ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกลียดคนขี้ฟ้อง

ชื่อตอน : เกลียดคนขี้ฟ้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2559 09:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกลียดคนขี้ฟ้อง
แบบอักษร



เลิกโรงเรียนขณะที่เด็กหนุ่มกำลังเดินกับเพื่อนนักเรียนชายกลุ่มใหญ่เพื่อนไปที่จอดรถโรงเรียน

"เฮ้ย พวกมึงวันนี้กูไม่ได้ไปด้วยนะ ป๊าให้กลับบ้านเร็ว"เเฟนต้าเด็กหนุ่มบอกเพื่อนเเล้วขึ้นไปคล่อมรถมอไซน์ก่อนจะขับกลับบ้านตามคำสั่งของผู้เป็นพ่อ

ทันทีที่เดินเข้ามาในบ้านเด็กหนุ่มก็เดินไปหาผู้เป็นเเม่ที่ครัว

"ม๊า!!"เด็กหนุ่มเดินมาทางด้านหลังเเล้วตะโกนเรียกหญิงไวกลางคนเสียงดังลั่น

"โอ้ยลูกผี !!!"หญิงวัยกลางคนตกใจจนเผลออุทานออกมา

เพียต!!!

"เล่นไรให้มันรู้เรื่องหน่อยต้า นี่ถ้าม๊า บราๆ&/$@@**$!จะเป็นยังไง"ผู้เป็นเเม่ยืนบ่นแล้วกลับมาหั่นผักต่อ

เด็กหนุ่มเดินไปยิบน้ำในตู้เย็นมาเทใส่เเก้วกินเเล้วยืนหัวเราะชอบใจอย่างไม่รู้สึกรู้ว่าอะไรกับผู้เป็นเเม่ที่ยืนบ่นให้ตน

"เออ ม๊านี่ ต้าซื้อกระเพาะปลามาฝากด้วย
"เด็กหนุ่มยื่นกระเพราะปลาร้านโปรดของผู้เป็นแม่ที่ตนไปยืนเข้าเเถวซื้อจนเมื่อยขา

ผู้เป็นเเม่ที่ยืนบ่นอยู่ก็ค่อยๆเบาเสียงลงก่อนจะเงีบยลงทันทีที่เห็นลูกชายตัวดีซื้อของมาอ้อน

"มาอ้อนจะมาขออะไรจากเเม่หื้อ ไอ้ลูกลิง"ผู้เป็นเเม่กล่าวอย่างลูกทันลูกชาย

เด็กหนุ่มที่ยืนพิงอ่างล่างจานอยู่ทางด้านหลังผู้เป็นเเม่ก่อนจะยู่ปากทันทีเด็กหนุ่มมาเดินสวมกอดผู้เป็นเเม่จากทางด้านหลัง

"ก็ไม่ได้จะมาเอาอะไร เเค่อยากให้ม๊า บอกป๊าให้ต้าหน่อยว่าไม่ต้องหักตังค์ค่าขนมต้าก็พอ นะม๊า นะ"เด็กหนุ่มทำหน้าอ้อน

ยังไม่ทันที่เเฟนต้าเด็กหนุ่มจะพูดอะไรต่อเสียงโทรศัพท์ผู้เป็นเเม่ก็ดังขัดขึ้นมาซะก่อน

หญิงวัยกลางคนกดรับสาย

"ฮัลโหลป๊า ว่ายังไง(พ่อของเเฟนต้า"

"ม๊าวันนี้เพื่อนป๊าจะมาทานข้าวที่บ้านเรา
สองคนเตรียมอาหารไว้ด้วยนะ"

"อ่าๆ "
 
แฟนต้าเด็กหนุ่มที่ยืนฟังผู้เป็นคุยคุยโทรศัพท์เมื่อกี้ก็พูดถาม"ป๊าว่าไงอ่ะม๊า"เด็กหนุ่มถามผู้เป็นเเม่เสียงใส

"เพื่อนป๊าจะมาทานข้าวที่บ้านเรา"

เด็กหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะหยิบจับอะไรเล็กๆน้อยๆช่วยผู้เป็นเเม่ขณะทำอาหาร

หลังจากที่เด็กหนุ่มและผู้เป็นแม่จัดอาหารบนโต๊ะเสร็จเเล้วเสียงรถยนต์ของผู้เป็นพ่อก็ดังขึ้นก่อนจะดับลง

เเฟนต้านั่งรอผู้เป็นพ่อบนโต๊ะอาหารของบ้านไม่ได้ออกไปรอรับพ่อหรืออะไร

เสียงผู้ใหญ่สองคนเดินคุยกันเข้ามาจากด้านนอกบ้านก่อนที่เเฟนต้าเด็กหนุ่มจะหันหลังไปเจอคุณลุงที่หน้าจะเป็นเพื่อนพ่อ

"คุณอาสวัสดีครับ"เด็กหนุ่มยกมือไหว้บุคคลที่เดินมาพร้อมกับพ่อตัวเองก่อนสายตาจะมองทะลุผ่านไปยังทางด้านหลังผู้เป็นพ่อ

แฟนต้าเห็นใครอีกคนที่กำลังยืนจ้องหน้าตนนิ่ง เเฟนต้ารู้สึกคุ้นๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเคยเจอตอนอยู่โรงเรียนทีหนึ่งเด็กหนุ่มกำลังจะพูดทักเเต่คิดไปคิดมาไม่เอาดีกว่าก่อนจะตีหน้านิ่งส่งไปให้ภูผา

"ต้า นี่อาพจน์ เพื่อนพ่อสมัยเรียนกำลังจะมาเป็น ผอ คนใหม่โรงเรียนแกด้วยนะ"ผู้เป็นพ่อพูดบอก

เด็กหนุ่มโค้งหัวรับ แต่ใจตอนนี้รู้สึกมันโหวงแหวงขึ้นมาทันที ถ้าเปลี่ยน ผอ โรงเรียนคนใหม่ใครจะมาคุ้มกะลาหัวแฟนต้าเวลาที่เวลาทำผิดกฎโรงเรียนว่ะ

(อาแท้ๆของเเฟนต้าเป็น ผอ โรงเรียน แฟนต้าจะโดนไล่ออกจากโรงเรียนหลายรอบเเล้วเหมือนกันเเต่ก็ยังใช้เส้นสายของคุณอาอยู่ที่โรงเรียนต่อ)

เเฟนต้าเด็กหนุ่มยิ้มเเห้งๆให้เพื่อนพ่อและ ผอ คนใหม่ของโรงเรียน

"เออ แล้วนี่ พี่ภูผา พึ่งย้ายเข้าไปเรียนโรงเรียนเดียวกับเเก"ผู้เป็นพ่อพูดแนะนำภูผา

เด็กหนุ่มพยักหน้ารับเเต่ไม่ได้หันไปสบตากับภูผา"คุณอากับพ่อมานั่งทานอาหารเถอะครับ"เด็กหนุ่มเปลี่ยนเรื่องคุยทำให้ภูผากลายเป็นอากาศไปเลยทีเดียว

ผู้ใหญ่ทั้งสองคุยกันไปตามประสาเพื่อนเก่าแฟนต้าเด็กหนุ่มนั่งกินอาหารตรงหน้าเงียบๆโดยมีภูผานั่งอยู่ข้างๆเด็กหนุ่มตักนั่นตักนี่กินไปเรื่อยข้าวสวยเเทบไม่เข้าปากตักเฉพาะเนื้อๆหรือของที่ชอบกินเท่านั้น

"เอ้า เจ้าเด็กสองคนนี้ไม่เห็นคุยอะไรกันเลย"จู่ๆแม่ของแฟนต้าเด็กหนุ่มก็พูดขึ้น
แฟนต้าชะงักมือที่กำลังจะตักไก่จากจานทันทีก่อนจะตักเข้าปากคำหนึ่งแล้วเคี้ยวเข้าปากตุ้ยๆ

"ก็ไม่รู้จะคุยอะไร อ่ะม๊า นั่งเงียบเป็นท่อนไม้ไม่มีใครเค้าอยากคุยด้วยหรอก"แฟนต้าเด็กหนุ่มพูดขึ้นเสียงดังฟังชัดตามสิ่งที่ตนคิด

และนั่นก็เรื่องจริงเพราะภูผานั่งเงียบจริงๆ

เด็กหนุ่มพูดขึ้นอย่างไม่รู้สึกรู้สาแถมหลังจากพูดความรู้สึกตัวเองออกมาตรงๆแล้วยังมีหน้าไปซดน้ำซุบในถ้วยอีก

ทั้งโต๊ะตอนนี้เงียบกริบทันทีที่เเฟนต้าเด็กหนุ่มพูดขึ้น

มันถือว่าเเรงพอควรเหมือนกันนะเมื่อกี้สำหรับเด็กที่ไม่เคยรู้จักไม่สนิทเเล้วอายุยังน้อยกว่าพูดจาไม่ให้ความเคารพเเบบนี้

ทั้งโต๊ะเงียบผิดปกติจนเเฟนต้าเด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองเพราะมันเงียบผิดปกติ

ก่อนจะรู้ตัวว่าตนปากหาเรื่องอีกแล้ว

"ผมแซวเล่นน้าาาา"เด็กหนุ่มเปลี่ยนมายิ้มกว้างแล้วหันไปยิ้มให้ภูผาที่นั่งข้างตน

แต่ได้กลับมาเพียงนัตย์ตาเรียบนิ่งเเละนิ่งมากๆ 


"นิ่งสงบ สยบทุกความเคลื่อนไหวจริงๆ"คราวนี้เด็กหนุ่มพูดขึ้นติดตลก

แล้วทุกคนบนโต๊ะอาหารก็หัวเราะกันเสียงเเห้ง

ก่อนจะหันหน้าไปคุยกันตามปกติเว้นเเต่ภูผานี่แหละที่เอาเเต่นั่งนิ่งสะกดอารมณ์โกธรสุดชีวิต

"ต้าอาพจน์จะกลับเเล้วไหว้คุณอาก่อนกลับสิ"ผู้เป็นพ่อพูดสั่งเด็กหนุ่มที่เอาเเต่คุยเเชทในโทรศัพท์บนโต๊ะอาหาร

เด็กหนุ่มรีบวางโทรศัพท์ในมือลง"อาพจน์สวัสดีครับ"เด็กหนุ่มยกมือไหว้

เพื่อนของผู้เป็นพ่อและพวงด้วย ผอ คนใหม่ของโรงเรียนก็ยกมือรับไหว้เช่นกัน

"นี่ถ้าน้องต้ามีปัญหาเกี่ยวกับการเรียนอะไรก็มาปรึกษาพี่ภูที่บ้านอาได้นะ บ้านอาอยู่ซอยถัดไปนี่เอง"

"อ่อ ครับ"เด็กหนุ่มพงกหัวลงก่อนจะยิ้มน้อยๆให้ เพื่อนพ่อและ ผอ คนใหม่

ทันทีที่ภูผาเเละ ผอ คนใหม่กลับไปผู้เป็นเเม่ก็หยิกเข้าที่เอวเด็กหนุ่มทันที

"นี่แน่ ทำไมไปว่าพี่เค้าเเบบนั้นห๊ะต้า"

"ก็ต้าไม่ชอบหน้ามันอ่ะม๊า"เด็กหนุ่มพูดบอกเเม่ตามตรง

ผู้เป็นเเม่หันมามองตาขวาง
เพียต !!มือผู้เป็นเเม่ฟาดเข้าที่ต้นเเขนเด็กหนุ่มอีกที

"ไปว่าพี่เค้าว่า"มัน"ได้ยังไง นิสัยไม่น่ารักเลยนะต้า!!"ผู้เป็นเเม่พูดปราม

"ถึงจะทำตัวไม่น่ารัก เเต่ถ้าลองได้รักแล้วจะติดใจ"เเฟนต้าเด็กหนุ่มยังไม่สำนึกยังมีหน้ามาพูดเล่นอีก

"ต้า!!!"

"ไปนอนเเล้วนะม๊า จุฟ "ว่าจบเด็กหนุ่มก็เดินสบัดตูดขึ้นห้องไปอย่างไว


เช้า

วันนี้เด็กหนุ่มมาเรียนตามปกติเเต่ไม่ปกติตรงที่มาโรงเรียนก่อนเข้าธงชาติขึ้นซะอีก

เเฟนต้าเด็กหนุ่มเดินออกจากโรงจอดรถเดินผ่านอาจารย์ฝ่ายปกครองที่เตรียมจะมาเช็คชื่อนักเรียนที่มาสายอยู่ที่โรงจอดรถ
แฟนต้าเดินมาเห็นพอดีก่อนจะยกมือไหว้อย่างสวย

"อาจารย์ สวัดดีครับ"

"อ้าว มาเช้าก็เป็นหรอโพธิ์ธิพงค์"อาจารย์ฝ่ายปกครองที่สนิทกับเเฟนต้าเด็กหนุ่มพูดแซว

เด็กหนุ่มยืดอกขึ้นอย่างภูมิใจ
"แล้วทำไมวันนี้อาจารย์มาตรวจช้าจังเลยล่ะครับ เห็นไหมผมมาก่อนอาจารย์อีก แย่ๆนะครับเนี่ย "เด็กหนุ่มพูดหยอกเล่นๆ

"อืม นายจะไปไหนก็ไปเถอะไป"อาจารย์ฝ่ายปกครองพูดอย่างตัดลำคาณ

เเฟนต้าเดินขึ้นไปบนห้องที่เรียนคาบเเรก

"คนสวย เอาฟิกสิกส์มาลอกหน่อยดิ"เเฟนต้าสกิดหลังน้ำเพื่อนผู้หญิงจากทางด้านหลัง

เด็กสาวหันไปหยิบสมุดฟิกสิกส์ในกระเป๋าขึ้นมาก่อนจะส่งให้เด็กหนุ่ม

"แหม่ ทีขอดูการบ้านนี่กูสวยขึ้นมาเลยนะมึง"เด็กสาวพูดเเขวะเพื่อนชายคนสนิทอย่างเเฟนต้า

เด็กหนุ่มไม่ได้ตอบโต้อะไรเเต่นั่งลอกงานค้างที่เพื่อนทุกคนส่งหมดแล้วยกเว้นตัวเองเด็กหนุ่มนั่งลอกอยู่บนโต๊ะเรียนของน้ำ

"มึงทำยังไงว่ะ เรียนก็ไม่เรียน โรงเรียนก็ไม่ค่อยเข้า คะเเนนออกมาเยอะกว่าพวกกูอีก"

"หึ กูกับมึงมันคนละดับกัน อีถังแก๊ส"เด็กหนุ่มพูดอย่างเหนือ

ออกัสเด็กหนุ่มที่มาโรงเรียนตามปกติก็เดินมาหาเเฟนต้า

"เฮ้ย บักต้ามึงทำอะไร"ออกัสเด็กหนุ่มเดินเข้าห้องมาเเล้วตรงมาหาเพื่อนที่กำลังนั่งลอกงานอยู่

"กูซักผ้าอยู่มั้งสัส"แฟนต้าเด็กหนุ่มขณะที่ตนนั่งลอกงานอยู่

"ถ้าซักผ้าให้ใช้คอมฟอด แต่ถ้าอยากโดนกอดให้มองหาเรา"

"มึงไปเล่นตรงนู้นนะกัส"แฟนต้าเด็กหนุ่มชี้มือไปทางประตูห้องเรียน

"ตรงนู้นเค้าก็ไล่กูมาเล่นตรงนี้ แฮร่!"

 
-_- 
 

"เล่นอะไรกันพวกมึง "น้ำ

หลังจากที่เข้าแถวเสร็จแฟนต้าก็เรียนภาคเช้าตามปกติ

"เฮ้ย พวกมึงกูโดนยึดถุงเท้านักเรียนมาว่ะ"แชมป์เด็กหนุ่มที่เข้าโรงเรียนเกือบจะเที่ยงรีบวิ่งเข้าห้องเรียนนั่งข้างเเฟนต้า

"เอ้า มึงไปทำไงทำไมโดนยืด"แฟนต้าเด็กหนุ่มถามขึ้นอย่างแปลกใจเพราะปกติ ผอ และคุณครูฝ่ายปกครองไม่เคร่งคัดกฎ      ของการเเต่งกายมากขนาดนี้


"กูโดยพวกสารวัตรนักเรียนยืดไอ้สัส แม่งกูกำลังเดินเข้ามาในโรงเรียนแล้วเสือกเห็นถุงเท้าสั้นกูพอดี"เด็กหนุ่มพูดบอกเสียงเเค้น
 
"สารวัตรนักเรียนที่เค้าว่าพึ่งตั้งไปเมื่อสองวันก่อนอ่ะหรอ"น๊อคพูดถามเเชมป์

"เออ ดิเเม่งแรกๆกูจะวิ่งหนีเเล้วแต่เเม่งจดชื่อกูก่อนกูเลยถอดถุงเท้าให้มัน"เด็กหนุ่มพูดบอกเพื่อนอย่างเคืองๆเหตุการณ์เมื่อสักครู่ไม่หาย

"เห็นไหม ไอ้ต้ากูบอกแล้วพวกนี้เเม่งเอาจริงถ้าจะโดดเรียนต่อไปต้องระวัง"น๊อตเด็กหนุ่มพูดบอกข้ามโต๊ะ

"เออ แล้วไอ้ตัวไหนว่ะยืดรองเท้ามึง"แฟนต้าถามปนเคืองๆแทนเพื่อน

"กูได้ยินเพื่อนมันเรียกชื่อ ~ชื่อ เออ ชื่อ"แชมป์เด็กหนุ่มกำลังคิด

ส่วนเเฟนต้าที่ทนรอคำตอบไม่ไหวก็

"แปะ"สไลค์เข้าที่ยอดหัวเพื่อนดังลั่น

"ชื่ออะไร มัวแต่คิดอยู่นั้นเเหละกูรอฟังใจจะขาดเเล้วเนี่ย"แฟนต้าเด็กหนุ่มพูดถามเพื่อนอย่างหงุดหงิด

"เออ!! กูจำได้เเล้ว มันชื่อภูผา!!!"เด็กหนุ่มตะโกนบอกเพื่อนเสียงดังลั่นก่อนที่เพื่อนผู้หญิงที่นั่งหน้าห้องหันมาโห่ร้องตะโกนด่า

"โห่ ๆๆๆ พูดเงียบๆจะตายไหม!!"

(ผู้หญิงห้องนี้เถื่อนเเท้)



เด็กหนุ่มทั้งสองหันไปมองเพื่อนผู้หญิงที่พึ่งด่าพวกตนไปก็หันมาคุยกันต่อและเบาเสียงลงก่อนจะลงมากินข้าวเที่ยง

"มึงกูเบื่อข้าวโรงอาหารว่ะ โดดโรงเรียนไปกินข้าวเเล้วค่อยเข้าป่ะ"แฟนต้าเด็กหนุ่มชวนกลุ่มเพื่อนที่มีรวมๆ10กว่าคน

"เออ ไปไหมพวกมึง!!กูก็เบื่อ กูจะไปซื้อถุงเท้าใส่ใหม่พอดี"แชมป์พูดขึ้น

"ไอ้กัสมึงไปด้วยเปล่า"แชมป์พูดถามเพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่มอย่างออกัส

เด็กหนุ่มกำลังก้มหน้าก้มตากดเเชท  อย่างเอาเป็นเอาตาย

"เออๆ ไปๆ"ออกัสเด็กหนุ่มพูดบอกอย่างตัดปัญหา

"เออ งั้นพวกมึงไปเหอะกูจะไปนอนคาบบ่าย"ก่อนที่จะน๊อตจะเเยกกันไปทานข้าวกับเพื่อนในแกงค์อีกกลุ่มหนึ่ง

"อ่อ เออๆ ไอ้ชินกูฝากดูเเลไอ้น๊อตเพื่อนรักกูด้วย เผื่อไปสะดุดตีนใครเข้า"แชมป์พูดบอกชินเพื่อนในเเกงค์ที่ไม่สนิทกันเท่าไรเเต่ก็ไปด้วยกันเป็นกลุ่มตลอด

"เออๆ "

ว่าจบเด็กทั้งสามก็กระโดดกำเเพงรั้วโรงเรียนออกมา

โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาสารวัตรนักเรียนที่เดินผ่านมากับกลุ่มเพื่อนกำลังยืนมองเด็กทั้งสามด้วยสายตาเรียบนิ่ง

วันนี้แชมป์มาโรงเรียนสายเลยจอดรถไว้ข้างนอกโรงเรียนเพราะจอดข้างในโรงเรียนรถมันเอาออกยากเลยได้รถแชมป์นี่เเหละขี่มอไซน์ซ้อนสามกันมาทานข้าวที่ร้านประจำ

หลังจากทานเสร็จเด็กนักเรียนชายทั้งสามก็นั่งเเช่อยู่นั้นนานๆก่อนจะปืนรั้วกลับเข้ามาเรียน 

เด็กนักเรียนชายทั้งสามปืนรั้วเข้ามาในโรงเรียนอีกทีอย่างชำนาญและความเคยชินโดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้ชื่อของตนกำลังส่งเข้าห้องปกครองเรียบร้อยเเล้ว

เด็กทั้งสามเข้ามาเรียนคาบบ่ายคาบสุดท้ายก่อนจะเเยกย้ายกันกลับบ้าน

เช้าของอีกวัน

วันนี้แฟนต้ามาโรงเรียนแต่เช้ามาทันเข้าเเถวพอดี

"เฮ้ย ไอ้ต้าๆ มึงรู้เรื่องอาจารย์ฝ่ายปกครองยัง"ออกัสเด็กหนุ่มวิ่งหน้าตั้งเข้ามาในแถวที่เด็กนักเรียนชายกำลังนั่งฟัง ผอ โรงเรียนพูดหน้าเสาธง

เเฟนต้าเด็กหนุ่มหันหลังไปหาออกัสที่วิ่งหน้าตั้งมานั่งเเทรกกลางอยู่แถว

"มีเรื่องไรไอ้กัส อย่าบอกนะว่าอาจารย์ฝ่ายปกครองไล่มึงออกข้อหามึงหน้าเเก่กว่า   อาจารย์อ่ะ"แฟนต้าพูดติดตลกเพราะเห็นหน้าออกัสเครียด

"มึงอย่าพูดเป็นเล่นไป เมื่อวานสารวัตรนักเรียนเอาชื่อเราส่งไปห้องฝ่ายปกครอง แล้วอาจารย์พึ่งโทรมาหากูเมื่อเช้าให้บอกพวกมึงสองคนเข้าห้องปกครองตอนเลิกเเถว"

"เอ้า โดนเล่นแล้วไหมล่ะมึง"แชมป์เด็กหนุ่มพูดอย่างไม่สะทกสะท้านอะไรเท่าไรเพราะนี่ก็ไม่ใช่ครั้งเเรกของตน

"ไอ้ตัวไหนว่ะส่งชื่อเราไป อย่าให้รู้นะ กูจะเล่นเเม่ง"แฟนต้าเด็กหนุ่มพูดอย่างเเค้นๆ

"เออๆไอ้ต้า ไอ้กัส ลุกๆ ไปห้องปกครองกัน"แชมป์บอกเพื่อนอีกสองคนที่กำลังนั่งหันหลังให้แดดอยู่หน้าเสาธง

นักเรียนชายทั้งสามที่ปืนกำเเพงเมื่อวานตอนนี้มานั่งเรียงรางอยู่ตรงห้องรับเเขกของห้องปกครองแอร์เย็นฉ่ำ

ไม่นานอาจารย์ฝ่ายปกครองก็เดินเข้ามามองเด็กนักเรียนชุดเก่าเจ้าเดิมที่มีเรื่องให้เข้าห้องปกครองไม่เว้นเเต่ละเทอม

อาจารย์กิตจา อาจารย์ฝ่ายปกครองนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามเด็กหนุ่มทั้งสามมองด้วยสายตาขุ่นเคืองประดุจเด็กนักเรียนสามคนนี้พึ่งไปฆ่าคนมา

ตอนนี้อาของเเฟนต้า ผอ เก่าของโรงเรียนนี้ที่พึ่งย้ายไปเมื่ออาทิตย์ก่อน ตอนนี้ไอ้เด็กพวกนี้ก็ไม่มีใครคุ้มกะลาหัวเเล้ว

"ทำไมพวกนายถึงไปปืนกำแพงโรงเรียนล่ะ"อาจารย์ฝ่ายปกครองที่นั่งหน้าดุอยู่นานก็พูดถาม

"....."

"เบื่ออาหารโรงเรียนอ่ะ จารย์ เลยปืนไปกินข้างนอก"แฟนต้าเด็กหนุ่มเป็นคนตอบเเทนเพื่อนอีกสอง

ภูผาสารวัตรนักเรียนที่มาส่งรายชื่อนักเรียนที่มาสายของเเต่ละระดับชั้นให้ห้องปกครองกับเจมส์สารวัตรนักเรียนชาย   ม.6

เจมส์สารวัตรนักเรียนม.6เปิดประตูห้องปกครองเข้ามาก็เห็นเด็กนักเรียนชาย       ม.5สามคนกำลังโดนอาจารย์กิตจา สอบสวนอยู่ ก่อนที่เจมส์จะยกยิ้มอยู่ในใจอย่างพอใจ คนที่ส่งรายชื่อเด็กนักเรียนชายที่ปืนกำแพงเมื่อวานก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกก็เป็นเจมส์นี่เเหละ เจมส์เกลียดเด็กนักเรียนชายหนึ่งคนในนั้นมานานแล้วถ้ามีโอกาศที่จะเอาคืนมีหรอที่จะพลาด

ทันทีที่เจมส์สารวัตรนักเรียนชายม.6ตัวเล็กเอารายชื่อไปส่งให้อาจารย์เสร็จก็เปิดประตูห้องออกมาก่อนจะเห็นสายตาภูผากำลังเพ่งมองไปที่โต๊ะรับเเขกที่มีเด็กนักเรียนชายทั้งสามนั่งอยู่

ภูผาที่บังเอิญไปสบตาพอดีกับแฟนต้าตอนที่เจมส์เปิดประตูออกมาพอดี

"ไอ้เด็กพวกนั้นวันๆไม่ทำอะไรหรอกพี่ภูผามีเรื่องชกต่อยก็บ่อยทำตัวเป็นนักเลงทะเลาะกับคนอื่นไปทั่วถ้าเจมส์เป็น ผอ นะเจมส์ไล่ออกนานล่ะ"เจมส์สารวัตรนักเรียนพูดบอกภูผา

เจมส์เเทนตัวเองว่าเจมส์เพราะภูผาอายุมากกว่าตนหนึ่งปีภูผาเรียนไม่จบม.6เพราะมีเรื่องบ้างอย่างที่บอกไม่ได้ทุกคนที่อยู่     ม.6ต่างเรียกภูผาว่าพี่ทั้งนั้น ความจริงภูผาก็บอกให้เรียกกูมึง ก็ได้ทุกคนจะได้สนิทกันเร็วๆแต่ก็ไม่มีใครกล้าเรียกอาจจะเพราะว่าเกรงใจภูผาด้วยแหละมั้ง

ภูผาที่ยืนฟังเจมส์พูดก็ไม่ได้จะเชื่อเต็มร้อยหรอกอะไรที่ยังไม่เห็นหรือสัมผัสกับตัวเองภูผาไม่เคยคิดจะเชื่ออยู่เเล้วเพียงเเค่รับฟังไว้เท่านั้น

"อืม"



และแล้วเด็กหนุ่มทั้งสามก็ได้โดยตักเตือนไปคาบเช้าคาบเดียวและถูกลงชื่อตักเตือนกันไปตามระเบียบเเต่ก็ไม่ได้ร้ายเเรงอะไร


แฟนต้า แชมป์และออกัสทันทีที่ออกจากห้องก็พากันหัวฟัดหัวเหวี่ยงทันทียังสงสัยไม่หาย

"ไอ้ตัวไหนมันเอาชื่อเราไปส่งห้องปกครองว่ะ"แฟนต้าเด็กหนุ่มพูดขึ้นเสียงเเค้นขณะที่กำลังเดินไปเรียนคาบต่อไป

ออกัสที่กำลังกดเเชทอยู่จนคิ้วขมวดเป็นปมจนแฟนต้าอดสงสัยไม่ได้ก็พูดถามก่อนจะชะโงกหน้าไปดูหน้าจอโทรศัพท์ของเพื่อนซะเลย
"เฮ้ย ไอ้กัสมึงคุยกับใครว่ะ"แฟนต้าเด็กหนุ่มถามขึ้น

ออกัสกดเเชทส่งไปสักพักก่อนจะหันมาสบตาเเฟนต้าเด็กหนุ่มนิ่ง
"กูรู้แล้วว่ะ พวกไหนแม่งเอาชื่อเราส่งห้องปกครอง"

พอออกัสพูดจบเท่านั้นเเหละทั้งเเชมป์ทั้งแฟนต้าหยุดเดินกันเลยทีเดียวก่อนจะหันมาถามเพื่อนตัวเองเสียงขุ่น

"พวกไหนว่ะ"แชมป์ถามเสียงขุ่น

"เห็นรุ่นน้องกูบอกว่าพวกสารวัตรนักเรียนม.6อ่ะ แต่ไม่รู้ว่าตัวไหน"ออกัสพูดบอกเพื่อนใบหน้าเด็กหนุ่มก็ขมวดคิ้วยุ่ง

ออกัสมีรุ่นน้องม.4ที่รู้จักเห็นรุ่นน้องที่เมื่อวานบังเอิญเข้าไปส่งงานที่ห้องปกครองเมื่อวานก็เห็นสารวัตรนักเรียนคนหนึ่งกำลังยืนคุยกับอาจารย์ฝ่ายปกครองเหมือนจะพูดเกี่ยวกับเรื่องเด็กหนีเรียน

แฟนต้าที่ได้ยินออกัสพูดบอกก็ขมวดคิ้วยุ่งทันทีแฟนต้าไม่รู้ว่าสารวัตรนักเรียนม.6มีใครบ้าง

"งั้นมึงไปสืบมานะไอ้เหี้ยไหนมันส่งชื่อเราเข้าห้องปกครองถ้ารู้ตัวนะ!!จะเล่นเเม่ง"แฟนต้าเด็กหนุ่มตอนนี้ไม่ได้รู้สึกโกธรเเค้นอะไรสักนิดแต่ถ้าเผาบ้านมันได้ก็จะทำ ไม่ได้เเค้นเลยจริ๊งจริง

และเเล้วเด็กนักเรียนชายทั้งสามก็เข้าเรียนตามปกติ

ในความคิดของแฟนต้าเด็กหนุ่มตอนนี้      หลังจากออกจากห้องปกครองโครตจะรู้สึกเกลียดสารวัตรนักเรียนไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหนก็ตามถ้าได้ขึ้นชื่อว่าสารวัตรนักเรียนเเฟนต้าเด็กหนุ่มพร้อมจะเกลียดหมด

ตอนสามแล้ววว มันโอเคไหมอะไรยังไงเม้นให้ไรท์หน่อยเด้อ5555

ถ้าเม้นถึง10เดี๋ยวไรท์ลงอีกตอนนะจุฟๆ#มันจะถึงไหมล่ะหอยสังข์ โด่ววว!!😣

ถ้าเม้นไม่ถึง10ไรท์หน้าเเตกนะนิ555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว