราะตอนนี้คอนโดอีกที่ก็กำลังจะเสร็จ

                “ห๊ะ !!! ออกรายการ ไม่เอา คิมหันต์ไม่ไป คิมหันต์ไม่ออก ไม่เอา

 

                โวยวายเสียงดังอุ้มธนินหนีไม่พอยังปัดไม้ปัดมือหารู้ไม่ว่าตนปฏิเสธไม่ได้แล้ว ในเมื่อคุณพ่อเซ็นสัญญาการออกอากาศไปเรียบร้อย จะเป็นอย่างไรเมื่อเรื่องราวความรักของลูกคุณหนูเอาแต่ใจจะถูกถ่ายทอดสดทางรายการโทรทัศน์เป็นครั้งแรก แถมคนรักยังเป็นเด็กผู้ชายบ้านๆธรรมดาที่ครองใจคิมหันต์เข้าเต็มเปา

                “ไม่นะป้าแหม่ม คิมหันต์ไม่ไปเด็ดขาดอ่ะ

                “โถ่ คุณหนูคะ งอแงเป็นตอนเด็กที่ไม่ยอมไปเรียนไปได้

                “คิมหันต์ไม่อยากไป ทำไมพ่อทำอะไรไม่ปรึกษากันบ้าง

                “ฮ่าๆ เห็นคุณหนูเป็นแบบนี้ทีไรป้าว่าน่ารักทุกที

                ป้าแหม่มยิ้มขำ อดไม่ได้เมื่อเห็นคิมหันต์คิ้วขมวดแสดงอาการท่าทางไม่พอใจ ต่อให้อายุและวุฒิภาวะเปลี่ยนไปแต่ในสายตาป้าแหม่มยังคงเป็นคุณหนูประจำบ้านพิพัฒนภูวดลยังไงยังงั้น ต่อให้เป็นคุณพ่อคอยเดินอุ้มน้องธนินคิมหันต์ก็ยังเป็นเด็กเสมอเธอเงื้อมมือขึ้นลูบผมรองทรงสูงที่เคยสัมผัสในอดีต จนถึงทุกวันนี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปแม้แต่รอยยิ้มที่คิมหันต์ยิ้มกลับมา

                จะบอกว่าผมเป็นเด็กอีกแล้วสินะป้าแหม่ม

                “ไม่ใช่ซักหน่อยค่ะ เป็นพ่อคนแล้วต่างหาก คุณหนูของป้าเปลี่ยนไปแล้วมั้งนะคะ ฮ่าๆ

                “พูดจาไม่น่ารักเดี๋ยวผมก็ไล่ออกซะหรอก ตอนเด็กๆคิมหันต์ไล่ป้าแหม่มทุกวันเลย จนโดนพ่อตีคราวนั้นก็ไม่เคยไล่ป้าแหม่มอีก

                “ก็แหงแหละค่ะ ป้าไม่มาเล่นคุณแลมโบกินีด้วยคุณหนูก็โกรธ แล้วก็บอกจะไล่ป้าออกจากบ้านบ้างแหละ หักเงินเดือนบ้างแหละ

                “เห้อไม่รู้ว่าธนินโตมาจะเป็นแบบผมรึเปล่า กลัวตัวเองเลี้ยงลูกเสียคนจริงๆเลยป้าแหม่ม

                “ไม่หรอกค่ะ คุณหนูก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น อีกอย่างดูท่าคุณหนูน้อยเองยังไงก็ไม่ทิ้งแถวคุณหนูแน่ แค่ป้าชงนมให้ช้าไม่พอใจก็คิ้วขมวดซะแล้ว

                “ฮ่าๆ ขนาดนั้นเลยหรอครับ แต่ก็จริงอยู่ เด็กคนนี้ทำให้ผมเห็นตัวเองในตอนเด็ก

 

                คิมหันต์ก้มลงจูบหน้าผากของน้องธนินซึ่งหอมกลิ่นแป้ง เด็กน้อยลืมตามองเอื้อมมือขึ้นมาจับตามหน้าคางของคิมหันต์แล้วส่งยิ้มให้ นัยน์ตาใสกำลังจดจำต่อบุคคลตรงหน้าว่าคือพ่อของเขา อีกไม่นานวัน ธานินทร์ พิพัฒนภูวดล คงโตทันใช้ให้พ่อคิมหันต์ปวดหัวกันเล่นๆ เพราะไม่รู้ว่าระหว่างลูกชายกับพ่อใครจะแสบและสร้างวีรกรรมได้มากกว่ากัน

 

1 โหวต 1 ถูกใจ 1 Comment เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนได้เยอะเลย http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Cartoon00021.gif

 

โฮ้ยยยยยยยยยยย

คิมหันต์อุ้มลูกเป็นอะไรที่ไรท์ชอบที่สุดดดดดดดดดดด มันใช่อ่ะแกร่  มันดีงามมม

ชอบบบๆๆๆ พระเอกของเราเปลี่ยนไปปป ถ้ามีลูกแล้วดีขึ้นแกควรมีนานละนะคิม ที่ผ่านมาชั้นไม่แน่ใจว่าตกลงแกเป็นพระเอกจริงๆใช่มั้ย

 

55555555555555555 อ่านให้สนุกน้าาาาา เจอกันตอนหน้าจ้า

 

2016-12-302016-12-30

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว