ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ห้องปกครองเเอร์เย็นดี

ชื่อตอน : ห้องปกครองเเอร์เย็นดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2560 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ห้องปกครองเเอร์เย็นดี
แบบอักษร



ภูผาหันมาทางเเถวนักเรียนชั้นม.5


"เมื่อวานหลังเลิกเรียน ผมออกตรวจเเล้วบังเอิญไปเจอนักเรียนชายกำลังมั่วสุ่มสูบบุหรี่ที่ห้องน้ำชาย หลังเลิกเเถวให้มาที่ห้องปกครองด้วย ผมหวังว่านักเรียนชายจะรู้ตัวแล้ว คงไม่ต้องให้ทางโรงเรียนส่งใบเชิญผู้ปกครองไปถึงที่บ้านนะครับ ขอบคุณครับ"


ทันทีที่ภูผาว่าจนแฟนต้าเด็กหนุ่มก็กำมือเเน่นรู้สึกเกลียดภูผาอย่างที่ไม่เคยเกลียดใครมากเท่านี้มาก่อน



หลังจากเลิกเเถวเด็กนักเรียนชายกลุ่มเเฟนต้าก็มาเข้าห้องปกครองตามคำขู่ของภูผาว่าถ้าไม่เข้าจะมีใบเชิญผู้ปกครองไปที่บ้านซึ่งเเฟนต้าไม่อยากให้ผู้เป็นเเม่รู้เพราะต้องถูกหักค่าขนมแน่ๆหรืออาจจะมากกว่านั้นก็ได้



หลังจากที่นักเรียนชายเข้ามาในห้องปกครองก็ต่างยืนเรียงเเถวกันก่อนอาจารย์ฝ่ายปกครองจะเดินเข้ามาทักท่าอาจารย์มีท่าทางเบื่อหน่ายกับเด็กพวกนี้โดยเฉพาะตัว           หัวโจกอย่างเเฟนต้าเต็มที



"นายอีกแล้วนะ"อาจารย์ฝ่ายปกครองพูดเสียงขุ่นก่อนจะนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามกับเด็กนักเรียนชาย ภูผาที่เดินเข้าห้องปกครองพร้อมกับสารวัตรนักเรียนอีก5-6คนก็ยืนฟังตามที่อาจารย์สั่ง



"พวกนายรู้ใช่ไหมว่าการที่เสพสิ่งเสพติดเป็นเรื่องผิดกฎระเบียบของโรงเรียน"



"รู้ครับ"เด็กนักเรียนชายม.5พูดขึ้นเสียงใส



"พวกนายมีสิทธิ์โดนไล่ออกได้เลยนะแต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย  และถ้าเกิดเรื่อง   เเบบนี้ขึ้นอีก  ทางโรงเรียนคงต้องเชิญพวกคุณออก"อาจารย์ฝ่ายปกครองพูดเสียงเข้ม



"ต่อไปพวกคุณต้องมาบำเพ็ญประโยนช์ให้กับทางโรงเรียนโดยจะมีสารวัตรนักเรียนเป็นคนควบคุม  ภูผาจัดการต่อนะ"อาจารย์ฝ่ายปกครองหลังจากพูดจบก็ยกหน้าที่ให้หัวหน้าสารวัตรนักเรียนอย่างภูผา   


หลังจากที่อาจารย์ฝ่ายปกครองออกไปเด็กนักเรียนชายรวม10คนจากที่แรกๆมีท่าทางหงอยๆหลังจากอาจารย์ฝ่ายปกครองออกไปเด็กนักเรียนชายกลุ่มเเฟนต้าก็มองมาที่กลุ่มสารวัตรนักเรียนอย่างหาเรื่องโดยเฉพาะเเฟนต้าที่มองภูผาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ



ภูผาแอบยกยิ้มในใจรู้สึกดีขึ้นมาทันทีที่ได้เอาคืนเเฟนต้าเด็กเวณนี้



"ถ้าพวกน้องยังมั่วสุ่มกันอีกที  คราวนี้จะไม่จบเเค่ห้องปกครองแต่จะโดยไล่ออก "ภูผาพูดเสียงกร้าวมันไม่ใช่การขู่เเต่ภูผาพูดจริง



ตอนนี้สีหน้าของนักเรียนชายที่มองมาทีภูผาคงไม่ต้องบอกว่าเป็นยังไงนักเรียนชายต่างมองที่ภูผาอย่างโกธรเเค้น



ภูผาระบายยิ้มออกมาเพื่อกวนประสาทไอ้เด็กพวกนี้ก่อนจะเดินมาที่แฟนต้าเด็กหนุ่มที่มองตนตาขวาง



"ไง เลิกซ่าเลยนะเราอ่ะ"ภูผาเดินมาโน้มหน้ากระซิบข้างหูเเฟนต้า



แฟนต้าที่ได้ยินก็หน้าแดงเพราะความโกธรแฟนต้าเด็กหนุ่มยังยืนเงียบแต่มือกำลังกำแน่น



ภูผามองเด็กหนุ่มเเล้วยิ้มเยาะ



"อ่อ ต่อไปพวกน้องต้องมาลงชื่อที่ห้องสารวัตรนักเรียนทุกเช้า  ก่อนเเปดโมงทุกคน"ภูผาพูดสั่งเสียงเรียบ

"มากไปป่ะพี่  อาจารย์เเค่บอกให้บำเพ็ญประโยนช์ ไม่ได้ให้มาโรงเรียนเร็วสักหน่อย ผมไม่ทำอ่ะ!!!"แฟนต้าพูดเสียงเขม้นมองภูผาไม่ลดล่ะ  ให้มาก่อนแปดโมงหรอให้ตายเถอะยังไงก็ตื่นไม่ทันหรอก



"หึ จะไม่ทำก็ได้ พรุ่งนี้ก็เตรียมย้ายโรงเรียนแล้วกัน "ภูผาพูดอย่างอารมณ์ดีแทบจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยกับคำพูดเเฟนต้า



"ทำไม พ่อเป็น ผอ แล้วใหญ่หรอมึงอ่ะ"คราวนี้เเฟนต้าขึ้นมึงขึ้นกู เด็กหนุ่มไม่ได้มีความอดทนกับอะไรขนาดนั้นถ้าไม่พอใจหรือไม่ชอบใครก็เเสดงออกไปตรงๆ



ภูผาที่ได้ยินเด็กปืนเกลียวใส่ก็มองเเฟนต้าตาขวางก่อนจะยกยิ้มอย่างเหนือกว่า



"ใช่ พ่อกูเป็น ผอ มึงก็น่าจะรู้ว่ากูทำอะไรได้บ้างเพราะงั้นมึงควรจะทำตัวดีๆกับกูซะนะ "ภูผาพูดบอกก่อนจะเอามือตบไหล่เเฟนต้าเบาๆ



เเฟนต้าเบี่ยงไหล่หลบออกจากมือภูผาทันที นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ห้องปกครองปานนี้แฟนต้าได้ถวายหมัดให้ภูผาไปแล้ว



"พี่ ผมมาก่อนเเปดโมงไม่ได้ บ้านอยู่ไกล"บิวหนึ่งในเเกงค์แฟนต้าจู่ๆก็พูดขึ้นความจริงเเล้วบ้านไม่ได้อยู่ไกลหรอกแต่ตนเเค่ตื่นสายเหมือนๆกับเเฟนต้านั้นเเหละ



"ถ้ามาไม่ได้ก็ลาออกไปซะ"ภูผาพูดเสียงเหี้ยมก่อนจะเดินออกจากห้องไปพร้อมสารวัตรนักเรียนกลุ่มใหญ่



ทิ้งให้เด็กนักเรียนชายแกงค์แฟนต้ายืน มองแผ่นหลังเหล่าสารวัตรนักเรียนด้วยสายตาโกธรเเค้น



"เอาล่ะพวกมึง กูเกลียดไอ้ภูผา"บิวเพื่อนในเเกงค์เอ่ยพูดเสียงขุ่นทันทีทีออกจากห้องปกครอง


"เออ กูก็เกลียด "ออกัสพูดเสริม



"เเล้วเราจะเอาไงต่อไปว่ะ เราจะทำที่มันสั่งป่ะ"แชมป์หันมาคุยกับเเฟนต้าที่มีท่าทางฟึดฟัดตั้งเเต่ออกจากห้องปกครอง



"กูไม่รู้ ก็คงต้องทำมั้ง!"แฟนต้าตอบเสียงฮึกฮัดเด็กหนุ่มอารมณ์เสียไม่หาย



เช้า

วันนี้เเฟนต้ามาโรงเรียนแปดโมงพอดีมาเช็คชื่อตามคำสั่งของภูผา เด็กหนุ่มเปิดเข้ามาห้องสารวัตรนักเรียนที่อยู่ติดกับห้องปกครอง



ไม่ทันที่เเฟนต้าจะเดินเข้าไปหาเเผ่นหลังของภูผาก็ต้องหยุดชะงักโดยสัญชาติญาญ ก่อนจะมุดตัวลงไปที่โต๊ะห้องสารวัตรนักเรียน



"ภูพรุ่งนี้วันครบรอบวันที่เเม่เสีย แกจะไม่ไปไหว้เเม่หน่อยหรอ"



ภูผายืนฟังสิ่งที่พ่อบอกเงียบๆโดยไม่เอยปากพูดอะไรสักคำ



"มันไม่ใช่ความผิดแกหรอก  ที่เเม่เค้าต้องเสีย  แกเลิกโทษตัวเองได้เเล้ว"ผู้เป็นพ่อพูดปลอบใจลูก



ภูผาเเผ่นหลังกว้างที่ยืนฟังผู้เป็นพ่อก็ไหวสั่น



เเฟนต้าที่มุดโต๊ะฟังอยู่อย่างใจจดใจจ่อดูอยู่เด็กหนุ่มแทบจะจินตนาการไม่ออกว่าถ้าเห็นน้ำตาภูผาเเล้วจะรู้สึกดีขนาดไหน



"พ่อเลิกพูดเถอะ ยังไงผมก็ทำเรื่องไม่น่าให้อภัย  ผมเป็นต้นเหตุที่ทำให้เเม่ต้องตาย พ่อก็รู้"ประโยคสุดท้ายเเฟนต้าเด็กหนุ่มฟังไม่ค่อยชัดเพราะภูผาพูดเสียงเเผ่วเหม่อลอยแต่ก็พอจับประเด็นได้



"แกคิดว่าถ้าแม่เค้ามีชีวิตอยู่ เค้าอยากเห็นแกเสียใจเเบบนี้หรอภู"ผู้เป็นพ่อพูดบอกก่อนตบบ่าลูกชายเบาๆ



"พรุ่งนี้ก็ไปไหว้แม่ซะนะ"ว่าจบพ่อของภูผาก็เดินออกไป



แฟนต้าเด็กหนุ่มที่นั่งฟังจนตะคิวกินขาแล้วก็ออกจากใต้โต๊ะ



ภูผาเห็นเเฟนต้ากำลังมุดๆอยู่ใต้โต๊ะก็ยืนมองนิ่งๆ



เด็กหนุ่มที่ลุกออกมาจากใต้โต๊ะก็สบตาเข้ากับภูผาพอดีภูผามองมาที่ตนนิ่ง



"เออ หาของน่ะ  พอดีของตกไม่มีอะไร"แฟนต้าเด็กหนุ่มโกหกเสียงสูง


"ไม่ได้ถาม!!"ภูผาพูดบอกพร้อมกับสบตาเเฟนต้าเรียบ



แฟนต้าสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ

"อดไว้นะใจ อย่าไปนะตีน" เด็กหนุ่มพร้อมกับเดินเข้ามาหาภูผาที่โต๊ะ



"ไหนล่ะสมุดเซ็นมาเช็คชื่อ"แฟนต้าเด็กหนุ่มพูดบอกเสียงเรียบ



"แต่น้องมาสาย10นาที"ภูผาพูดเสียงเรียบ



"ก็เเค่10นาทีจะอะไรนักหนาว่ะ"แฟนต้าเริ่มจะอดทนไม่ได้เเล้วกับความเป็นภูผา



"น้องมาสายตั้งสิบนาที  น้องคิดว่ามันเเฟร์กับคนอื่นเเล้วหรอที่เค้ามาเซ็นชื่อตั้งเเต่เช้าแต่น้องที่มาสายกลับได้เซ็นอ่ะ"ภูผาตั้งใจจะกวนประสาทเด็กนี่เเล้วยิ่งเห็นมันหงุดหงิดภูผายิ่งอารมณ์ดี



"มันไม่มีใครเเคร์หรอก เอาสมุดมาเซ็นได้เเล้วพี่"แฟนต้าเด็กหนุ่มพูดติดลำคาญ



"ไม่!!"ภูผาพูดเสียงเด็ดขาด



เด็กหนุ่มได้ยินก็ขมวดคิ้วเป็นปมใบหน้าบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด



"เออ ไม่เซ็นก็ได้ว่ะ!!"ว่าจบเเฟนต้าก็เตรียมจะหันหลังสาวเท้าออกจากห้องสารนักเรียนแต่ยังไม่ถึงประตูเสียงภูผาก็ดังขึ้นมาซะก่อน



"หลังเลิกเรียนบอกเพื่อนที่สูบบุหรี่ที่ต้องไปบำเพ็ญประโยนช์มาที่ห้องนี้ด้วย"ภูผาพูดบอกเสียงเข้ม



แฟนต้าได้ยินก็หยุดยืนฟังเด็กหนุ่มไม่ตอบเเต่สาวเท้าเดินออกมาจากห้องสารวัตรนักเรียนก่อนจะขึ้นไปเรียนด้วยอารมณ์หงุดหงิด



เลิกเรียน



"เฮ้ย พวกมึง ไอ้ภูสารวัตรนักเรียนมันบอกให้เราเเม่งไปห้องสารวัตรนักเรียนหลังเลิกเรียน"แฟนต้าเด็กหนุ่มพูดบอกเพื่อน



"มันให้เราไปทำไรว่ะ"แชมป์เพื่อนสนิทเเฟนต้าพูดถาม



"บำเพ็ญประโยนช์อะไรเนี่ยเเหละที่อาจารย์ให้เราไปทำ"แฟนต้าพูดบอกเพื่อนเสียงเรียบก่อนจะสะพานกระเป๋าไปห้องสารวัตรนักเรียน



ภูผาและเหล่าสารวัตรนักเรียนร่วมๆ10กว่าคนนั่งรอพวกเด็กที่มีข้อหามั่วสุ่มกันสูบบุหรี่ในโรงเรียนเพื่อมอบหมายการบำเพ็ญประโยนช์ให้เด็กพวกนี้ทำ



ไม่นานเด็กนักเรียนชายอีก10กว่าคนเช่นกันก็เปิดประตูเข้ามา



"มากันครบแล้วใช่ไหม"เจมส์สารวัตรนักเรียนพูดถามเสียงเข้ม



"คบแล้วคร้าบบบ"เด็กนักเรียนชายพูดเสียงเดียวกัน


ก่อนที่เจมส์สารวัตรนักเรียนม.6จะสั่งให้เด็กนักเรียนชายกลุ่มเเฟนต้าไปทำความสะอาดของเเต่ล่ะอาคารเรียนหลังเลิกเรียนหรือถ้าใครไม่สะดวกเลิกเรียนก็ให้มาทำความสะอาดตั้งเเต่เช้าเเต่หลังจากที่ทำความสะอาดเสร็จเเล้วทุกคนจะต้องมีสารวัตรนักเรียนไปตรวจที่ห้องที่ไปทำความสะอาดด้วยเพื่อเซ็นรับรองว่าทำจริง



หลังจากที่เจมส์สั่งเสร็จก็เเจกสมุดเซ็นบำเพ็ญประโยนช์ให้นักเรียนชายกลุ่มเเฟนต้าคนล่ะเเผ่นเพื่อเป็นรายเซ็น



"เออ เดี๋ยว!!!!น้องคนนี้ พี่จะเป็นคนเช็คเเล้วเซ็นให้เอง"ภูผาพูดบอกเสียงเรียบก่อนจะจ้องหน้าแฟนต้านิ่ง



เเฟนต้ายกยิ้มอ่อนๆให้ภูผา



"แล้วเเต่พี่เลย ผมได้หมด"แฟนต้าพูดอย่างไม่สะทกสะท้านแถมยิ้มอย่างอารมณ์ดีซะอีก



1อาทิตย์ผ่านไป



แฟนต้าก็ยังไม่ไปบำเพ็ญประโยนช์เหลืออีกสองอาทิตย์สุดท้ายก็ต้องส่งใบเซ็นให้ห้องปกครองเเล้วเเต่เเฟนต้าเด็กหนุ่มก็ไม่มีทีท่าว่าจะไปทำแชมป์เพื่อนสนิทของเเฟนต้าก็ด้วย



เเตกต่างจากเพื่อนคนอื่นที่ทำกันจนได้ลายเซ็นคบเเล้ว



"เฮ้ย ไอ้ต้ามึงไม่ไปทำความสะอาดสักทีว่ะ เนี่ยพวกกูได้ลายเซ็นครบเเล้วนะ"ชินเพื่อนในกลุ่มเเฟนต้าเดินมาอวด






"หึ มึงจะไปโง่ทำทำไมว่ะ ยังไงโรงเรียนก็ไม่ไล่เราออกหรอกน่า"แฟนต้าพูดบอกเพื่อนอย่างไม่สะทกสะท้านอะไร

เหล่านักเรียนชายเพื่อนของเเฟนต้าต่างพากันเอาใบเซ็นบำเพ็ญประโยนช์ให้สารวัตรนักเรียนเพื่อส่งให้ห้องปกครองอีกที

ภูผาที่ไปเช็คและเซ็นให้เพื่อนเเฟนต้าทุกวันหลังเลิกเรียนตอนทำความสะอาดแต่ก็ไม่เห็นวี่เเววเเฟนต้าจะมาทำสักทีเหมือนเด็กนั่นมันไม่สะทกสะท้านหรือกลัวกับบทลงโทษของโรงเรียนสักนิดภูผาเลยตัดสินใจส่งใบของโรงเรียนไปที่บ้านให้ผู้ปกครองแฟนต้ารับรู้

ง้ออออออ อิต้ามีความขี้เสือก

เม้นให้ไรท์โหน่ยยยย ไรท์จะไม่มีกำลังใจแต่งตอนต่อไปนะถ้าไม่เม้นให้อ่ะ5555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว