ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ลงโทษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2559 08:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ลงโทษ
แบบอักษร

 

 

♦♦ลงโทษ♦♦

 

 

 

คริสที่อยู่ในร่างของนกฟินิกซ์ตัวใหญ่กว่าห้าเมตรล่อนลงบริเวณปากถ้ำทันทีอย่างรู้งาน เมื่อขาของนกฟินิกซ์แตะถึงพื้นดินอันร้อนแรงแห้งแล้งเฟยหรงมี่เยี่ยนที่นั่งอยู่บนหัวนกก็ลอยลงมายืนที่พื้นในทันที

 

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนโคจรลมปราณตลอดเวลาเพื่อสร้างเกราะป้องกันตัวเองจากความร้อนที่เขามิเคยพบเจอมาก่อน แต่มิได้เหนือความคาดหมายเท่าใดนัก

 

ท่านจะเข้าไปด้านในหรือ”  คริสเอ่ยถามเฟยหรงมี่เยี่ยนด้วยน้ำเสียงตื่นๆเนื่องจากใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งของเฟยหรงมี่เยี่ยนซีดเซียวเป็นอย่างมาก คริสกลัวเฟยหรงมี่เยี่ยนจะตายก่อนที่เขาจะได้สมบัติสักชิ้นสองชิ้นกลับไปอวดซิลเวอร์

 

อืม”   เฟยหรงมี่เยี่ยนตอบคริสสั้นๆก่อนจะเดินนำเข้าไปในถ้ำซึ่งปากทางเข้าถ้ำมีขนาดใหญ่ซึ่งสามารถรองรับคริสที่อยู่ในร่างนกฟินิกซ์กว่าสองตัวเข้าไปในถ้ำพร้อมกันได้อย่างสบายๆ

 

ท่านไม่เป็นอันใดใช่หรือไม่ ”  คริสถามเพื่อความแน่ใจอีกที

 

...เด็กน้อย”  เฟยหรงมี่เยี่ยนพึงพอใจเป็นอย่างมากที่คริสมีอาการเป็นห่วงเป็นใยตัวเขาถึงเพียงนี้ น้ำเสียงที่เฟยหรงมี่เยี่ยนเปล่งออกมาเรียกคริสนั้นเจือไปด้วยแววอ่อนโยนอยู่หลายส่วน

 

คริสถอนหายใจอย่างหงุดหงิดเล็กน้อยที่เฟยหรงมี่เยี่ยนดื้อเพ่งถึงเพียงนี้ คริสไม่รอช้าเดินเข้าไปภายในถ้ำตามหลังเฟยหรงมี่เยี่ยนไปติดๆ แม้จะอยู่ในร่างของนกฟินิกซ์หากแต่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับคริสแม้แต่น้อย

 

 

คริสโยนเรื่องเฟยหรงมี่เยี่ยนทิ้งไปในทันทีเมื่อเดินเข้ามาภายในถ้ำที่ผนังถ้ำเรืองแสงไปด้วยหินสีแดงมากมาย ภายในหัวคิดแค่เรื่อง เงินๆทองๆยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าใดแม้อุณหภูมิจะสูงหากแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับคริส แม้คริสจะเริ่มร้อนเล็กน้อยหากแต่ทนได้สบายมาก

 

เดินมากว่าครึ่งชั่วโมงในที่สุดทั้งสองก็เดินมาถึงทุ้งดอกไม้สีแดงสดซึ่งบานภายในถ้ำที่ร้อนระอุดุจนรกแห่งนี้ คริสมองเมินมันหากแต่เฟยหรงมี่เยี่ยนมิใช่ ใบหน้าเรียบเฉยดวงตาลึกล้ำจ้องมองดอกไม้สีแดงสดไม่วางตา

 

ท่านสนใจมันงั้นหรือ มันมิสวยเท่าใดนักหากแต่ก็พอดูได้”  คริสออกความเห็นทันทีเมื่อรู้ว่าเฟยหรงมี่เยี่ยนสนใจมัน

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนเมื่อได้ยินในสิ่งที่คริสกล่าวประกายตาลึกล้ำมีความเอ็นดูและขบขันวาดผ่านไปอย่างรวดเร็ว เขาผู้นี้มิได้ชื่นชอบความสวยงามของมันหากแต่เป็นสัพคุณของมันต่างหาก เด็กน้อยของเขาเก่งกาจทำให้เขาผู้นี้แปลกใจได้หากแต่กลับมิรู้เรื่องสมุนไพรแม้แต่น้อย คงมิใช่ท่องเที่ยวไปที่ใดแล้วพบสมุนไพรโดยบังเอิญแล้วมองเมินมันใช่หรือไม่

 

 

มันคือต้นเพลิงชาด เป็นสมุนไพรล้ำค่าชนิดหนึ่งน้ำเสียงเรียบนิ่งติดเยือกเย็นของเฟยหรงมี่เยี่ยนเอ่ยอธิบาย มันแฝงไปด้วยความอ่อนโยนและสั่งสอนดั่งอาจารย์ และน้ำเสียงออกจะอ่อนล้าอยู่บ้าง

 

อ้อ เช่นนี้เอง ข้านึกว่ามันคือดอกไม้สีแดงธรรมดา ข้ากำลังจะเหยียบมันอยู่แล้วหากท่านไม่บอกคริสตาเป็นประกายจ้า ในหัวคิดเพียงเก็บไปขายเท่านั้น! เขาแทบจะพุ่งเข้าไปจัดการกับทุ่งดอกเพลิงชาดหากแต่กลับลืมไปว่ายามนี้ตนเองเป็นนกฟินิกซ์มิใช่มนุษย์! เรื่องเก็บสมุนไพรลืมไปได้เลย

 

หากทำมันเสียหาย ข้าจะลงโทษเจ้า คริสชะงักเท้าของนกฟินิกซ์ทันทีที่ได้ยินเสียงราบเรียบของเฟยหรงมี่เยี่ยนที่เอ่ยเตือน

 

แม้คริสจะไม่พอใจที่ไม่สามารถเก็บสมุนไพรต้นเพลิงชาดได้ทั้งที่เงินกองอยู่ตรงหน้าแท้ๆแต่การลงโทษของเฟยหรงมี่เยี่ยนนั้นทำให้คริสกระอักกระอ่วมเป็นอย่างมาก หากไม่ใช่ว่าสองสามวันที่ผ่านมาการลงโทษของเฟยหรงมี่เยี่ยนนั้นทำให้คริสรู้สึกแปลกๆเขาคงลงมือกับต้นเพลิงชาดไปแล้ว!

 

การลงโทษที่ว่ามันคือการจูบ! ใช่แล้ว ไอ้ผู้ชายหน้าตายด้านเริ่มพัฒนาขึ้นจากการโอบ กอด เป็นการจูบเขาแล้ว! แถมแต่ละครั้งเขาแทบจะขาดใจตาย! แม้เขาจะชอบผู้ชายหากแต่ก็ไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อน จะให้ทำได้อย่างไรในเมื่อแม่ของเขาน่ากลัวยิ่งกว่าจอมมารด้วยซ้ำ! เรื่องพวกนี้เขาไม่เคยมีโอกาสได้ลอง ทำได้เพียงแค่ปกปิดรสนิยมของตนเองจากมารดาบังเกิดเกล้าเท่านั้น! หากแม่เขารู้คงสาปเขาเป็นหนอนเป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนอย่างแน่นอน ไหนจะพ่อผู้ยิ่งใหญ่ของเขาอีก

 

แค่คิดถึงพ่อแม่คริสก็ตัวสั่นไปทั้งตัว!

 

งั้น...งั้นท่านก็เก็บพวกมันเผื่อข้าด้วยเล่า”  เป็นเวลากว่าสามชั่วอึดใจที่คริสไล่บิดามารดาผู้บังเกิดเกล้าออกจากหัวไปได้และเริ่มเปล่งเสียงเอ่ยออกมาอีกครั้ง แต่ก็มิลืมไหว้วานให้เฟยหรงมี่เยี่ยนเก็บต้นเพลิงชาดเผื่อตนเองด้วย

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนมิได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เขาก้มตัวลงใช้ปราณห่อหุ้มมือก่อนจะลงมือเก็บต้นเพลิงชาดกว่าสิบต้นลงไปในแหวนมิติและหยุดมือในที่สุด คริสผู้มองดูทุกกิริยาท่วงท่าของเฟยหรงมี่เยี่ยนกำลังจะแย้งขึ้นว่าให้เขาเก็บไปอีกเยอะๆแต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อจู่ๆเฟยหรงมี่เยี่ยนก็กระอักโลหิตออกมา

 

 

เฟยหรงมี่เยี่ยน!”  คริสตกใจเป็นอย่างมากพุ่งเข้าไปหาเฟยหรงมี่เยี่ยนในทันที ลืมไปแล้วว่าหากทำให้ต้นเพลิงชาดเสียหายต้องถูกลงโทษอย่างไร

 

เฟยหรงมี่เยี่ยน ท่านเป็นอันใด ไหวหรือไม่”  มองดูใบหน้าซีดเซียวราวซากศพและคราบเลือดที่กระอักออกมาของเฟยหรงมี่เยี่ยนแล้วทำให้คริสร้อนใจเป็นอย่างมาก เขาไม่สามารถมองคนที่เริ่มสนิทคุ้นเคยมีอันเป็นไปต่อหน้าต่อตาได้ แม้เฟยหรงมี่เยี่ยนจะทำให้เขาหงุดหงิดบ่อยครั้งแต่ก็ดูแลเขาเป็นอย่างดี

 

“…”    เฟยหรงมี่เยี่ยนเข้าใจขีดความสามารถของตนเองดี เพลิงมังกรในถ้ำแห่งนี้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับเจ็ดมิอาจทานทนได้จริงอย่างที่เขาคาดไว้ไม่มีผิด สัตว์วิเศษในตำนานตนนี้แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง! ของสิ่งนั้นที่เขาต้องการคงต้องเลื่อนเวลาออกไป

 

ข้าจะพาท่านออกไปจากที่แห่งนี้ คริสพูดด้วยน้ำเสียงเผด็จการไม่ยอมให้เฟยหรงมี่เยี่ยนได้คัดค้านการตัดสินใจครั้งนี้ของเขา

 

....เปรีบีเตอร์!”  คริสบังคับให้ร่างกายของตนเองกลับมาเป็นมนุษย์ปกติในทันทีก่อนจะคว้ามือเฟยหรงมี่เยี่ยนเอาไว้พร้อมร่ายคาถาหายตัวโบกสะบัดไม้ศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว

 

แม้จะเป็นเวลาเพียงหนึ่งวินาทีที่ร่างกายของคริสกลับมาเป็นมนุษย์หากแต่ความร้อนภายในถ้ำแห่งนั้นก็ทำให้ผิวของคริสแดงไปหมดทั้งตัว! มันแสบร้อนเหมือนหนังจะหลุดออกมาเป็นแผ่นๆ

 

คริสพาเฟยหรงมี่เยี่ยนกลับมาที่ห้องพักภายในโรงเตี๊ยมที่ตลอดครึ่งเดือนมานี้ใช้หลับนอนและพักผ่อน เมื่อมาถึงเฟยหรงมี่เยี่ยนก็กระอักโลหิตออกมาอีกคำก่อนที่คริสจะพยุงไปที่เตียงนอน คริสรีบหาน้ำและผ้ามาเช็ดทำความสะอาดรอยเลือดที่อยู่บนตัวของเฟยหรงมี่เยี่ยนจนวิ่งวุ่นไปทั่วห้อง

 

ท่านเป็นอันใด ที่แห่งนี้มีหมอใช่หรือไม่ คริสแทบทำตัวไม่ถูกเนื่องจากไม่รู้ว่าเฟยหรงมี่เยี่ยนเป็นอะไร จู่ๆก็กระอักโลหิตออกมาแถมใบหน้าหล่อเหลายังซีดยิ่งกว่าคนตายเสียอีก

 

เพียงแค่ลมปราณปั่นป่วนเท่านั้น

 

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนตอบเสียงเบาหากแต่ยังคงไว้ซึ่งความเรียบนิ่ง เขาเพียงแค่ระดับพลังไม่เพียงพอในการเข้าไปในถ้ำเพลิงมังกร ความร้อนของเพลิงมังกรไม่อาจดูเบาได้ มันทำให้เขาผู้นี้มิอาจทานทนจนถึงขั้นกระอักโลหิตออกมา มังกรตนนี้แข็งแกร่งไม่ต่ำกว่าระดับสิบอย่างแน่นอน

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนหยิบโอสถเม็ดหนึ่งออกมาจากแหวนมิติก่อนจะกลืนมันลงท้องไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับนั่งหลับตามิได้สนใจคริสหรือสิ่งต่างๆอีกต่อไป เขาเร่งโคจรลมปราณเพื่อให้ตนเองกลับมาเป็นปกติโดยเร็วที่สุด

 

คริสถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าเฟยหรงมี่เยี่ยนไม่เป็นเป็นอันใดแล้ว เขากลับมาสนใจผิวของตนที่ตอนนี้เป็นสีแดงเกือบสุกไปทั้งตัวจากความร้อนภายในถ้ำ คริสสบถคำหยาบออกมาอย่างหัวเสียเมื่อตนไม่ได้อะไรกลับมาสักอย่างแถมยังเจ็บตัวอีก! การเดินทางครั้งนี้ชั่งเสียเปล่านัก!

 

 

คริสร่ายคาถาขั้นพื้นฐานในการปฐมพยาบาลไม่ให้เขาปวดแสบปวดร้อน หากคริสมีสมุนไพรจากโลกเดิมคงจะดีไม่ใช่น้อย คาถารักษาที่เขาใช้ได้มีเพียงเบื่องต้นเท่านั้นเพียงแค่ทำความสะอาดแผลและระงับอาการเจ็บปวด ระงับความเสียหายของผิวหนัง ซึ่งบางคาถาก็เป็นคาถาต่อกระดูกที่หักไป

 

 

เป็นพ่อมดร่างกายชั่งอ่อนแอเสียจริง! เทียบกับพวกฝึกยุทธ์แล้วทนถึกกว่าเป็นไหนๆ!

 

/////////

 

ผ่านไปสี่ชั่วโมงคริสสะดุ้งตื่นจากการที่เผลอหลับคาโต๊ะ มองดูรอยแดงมากมายที่อยู่บนผิวตนเองแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ยังดีที่คาถาช่วยให้ผิวของเขาไม่พุพองเป็นหนองมิเช่นนั้นเขาคงเสียโฉมแน่! ผิวแดงๆ ของเขาอยู่ในอาการคงที่ คงต้องรอให้มันหายไปเองซึ่งคงใช้เวลาไม่กี่วัน

 

คริสมองไปที่เตียงยังคงเห็นเฟยหรงมี่เยี่ยยนนั่งหลับตาอยู่เช่นเดิมไม่ขยับเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย เมื่อจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาในยามนี้ของเฟยหรงมี่เยี่ยนแล้วทำให้คริสเกิดความรู้สึกแปลกๆขึ้นมา

 

คริสสะดุ้งเกือบผงะตกจากเก้าอี้เมื่อจู่ๆเฟยหรงมี่เยี่ยนก็ลืมตาขึ้นมาสบเข้ากับดวงตาของเขา คริสไม่ทราบตนเองใยรู้สึกแปลกๆจนต้องหลบสายตาของเฟยหรงมี่เยี่ยนเบนหน้ามองไปทางอื่นอย่างรวดเร็วอย่างมีพิรุธ ในใจคริสก่นด่าตนเองว่าเมื่อครู่ตนเป็นอันใดไป

 

“…ช่วยเรา”  คริสกลับมามองเฟยหรงมี่เยี่ยนอีกครั้งเมื่อน้ำเสียงเรียบนิ่งของอีกฝ่ายดังขึ้น คริสรู้ว่าเฟยหรงมี่เยี่ยนต้องการให้ช่วยอะไรเพราะยามนั้นเขาต้องทำให้เฟยหรงมี่เยี่ยนทุกเช้าเย็น

 

คริสลุกจากเก้าอี้เดินเข้าไปหาเฟยหรงมี่เยี่ยนที่ลงมายืนอยู่ข้างเตียงพร้อมกางมือทั้งสองข้าง เมื่อคริสเดินมาถึงตัวเฟยหรงมี่เยี่ยนเขาก็ลงมือถอดอาภรณ์ชั้นแรกที่เปื้อนไปด้วยเลือดของเจ้าของออกอย่างคล่องแคล่วไม่เร็วไม่ช้า พร้อมกับเอ่ยถามในสิ่งที่ตนเองยังรู้สึกไม่สบายใจ

 

เฟยหรงมี่เยี่ยน ท่านดีขึ้นแล้วหรือ

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนเมื่อได้ยินคำถามของเด็กน้อยของเขาที่น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวลและห่วงใย ในหัวใจของเขาบังเกิดคลื่นแปลกๆที่ทำให้เขารู้สึกอุ่นซ่าน ภายในใจของเขารู้สึกคันยุบยิบอารมณ์ดีขึ้นมาโดยมิทราบสาเหตุ ทราบเพียงว่าเด็กน้อยเป็นห่วงเป็นกังวลตัวเขาผู้นี้เป็นอย่างมาก เมื่อตอนที่เขากระอักโลหิตเด็กน้อยของเขาไม่ลังเลที่จะกระโจนเข้ามาช่วยเขาพร้อมพาเขาออกมาทั้งที่ยังไม่ได้มีคำสั่งใด

 

อืม”   แม้ในใจจะรู้สึกดีหากแต่ใบหน้าหล่อเหลามิเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย หากไม่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาลึกล้ำคู่นั้นควานหาประกายพึงพอใจที่วาดผ่านคงมิมีวันทราบได้อย่างแน่นอน

 

คราวหน้าหากท่านรู้สึกไม่สบายก็บอกกล่าวกันบ้าง ข้าตกใจเป็นอย่างมากเมื่อเห็นท่านกระอักโลหิตเช่นนั้น”   คริสยังคงบ่นไปเรื่อยพร้อมๆกับช่วยเปลี่ยนอาภรณ์ให้เฟยหรงมี่เยี่ยน เมื่อการบ่นจบลงคริสก็จัดการอาภรณ์ของเฟยหรงมี่เยี่ยนเสร็จสิ้นแล้วเช่นกัน

 

เจ้าต้องได้รับโทษ เฟยหรงมี่เยี่ยนใช้มือใหญ่ข้างหนึ่งลูบศีรษะคริสเบาๆพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแฝงไปด้วยความโอนโยน รอบตัวไม่มีความกดดันแม้แต่น้อยเมื่ออยู่กับคริส

 

คริสเบิกตาโตดวงตาสีเขียวมรกตคู่สวยเบิกกว้างอย่างมิอยากเชื่อ เขาทำผิดอันใดกัน! เขาอุตส่าห์ช่วยเหลือออกมาจากถ้ำร้อนนรกนั่นแล้วยังจะให้เขารับโทษอีกหรือ! และดูเหมือนเฟยหรงมี่เยี่ยนจะรู้ว่าคริสคิดอันใดอยู่เจ้าตัวจึงอธิบายเสียงเรียบ

 

เจ้าทำลายสมุนไพรเหล่านั้น” 

 

 

คริสคิดภาพตามก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อมันเป็นเช่นนั้นจริง เขาเหยียบย่ำสมุนไพรไปมากมายเนื่องจากต้องการเข้าถึงตัวเฟยหรงมี่เยี่ยนที่กำลังกระอักโลหิตหน้าซีดเซียวจะตายแหล่มิตายแหล่ ทำดีไม่ได้ดีแถมยังจะโดนทำโทษอีก! ไอ้จอมเอาเปรียบเฟยหรงมี่เยี่ยน!

 

คริสเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก ต้นเพลิงชาดเขาก็ไม่ได้เก็บแม้แต่น้อย! มันเป็นสิ่งที่เขาเสียดายที่สุด แถมช่วยคนแล้วไม่ขอบคุณเขาไม่ว่า หากแต่กล้ายัดบทลงโทษให้เขาแทบอยากกระโดดเตะขาคู่ แล้วไอ้ดวงตาพราวระยับนั่นมันอะไร!

 

 

อยากจูบเขาก็บอกมาตรงๆ

 

 

+++++++++++++++++++++++++

 

หวัดดีทุกคนนน ไรท์กลับมาแล้ววว เมื่อวานไม่ได้มา 555

 

 

 

 

ความคิดเห็น