ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตุ๊กแกเป็นเหตุ

ชื่อตอน : ตุ๊กแกเป็นเหตุ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2559 18:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตุ๊กแกเป็นเหตุ
แบบอักษร


ปี๊ด เสียงนกหวีดดังมาเเต่ไกล
เเฟนต้าจอดรถมอไซค์MSXสีดำไว้โรงจอดรถแล้วรีบวิ่งไปเข้าเเถวเช็คชื่อนักเรียนที่มาสาย

โดยมีอาจารย์ฝ่ายปกครองยืนเป่านกหวีดและจับตามองเด็กที่มาสายอยู่ที่โรงจอดรถ
เเฟนต้าเด็กหนุ่มที่มาสายเป็นเรื่องปกติอยู่เเล้วก็ไม่ได้ตกใจอะไร

เด็กหนุ่มผิวขาวริมฝีปากอมชมพูถอดหลวดกันน๊อคออกแล้วเดินหน้าตาเฉยไปเช็คชื่อนักเรียนมาโรงเรียนสายซึ่งตอนนี้ก็9โมงเช้าเเล้ว

เเฟนต้ายืนอยู่ไม่นานก็ถึงคิวที่ตนต้องเซ็นชื่อมาสาย

กฎของโรงเรียนนี้คือถ้านักเรียนมาสายเกิน20ครั้งจะติดคุณลักษณะจะต้องไปทำประโยนช์หรืองานที่ทำเกี่ยวกับความดีเเต่เเฟนต้าก็ไม่เคยโดนสักทีหรอกเพราะถ้าจะถึงครั้งที่20เมื่อไรเเฟนต้าเด็กหนุ่มค่อยจะรีบมาเเต่เช้าตามปกติเลยรอดมาตั้งแต่  ม.1จนถึงม.5เด็กหนุ่มก้มหน้าเซนชื่อโดยมีครูฝ่ายปกครองยืนมองอยู่

"นายอีกเเล้วนะโพธิ์ธิพงค์"อาจารย์ฝ่ายปกครองยืนมองเด็กคนนี้ที่เริ่มมาสายตั้งเเต่ม.1จนถึงวันนี้

เเฟนต้าวางปากกาลงก่อนจะยืนยิ้มอ่อนไปให้อาจารย์ที่เจอกันบ่อนจนสนิทกันเเล้ว

"รถติดอ่ะ จารย์"เด็กหนุ่มเเสร้งเเถ

อาจารย์ฝ่ายปกครองที่ได้ยินก็ส่าย          หัวเอื่อมๆ"รถติดอ่ะข้ออ้างแต่ตื่นสายสิไม่ว่า"อาจารย์ฝ่ายปกครองคิดเพราะไม่อยากต่อปากต่อคำกับนักเรียนคนนี้

"ไปๆ รีบไปเรียนได้เเล้ว"อาจารย์ฝ่ายปกครองพูดเสียงดุๆ

เด็กหนุ่มเดินช้าๆขึ้นห้องเรียนก่อนจะเปิดประตูห้องพรวดเข้ามาเพื่อนทุกคนที่เห็นบุคคลที่เปิดประตูเข้ามาก็ไม่ได้สนใจอะไรก่อนจะหันไปสนใจอาจารย์ตรงหน้าต่อ    เพราะชินเเล้วกับเเฟนต้าที่มาสายเเทบทุกวัน

"ขออนุญาติเข้าห้องครับครู"เด็กหนุ่มยกมือไหว้อาจารย์ที่ยืนตีหน้านิ่งมาทางตน

เเฟนต้าเด็กหนุ่มเดินไปหากลุ่มเพื่อนผู้ชายที่นั่งหลังห้องกันอยู่ เเฟนต้าเอากระเป๋าที่ไอ้เเชมป์เพื่อนสนิทออกเพราะมันจะคอยจองเก้าอี้ให้ตนนั่งทุกครั้งที่มาสาย

"เอ้า มาสายอีกเเล้วนะมึง"เเชมป์พูดเสียงอู้อี้เเต่หน้ายังซบอยู่กับกระเป๋านักเรียนที่เอาไว้เป็นหมอนนอนอยู่โต๊ะอยู่เลยโดยที่ไม่เกรงกลัวอาจารย์ที่กำลังสอนอยู่เลย

"เออ เมื่อวานเเม่มึงว่าไงบ้าง"เเฟนต้าไม่ได้สนใจอะไรที่แชมป์พูดเมื่อกี้เเต่คุยเรื่องที่ไปมีเรื่องเมื่อวานว่าแม่ของเพื่อนสนิทอย่างเเชมป์ว่ายังไงบ้าง

"แม่กูก็ด่ากู เกือบตีกู นี่ดีนะกูไวกว่ากูเลยวิ่งเข้าห้องก่อน "แชมป์เด็กหนุ่มพูดบอกเพื่อนเสียงใส

แฟนต้าเด็กหนุ่มพงกหัวรับสิ่งที่เพื่อนสนิมอย่างเเชมป์พูดก่อนจะเริ่มบทสนทนาขึ้นมาใหม่

"เออ เมื่อวานนะกูได้กำไรตีนชิพหายเเม่งกูต่อยไอ้จอมทัพจนล้มถ้าตำรวจไม่มาเมื่อวานกูตีมันตายเเล้ว"เสียงเเฟนต้าเด็กหนุ่มคุยให้เพื่อนอย่างเเชมป์ฟังและเเล้วเสียงบทสนทนาของทั้งคู่ก็ดังขึ้นเรื่อยๆจนเสียงดังทั่วห้อง

"นั่นนายโพธิ์ธิพงค์กับนายกิตศักดิ์ถ้าไม่อยากเรียนก็ออกไปคุยกันข้างนอก!!"เสียงคุณครูที่กำลังสอนคณิตอยู่พูดบอกเสียงดุ

พร้อมกับเด็กนักเรียนหญิงที่นั่งหน้าห้องหันมามองเเฟนต้ากับเเชมป์กันตาขวาง
เด็กหนุ่มสองคนหันมามองหน้ากันนิ่ง

"คร้าบบบบ คุณครู/ คร้าบบบบ คุณครู"

พอหมดคาบเด็กนักเรียนชายที่อยู่ในห้องอีก10กว่าชีวิตก็เดินทางไปเรียนคราบเรียนต่อไป

เเฟนต้าเด็กหนุ่มที่ชอบเเกล้งผู้หญิงเป็นชีวิตจิตใจก็เดินออกจากกลุ่มเพื่อนเเล้ววิ่งไปเเกล้งผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่อยู่ในห้องด้วยกันนั้นเเหละเเฟนต้าพึ่งได้ของเล่นชิ้นใหม่
มา

เเฟนต้าเดินไปแทรกตรงกลางกลุ่มผู้หญิงอีกห้าหกคนที่กำลังเดินไปเรียนคาบต่อไป

เด็กสาวทั้งหกมองเเฟนต้าเด็กหนุ่มกันตาขวางก่อนจะประสานเสียงร้องด่ากันเสียงลั่นที่จู่ๆเด็กหนุ่มก็เดินมาเบียดแล้วมาเเทรกกลาง

"โอ้ย ไอ้ต้า/   โอ้ย ไอ้ต้า/โอ้ย ไอ้ต้า/ "เด็กสาวทั้งหกพูดชื่อเเฟนต้ากันเสียงเดี๋ยวกัน

เเต่เเฟนต้าเด็กหนุ่มหาได้สนใจไม่กลับตีหน้านิ่งเเล้วหันไปมองเป้าหมายที่จะเเกล้งวันนี้คือน้ำเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาตั้งเเต่     ม.1เเล้วม.5ก็เรียนห้องเดี๋ยวกันอีก

"น้ำๆ มึงเเบมึงหน่อยดิกูมีไรจะให้มึง"เเฟนต้าเด็กหนุ่มพูดบอกเพื่อนผู้หญิงที่สนิทกันตั้งเเต่ม.1เสียงใส

"ไม่!!!กูรู้มึงจะเเกล้งกู"น้ำเด็กสาวพูดบอกเสียงเขม้น

"กูไม่ได้จะเเกล้ง กูมีไรจะให้มึงจริงๆนะๆแบมือเร็ว"เด็กหนุ่มพูดเสียงอ้อนๆใบหน้าขาวเนียนที่ถึงจะไม่เนียนเหมือนผู้หญิงเเต่ก็ขาวใสมีออร่าอีกทั้งยังริมฝีปากสีเเดงระเรื่ออมชมพูพูดตอแยเพื่อนผู้หญิง

"ไม่!!!มึงจะไปไหนก็ไป ไป กูลำคาญ"เด็กสาวพูดบอกปัดๆ ก็รู้ว่าไอ้ต้ามันจะเเกล้งเเต่ไม่รู้ทำไมถึงยอมแพ้ให้กับลูกอ้อนมันตลอดเเต่ครั้งนี้เด็กสาวจะใจเเข็งเเล้ว

"มึงเเบมือมึงเเปปเดี๋ยวกูมีไรจะให้"เเฟนต้าไม่ยอมเเพ้ยังไงก็จะเเกล้งเด็กสาวให้ได้

น้ำที่ลำคาญเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งเเต่อยู่ม.1ก็ใจอ่อนกับลูกอ้อนก่อนจะแบมึงออกตามคำลบเล้าเพราะลำคาญเเฟนต้า

เพื่อนผู้หญิงอีกห้าคนหยุดยืนแล้วหันมามองว่าแฟนต้าจะเอาอะไรให้น้ำอย่างลุ้นๆ

เด็กหนุ่มที่ซื้อตุ๊กเเกปลอมมาเเกล้งก็รีบเอาไปใส่มือเด็กสาวอย่างน้ำไว้เเล้วให้เด็กสาวกำมันไว้เเน่นมือ


น้ำและเพื่อนผู้หญิงที่มองไม่ทันว่าเเฟนต้าเอาอะไรมาใส่ในมือ

น้ำก็มองสิ่งที่อยู่ในมือกันใจจดใจจ่อ

น้ำค่อยๆแบมึงออกก่อนจะพบตุ๊กแกตัวเล็กในมือ เด็กสาวที่ยืนมุงดูอยู่ก็วงเเตกกันระนาวก่อนจะกรี้ดร้อง

เเฟนต้าที่รู้จักน้ำตั้งแต่ม.1ก็รู้ว่าน้ำมันเกลียดจิ้งจกที่สุดเกลียดชนิดที่เห็นที่ไหนต้องวิ่งหนีตลอด


"อร๊ายยยย ไอ้ต้า "เด็กสาวขว้างตุ๊กเเกใส่หลังเด็กหนุ่มที่วิ่งออกไปอย่างรู้งายเหมือนรู้ว่าน้ำเด็กสาวจะทำอะไรตนต่อไป

เด็กหนุ่มวิ่งน้ำหน้าเด็กสาวลงอาคารเรียนเพราะน้ำมันวิ่งตามมาตีเด็กหนุ่ม

เเฟนต้าเเกล้งวิ่งช้าๆเร็วๆสลับบางให้เด็กสาวเหมือนวิ่งจะตามมาทัน

"ฮ่าๆ อิน้ำกลัวจิ้งจกแบร่ๆ"เเฟนต้าที่เอาเเต่มองเด็กสาวจากทางด้านหลังก็ไม่ได้สนใจทางข้างหน้าจนวิ่งไปชนกับเเผลงอกใครบ้างคน

"ปึก โอ้ย"เด็กหนุ่มเกือบล้มลงพื้นก่อนที่ทั้งคู่จะหันมาสบตากันพอดีเเฟนต้ามองรุ่นพี่ที่สูงปานกินเสาไฟฟ้าเป็นอาหารเพราะสูงมากสูงเกือบๆจะ190เซนติเมตร อยู่เเล้ว

เด็กหนุ่มที่รู้ตัวว่าผิดก็ยิ้มจนเห็นเหงือกเเต่อีกคนกลับมองหน้าตนนิ่ง

เเละเเล้วเสียงของเด็กสาวก็ดังขึ้นน้ำเด็กสาวกระโดดมาล๊อคคอเเฟนต้าจากทางด้านหลังซึ่งน้ำก็จำการล๊อคเเบบนี้มาจากเเฟนต้านั้นเเหละ

"อ๊ะๆ อิน้ำปล่อยกูก่อนกูหายใจไม่ออก"เด็กหนุ่มที่สูงกว่าเด็กสาวไม่มากเท่าไรตีมือเด็กสาวเบาๆ

"ไม่!!มึงแกล้งกู"เด็กสาวพูดเสียงเหวี่ยง

"มึงจะล๊อคคอกูตอนไหนก็ได้เเต่มึงจะล๊อคคอกูต่อหน้าผู้ชายไม่ได้"เด็กหนุ่มที่รู้ใจเด็กสาวเพราะถึงยังไงน้ำมันก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ที่ดีต่อหน้าผู้ชายหล่อๆอยู่เเล้ว

เด็กสาวที่ไม่ทันสังเกตเห็นผู้ชายตรงหน้าก็หันขึ้นไปมอง

ก่อนตาจะเป็นประกาบวิบวับต่างจากสายตาที่มองเเฟนต้าลิบลับ

"เฮ้ย ต้าเพื่อนร๊ากกก นี่เราสองคนเลิกเล่นกอดคออะไรกันเเบบนี้เถอะเนอะ เราไม่ค่อยชอบเลย"เด็กสาวรีบปล่อยมือจากคอเด็กหนุ่มเเล้วทำทีท่าเอามือปัดคอเสื้อให้เเฟนต้าอย่างเขินอาย

เเฟนต้าเด็กหนุ่มหันไปมองรุ่นพี่นิ่ง

"พี่ น้ำมันทำร้ายร่างกายผม พี่เห็นใช่ไหมเมื่อกี้"เด็กหนุ่มรีบฟ้อง

น้ำเด็กสาวหันมามองตาขวาง

"ก็นายเอาจิ้งจกมาเเกล้งเราทำไมล่ะ"
"
เอ้า กูไม่ได้เเกล้งกูซื้อมาฝากมึงเฉยๆไหมล่ะ"เด็กหนุ่มเเสร้งทำหน้ามึน

"ของฝากบ้านป้ามึงสิ ให้ตุ๊กแกเป็นของฝาก"เด็กสาวหลุดพูดคำไม่สุภาพที่ตนกำลังยืนเถียงกับเพื่อนชายอยู่

เเต่หันไปอีกทีก็เห็นเเต่เเผ่นหลังรุ่นพี่คนนั้นเเล้วเด็กสาวมองเเผ่นหลังนั้นอย่างเสียดาย

"มึงๆ  พี่เขาพึ่งเข้ามาใหม่หรอว่ะกูทำไมไม่เคยเห็นหน้าเลย"เด็กสาวสกิดที่เเขนเเฟนต้าเพื่อนชายเเรงๆแล้วมองตามเเผ่นหลังผู้ชายที่เดินออกไปเรื่อยๆ
เเฟนต้าเด็กหนุ่มผลักหัวหญิงสาวเเรงๆหนึ่งที"เค้าไม่สนใจมึงหรอก มึงมันเตี้ย!!ฮ่าๆๆ"

เด็กสาวจากที่ตาละห้อยยืนมองแผ่นหลังรุ่นพี่คนนั้นอยู่ก็มองเพื่อนชายอย่างแฟนต้าตาขวาง


เเฟนต้าที่เห็นสถานการณ์ไม่ดีกับสายตาของน้ำก็รีบวิ่งขึ้นไปอาคารเรียนต่อไป      เพราะมั่วเเต่ยืนทะเลาะกับน้ำเพื่อนผู้หญิงอยู่นาน

เที่ยง

"เฮ้ย พวกมึง กูได้ยินว่าฝ่ายปกครองโรงเรียนเรากำลังเเต่งตั้งสารวัตรนักเรียนว่ะ ผอ คนใหม่ของเราเป็นคนเสนอ"หน่วยข่าวของกลุ่มอย่าง น็อต พูดขึ้น

"เออๆ กูก็ได้ยินเห็นบอกว่าสารวัตรนักเรียนคัดเเต่พวกรุ่นพี่โหดๆเรียนห้องคิงกันทั้งนั้น"ออกัสเพื่อนอีกคนพูดเสริมขณะที่เด็กนักเรียนชายกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่กันเป็นเเถวยาว

"มันจะสักเท่าไรกันเชียวว่ะพวกมึงเค้าก็ตั้งๆ ให้เเบบนั้นเเหละจะกลัวอะไร"เเฟนต้าเด็กหนุ่มพูดอย่างไม่เเยแสร้งอะไร

"เออ นั้นดิจะไปกลัวอะไร"แชมป์พูดเสริม

เพื่อนที่สนิทกันจริงๆในกลุ่มก็มีสามคนนี้เเหละมีเเชมป์ ออกัสเเล้วก็น๊อตเเต่ก็มีเพื่อนอีกห้า หกคนในกลุ่มที่สนิทเหมือนกันแต่ไม่มากเท่าสามคนนี้

เด็กนักเรียนชายทั้ง10กว่าคนนั่งคุยกันสนุกสนามทั่วโรงอาหาร

"เฮ้ยพวกมึงไม่เข้าคาบครูจินตนาป่ะ กูขึ้เกียจว่ะ"เเฟนต้าเด็กหนุ่มพูดบอกขณะที่ได้ยินเสียงอ๊อดของโรงเรียนดังขึ้นบ่งบอกเวลาเข้าเรียนภาคบ่ายเเล้ว

"เออๆ กูเอาด้วย "แชมป์พูดขึ้น
และเเล้วเด็กทั้งสี่ที่มี ออกัส น๊อต แฟนต้าเเละเเชมป์ก็เเยกจากกลุ่มเพื่อนไปนั่งเล่นที่หลังโรงเรียนที่เป็นอาคารที่ไม่ค่อยมีคาบเรียนเท่าไรเเล้วข้างหลังตึกก็เป็นกำแพงสูงมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาด้วย

เด็กหนุ่มทั้งสี่เเกะขนมเเล้วนั่งเอาหลังพิงกำแพงสถานที่ประจำสำหรับโดดคาบที่ไม่อยากเรียน

เด็กหนุ่มทั้งสี่นั่งคุยกันไปเรื่อยๆก่อนจะขึ้นไปเรียนคาบครูวัลภา คุณครูภาษาไทยที่โหดสุดๆซึ่งเป็นคาบสุดท้ายก่อนกลับบ้านพอดี

เลิกเรียน

เเฟนต้าเเละเหล่านักเรียนชายกลุ่มใหญ่5/4เดินกันเป็นกลุ่มใหญ่เเฟนต้าเด็กหนุ่มเดินคุยกับเเชมป์อยู่เลยไม่ทันได้สังเกตรุ่นพี่คนเมื่อเช้าที่ตนได้วิ่งชนอย่างเเรงเเละครั้งนี้ก็ด้วยเด็กหนุ่มเดินชนไหล่รุ่นพี่หรือประธานสารวัตรนักเรียนคนใหม่ไป

ภูผายืนหันหน้ากลับไปมองเด็กหนุ่มเมื่อเช้าที่ชนตนนิ่งในความนิ่งในนัตย์ตาคู่นี้กำลังเเผ่วกร้าวด้วยความรู้สึกขุ่นเคืองเด็กนี่วิ่งชกเค้าสองครั้งเเล้วขอโทษซักคำไม่มี


นี่ตอนสองแล้วนะยูววว5555เป็นยังไงบ้าง เจอกับภูผาแค่เเวบๆเอง5555

เม้นให้โหน่ยยยย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว