💕💕💕ชอบกดไลค์...ใช่กดแชร์ฝากติดตามเพจด้วย มือใหม่หัดเขียน💕💕💕💕

ถอนหมั้นหน้าผี(ภาคเมืองเสียนหยาง)

ชื่อตอน : ถอนหมั้นหน้าผี(ภาคเมืองเสียนหยาง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ธ.ค. 2559 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ถอนหมั้นหน้าผี(ภาคเมืองเสียนหยาง)
แบบอักษร

 

 

   • จักรวรรดิที่ 4•

 

 

          จวิ้นหวังที่อยู่ในชุดขาวตัวยาวนั้นค่อยๆลงจากหลังม้าเดินเข้ามาในจวนด้วยความสง่างาม  ใบหน้าของเขานั้นมีรอยยิ้มระบายอยู่อย่างเต็มเปี่ยม  สองมือที่ขาวผ่องดูสำอางค์นั้นทั้งนุ่มนิ่มไม่ต่างจากสตรี  พัดในมือมีโคลงกลอนเขียนประดับด้วยปรมาจารย์แห่งอักษรชื่อดัง

 

          ใบหน้าขาวนวลของเขานั้นดูราวกับคุณชายหน้าหยกมากกว่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์  โจวเจียงสงได้แต่นึกดูถูกความเหลาะแหละนี้อยู่ในใจทุกเมื่อเชื่อวัน  หากไม่เป็นเพราะหลานสาวเพียงคนเดียวของเขานั้นไร้ที่พึ่งในยามที่เขาจากไป  ไม่มีทางที่ชายลักษณะเช่นจวิ้นหวังจะสามารถเป็นทองแผ่นเดียวกับตระกูลนักรบได้

 

          และเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่หลานสาวของเขานั้นต้องประสบ  โจวเจียงสงก็หวังว่าฝ่าบาทจะไม่ทรงพระทัยร้ายกับหลานสาวของเขานัก  สมรสพระราชทานนั้นไม่อาจหย่าได้  แต่ทั้งคู่นั้นยังเป็นเพียงคู่หมั้นคู่หมายกันเท่านั้น  นี่ถึงเป็นสิ่งที่โจวเจียงสงหนักใจ

 

          “คารวะจวิ้นหวัง”

 

          “อย่ามากพิธีไปเลยแม่ทัพโจว  ใต้หล้าต่างล้วนก็รู้ดีว่าเรานั้นกำลังจะเป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว”

 

          จวิ้นหวังมักจะแสดงท่าทีเช่นนี้อยู่เสมอ  วางตัวสูงส่งเปี่ยมคุณธรรมไม่ถือตัวและมีจิตใจเมตตามากความสามารถ  นี่ก็ทำให้โจวเจียงสงยอมละความรู้สึกไม่พอใจต่อจวิ้นหวังไปได้บ้าง

 

          “ข้าน้อยโจวเจียงสงขอบพระทัยท่านอ๋องที่เมตตาพวกเราตระกูลโจว  ต่อไปนี้หว่านเอ๋อร์คงต้องฝากรบกวนให้เป็นธุระของท่านแล้ว”

 

          แม่ทัพเฒ่าคาดว่าจวิ้นหวังคงจะไม่ใจร้ายนักหากได้ทราบความจริงที่เกิดขึ้น

 

          “ท่านโจวไม่ทราบว่าคุณหนูโจวหว่านหรูอาการเป็นเช่นไรบ้าง”

 

          “เรียนตามตรงอาการของนางนับว่าดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก  ส่วนเรื่องการป่วยนั้นเพียงบำรุงร่างกายสม่ำเสมอก็จะสามารถกลับมาหายดีเป็นปกติได้เอง”

 

          แต่ดูเหมือนจวิ้นหวังจะจับสังเกตสีหน้าหนักใจของโจวเจียงสงได้  จึงได้ถามว่ามีเรื่องอันใดที่ต้องหนักใจอีกหรือ  ในเมื่อหลานสาวเพียงคนเดียวก็หายจากอาการป่วยแล้ว

 

          เมื่อคร้านที่จะอธิบายแม่ทัพเฒ่าก็ได้เชิญจวิ้นหวังไปดูชมด้วยตาของตนเองเป็นการดีที่สุด   ภายในสวนที่เป็นลานกว้างนั้นเต็มไปด้วยดอกบัวขาวน้อยที่บานเต็มสระ  ณที่แห่งนั้นมีร่างดรุณีน้อยนางหนึ่งกำลังนั่งชมความงามของมันอยู่เพียงลำพัง

 

          ชุดสีม่วงที่นางสวมใส่ในวันนี้ดูแปลกตาแต่ก็เข้ากับบรรยากาศแห่งความงามในตอนนี้มากนัก  โจวหว่านหรูนั่งในเก๋งข้างสระบัวกำลังชมความงามยามบ่ายคล้อยของสระน้ำ  

 

          พลันมีกลุ่มคนเดินตรงมาทางนี้ทำให้นางลืมตาตื่นขึ้นมา  แม้จะยังไม่หันหน้าไปก็รู้ได้ทันทีว่าผู้มารบกวนเวลาพักผ่อนของนางนั้นเป็นผู้ใด  จวิ้นหวัง หลี่อี้หาน  และท่านปู่เดินเข้ามาหานางอย่างช้า  และเพียงนางหันหน้ากลับไปหาพวกเขาเท่านั้น  หลี่อี้หานคนขี้ขลาดก็แผดเสียงร้องราวสุกรถูกเชือด

 

          “ผี…ผี…ช่างอัปลักษณ์เหลือเกิน”

 

          ความสูงสง่าและท่วงท่าองอาจของบุตรมังกรหายวับไปสิ้น  เมื่อดวงตาของเขานั้นเบิกกว้างราวกลับพบเจอสิ่งที่น่าเกลียดน่ากลัวที่สุดในโลก  รอยแผลเป็นยาวที่น่าเกลียดนั้นพาดผ่านใบหน้าของนางจากฝากหนึ่งจรดฝากหนึ่ง  

 

          มันทั้งลึกและกว้างราวมหาสมุทรในสายตาของหลี่อี้หาน  สีช้ำเลือดช้ำหนองนั้นน่าขยะแขยงจนผู้คนแทบอาเจียนออกมา  มันทั้งดูน่าเกลียดน่ากลัวปนความขยะแขยงจนแม้เขาเองก็ไม่อาจทนต่อไปได้อีก  

 

          นี่…นี่คืออันใดที่ว่าหายดีเป็นปกติ  นี่หรือว่าที่ชายาในจวิ้นหวังผู้หล่อเหลาและสูงส่ง  นางปิศาจตนใดจำแลงกายมานั้นน่าจะเชื่อกว่า  เขาไม่อาจยอมรับได้ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นนี้  เพียงชั่วกระพริบตาที่ไม่อาจชำเลืองมองหลี่อี้หานสบัดเสื้อคลุมแล้วจากไปในทันทีโดยไม่เอ่ยคำลาแม้เพียงครึ่งคำ

 

          อดีตแม่ทัพเฒ่าให้ทั้งฉิวและอับอายยิ่งนักในความไร้มารยาทของเชื้อพระวงศ์ผู้นี้  เขาไม่เพียงจะไม่รักษาความสัมพันธ์หรือให้เกียรติตระกูลโจว  เขายังตะโกนด่าว่าหญิงสาวว่าเป็นผีปิศาจต่อหน้าญาติมิตรของนาง และยังจากไปในทันทีที่รู้ว่านางได้สูญสิ้นความงดงามที่เคยมีไปจนหมด

 

          แต่เท่านั้นยังไม่พอจวิ้นหวังยังนำทรัพย์สินแก้วแหวนเงินทองที่ได้นำมาด้วยนั้นกลับไปพร้อมกับตน  จนชาวบ้านร้านตลาดที่มามุงดูความเป็นไปนั้นต่างเก็บเอาไปซุบซิบนินทา  และเจ้าสารเลวนั่นยังประกาศต่อหน้าผู้คนว่าขอถอนหมั้นกับหลานสาวของเขาอีก

 

          “ท่านแม่ทัพโจวเปิ่นหวางคงต้องขอถอนหมั้นระหว่างหลานสาวของท่านและเปิ่นหวางเอง  ด้วยในตอนนี้นางนั้นหาได้คู่ควรกับตำแหน่งพระชายา  ส่วนเรื่องของเสด็จพ่อนั้นเปิ่นหวางจะจัดการเอง  รักษาตัวด้วย”

 

          เจ้าสารเลวนั่นไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดแก้ต่างหรือสิ่งใดทั้งสิ้น  ชิงตัดสายสัมพันธ์แต่งงานต่อหน้าประชาชนแล้วยังประกาศว่าหลานสาวของเขานั้นไม่เหมาะสมที่จะเป็นพระชายา  ทีนี้ผู้คนก็จะร้ำลือถึงความเหลวแหลกของจวนตระกูลโจวที่ถูกตราหน้าว่าไม่เหมาะสม  หลานสาวของเขาหากคิดจะแต่งงานออกไปอีกในอนาคตก็คงต้องนับว่ายากแล้ว

 

          หลังจากได้ยินคำประกาศนี้ผู้คนต่างตกใจถึงความไม่เหมาะสมของคุณหนูโจว  ถึงขนาดจวิ้นหวังผู้มีคุณธรรมอันสูงส่งยังไม่สามารถรับได้  เสมือนสาดโคลนหน้าประตูที่จะล้างอย่างไรก็ไม่สามารถทำได้

 

           เขาอยากกระอักเลือดนักที่ความหวังว่าจะมีผู้ดูแลหลานรักเพียงคนเดียวหลังจากที่เขาตายนั้นได้จบสิ้นแล้ว  ร่างที่แก่เฒ่านี้แทบจะยืนไม่อยู่เมื่อความโกธรนี้ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

          ก่อนที่เขาจะล้มลงมีมือคู่หนึ่งช่วยประคองเอาไว้เสียก่อน  นั่นคือโจวหว่านหรูที่เดินออกมาพยุงร่างของชายชราเอาไว้อย่างทันท่วงที

 
 
ความคิดเห็น