ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 ความรักคือ?[bakery 60%]

ชื่อตอน : บทที่ 4 ความรักคือ?[bakery 60%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2559 12:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 ความรักคือ?[bakery 60%]
แบบอักษร

บทที่ 4 ความรักคือ?[bakery 60%]

อะไรคือความรัก...ร่างเล็กนั่งน้ำตาคลออยู่ท่ามกลางเสียงทะเลาะดังลั่น และเสียงตบตี เสียงกรีดร้อง เสียงพ่อที่ทุบตีแม่อย่างรุนแรงก่อนจะเดินเข้ามากระชากผมร่างเล็กอย่างไม่ใยดี มือเล็กๆพยายามแกะมือพ่อของตนเองออกทั้งน้ำตา ความรักที่พ่อให้กับแม่คือความเจ็บปวดยังงันเหรอ?ทำไมล่ะ?แล้วทำไมพ่อต้องทำร้ายผมล่ะ?เพราะผมเป็นเด็กดื้อเหรอ?ร่างเล็กคิดกับตนเองพร้อมกับแรงของไม้เบสบอลที่ฟาดเข้ากลางร่างเล็กจนจุก

“ผมเกลียดพ่อ!!เกลียดจนอยากให้ตายไปเลย!!”นั่นเป็นคำสุดท้ายที่ร่างเล็กของบัตเตอร์พูด ก่อนที่แม่จะอุ้มตนเองวิ่งหนีขึ้นรถพร้อมกับกระเป๋าจำนวนมากมายและข้าวของที่จำเป็นออกมาจากบ้านหลังใหญ่

“ไอ้เด็กเวร!!กลับมาน่ะเว้ย!!”เสียงของพ่อแท้ๆของบัตเตอร์พูดร้อมขว้างปาของต่างๆใส่รถของแม่ร่างเล็ก

“ไม่ต้องกลัวน่ะบัตเตอร์ แม่จะพาหนูไปให้ไกลจากคนคนนี้..หนูจะปลอดภัย..”มืออุ่นๆลูบบนหัวของเด็กน้อยที่นั่งน้ำตาคลอ มือเล็กลูบแผลที่เป็นรอยกรีดบริเวณหน้าอกทั้งน้ำตา ความรักคือการทำร้ายงันเหรอ? ความรักคือการทุบตีงันเหรอ? ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

“แม่ฮะ..แม่ตีผมมั๊ยฮะ”ร่างเล็กเหงยหน้าขึ้นมองแม่ของตนเอง

“ทำไมแม่ต้องตีลูกด้วยจ๊ะ?”แม่ของร่างเล็กพูดพร้อมจับมือของร่างเล็กไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างจับพวงมาลัยแล้วขับไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย

“ก็พ่อตีแม่..แสดงว่าพ่อรักแม่ไม่ใช่เหรอฮะ”บัตเตอร์พูด แม่ของร่างเล็กชะงักเล็กน้อย..

“พ่อเกลียดแม่ต่างหาก..คนที่รักเราน่ะ เค้าต้องจูบเราอย่างอ่อนโยน ต้องดูแลเรา เค้าจะไม่ทำร้ายเราให้เจ็บปวด”แม่ของบัตเตอร์พูดเป็นภาษาญี่ปุ่นที่บัตเตอร์เข้าใจเพียงคนเดียว พ่อของบัตเตอร์ชอบพูดว่าแม่ชอบพูดภาษาญี่ปุ่นใส่ร่างเล็ก ซึ่งพ่อของเขาฟังไม่ออก พ่อหาว่าแม่สอนบัตเตอร์ให้เกลียดพ่อตนเอง

แต่ในความเป็นจริงแล้ว...พ่อตั่งหากล่ะ ที่ทำตัวเอง..

แม่ชอบพูดภาษาญี่ปุ่นใส่ร่างเล็กเนื่องจากบางครั้งแม่มีเรื่องทุกข์ใจก็จะมาเล่าให้ผมฟัง โดยที่ไม่อยากให้พ่อไม่สบายใจ

บัตเตอร์ วันนี้ค่าไฟไม่พอ คุณพ่อก็ไม่สบายด้วย บัตเตอร์อย่าพึ่งไปงอแงกับคุณพ่อน่ะครับเสียงอันอ่อนโยนพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นใส่ร่างเล็ก โดยที่มีพ่อร่างเล็กมองดูอย่างหงุดหงิด

ทำไมพ่อถึงทำร้ายแม่ทั้งๆที่แม่แคร์พ่อด้วยล่ะ..

“แม่จะพาหนูไปอยู่ญี่ปุ่นกับคุณยายก่อน อีกแปดปีค่อยกลับมาอยู่กับแม่น่ะบัตเตอร์”แม่ของร่างเล็กพูดพร้อมกับคุณยายที่เดินจากข้างในสนามบินมารับร่างเล็กไป

“แต่..แม่ฮะ แม่จะ..ฮึก..ไม่ทิ้งบัตเตอร์ใช่มั๊ยฮะ..ฮึก..”ร่างเล็กร้องไห้ ตัวสั่นเท้าอย่างหวาดกลัว

“ไม่จ๊ะ..ไม่ทิ้ง..”สิ้นคำพูดของแม่ บัตเตอร์ก็สติดับวูบ

 

บัตเตอร์ต้องอยู่ญี่ปุ่นนานถึงแปดปี พอเขากลับมา..ก็พบว่า..แม่ของเขา..ได้จากเขาไปเสียแล้ว..

แม่ทิ้งเงินจำนวนมหาศาลมาจากการทำงานหักโหมของแม่ไว้กับ โบกี้ ที่เป็นบุตรบุญธรรมของแม่ โดยที่แม่เขียนจดหมายบอกไว้ว่าโบกี้เป็นเด็กผู้หญิง บัตเตอร์จึงดูและโบกี้จนโตเป็นผู้ใหญ่ ทั้งสองคนช่วยกันดูและกิจการร้านเบเกอรี่ของแม่ด้วยกัน..

แต่ความแค้นมันยังไม่จางหายไป เพราะมันคละคลุ้งอยู่กับความเสียใจของคนตัวเล็ก

“แม่ฮะ!!ทำไมถึงรีบจากไปล่ะฮะ!!แม่!!”ร่างเล็กตะโกนทั้งน้ำตา

“บัตเตอร์..”เสียงอันอ่อนโยนพร้อมกับสัมผัสอันอบอุ่นทำให้บัตเตอร์ตื่นขึ้นมาจากความฝัน

“...!!”ร่างเล็กจ้องมองฟาร์ที่ลูบหัวตนเองอย่างตกใจ

“ฉันเห็นนายนอนละเมอพร้อมกับร้องไห้น่ะ..แบบนี้..ฮึก แม่ฮะ แม่~~~”ฟารทำท่าทางเลียนแบบร่างเล็กตอนนอน ทำให้บัตเตอร์หลุดขำ

“พอเถอะน่า..นายเนี่ย..”บัตเตอร์พูดขำๆพร้อมกับฟาร์ที่ก้มลงมาจุมพิตตรงหน้าผากของบัตเตอร์อย่างแผ่วเบา

คนที่รักเรา เค้าต้องจูบเราอย่างอ่อนโยน

เสียงของแม่ร่างเล็กดังก้องในหัว ร่างเล็กเบิกตากว้างอย่างตกใจ เนื่องจากว่า สิ่งที่ฟาร์ทำมันเหมือนกับที่แม่ของร่างเล็กเคยบอก

“นายไม่ต้องกลัวอะไรน่ะ..ฉันจะดูแลนายแทนแม่นายเอง”ฟาร์พูด

เค้าจะดูแลเรา

บัตเตอร์น้ำตาคลอ การจะโผเข้ากอดฟาร์ทันที

“สัญญาแล้วน่ะ..ฮึก..นายห้ามผิดสัญญาน่ะ ห้ามผิดสัญญาเด็ดขาดน่ะ!!”บัตเตอร์กระชับกอดแน่น ฟาร์ค่อยๆยกแขนขึ้นกอดร่างเล็กช้าๆ มือสอดมือเข้ากุมผมที่อ่อนนุ่มของร่างเล็กอย่างมีความสุข

“ฉันสัญญา..หยุดร้องเถอะ ฉันไม่อยากเห็นนายเสียใจ”ร่างสูงกอดร่างเล็กเอาไว้แน่น

“ฮึก..ฮือ..”ร่างเล็กตัวสั่นเท้า มือเล็กกระชับแขนเสื้อของฟาร์เอาไว้

แอ๊ดดด

“เฮ้ย!!นี่มึงข่มขืนพี่กูเหรอ!!”โบกี้วิ่งเข้ามาในห้อง พร้อมกับโฟมมี่เดินเข้ามาตบหัวของโบกี้

“โง่”คำสั้นๆแต่ได้ใจความ ทำเอาโบกี้เลือดขึ้นหน้าทันที

“นี่ว่าฉันเพราะเข้าข้างน้องชายตัวเองเหรอฮะ!!”โบกี้พูด

“ถึงไอ่ฟาร์มันจะเป็นประเภท เจ้าเล่ห์ เจ้าชู้ หื่น ทำตัวเส็งเคร็ง แถมยังชอบฉวยโอกาส มันก็ยังไม่ทำอะไรบัตเตอร์จนกว่าหมอนั่นจะพร้อมล่ะกัน”โฟมมี่พูดดพร้อมมองไปที่ฟาร์อย่างขำๆ เนื่องจากร่างสูงพยายามปลอบร่างเล็กที่ร้องไห้ไม่หยุด

“อันนี่ก็ด่าเป็นชุดเลย กูไม่ได้แย่ขนาดนั่นซะหน่อยครับไอ่คุณพี่”ฟาร์หันมามองแต่มือก็ลูบหัวบัตเตอร์อยู่

“นั่นสิ..แย่กว่านั่นอีกมึงอ่ะ”โบกี้พูด พร้อมกับโฟมมี่ที่กระชากหัวคนตัวสูงเข้าไปหา

“มึงอย่าแย่งซีนกู”โฟมมี่พูดเสียงเย็น

“ไรว่ะ เตี้ยกว่าแล้วยังมาพูดแบบนี้ก่ะกูอีกเหรอ!!”โบกี้เริ่มหัวเสีย

“สองคนนั่นถ้าจะทะเลาะกันก็ไปทะเลาะกันไกลๆส้นตีนครับ คนจะสวีทวี้ดวิ้ววว กันต่อ”ฟาร์ตะโกนเสียงดัง ก่อนจะเอาผ้าคลุมบัตเตอร์กับตัวเองไว้

“เห้ยๆ นั่นพี่กูๆ มีงจะทำเหี้ยอะไร หยุดน่ะเว้ย เฮ้ยยยยยยยย”โบกี้วิ่งเข้าไปพร้อมกับโฟมมี่ที่กระชากคอเสื้อคนตัวสูงเอาไว้

“อย่าขัดรักครั้งแรกของน้องกู”โฟมมี่พูด

บ้านที่เคยเงียบเหงาตอนนี้กลับมีความวุ่นวายเข้ามาทำให้บ้านหลังนี้มีสีสันอีกครั้ง

เสียงคนทะเลาะกันดังก้องไปทั่วบ้าน เติมสีสันให้กับบ้านได้อย่างดี ถ้าแม่ของบัตเตอร์รู้ว่าบัตเตอร์เริ่มจะกลับมีความสุขอีกครั้งแล้ว...

 

คงจะดีใจ...

 

อดีตของบัตเตอร์น่าสงสารมากกกก

ตอนนี้ 60% เเล้วน้ะะะ ตอนหน้า nc18+ น้ะเเจ๊ะะะ

ติดตามด้วยน้าาาาhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/940275056.gif

ความคิดเห็น