ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มีเรื่องเเล้ว

ชื่อตอน : มีเรื่องเเล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2560 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีเรื่องเเล้ว
แบบอักษร



2วันผ่านไป....

หลังจากที่ภูผาโดนเด็กนักเรียนชายพวกนั้นกวนประสาทความรู้สึกที่มีก็เริ่มไม่ดีขึ้นกับกลุ่มเด็กพวกนี้โดยเฉพาะ เเฟนต้าหัวโจกของกลุ่มนี้ เขายิ่งเห็นท่าทางกวนตีนทุกทีที่เจอมองหน้าเหมือนจะหาเรื่องแล้วเดินโดยไม่มีทีท่าจะหลบเดินชนรุ่นพี่ได้ก็คงเดินชนไปแล้ว ภายในใจภูผานี่แทบอยากจะขยี้ให้เป็นฝุ่นผงด้วยซ้ำ แต่ด้วยสภาวะที่โตกว่าเเละตนเป็นถึงสารวัตรนักเรียนด้วยยิ่งต้องเก็บอารมณ์


"ฮัลโหลเน่"


"วันนี้เดียวภูไปรับเน่ที่มหาลัยนะ"ทันทีที่ภูผาพูดกับเเฟนสาวปี1จบก็วางสายไป



เนเน่เป็นอดีตเพื่อนสนิทตอนมัธยม ม.ปรายของภูผา เป็นเพื่อนผู้หญิงคนสนิทที่คิดไม่ซี่อกับภูผาจนวันที่นักเรียนทุกคนควรจะเรียนจบเนเน่เด็กสาวก็ได้สารภาพรักกับภูผามันเหมือนฝันสำหรับเพื่อนที่เเอบชอบเพื่อนมาตั้งนานอย่างภูผาที่วันนี้จากสถานะเเค่เพื่อนสนิทเเต่ตอนนี้ได้เปลี่ยนมาเป็นเเฟนคนที่ยืนข้างกันเเล้ว   สามารถจับมือกันเดินแล้วบอกกับทุกคนได้เต็มปากว่าภูผาคือเเฟนของเนเน่



ทันทีที่ภูผาขี่บิ๊กไบร์เข้ามาในมหาลัยเหล่าบรรดาผู้หญิงก็ต่างหันมองผู้ชายขี่รถบิ๊กไบร์เข้ามาในมหาลัยถึงภูผาจะใส่หมวกกันน๊อคไว้เเต่เพียงเเค่เห็นเเผ่นหลังก็คงเดาได้ไม่ยากว่าทั้งคนขับและเจ้าของรถต้องทั้งหล่อทั้งเท่ไม่เเพ้กันเเน่ๆ



ภูผาจอดบิ๊กไบร์ที่หน้าตึกเรียนเนเน่เเฟนสาวก่อนจะถอดหมวกกันน๊อคออก



"เฮ้ย มึงงงง กูชอบน้องเขา"จู่ๆเสียงหญิงสาวที่ไหนไม่รู้ก็หวี้ดร้องขึ้นก่อนจะสกิดเพื่อนให้มองภูผา



"อร๊าย มึงดูน้องนักเรียนกางเกงน้ำเงินนั้นดิหล่อลากมดลูกสุดๆ"แล้วเสียงของหญิงสาวจากที่ไหนก็ไม่รู้ดังขึ้นจากทางด้านหลังภูผา



ภูผาที่รู้สึกตัวเองจะเป็นที่จับตามองจนเริ่มรู้สึกอายก็กำลังจะโทรหาเเฟนสาวให้รีบมาเพราะรู้สึกเขินเเล้วที่โดนมองขนาดนี้



"เน่!"ไม่ทันที่จะกดโทรออกภูภาก็เห็นเนเน่เดินลงมาจากบันไดตึกคณะเรียนก่อนที่ภูผาจะยกมือขึ้นเป็นการเรียกเเฟนสาว



"โฮ้ เน่ นี่เเฟนเน่หรอ เด็กม.ปลายซะด้วยหล่ออ่ะ "กุ๊บกิ๊บเพื่อยสนิทเนเน่เอ่ยขึ้นก่อนจะเดินมาส่งเพื่อนสาวตัวเล็กอย่างเนเน่ขึ้นบิ๊กไบร์ของน้องนักเรียนม.ปลายหน้าคม ผิวขาว ออร่าเปร่ง


ภูผาที่ได้ยินคำชมจากเพื่อนสาวเนเน่ก็อมยิ้ม 


"เรียนเป็นยังไงครับเน่"ภูผาที่มักจะพูดสุภาพเรียบร้อยกับผู้หญิงอยู่เเล้วก็   เอ่ยถามเนเน่เเฟนสาวตัวเล็กที่ยิ้มเเป้นตั้งเเต่เดินลงมาจากตึกคณะ



"ก็นิดหน่อยอ่ะ เเต่ถ้าได้คนเลี้ยงไอศรีมก็คงจะหายเหนื่อยอ่ะ"เนเน่หญิงสาวพูดบอกเเฟนหนุ่มอย่างภูผาเสียงอ้อนก่อนจะยู่จมูกเข้าหากันอย่างน่ารัก



ภูผาที่นั่งคล่อมบิ๊กไบร์มองอยู่ก็อดหมั่นเขี้ยวก่อนวางมือลงบนศีรษะเเฟนสาวเเล้วโยกไปมากับท่าทาง อ้อนๆเเบบนั้นไม่ได้



"ถ้าเน่จะอ้อนขนาดนี้ ภูเลี้ยงให้เน่เป็นหมูเลย"ภูผาเอยล้อแฟนสาวไม่จริงจังนักพร้อมกับยิ้มกว้างให้เเฟนสาว



เนเน่ที่เห็นภูผาเเจกรอยยิ้มที่ทำให้ใครเห็นก็ต้องใจสั่นเนเน่ก็ด้วยที่ไม่ว่าจะเห็นมันมานานเเล้วเเต่ก็ยังไม่ชินเเล้วทุกทีที่เห็นก็ยังเขินทุกครั้ง



"หือ ภูอ่ะ เน่ไม่มีทางอ้วนเป็นหมูอย่างที่ภูว่าหรอกน่า "เนเน่หญิงสาวทันที่ที่พูดเสร็จ



ก็ขึ้นมานั่งคล่อมบิ๊กไบร์อย่างทุกลักทุเร ภูผายิ้มกับท่าทางเเฟนสาวก่อนจะขี่บิ๊กไบร์มุ่งไปยังห้าง



หลังจากที่ภูผาและเนเน่ดูหนังเเละทานอาหารเสร็จภูผาก็เตรียมขี่บิ๊กไบร์มาส่งเนเน่ที่บ้านแต่ยังไม่ทันจะถึงบ้านเนเน่



เสียงโทรศัพท์ของภูผาก็ดังขึ้น

"ฮัลโหลพ่อ"


" ไปส่งเเฟนที่บ้าน เดียวผมกำลังจะกลับเเล้วพ่อ"


"พ่อจะเอาตอนนี้เลยหรอ"



"อ่อ ครับๆ"


"พ่อว่าไงอ่ะภู"เนเน่เเฟนสาวผิวขาวตัวเล็กเอยถามภูผา



"พ่อบอกให้เอาของไปให้อาอ่ะ เดี๋ยวเน่ไปบ้านภูก่อนนะ  ภูจะกลับไปเอาของที่บ้านเดียวภูไปส่งเน่ที่บ้าน"บ้านของเนเน่เป็นทางผ่านบ้านอาของภูผาพอดี



"อ่ออออ งั้นดีเลยเน่จะได้ไปไหว้พ่อภูด้วย"เนเน่ที่ไม่ว่าจะคุยกับภูผากี่ครั้งใบหน้าของหญิงสาวก็มีเเต่รอยยิ้มดวงตาที่ทอดมองภูผาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรัก



จนภูผาส่งยิ้มคืนไปให้เเต่ลึกๆแล้วกลับไม่ได้รู้สึกคิดเกินเลยคำว่าเพื่อนกับเนเน่สักนิดแต่ที่ตอบตกลงเนเน่ไปวันนั้นภูผาก็ยังไม่เเน่ใจกับความรู้สึกที่ให้เนเน่เท่าไรนักลึกๆแล้วภูผาเเค่ไม่อยากทำให้เพื่อนสาวคนสนิทต้องเสียหน้าเเละเสียใจก็ได้มั้ง



แฟนต้าเด็กหนุ่มที่กำลังจะเปิดประตูหน้าบ้านเพื่อขี่msxออกไปซื้อของให้ผู้เป็นเเม่ก็ยืนหยุดชะงักกับบิ๊กไบร์สีดำที่ขับผ่านหน้าบ้านตนไป



สงสัยไอ้ภูผามันมากับเเฟนเพราะเห็นผู้หญิงตัวเล็กที่ใส่หมวกกันน๊อคอยู่ข้าง       หลังกำลังกอดเอวไอ้ภูผาซะเเน่น



"ใครว่ะเเฟนไอ้ภูผา ดวงซวยจริงๆเล้ย"แฟนต้าเด็กหนุ่มคิดแล้วยิ้มเยาะก่อนจะขี่มอไซน์ไปซื้อของให้แม่"



วันต่อมา



วันนี้ภูผามาเช็คเเถวแทนครูฝ่ายปกครองทันทีที่เห็นรถmsxสีแดงแต่งล้อทองภูผานี่เเทบจะปาสมุดเซ็นทิ้งเเล้วเดินหนี



ทันทีที่เห็นmsxสีแดงขี่เข้ามาในโรงจอดรถ  กลับร่างไอ้เด็กผิวขาวใส่หมวกกันน๊อคถึงจะไม่เห็นหน้าไอ้เด็กเวณนั้นภูผาก็รู้ทันทีว่ามันเป็นใคร ภูผาจำได้เเม้กระทั้งทะเบียนรถแฟนต้า โดยที่ตัวเองก็ไม่รู้ตัวเลยว่าไปแอบมองเเอบสังเกตเเฟนต้าเด็กนั่นตั้งเเต่เมื่อไร



แฟนต้าทันที ที่จอดรถก็เดินมาเช็คชื่อนักเรียนที่มาสายเหมือนเดิม เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้ว  ทุกวันนี้แถวอยู่ไหนยังเข้าถูกๆผิดๆเลยเนี่ย แฟนต้าเดินมาเช็ดชื่อคนมาสายก็เป็นอันต้องหยุดชะงักทันทีเพราะคนที่เช็คเเถวไม่ใช่อาจารย์คนสนิทแต่เป็นภูผาสารวัตรนักเรียนที่เเฟนต้าโครตจะเกลียดขี้หน้า



เเฟนต้ายืนสบตากับภูผาไม่วางตาก่อนจะเดินมาเช็คชื่อคนที่มาสายโดยมีภูผายืนมองตลอด



"ปากกา?!"แฟนต้าเด็กหนุ่มเงยหน้าจากสมุดเช็คชื่อทันทีที่ไม่เห็นปากกาก่อนจะเเบมือเป็นการขอปากกาจากภูผา



ภูผาที่เผลอจ้องหน้าแฟนต้าอยู่นานอย่างลืมตัวกับหน้าหวานๆและริมฝีปากสีชมพูอยู่นั้นเหมือกตกอยู่ในภวังค์ก็สะดุ้งที่โดดเเฟนต้าเรียก



เด็กหนุ่มขมวดคิ้วยุ่งที่ภูผาเอาเเต่ทำหน้านิ่งเเล้วจ้องหน้าตนอยู่ก่อนจะดันกระพุ้งเเก้มกวนๆใส่ภูผา 


"ปากกา"คราวนี้เเฟนต้าตะคอกภูผาเสียงลั่น



ภูผาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะนึกโทษตัวเองที่เผลอไปมองหน้าไอ้เด็กเวณนี่



"น้องว่าอะไรนะ"ภูผาถามเสียงนิ่ง



เเฟนต้าเด็กหนุ่มถอดหายใจยาวๆสีหน้า    เเสดงออกถึงความไม่พอใจมาก

"กูบอกว่าขอปากกา"แฟนต้าคิดในใจ


"ปากกา อ่ะ ปากกา ดูปาก ปากกาอ่ะ"เด็กหนุ่มพูดบอกอย่างหงุดหงิดแถมประชดไปอีก



ภูผาที่ได้ยินชัดเจนที่ลืมตัวถือปากกาไว้ในมือตั้งนานก็วางลงที่สมุดเซ็นทันที


เเฟนต้ากรอกต้ามองบนเบากว่ากูจะได้นะปากกาเนี่ยลีลาชิบหายไอ้ห่า



"ก็เเค่เนี้ย นึกว่าหูหนวก"เเฟนต้าเด็กหนุ่มพึมพำมือก็เซ็นชื่อไปด้วย



ภูผาที่ได้ยินแฟนต้าพูดเมื่อกี้ไม่ชัดเท่าไรก่อนจะพูดถามภูผาคิดว่าเมื่อกี้มันต้องว่าตนเเน่ 


"มึงว่าอะไรนะเมื่อกี้อ่ะ"ภูผาถามเสียงขุ่น



แฟนต้าเงยหน้าขึ้นมองหน้าภูผานิ่งโดยไม่คิดจะตอบคำถามรุ่นพี่สักนิดก่อนจะเดินออกจากโรงจอดรถไป



ภูผานิ่งไปสักพักที่รุ่นน้องปืนเกลียวใส่ขนาดนี้ก่อนจะหันหลังไปมองแฟนต้าด้วยสายตาโกธรสุดขีด



"เดี๋ยว!! มึงเอาเสื้อเข้าข้างในด้วย"ภูผาหันหลังไปบอกเเฟนต้าเด็กหนุ่มเสียงเข้ม



แฟนต้าเพียงหันหลังมามองเเล้วไหวไหล่เท่านั้นก่อนจะเดินหันหลังเดินต่อไป



ภูผายืนมองแผ่นหลังไอ้เด็กปืนเกลียวนี่ด้วยสายตาดุดันพร้อมกำมือแน่น  เด็กเวณ!



เลิกเรียน



เด็กนักเรียนชายม.ปลาย ม.5กำลังอยู่ในห้องน้ำชายในโรงเรียนกับกลุ่มเพื่อนอีกนับสิบคน



ประตูห้องน้ำถูกล๊อคอย่างมิดชิดคงไม่ต้องบอกว่าเด็กพวกนี้จะทำอะไรแฟนต้าตัวหัวโจกเทบารากุและซองบุหรี่จากในกระเป๋านักเรียนที่ขอบอ่างล้างมือ



เด็กนักเรียนชายต่างเเจกจ่ายกันไปกลิ่นควันบุหรี่คละคลุ้นไปหมดเด็กหนุ่มพวกนี้พ่นควันทั่วห้องน้ำชายโดยไม่มีทีท่าจะกลัวเหล่าสารวัตรนักเรียนสักนิด



แฟนต้านั่งพ่นควันไปเรื่อยๆก่อนที่จะ

แกรก~ เสียงไขประตูห้องน้ำชายดังขึ้นก่อนที่ประตูห้องน้ำชายจะค่อยๆเปิดออกปรากฎร่างสูงอย่างภูผายืนอยู่ตรงทางเข้าหน้าห้องน้ำภูผาเพียงส่งสายตาเย็นๆไปให้



เด็กนักเรียนชายทั้งหมดที่เห็นภูผาต่างชะงักค้างภูผาสารวัตรนักเรียน



"ซวยแล้วไอ้สัส"ชินเด็กหนุ่มหนึ่งในกลุ่มเเฟนต้าอุทานขึ้น



ก่อนที่เด็กนักเรียนชายจะรู้ระเบียบหน้าที่ต่อไปนี้ดีชินเด็กหนุ่มวิ่งเปิดนำกลุ่มเพื่อนไปก่อน 


ก่อนที่กลุ่มนักเรียนชายที่เหลือจะวิ่งตามชินออกจากห้องน้ำไป บ้างคนก็กระทบไหล่ภูผาไป


บางคนก็หน้าซีดเเข้งขาก็แทบจะไม่มีเเรงวิ่งภูผามองหน้าร่างสูงไป


ส่วนเเฟนต้าเป็นกรณีเป็นพิเศษที่ภูผาจ้องนานหน่อยเเต่เเฟนต้าก้เอากระเป๋าปิดหน้าไว้     แล้ววิ่งออกจากห้องน้ำตามกลุ่มเพื่อนไป   (ไรท์:ต้า อิภูมันเห็นหน้าแกแล้วจะปิดทำไมวู้ย)



ภูผายืนปล่อยให้เด็กพวกนี้วิ่งออกไปโดยไม่ได้ตามไปจับอะไรภูผาเเค่ยืนมองนิ่งๆแล้วมองเเผ่นหลังบางเด็กหนุ่มที่คุ้มตา



"หึ พรุ่งนี้มึงเจอกูเเน่เเฟนต้า"ภูผาคิด



เช้า

วันนี้เเฟนตมาโรงเรียนเช้ากว่าปกติมาก่อนเข้าเเถวซะอีกเพราะจะมาคุยเรื่องเมื่อวานกับเพื่อนด้วย



แฟนต้าก็นึกกลัวภูผาขึ้นมาซะเเล้วสิถ้าภูผาเอาชื่อตนไปเข้าห้องปกครองอีกครั้งเเฟนต้าก็ไม่รู้จะโดนไล่ออกหรือเปล่า



หลังจากที่ร้องเพลงชาติเสร็จ ผอ ก็ขึ้นไปให้โอวาทนักเรียนเป็นเรื่องปกติของโรงเรียนไทยอยู่เเล้วเเฟนต้าเเถบไม่ได้สนใจผอ สักนิดเด็กหนุ่มยังนั่งคุยกับเพื่อนในแถวเฉยเลย



"มึงว่าไอ้ภูผามันจะจำเราได้ป่ะว่ะ"เเชมป์เด็กหนุ่มถามเพื่อนเสียงใส



แปะ!!แฟนต้าใช้มือสไลค์เข้าที่หัวเเชมป์เพื่อนสนิทไม่เเรงนักแต่ก็เกิดเสียงเลยทีเดียว


"ไอ้ภูมันก็แดกข้าวเหมือนเรานะมึง  มันไม่ได้โง่จนจำหน้ากูไม่ได้หรอกเมื่อวานนะเเม่งมองกูอยู่คนเดียว"แฟนต้าเด็กหนุ่มบอกเพื่อนเสียงขุ่น



ไม่ทันที่วงบทสนทนาจะเริ่มขึ้นก็มีเสียงเสียงหนึ่งที่ต้องทำให้เด็กนักเรียนชายชั้นม.5กลุ่มเเฟนต้าหยุดชะงักก่อนจะหันหน้าไปทางต้นตอของเสียงอยู่หน้าเสาธง



"สวัสดีครับ ผมชื่อ ปณิทาน  วัฒนาธิกูล ผมเป็นหัวหน้าสารวัตรนักเรียน"ไม่ทันที่ภูผาจะเอยพูดจบเสียงเด็กสาวทั่วโรงเรียนก็กรี้ดร้องให้กับภูผารุ่นพี่ร่างสูงผิวขาวหน้าคมที่กำลังยืนพูดบนเวที



ภูผาหันหน้ามามองแถวม.5ก่อนจะพูดเสียงเข้ม



เม้นนนให้ไรท์หน่อยย ไรท์หายไปนานช่วงนี้ชีวิตมีเเต่อะไรพังๆ555

เดี๋ยววันนี้เค้าลงอีกตอน ทำการบ้านเเปป

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว