email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 30 คู่โหด...นาดาล Vs น้ำค้าง...

ชื่อตอน : ตอนที่ 30 คู่โหด...นาดาล Vs น้ำค้าง...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2559 21:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 30 คู่โหด...นาดาล Vs น้ำค้าง...
แบบอักษร

#

 

 

                          นาดาลพาน้ำค้างมาขึ้นรถของเขาบ้าง  เป็นรถบูคาตี้สีดำขลับ  เขากำลังจะเปิดประตูให้เธอ  แต่เธอกลับเปิดประตูรถเอง  เขาจึงเดินไปขึ้นฝั่งตัวเองแทน

 

                           "  น้องน้ำค้าง  มาทำงานอะไรที่แอลเอหรอครับ  "  เขาเริ่มชวนคุยทันทีที่รถแล่นออกไป  

 

                          "  มาเป็นล่ามให้กับทีมงานฮอลลีวู้ดค่ะ  เพราะน้ำค้างพูดได้หลายภาษา  พอดีมีพี่ชายที่รู้จักกันอยู่ในวงการนี้  เค้าเลยชวนมาทำ  "  เธอเล่าให้เขาฟัง

 

                            "  งั้นอย่างนี้ก็ได้เจอพวกดาราเยอะแยะเลยสินะครับ  "  เขาถามอย่างสนใจ  ทั้งที่เขาก็เคยขึ้นเตียงกับพวกดาราสาวมาแล้วหลายคน

 

                           "  ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ  โทษนะคะ  เมื่อไหร่จะถึงซักทีคะ  ทำไมขับช้าจัง  น้ำค้างอยากไปคุยกับพวกเพื่อนๆ  แล้ว  "  เธอถามอย่างหงุดหงิด  เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ชอบอยู่กับผู้ชายตามลำพัง  จะว่าไม่ชอบผู้ชายเลยก็ได้

 

                            "  ใจเย็นๆสิครับ  เดี๋ยวก็ได้เจอเองนั่นเอง  คนที่นี่เค้าไม่ขับรถเร็วกันหรอกนะ  มันอันตราย  "  เขาอดขำให้กับท่าทางห้าวๆ ของเธอไม่ได้  ดูท่าจะดุอย่างที่สโรชินีบอกจริงๆซะด้วยสิ

 

                               "  แต่น้ำค้างว่า  มันช้าเกินไปรึเปล่าคะ  ขับเร็วอีกหน่อยก็ได้มั้ง  หรือจะให้น้ำค้างขับให้  "  เธอหันไปมองเขาอย่างอารมณ์เสีย  แค่มองแวบเดียวเธอก็รู้แล้วว่าเขาเป็นพวกเพลย์บอย  

 

                                 "  แหมน้องน้ำค้างนี่ดุจังเลยนะครับ  แต่พี่ไม่กลัวหรอกนะ  ดุแบบนี้แหละ  พี่ชอบ  "  เขาเริ่มเล่นบทเถื่อนๆกับเธอบ้าง

 

                                 "  ชอบอะไรกันคะ  บอกไว้ก่อนเลยนะ  ว่าผู้ชายลักษณะแบบพี่น่ะ  ไม่อยู่ในสายตาของน้ำค้างหรอก "  เธอมองเขาด้วยแววตาเหยียดหยัน  ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดมากขึ้น

 

                                "  ทำไมครับ  ผู้ชายแบบพี่  มันเป็นยังไงหรอ  "  เขาหันมาถามเธอทันที

 

                                 "  ก็พวกเจ้าชู้  ชอบหว่านเสน่ห์ไปเรื่อยๆ  อวดร่ำอวดรวย  แบบนี้ไงคะ  "  เธอมองเขาอย่างหมั่นไส้เต็มที

 

                                 "  หึ  แล้วผู้ชายแบบไหนหรอ  ที่น้ำค้างชอบน่ะ  "  เขาขับรถเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ  แต่ไม่ได้มุ่งหน้าไปที่คฤหาสน์ของโรเบิร์ต

 

                                   "  ไม่รู้สิคะ  ไม่เคยมีใครทำให้น้ำค้างชอบได้ซักคน  ผู้ชายก็เลวเหมือนกันหมดนั่นแหละ  "  เธอไม่ได้ตั้งใจจะว่าเขา  แต่เธอคิดถึงผู้เป็นบิดาของเธอต่างหาก  เขาเป็นคนเจ้าชู้มาก  มีภรรยาหลายคน  จนทำให้มารดาของเธอต้องฆ่าตัวตาย

 

                                     "  น้ำค้าง  มันจะแรงเกินไปแล้วนะ  "  ไม่รู้ว่าเขาโกรธเธอเรื่องอะไรกันแน่  

 

                                   "  น้ำค้างไม่ได้ว่าพี่นะคะ  อย่าร้อนตัวสิ  "  เธอเองก็เริ่มหงุดหงิดเหมือนกัน

 

                                   "  นี่เรา  เป็นเด็กเป็นเล็ก  ทำไมพูดจาแบบนี้ฮะ  พี่แก่กว่าเรากี่ปีรู้มั้ย  "  เขาเลี้ยวไปทางเปลี่ยวลับตาคน  แล้วจอดรถทันที

 

                                    "  แล้วพี่มาจอดรถตรงนี้ทำไมเนี่ย  "  เธอมองซ้ายมองขวา  อย่าบอกนะว่าเขาจะฆ่าเธอน่ะ

 

                                  "  จอดคุยกันให้รู้เรื่องไง  ทำไม  มีปัญหาอะไรกับพวกผู้ชายงั้นหรอ  หรือว่าเซ็กส์ครั้งแรกมันไม่ถึงใจ  ก็เลยทำตัวมีปัญหา  "  เขาพูดแรงกับเธอบ้าง

 

                                     ฉาด!!!!

 

                                     "  ไอ้บ้า  มันจะดูถูกกันมากเกินไปแล้วนะ  "  เธอตบเขาไปอย่างแรง  แล้วรีบเปิดประตูรถลงไปทันที

 

                                  "  น้ำค้าง  จะไปไหน  แถวนี้มันไม่มีแท็กซี่หรอกนะ  "  เขารีบวิ่งลงไปดึงมือเธอเอาไว้  รู้สึกตกใจไม่น้อย  ที่โดนเธอตบแบบนั้น

 

 

                                    "  ไม่มีแท็กซี่ก็จะเดินไปเอง  คุณอยากจะไปไหนก็ไปเลย  ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก  ไปให้พ้น  "  เธอเปลี่ยนสรรพนามระหว่างเขากับเธอเพราะเธอโกรธเขามากจริงๆ

 

                                     "  พี่ไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ  ขึ้นรถเดี๋ยวนี้  อย่าให้พี่ต้องใช้กำลังนะ  "  เขาลากเธอให้กลับไปที่รถ  แต่เธอกัดมือเขา  แล้ววิ่งออกไป  เขาจึงรีบวิ่งมาแบกเธอขึ้นบ่าไปแทน  แล้วโยนเธอเข้าไปในรถทันที

 

                                      "  อย่ามาทำเก่งแถวนี้นะน้ำค้าง  ที่นี่คือลาสเวกัส  เมืองคนบาป  รู้มั้ยว่าน้ำค้างอาจจะโดนข่มขืนเอาได้ง่ายๆ  นั่งอยู่นิ่งๆ  แล้วพี่จะพาไปหาน้องบัว  "  เขาปิดประตูรถใส่หน้าเธอ  แล้วรีบเดินไปขึ้นรถอีกฝั่ง  ก่อนจะกดล็อครถเอาไว้แต่เขาก็ยังไม่ขับรถออกไป

 

                                     น้ำค้างเอาแต่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา  

 

                                   "  ทำไมถึงได้เกลียดผู้ชายนัก  บอกพี่มาซิ  หรือว่าเกลียดแค่พี่เท่านั้น  "  เขาอยากรู้จริงๆ  ว่าเธอเกลียดอะไรกันแน่

 

                                     "  ทำไมฉันจะต้องบอกคุณด้วย  "  เธอหันมาวีนใส่เขา

 

                                     "  เพราะพี่อยากรู้  น้ำค้างก็ต้องบอก  ไม่งั้นพี่จะข่มขืนน้ำค้างในรถนี่แหละ  จะบอกไม่บอก  "  เขาทำหน้าตาดุดัน  ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยข่มขู่ผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลยให้ตายสิ

 

                                    "  ก็ลองดูสิ  จะต่อยให้หน้าหงายเลย  "  เธอกำหมัดแน่น

 

                                    "  หึ  คิดว่าเธอจะสู้แรงพี่ได้หรอฮะ  จะบอกไม่บอก  "  เขาถามเธออีกครั้ง  ความอดทนเริ่มหมดลงไปทุกที

 

                                      "  ไม่บอก!!! "  เธอตะโกนใส่หน้าเขา

 

                                     "  งั้นก็ดี  "  เขาไม่รอช้า  ดึงตัวเธอมาจูบทันที

 

                                     เขากดจูบที่ริมฝีปากของเธออย่างรุนแรง  เธอพยายามทุบตีเขายังไง  เขาก็ไม่สะทกสะท้าน  เขาบดขยี้ริมฝีปากลงไปอย่างหนักหน่วง  พอเธอจะอ้าปากด่าเขา  เขาก็กลับส่งลิ้นร้อนเข้าไปหาปากอิ่มทันที  

 

                                  เขาจูบเธอจนพอใจ  แล้วจึงถอนริมฝีปากออกมา  เธอเงื้อมือจะตบเขาอีกครั้ง

 

                                  " หยุดเลยนะ  ถ้าไม่อยากโดนจูบอีก  บอกมาเดี๋ยวนี้  ว่าทำไมถึงได้เกลียดผู้ชายนัก  "  เขาทำตาดุใส่เธอ  เธอจึงลดมือลง  เพราะกลัวเขาจะจูบเธออีก

 

                                  "  ก็เพราะ  แม่ของน้ำค้างต้องตายก็เพราะผู้ชายคนนั้น  คนที่เรียกตัวเองว่าพ่อ  แต่ไม่เคยหันมาเหลียวแลเราสองคนแม่ลูกเลย    "  เธอหันหน้าไปมองอีกทางน้ำตาไหลรินออกมา  ไม่อยากเห็นหน้าเขาเลยตอนนี้

 

                                    "  เอ่อ  พ่อของน้ำค้าง  ทำให้แม่น้ำค้างต้องตายหรอ  "  เขารู้สึกผิดจริงๆ  ที่ทำรุนแรงกับเธอแบบนั้น

 

                                     "  ใช่!!!  เพราะเค้า  เพราะความเจ้าชู้ของเค้า  ทำให้แม่น้ำค้างต้องฆ่าตัวตาย  ทำให้น้ำค้างต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า  เพราะผู้ชายคนนั้น  เพราะเค้าคนเดียว  ฮือๆๆๆ  "  เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก  เขาดึงตัวเธอมากอดเอาไว้  ตอนนี้เขารู้แล้วว่า  ทำไมเธอถึงได้เกลียดผู้ชายนัก

 

                                     "  พี่ขอโทษนะ  พี่ไม่รู้ว่าชีวิตของน้ำค้างต้องเจออะไรมาบ้าง  อย่าร้องไห้เลยนะครับ  "  เขาช่วยเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน

 

                                      "  ไม่ต้องมาสงสารน้ำค้าง คุณก็ไม่ต่างจากผู้ชายคนนั้นหรอก    "  เธอมองหน้าเขาอย่างโกรธเคือง  หัวใจของเขาเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

 

                                      "  ไม่นะ  พี่ไม่เหมือนกับผู้ชายคนนั้น  ให้โอกาสพี่ได้พิสูจน์ตัวเองก่อนได้มั้ย  "  เขามองสบตาเธอ

 

                                      "  แล้วทำไมคุณจะต้องมาพิสูจน์ด้วย  ยังไงเราสองคนก็จะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว   "  เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

 

                                    "  เพราะว่าพี่  ชอบน้ำค้างนะ  และพี่ก็อยากเจอน้ำค้างอีก  ขอโอกาสให้พี่ได้ทำความรู้จักกับน้ำค้างมากกว่านี้ได้มั้ย  "  

 

                                   

 

 

 

 

โอยๆๆๆๆ  คู่นี้ทั้งตบทั้งจูบ  นี่เพิ่งเจอกันวันแรกเองนะคะhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/1.gif

                                   

ความคิดเห็น