facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

11 นอนกับใคร 100% rewrite

ชื่อตอน : 11 นอนกับใคร 100% rewrite

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.3k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2560 13:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
11 นอนกับใคร 100% rewrite
แบบอักษร

เช้าวันถัดมา

เตชินทร์

ผมได้ยินเสียงแพมเรียกผม

"เต!!"

ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็เห็นแพมยืนอยู่ข้างเตียง แต่ใบหน้าที่เธอเห็นผมก็ตกใจอยู่ ไม่ตกใจก็บ้าแล้ว เป็นใครหลับๆอยู่แล้วตื่นมามีคนมานอนข้างๆด้วยก็ตกใจจริงป่าว แต่เอ้ะผมเห็นข้างๆแพมไอ่มิกเซอร์นี่หว่า มึงเข้ามาในห้องเมียกูได้ไงวัะ!! อึ้งห่าไรละ มันทำหน้าตาตกใจ กูกับแพม นอนด้วยกันเป็นเรื่องธรรมดา มึงอ่ะคนนอกเสือกไร! แถมเข้ามาตอนไหนวะ ผมเลยถามแม่งออกไปและลุกจากเตียงเพื่อไปเคลียร์กับมัน

"ใครสั่งให้มึงมาเสือกในห้องแพมวะ!"

แต่ผมก็ต้องขัดความคิดลงเพราะรู้สึกเหมือนข้างๆผมมีอะไรขยับได้ ผมเลยหันไปดู

เชี่ย!!!!!

มีใครก็ไม่รู้นอนข้างๆกู สัส!! ไม่ใช่แพมแต่เป็นใครวะ?? เมื่อคืนที่กู... กูนอนกอดกับใครวะ!! น้องนัทกูก็หาห้องให้เค้านอนแล้วนะ หรือกูเมาจัดจนไม่รู้ว่ากูทำไรไปเมื่อคืน...

เดี๋ยวนะ แล้วเมื่อคืน... แสดงว่าคนที่กูกอด ไซร้คอ ขบเขี้ยวที่คอ ก้ออออ... คนที่อยู่ข้างๆผม ผมเห็นข้างๆ เธอผมสั้นหันมาด้วยความงัวเงีย พอผมเห็นหน้าเธอเท่านั้นแหละ ชิบหายแล้วกูไอ่เต!!!

.

.

.

เหี้ย ไอ่ตุ๊ดยักษ์เพื่อนแพม!!

.

.

"เหี้ย!!!"

พอผมเห็นปุ้ปก็รีบถีบไอ่กระเทยนี่ลงจากเตียง

"กรี๊ดดดด"

"มึงมานอนนี่ได้ไงวะ!!"

"เบลล่าต้องถามพี่เตมากกว่าค่ะ ว่ามานอนข้างเบลล่าได้ไงอ่ะ!"

"ก็นี่ห้องแพม กูจะเข้ามานอนก็ไม่แปลก แต่มึง?"

"พอๆๆ แพมให้เบลมานอนเอง แล้วพี่เตเข้ามาห้องแพมได้ไง แล้วนี่??"

แพมชี้มาทางผมสลับกับเบลล่า

"เห้ยๆๆ แพมอย่าคิดงั้น พี่ยังไม่ได้อะไรกับมัน พี่เมาแต่พี่ก็ยังรู้ตัวนะ"

"แล้วสรุปพี่เตเข้ามานอนได้ไง"

"เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก พี่หาทางเข้ามาได้ละกัน แล้วเมื่อคืนแพมไปไหน ไมเป็นเบลล่านอน ไม่ใช่แพม?"

เดี๋ยวนะแล้วแพมกลับมาตอนเช้ากับไอ่มิกหรอวะ ไอ่เหี้ยเอ้ยย อย่างงี้จะให้ผมคิดแบบไหนได้กัน แบบนี้มึงตาย!!

"ไอ่เหี้ย มึงทำอะไรแฟนกู!!!"

ผมเข้าไปกระชากคอเสื้อแม่ง กำลังจะซัดหมัดหนักๆลงไป แต่แพมก็จับมือผมเอาไว้ก่อน

"หยุดนะเต!"

"แพมหายไปไหนกับมันมา ทำไมไม่เข้าห้องนอนห้ะ!!"

ผมหันไปตวาดใส่แพม แม่งโมโหดิสัส!! อยู่ดีๆแฟนก็ไปไหนกับผู้ชายไม่รู้สองคน แพมมองหน้าผม

"ตอบพี่มาดิวะ!"

"คุยกันดีๆได้ไหมวะพี่ อย่าอันธพาล"

"ดีเหี้ยไรละ"

"พี่เต"

"แพมเงียบ! บอกมา มึงกับแพม?"

ผมหรี่ตามองมันและหันมาสบตาแพมเพื่อเค้นความจริง ตอนนี้ความรู้สึกผมแม่งลุกเป็นไฟชิบหาย โมโหสัส ไอ้หน้าตัวเมียที่ไหนเคลมแฟนกู กูเอาแม่งให้ตายหมดอ่ะ ผมหันไปจ้องสายตามันแทนจ้องแพมเพื่อรอคำตอบ

"เออ กูกับแพม..."

ไม่ใช่เสียงแพมตอบ แต่เป็นเสียงไอ่เวรนี้ตอบแล้วยกยิ้มแบบกวนส้นตีนให้ผม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแม่งหมายถึงอะไร สายตาและรอยยิ้มแบบนั้น ผู้ชายแม่งก็สื่ออยู่อย่างเดียวแหละ ผมยังไม่รอให้แม่งพูดจบ ผมซัดแม่งไปสามหมัด

ผลัว ผลัวะ ผลัวะ

"ไอ่สัสเอ้ย!!"

"กูบอกแล้วใช่ไหมว่าเมียกู มึงห้ามยุ่ง"

"เหี้ย มึงนี่แม่ง!!"


แพม

ฉันไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมมิกเซอร์ ไม่ตอบให้มันรู้เรื่องรู้ราวไป ดูมันตอบ.. ตอบได้กวนส้นตีนมาก แล้วมันก็เกือบได้แดกตีนไอ่พี่เตแล้วด้วย จะตอบเหมือนค้างๆและยิ้มกวนตีนใส่พี่เตเหมือนฉันกับมันได้กันยังงั้นแหละ ไอ้เพื่อนบ้า เสือกเล่นไม่รู้เวลาจริงๆ

"พอๆๆๆ พอได้แล้วพี่เต จะเอาให้เพื่อนแพมตายเลยหรือไงห้ะ!"

"นี่ห่วงมันหรอ! "

"ก็ซัดขนาดนั่นแล้วนี่เพื่อนแพมนะ แล้วแพมก็ไม่ได้ทำเรื่องอุบาดๆแบบนั้นด้วย"

"ห้ะ เมื่อกี้แพมว่าไงนะ"

"แพมบอกว่า แพมไม่ได้มีอะไรแบบที่พี่เตคิด!"

"จริง?"

"เออ!!"

"แล้วไมกลับมากับมัน"

"เพื่อนแพมอีกคนขาหักเลยไปเฝ้ามันที่โรงพยาบาล"

"..."

"พี่เตอ่ะ นอนกับเบลล่าน่าสงสัยกว่าแพมอีกป่ะ กอดกันกลมขนาดนั้นอ่ะ"

"เห้ยพี่ก็ไม่รู้ป่ะวะ ห้องแพมก็ต้องนึกว่าแพม ใครจะคิดว่าคนอื่นมานอนวะ หึ่ย พูดแล้วขนลุก"

"คิคิ เบล เมื่อคืนอ่ะเปนไงอ่อ"

"หืยย แกอ่า>< กลิ่นตัวผัวแกนี่หอมมากๆเลยอ่ะ"

อือหือ เพื่อนกระเทย พี่เตแฟนฉันนะ มันยังไม่เว้น5555 ฉันละขำมันจริงๆ

เตชินทร์

โอ้โหวนี่ไม่ได้ห่วงผมเลยหรอ หึงบ้างไหมละ ควรจะหึงไหมที่แฟนนอนกับเพื่อนตัวเองอ่ะ ไม่ได้มายืนขำและยิ้มแบบนี้ เธอควรจะหึงผม!!

"แล้วนี่คอแก?"

"เห้ย ชะนี ถ้าฉันจะบอกว่าเมื่อคืนเหมือนฉันโดดดูดคออ่า แกจะตบฉันไหมชะนี"

ไอ่กระเทยห่านี่มึงก็เว่อไป เมียกูเข้าใจผิดพอดี

"ไม่ได้ดูด แค่ขบโว้ย! เห้ย!!"

ผมตอบแม่งทันควัน ดูดห่าไรละ อย่ามามโนไอ่กระเทย แต่เห้ยชิบหายกูลืมตัวพูดไปอีกว่ากูขบ สัส!! กูไม่ใช่สายเหลือง กูไม่ได้ตั้งใจ กูชอบคนมีรู แต่รูตูดกูก็ไม่เอานะ

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ขบด้วยอ่อเต เป็นไงหอมป่ะเบลอ่ะ"

แล้วเธอยังมีหน้ามาขำ หันมาถามผมอีกนะ

"แพม!!"

"อ่ะๆๆ ไม่แกล้งละ แล้วไมมานอนห้องแพม ตอนดึก ไม่บอกก่อน"

"ถ้าบอกแล้วจะให้หรอ"

"ก็จิง ไม่ให้!"

"ก็ดึกขนาดนั้นพี่ไม่อยากให้เราตื่นไง"

ผมกับแพมยืนคุยกัน สองคนทีเหลือก็เป็นอากาศไง กระเทยก็รู้งานครับ

"เอ่ม เบลว่าเบลกับมิกไปรอข้างนอกนะคะ ส่วนเกินยังไงไม่รู้เน้าะ"

"ไปคนเดียวดิ"

เสียงไอ่เวรมิกเซอร์มันพูดขึ้น กล้ามากนะมึง กูให้มึงสามพยายงค์เลย ผมสบถออกมาลอยๆ ก็รู้ๆอยู่ว่าหมายถึงใคร

"สาระแน!!"

นี่ห้องเมียกู กูเป็นผัว ควรอยู่สองคน มึงมันสาระแนยังไม่รู้ตัวอีก มันทำท่าดูไม่พอใจเล็กน้อย แต่ก็ต้องยอมจริงป่ะ นี่ห้องเมียกู ขำย้ำอีกครั้ง มึงมันคนนอกสุดท้ายมันก็โดนไอ้กระเทยลากออกไปอยู่ดีแหละครับ

"อีมิก โดนผัวเค้าบอกว่าเสือก มึงก็ออกมาเถอะค่ะ จะอยู่เพื่ออ"

แล้วพอสองคนนั้นออกไปผมกับแพมก็หันหน้ามาคุยกันเหมือนเดิม

"คอนโดเตมี ไมไม่นอนอ่ะ จะมานอนห้องแพมเพื่อ?"

"คิดถึง^^"

"...ตอแหล"

มาเนิบๆ แต่เอาส่ะรถสิบล้อแทบชนหน้ากูเลยครับ ถ้าไม่ติดว่าเป็นแพมนะ ผมคงชกหน้าหงายไปแล้ว ติดว่าเป็นแพม กูก็ได้แต่...

"หูย ใจร้ายจัง"

"-_-แล้วนี่หวังว่าจะไม่ได้เสร็จสาวประเภทสองเพื่อนแพมอีกคนนะ"

"โหยย ตัวเองก็เตบอกแล้วไงว่ายังไม่ได้ทำไรเลย จะเสร็จได้ไงเล่า แต่คนที่คอนโดนู่นเกือบ"

"ว่าไงนะ!!"

สัส!! กู ตาย แน่ ๆ มาเสือกพูดพลาดอะไรตอนนี้วะเนี่ยกู ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายก็เข้ามาแทรกเลยไอ่เชี่ยเต..

"ชิบหายแล้วกู!"

"?"

"....เอ่อ"

"ก็ไม่ได้ว่าไรนิ จะเอากับใครก็เชิญ เราเลิกกันแล้ว"

เธอไว้ไหล่ใส่ผมเหมือนไม่สนใจ อ่าวเห้ย แบบนี้มันเรียกงอนไง

"ไม่เอา ไม่งอนนะคับแพม^^"

"..."

"โอเคๆ เนี่ยที่มานอนก็เพราะมีสาวจะมาเอา แต่พี่ไม่เล่นด้วยไง บอกเลยเข็ดแล้ว มีแพมคนเดียว พี่เลยเหาะมานอนนี่กับแพมไงคับ"

"เอาจิงป่ะ"

"งง"

"ไม่เชื่อวะ คนแบบพี่เนี่ยนะมีสาวมา จะไม่สนเลย?"

"ก็เพราะพี่รู้ไง ว่าพี่มีแฟนแล้วคับ"

"ก่อนหน้านี้ไม่รู้ตัวว่ามีแฟน?"

"อันนั้นพี่ผิดไปแล้ว พี่ขอโทษนะค้าบบ"

"แล้วไปทำท่าไหน ทำไมไม่เอา แต่เค้ามานอนห้อง"

"ก็แม่งเป็นหลานรหัส แล้วสุดท้ายไรไม่รู้โยนให้พี่ไปส่งน้องเค้า แต่พอไปส่งก็ไม่บอกว่าอยู่ไหน พี่เลยต้องพาเค้าไปคอนโดพี่"

"...."

เงียบไม่ตอบ เท่ากับ งอน

"พี่พูดจริงๆนะค้าบ พี่ไม่ได้อ่อยด้วย แต่เค้าจะเอาพี่เองอ่ะ"

"จู๋ทองคำหรอ ถึงมีแต่คนอยากได้"

"!!!"

อึ้งไปเลยครับกับคำพูดหน้าตายของเธอ นี่กำลังชมหรือประชดกู?

"คงงั้น แล้วคนแถวนี้สนบ้างไหมละ"

"เก็บไว้เหอะ มันสกปรก!"

"แล้วอย่ามาร้องขอจู๋ทองคำของพี่ก้แล้วกันนน"

แพม

สาบานว่ามันสำนึก.. มันผิดอยู่ไหม ยังมีหน้ามากวนตีน เห็นใจอ่อนหน่อย แม่งทำมาเล่นลิ้น

"…นอนกี่คนแล้วหล่ะเตียงนั้นอ่ะ"

"เห้ยพี่ไม่ได้พาเข้าห้องเรา พี่ไปให้พนักงานเปิดให้เค้านอนอีกห้อง พี่สัญญากับตัวเองแล้วจะไม่พาสาวขึ้นห้องของเรา"

"ของเราหรอ ของพี่คนเดียวเหอะ"

"ก็ของเราดิ นี่ก็ลูกของเรา^^ ใช่มั้ยก้าบเตเต้;)"

"....อย่าประสาท นี่มันแมว"

"อยากได้ลูกจริงๆป้ะละ"

"..."

"โคตรๆอยากเสียตัวให้เราเป็นบ้า"

"!!!"

"ถ้าเอา..แล้วเราจะกลับมาดีกันเหมือนเดิมป่ะ?"

ฉันชอค และเอือมกับคำพูดของพี่เต มันพูดจาอะไรของมันตอบฉันที!!! แบบนี้ก็ได้หรอ!!!

"ว๊าย"

อยู่ดีๆพี่เตมันก็อ้อมมาจับเอวฉันด้านหลังและยังเอาหน้ามาใกล้หน้าฉันอีก

"ฟอดดดด"

"อื้ม หอมจังง"

ยังไม่พอมันยังหอมแก้มเข้าที่หน้าฉันพร้อมกับเอาปลายจมูกของเค้ามาไซร้ที่หน้าและผมฉันอีก จะว่าชินก็ไม่แม่ว่ามันจะชอบทำบ่อย แต่มันก็เขินไง...

"เดี๋ยวมีคนมาเห็น เตปล่อย อื้ออออ"

มันเริ่มรุกรานจากแค่หอมแก้มเป็นจูบปากฉันแล้วเนี่ย ริมฝีปากที่ถูกประกบด้วยปากของคนตรงหน้าเป็นการรุกร้ำเข้ามาในปากของฉัน ลิ้นร้อนๆเข้ามาเกี่ยวตวัดพันกันไปมา ฉันรู้สึกถึงมือของเค้าที่ลูบหน้าท้องวนไปมาจนเลื้อยขึ้นมาที่ทรวงอกพร้อมกับลูบไล้ไปมา นิ้วโป้งและนิ้วชี้ของเค้าเกลี่ยบนยอดอกของฉัน มันทำให้ฉันเผลอครางออกมาเพราะการกระทำที่กระตุ้นร่างกายของฉัน

"อื้มมมม"

ฉันผลักเข้าออกที่หน้าอกแกร่งเพื่อให้เค้าหยุด ถ้าเบลล่ากับมิกเซอร์เดินกลับมาเห็นมันคงไม่ดีแน่ แถมประตูก็ยังไม่ได้ล็อค แล้วฉันก็ยังไม่ได้ดีกับเค้าอย่างทางการอยู่ๆจะมาทำแบบนี้ได้ไงกัน

ฉันพยายามถอนจูบเค้าออก นอกจากฉันไม่อยากให้มันเกิดเหตุการณ์อย่างว่าแล้วฉันก็แทบจะหายใจไม่ออก เค้าเล่นจูบส่ะจนไม่ให้ฉันได้หายใจ แต่พอเค้าถอนจูบเสร็จเค้าก็ไปกดจูบที่ต้นคอฉันแทน ฉันรู้สึกได้ถึงแรงดูดที่ต้นคอ

"อ้ะ ซี๊ดดดด"

เค้ากัดคอฉัน!! ใช่เค้าดูดคอฉันเสร็จแล้วฝังเคี้ยวจมมาที่คอ ในขณะที่มือเค้าก็บีบหน้าอกฉันเต็มแรง เจ็บเว้ย!!

"ออไอ่บ้า!!"

"จำไว้ วันหลังห้ามไปนอนที่อื่น โดยเฉพาะมัน!! แล้วห้ามเอาใครมานอนในห้อง...ถ้าไม่งั้นพี่จะทำมากกว่านี้อีก!"

"!!!"

แม่ง!! ฉันโคตรอึ้งก้บเหตุการณ์ตรงหน้า มันทำให้ฉันไม่พอใจเล็กน้อย ฉันเลยเลือกที่จะไม่ตอบอะไร แต่เดินเหวี่ยงและชักสีหน้าใส่ไอ่เตบ้าไปที่ห้องน้ำ ฉันส่องกระจกเพื่อดูรอยที่มันกัดมาที่คอ รอยถูกดูดที่เป็นจ้ำของสีเขียวกับรอยเขีเยวสองจุดที่ห่างกันไม่มากอยู่ที่ต้นคอฉัน

"กรี๊ดดด"

ไอ่บ้าเอ้ยย แล้วฉันจะไปหาคนอื่นในสภาพนี่ได้ยังไงกัน เค้าต้องคิดว่าฉันไปทำเรื่องอย่างว่ามาแน่ๆ!!

เตชินทร์

ผมได้ยินเสียงกรี๊ดของแพม นึกว่าเธอเป็นอะไรเลยรีบวิ่งเข้ามาดูหล้งจากที่เธอฟึดฟัดๆกับบงลงโทษของผม ในเมื่อผมเอาผู้หญิงมานอนในห้องแล้วเธองอน แต่เธอออกไปนอนกับผู้ชายข้างนอกมา แม้ว่าจะไม่ได้ทำไร กูก็หึงโว้ยยย!! นี่แหละบทบงโทษของผม ผมสัญญาเลยถ้ามีครั้งหน้าอีกผมไม่หยุดแค่นี้แน่

"ไอ่บ้าเต มันเป็นรอยเห็นไหมเนี่ย!!"

"ตั้งใจ"

"!"

"คนอื่นจะได้รู้ว่ามีเจ้าของแล้ว"

"แพมไม่ใช่หมานะ!"

"ก็นั่นแหละ ถ้าไม่อยากโดนอีก ก็ห้ามไปนอนที่อื่น ถ้าได้ก็คือห้องพี่เท่านั้น จบนะคับ"

ผมเห็นเธอยืนถูรอยตรงนั้น หึยิ่งถูก็ยิ่งชัด ผมบอกเลย....

"เห้ยย"

ผมเห็นเธอดูสีหน้าซีดๆแล้วเหมือนจะเอามือมาจับหัว แปปนึงเธอก็วูบ

"เปนไรวะ ทำแค่นี้ก็ท้องแล้วหรอ"

"..."

อ่าวแทนที่ผมจะได้ยินเสียงเถียงน่ารักๆของเธอเถียงกลับมา แต่กลายเป็นความเงียบที่เธอแสดงออกมา เธอดูไม่สบายยังไงไม่รู้

"เป็นอะไร ทำไมวูบ"

ผมจับเข้าที่หน้าผากของเธอ เชี่ย ตัวร้อนชิบหาย!!! ผมเลยอุ้มเธอขึ้นแขนทั้งสองข้างในท่าเจ้าหญิงแล้วพาเธอไปนอนที่เตียง

"ไม่สบาย ทำไมไม่บอกพี่"

"ได้พูดกันยังละ ก็มีแต่ทะเลาะกันเนี่ย"

"โอเคๆ พี่ขอโทษ เป็นไงบ้าง ไหนตรวจหน่อย"

ผมจับตัวแพมก็รู้ว่าเธอมีไข้สูง เรียนหมอนี่แม่งดีจริงๆ ใช้ประโยชน์ได้ ไม่ต้องให้แฟนไปโรงพยาบาลให้พวกหมอมันจับตัว กูจับได้แค่คนเดียว!!


"เป็นมานานยัง"

"แพม เพิ่งเป็นเมื่อเช้า สงสัยโดนฝน"

"นอกจามีไข้ แล้วมีอการไงบ้าง"

"ปวดหัว เจ็บคอนิดๆอ่ะ"

"ไหนอ้าปากดิ้"

ผมเอี้ยวตัวไปหยิบไฟฉายบนหัวเตียงแพมมาส่องเข้าปากเธอ คอแดงนิดๆแต่ก็ไม่ได้มากอะไร

ผมเดินไปหยิบหูฟังหมอที่ผมเคยทิ้งเอาไว้ห้องเธอมาใช้ ใช่ผมเป็นพวกของหลายชิ้นทิ้งไว้หลายที่ หูฟังมีทั้งคอนโดผมแล้วก็ห้องแพม เผื่อวันไหนผมมานอนห้องเธอแล้วลืมไง จะได้ไม่ต้องวนรถไปเอา ผมหยิบมันมาเสียบที่หูทั้งสองข้าง แล้วเอามาฟังที่ปอดของเธอ แม้ว่าจะยังไม่ได้เป็นหมอ แต่พวกใช้เครื่องมือพื้นฐานพวกนี้มันก็ใช้เช็คร่างกายเบื้องต้นได้ไง ผมทาบเข้าไปที่หน้าอกของเธอพร้อมกับฟังจังหวะหัวใจและปอดของเธอว่าปกติไหม ยังโชคดีที่มันยังอยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่ก็หายใจสั้นและสั่นๆ ผมเลยถามเธอไป

"เหนื่อยหรอ"

"ก็นิดนึง"

แพม

มันวูบไง เหนื่อยสิ ฉันไปเฝ้าเพื่อนมาแล้วตอนเช้าโดนฝน ก็คิดว่าต้องเป็นไข้แน่ๆ พอกลับมาก็มาเจอพี่เตมาป่วนห้องฉันอีก ยังไม่ได้คุยอะไรกัน ก็หาเรื่องฉันอีก จูบเค้ากับสัมผัสเค้าทำเอาดูดพลังงานฉันไปอีก แล้วยิ้งเมื่อกี๊ที่ฉันหงุดหงิดก็เลยทำให้หน้ามืดไปหน่อย

เตมันเลยไปหยิบหูฟังหมอมาตรวจๆพูดอะไรของมันนี่แหละ ไม่รู้เชื่อได้ไหมด้วย มีแฟนเป็นหมอนี่ข้อดีใช่ไหม... ตรวจส่ะอย่างเป็นหมอ ฉันควรเชื่อมันไหมอ่ะ? มันถามบ้าอะไรก็ไม่รู้แล้วก็เดินออกไปนอกห้องฉัน ฉันก็ไม่กล้าถามอะไรมากไง นอกจากจะเพลียๆแล้วยังไม่หายโกรธมัน ก็ต้องหยิ่งไว้ก่อนจริงป่าว555 แต่นี่ก็งง ฉันไม่สบาย แล้วมันหายไปไหนของมันอีกเนี่ย ใจคอจะแค่ถามแล้วหายไปแบบนี้..

เตชินทร์

ผมโทรไปบอกพี่พนักงานให้เค้าซื้อยาตามที่ผมบอกมาให้ ผมบอกเพียงชื่อยากับบอกเค้าว่าเอาเร็วที่สุด

นี่ผมรู้สึกผิดนะ ทำไมผมถึงดูแลเธอไม่ดี ให้เธอป่วยได้ไง

เธอป่วย ผมก็ไม่รู้ รอจนเธอวูบถึงจะรู้..

..ผิดไปกว่านั้น ผมยังลงโทษเธอทั้งๆที่เธอยังป่วย

......นี่กูรู้สึกผิดมาก....

พอเห็นแพมไม่สบาย ใจผมนี่หล่นหายวูบ อยากจะป่วยแทนที่เธอทรมานชิบหาย

...กูได้คะแนนสอบตกมีนยังไม่เครียดเท่าแพมป่วย....

สัสเต!! นี่กูท่าจะบ้า โรครู้สึกผิดต่อแพมเข้าครอบงำกูอีกแล้ว เมื่อคืนก็ทีนึงแล้วนะ!!

ไม่นานผมก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องผมก็เดินไปเอาของที่ผมสั่งกับจ่ายเงินค่ายาและค่าเสียเวลาให้เค้า

"ขอบคุณมากครับ นี่ครับ"

"เยอะไปไหมคะ คุณเต แค่ซื้อยาเอง"

"รับไปเถอะครับ ผมเกรงใจ ผมไปละนะครับ พอดีต้องให้แพมทานยา ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งนะครับ"

"ค่ะ"

ผมเดินเข้ามาในห้องแล้วจัดยาให้เธอ

ผมเดินมาโซนเตียงพร้อมกับถามว่า

"พรุ่งนี้มีอะไรสำคัญไหม"

"ก็ฟังแลคเชอร์"

"ถ้าไม่สำคัญก็โดดไป ค่อยขอแลคเชอร์เพื่อนมาลอก เดี๋ยวพี่จัดยาให้ แล้วกินด้วยนะ"

ผมหยิบยาที่ผมเตรียมมาและรินน้ำใส่แก้วมาที่เตียงของเธอ

"กินยาหน่อยนะครับ"

เธอเบือนหน้าหนีผม ไม่ใช่เพราะแพมเคืองผมนะแต่ผมรู้ว่าเธอไม่ชอบกินยาแต่ไหนแต่ไร

"ไม่เอา ขม"

"อ้วนไม่ดื้อนะ เดี๋ยวอ้วนก็ไม่หายหรอก ใกล้สอบแล้วอีก"

"ก็มันขม กินไม่ได้หนิ"

"หรือจะให้พี่ฉีดยาให้"

"!!!"

ผมหมายถึงฉีดยาลดไข้จริงๆ ไม่ได้เป็นนัยยะหรือทะลึ่งอะไร อย่าคิดทะลึ่งกันนะ

"ก็กลัวเข็มอีก ...เห้อเป็นสัตวแพทย์ได้ไงกลัวเข็มเนี่ย"

"ก็ฉีดสัตว์หนิ ไม่ได้โดนฉีดเอง"

"แล้วถ้าไม่กินยา ก็ไม่หาย ฝืนใจกินหน่อยนะคับคนเก่งของพี่"

นี่ผมมีแฟนหรือมีคนไข้เด็กเนี่ย นู่นก็ไม่เอานี่ก็ไม่กิน ดื้อจริงๆเลย ถ้าเป็นคนไข้ผมคงบังคับได้ นี่เป็นแพมไง จะทำให้เสียความรู้สึกได้ไงจริงป่าว เค้าถึงว่ากันว่าไม่ให้หมอรักษาคนในครอบครัวตัวเอง

ในเมื่อถ้าไม่ยอมกิน...ก็ต้องมีมาตรการกันหน่อย

"โอเค ไม่กินก็ได้"

ผมเลยหันหลังกลับพร้อมกับยาถ้วยนั้น ระหว่างหันไปผมก็หยิบยาเม็ดนั้นขึ้นมาอมไว้ในปาก แล้วหันหลังกลับมาหาเธอพร้อมกับโน้มตัวลงไปใช้มือยันหัวเตียงไว้แล้วประกบปากเธอตอนที่เธอไม่ทันตั้งตัวเพราะผมโน้มหน้าลงไป ผมประกบริมฝีปากบางๆพร้อมกับบรรจงจูบ คนถูกจูบเหมือนจะหยุดการกระทำใดๆและไม่ต่อต้าน ผมค่อยๆใช้ลิ้นอุ่นๆดันเม็ดยาที่อยู่ในปากผมไปในปากเธอ ลิ้นตวัดเกี่ยวไปมาเพื่อให้เม็ดยาเข้าสู่ช่องปากของร่างบาง เมื่อความขมสัมผัสถึงลิ้นของร่างบางเธอก็ขัดขืนเหมือนเธอประท้วงอยู่ในลำคอ แต่ผมก็ระงับอารมณ์นั้นด้วยการจูบและพยายามใช้ลิ้นผลักเม็ดขมๆนั้นลงไปในคอ

"อื้อ!"

เมื่อผมรู้สึกว่าเม็ดยานั่นถูกดันลงคอผมก็ถอนจากริมฝีปากอันหวานของเธอ เธอรีบคว้าแก้วน้ำที่อยู่บนเตียงและดื่มไปอย่างรวดเร็ว เธอหลับตาปี๋และดื่มน้ำเพื่อให้ความขมถูกจางไปกับน้ำ


"หึ"

"แค่กๆๆ ขม!"

ผมคลี่ยิ้มบางๆและส่ายหัวเบาๆให้กับเด็กน้อยตรงหน้าผม เธอฟาดมือมาที่หน้าอกของผมแต่ผมก็จับเอาไว้ทัน

"ทำบ้าอะไรของเตอ่ะ เดี๋ยวแพมก็ตายพอดี!!"

"เด็กดื้อไม่กินยา ก็ต้องป้อนแบบนี้แหละ"

"=="

"นี่ไม่เจอฉีดยาชุดใหญ่ก็ดีแล้วนะ"

ผมเหลือบตามองไปที่ใต้สะดือของผมและลอบยิ้มอย่างมีนัย

"ไอ่บ้าเต!!"

"คับบ" ผมยิ้มและยกคิ้วกวนให้เธอทีนึง

"แล้วป้อนงี้พี่ก็ติดหวัดแพมพอดี"

"แล้วไงอ่ะ ถ้าจะติดก็ติดตั้งแต่เมื่อกี๊แล่ว"

"เอ้าจะบ้าอ่อ อยู่ดีๆจะมาเอาเชื้อโรคเพิ่มไปให้ตัวเองป่วยทำไมเล่า"

"ให้พี่เรียนหมอ รักษาคนอื่นหาย แต่แฟนตัวเองป่วยไม่ยอมกินยานี่นะ พี่ยอมป่วยดีกว่าเห็นแฟนทรมาน"

"แหวะ"

"ที่จริง ปากก็หวานอีก ไม่ได้จูบมานาน ถ้าติดหวัดก็ยอมอ่ะ ว่าแล้ว ขออีกทีได้ป่ะ"

"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

"หึหึ"

ความคิดเห็น