ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

บทที่ 1 ตอนที่ 1

แสงแดดยามเช้าเริ่มจับที่ปลายขอบฟ้าทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวสว่างขึ้น เภตราลืมตาตื่นขึ้นตามปกติแต่ก็คิดขึ้นได้ว่าวันนี้พ่อและแม่ของเธอรับหน้าที่ไปส่งหนูมิ้นที่โรงเรียน  

“หนูมิ้นไปกับคูมตา คูมยายได้ค่า แม่ต๋าไม่ต้องเป็นห่วง” เด็กหญิงแก้มยุ้ยยืนยันต่อหน้าทุกคนบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำด้วยความมั่นใจ เมื่อรู้ว่าวันพรุ่งนี้เธอต้องไปโรงเรียนโดยไม่มีแม่ไปส่งเหมือนทุกวัน 

“แต่ว่า...” เภตรายังกังวลเพราะนี่เป็นการเดินเข้าโรงเรียนคนเดียวเป็นครั้งแรกโดยไม่มีแม่จูงมือไปส่ง หากไม่มีแม่ไปส่งที่โรงเรียนดูเหมือนว่าหนูมิ้นก็จะขาดความมั่นใจไปด้วย หลายครั้งหนูน้อยจะร้องไห้โยเยอยู่นานกว่าจะยอมเดินเข้าโรงเรียน 

“พ่อกับแม่จะไปส่งด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกลูก” อดิศรยืนยันอีกเสียงแต่ก็ไม่ทำให้เภตราเบาใจมากนัก 

“แม่ต๋า หนูมิ้นสัญญาว่าจะไม่ร้องไห้ หนูมิ้นโตแล้ว ไปโรงเรียนเองได้” เภตรามองเด็กน้อยที่นั่งเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ อย่างรักและภูมิใจ ไม่เสียแรงที่เธอเฝ้าทะนุถนอมเลี้ยงดูหนูมิ้นมาด้วยความเหนื่อยยาก และดูเหมือนว่าลูกสาวตัวน้อยก็จะเข้าใจความลำบากของผู้เป็นแม่ ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไปจากที่เคยงอแง ติดแม่หนึบ ก็กลายเป็นหนูมิ้นคนเก่งที่กล้าจะเดินเข้ารั้วโรงเรียนแห่งใหม่ด้วยความมั่นอกมั่นใจ 

ช่างน่าเอ็นดู...             

     “แต่...แม่ต๋าต้องอย่าลืมไปรับหนูมิ้นตอนเย็นนะคะ” หนูมิ้นส่งสายตาอ้อนวอน ถึงแม้จะมั่นใจที่จะไปโรงเรียนได้โดยไม่คิดถึงแม่ แต่อย่างไรเธอก็ไม่อยากจะถูกทิ้งไว้ที่โรงเรียนโดยลำพังอย่างแน่นอน 

“แม่สัญญาจ๊ะว่าจะไปรอรับหนูมิ้นที่โรงเรียนก่อนคนอื่นเลย” พอได้ยินแบบนี้หนูน้อยก็ยิ้มตาหยี คำสัญญาของแม่นั้นสำคัญต่อเธอเป็นที่สุดและที่สำคัญแม่ไม่เคยผิดสัญญากับเธอสักครั้ง 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น