เสน่ห์พันธกานต์
เสน่ห์พันธกานต์์ 1
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

เสน่ห์พันธกานต์์ 1

TW⚠️ : BDSM มีฉากร่วมเพศ 18+

 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

 

 

 

 

 

เพียะ!

 

เสียงแส้สีดำฟาดลงก้นกลมอย่างเต็มแรงจนเกิดรอยแดงขึ้นมา

 

เพียะ! เพียะ!

 

"อ๊าาา อื้อ"

 

"ร้องออกมาดังๆยัยแมวร่าน"

 

"อึก เหมเข้ามาลึกๆ อ๊า" คนที่นอนโก่งสะโพกออกคำสั่ง ลำคอขาวระหงของคนใต้ร่างถูกพันธนาการไปด้วยห่วงคล้องคอสีดำ โดยรอบมีหนามแหลม อีกทั้งยังโดนคนเบื้องหลังออกแรงดึงโซ่ที่เชื่อมกับปลอกคอเอาไว้อย่างเต็มแรง

 

ปรัชญ์และเหมมักจะมีเซ็กส์กัน หลังจากที่ว่างตรงกันหรือหลังเวลาเลิกงาน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นแบบ Friends With Benefits และไม่มีทางพัฒนาไปได้ไกลกว่านี้ เพราะทั้งคู่ยังไม่พร้อมจะหยุดอยู่ที่ใคร แต่ด้วยรสนิยมที่ชอบความรุนแรง ทำให้ความสัมพันธ์บนเตียงของทั้งคู่เข้ากันได้อย่างดี

 

"เหมเร่งหน่อย ฉันจะเสร็จ อ๊า" ร่างบางครางกระเส่า

 

"ได้สิ ที่รัก" เอวสอบตอกเข้าออกอย่างหนักหน่วงตามคำเรียกร้อง

 

"ฉันบอกกี่ครั้งแล้ว ว่าอย่าพูดคำนี้"

 

"ไม่ชอบเหรอที่รัก" แกล้งถามซ้ำ เพื่อยั่วให้อีกฝ่ายโมโห

 

"ม..ไม่!!" ร่างบางหายใจหอบหนัก พร้อมรูดรั้งแกนกายของตัวเองเร็วขึ้น ก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามออกมาเปรอะเปื้อนเต็มผ้าปูที่นอนสีดำ ส่วนคนเบื้องหลังก็เสร็จกิจตามกันมาติดๆ ไม่นานก็ถอนลำกายขนาดพอดีออกไป

 

"อีกรอบไหม" เหมถามขณะที่มัดถุงยางทิ้งลงถังขยะ

 

"พอก่อน วันนี้ฉันเหนื่อยแล้ว" ปรัชญ์ปฏิเสธ พร้อมซบหน้าลงบนหมอนใหญ่

 

"ตามใจ" คนที่รับบทเป็นดอม เข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ไม่นานก็หายออกจากห้องไป

 

เป็นแบบนี้ทุกครั้งหลังจากมีเซ็กส์ น้อยครั้งที่ทั้งคู่จะนอนด้วยกัน มักจะเป็นเหมที่หนีกลับบ้านทุกครั้ง ส่วนปรัชญ์มักจะนอนค้างที่ผับเนื่องจากความเหนื่อยล้าจึงไม่อยากฝืนร่างกาย หากวันไหนยังพอมีแรงเหลือเขาก็เลือกที่จะขับรถกลับคอนโดเช่นกัน

 

ปรัชญ์ทำอาชีพเป็นฟรีแลนด์รับงานเดินแบบชั่วครั้งชั่วคราว ส่วนงานประจำคงหนีไม่พ้นการเป็นดีเจประจำผับดัง H-Fire (เฮช-ไฟร์) ย่านใจกลางเมือง Yuta-maki (ยูตะ-มากิ) เจ้าของผับไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นเหมคู่ขาของเขานั่นเอง

 

วันนี้ก็เช่นเคย ปรัชญ์ยังมาทำงานปกติ แม้ความเจ็บแปล๊บจากแผลเมื่อวันวานยังคงรู้สึกแสบๆคันๆอยู่บ้าง แต่ปรัชญ์เก่งกว่านั้น ต่อให้มีเซ็กส์ที่รุนแรงแค่ไหน ถ้าไม่ใกล้ตาย ปรัชญ์จะไม่ยอมหยุดงานโดยเด็ดขาด เพราะเขารักในอาชีพดีเจ รู้สึกมีความสุขและสนุกทุกครั้งที่ได้ทำมัน

 

ทุกค่ำคืนที่ปรัชญ์มาทำงาน มักพบเจอผู้คนมากหน้าหลายตาที่ผ่านแวะเวียนเข้ามาแทบไม่ซ้ำหน้ากัน ด้วยความที่ปรัชญ์นั้นอายุย่างเข้าวัย 24 ปี มีรูปร่างบอบบาง สูงโปร่งราว 170 ผิวขาวนวลตัดสลับกับแสงไฟวิบวับภายในร้านได้เป็นอย่างดี ปากเรียวเล็กได้รูปรับกับจมูกรั้นและดวงตาเฉี่ยวคล้ายลูกคนจีน ทุกคนที่ถูกสายตาอันทรงเสน่ห์ปรายตามอง เป็นอันต้องตกหลุมพรางแทบจะทุกราย

 

 

 

ปรัชญ์นั่งรอคิวตัวเองอยู่หลังเวทีเป็นห้องสีเหลี่ยมขนาดไม่ใหญ่มาก โดยมีเหมเจ้าของผับนั่งดื่มวอดก้าอยู่ข้างๆกัน

 

"สักหน่อยไหม" เหมถามพร้อมชูแก้วขึ้น

"ไม่ล่ะ นายดื่มเถอะ"

"อืม" มือหนายกแก้วแอลกอฮอล์สีอำพันขึ้นกระดกดื่มจนมันพร่องไปครึ่งแก้ว

"ฉันไปนะ"

"รีบจัง คืนนี้ต่อไหม"

"ขอดูก่อนก็แล้วกัน" ปรัชญ์ไม่ได้ปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้ตอบตกลง

 

"สวัสดีนักท่องราตรีทุกท่านนะครับ ค่ำคืนขอให้ทุกท่านดื่มด่ำกับบรรยากาศและความสนุก โดยให้ดีเจ Xian Ming เป็นผู้มอบความสุขให้พวกคุณนะครับ มาสนุกกันเถอะ"

เสียงเพลงพร้อมบีทหนักๆ ดังกระหึ่มไปทั่วผับ ลูกค้าเริ่มเข้ามาจับจองโต๊ะกันจนหนาตา ดีเจเซียนหมิงยืนยังจุดประจำในทุกค่ำคืน มือบางยกหูฟังสีชมพูขึ้นครอบหู แล้วเลื่อนปุ่มตรงหน้าควบคุมจังหวะของเสียงเพลง พร้อมโยกย้ายร่างกายเบาๆ ท่าทางการเคลื่อนไหวอันยั่วยวนของคนบนเวที เรียกสายตาพวกล่าเหยื่อยามราตรีได้เป็นอย่างดี

 

"เป็นไปได้ไงวะ ไอ้เชษฐ์มาผับ"

"ก็มึงชวนกูไงไอ้เวร หรือจะให้กูกลับ"

"โถๆ เพื่อนแค่แซวเล่น" ริทตบบ่าเชษฐ์เบาๆ

"อย่าเพิ่งหัวร้อนกันเลย รีบสั่งอะไรแดกเถอะ คอแห้งว่ะ" โอมพูดเสริมพร้อมโบกมือเรียกบริกร

ริทเป็นคนโทรจองโต๊ะด้านหน้าสุด เขาชอบมาเที่ยวผับนี้เพราะคัดสรรแต่ดีเจหน้าตาดี หรือแม้กระทั่งเด็กเสิร์ฟก็ถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดี แต่ดีเจคนที่ริทโปรดปรานคงหนีไม่พ้นดีเจเซียนหมิง นอกจากจะหน้าตาดี แล้วยังเปิดเพลงสนุกอีก

 

ค่ำคืนยามราตรีล่วงเลยผ่านไป จนหมดเวลาที่ต้องลงจากเวที ปรัชญ์เลือกเดินไปเข้าห้องน้ำฝั่งลูกค้า ทั้งที่ไม่มีจำเป็นเลยที่เขาจะต้องมาใช้ห้องน้ำร่วมกับลูกค้า เพราะห้องน้ำ ภายในห้อง VIP หลังเวทีก็มีพร้อม แต่ที่ยอมทำอะไรแบบนี้เพราะแค่อยากเช็คเรตติ้งของตัวเองเพียงเท่านั้น

 

ปรัชญ์ยืนล้างมืออยู่ข้างๆลูกค้าที่น่าจะมาด้วยกันประมาณสามคน ก่อนจะปรายตามองอย่างช้าๆ

"เห้ย ไอ้เชษฐ์คนข้างๆมึง ดีเจคนเมื่อกี้นี่หว่า มองบนเวทีว่าน่ารักแล้ว เจอใกล้ๆสวยมากเลยว่ะ" เสียงเอ่ยชมจากริททำเอาปรัชญ์กระตุกยิ้มทันที ก่อนจะหันไปสบตากับเจ้าของประโยค

"เมื่อกี้ชมผมเหรอครับ ขอบคุณนะ" พูดแค่นั้นแล้วเดินจากไป

"ไอ้เชษฐ์ ไอ้เชษฐ์"

"ห..ห้ะ ว่าไง"

"มองอะไรขนาดนั้นวะ ชอบเหรอ"

"ก็น่ารักดี"

"ไอ้สัตว์ เอาดีๆ"

"เออ รีบกลับกันเถอะ" ทั้งริทและโอมยังแซวไม่เลิก เชษฐ์จึงปัดรำคาญด้วยการลากคอเพื่อนสองคนกลับขึ้นรถแล้วแยกย้ายกันกลับบ้าน

 

"ลืมผมหรือเปล่าครับคุณ" เหมเอ่ยแซวคนเพิ่งเดินเข้ามาในห้อง VIP

"เลิกแซว"

"หึ ชอบหนุ่มคมเข้มเหรอ สเปคเลยสินะ"

"ยุ่งน่าเหม"

"เอาแค่กับผมมันไม่พอหรือไง"

"ให้ฉันถามคำถามนี้กับนายบ้างเอาไหม"

"เหอะ สรุปคืนนี้ให้เอามั้ย"

"อืม แต่เจ็บแผลอยู่เบาๆหน่อยละกัน"

"ได้สิ งั้นคืนนี้ใช้แค่เทียนก็แล้วกัน"

"ตามใจนาย"

 

 

 

 

tbc.

Talk : แฮะๆ แอบมาเปิดเรื่องใหม่อีกแน้ว เป็นแนวแบบจะเรียกว่าแนวพอร์นก็ได้นะคะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน เห็นนิยายพระเอกเป็นโบ้มาเยอะแล้ว คราวนี้ให้นายเอกเป็นโบ้บ้างเนอะ คอมเม้นติชมได้นะคะ
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น