ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตัวเล็กตอนที่12

ชื่อตอน : ตัวเล็กตอนที่12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2559 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวเล็กตอนที่12
แบบอักษร

ตัวเล็กตอนที่12

 

   TIWAKRAN'PART

 

     ตอนนี้ผมนอนดูการ์ตูนที่ผมชอบมากที่สุดด นั่นก็คืออเจ้าหนอนลาวาา เย้ ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงชอบมัน ผมก็ไม่รู้เหมือนกันฮ่าๆ

 

   "แกร่ก ตัวเล็กครับจะไปห้างต่อไหม" สักพักมาเฟียก็เดินเข้ามาพร้อมกับนั่งลงข้างๆผม

 

   "......" ผมไม่ตอบเพียงจ้องหน้ามาเฟียและพยักหน้า

 

   "งั้นไปกินไอติมกันเนอะ" ผมก็พยักหน้าตอบ

 

   "ตัวเล็กครับโกรธอะไรมาเฟียรึเปล่า" สงสัยมาเฟียคงเห็นว่าผมไม่ตอบ

 

   "ป่าวครับ เค้าแค่คิดว่าทำไมแฟนเค้าถึงหล่อจังงง" ผมลุกขึ้นไปดึงแก้มมาเฟีย

 

   "พูดแบบนี้อยากเดินไม่ได้สามวันหรอครับที่รัก" !!

 

   "บะ บ้าาพูดไรเนี่ย" ผมพูดและซุกหน้าไปที่ซอกคอมาเฟีย

 

   "หึหึ ปะไปกินติมกัน" มาเฟียลุกขึ้นและดึงมือผมให้ลุกตามก่อนที่เราจะเดินออกจากห้อง

 

     ตอนนี้เรากำลังหาที่จอดรถครับที่จริงจะมีคนขับรถมาส่งแต่วันนี้มาเฟียมีอารมณ์ไหนก็ไม่รู้อยากขับรถมาเอง

 

   "อ๊ะ นั่นไงมาเฟียเลี้ยวๆ" ผมเหลือไปเห็นที่ว่างพอดีจึงหันไปบอกมาเฟีย

 

   "เห้อออกว่าจะหาที่จอดได้ จุ้บ" มาเฟียพูดก่อนจะก้มลงมาจูบที่ปากผมเบาๆ

 

   "งืออ จุ้บทำไมม" ผมพูดพร้อมกับเอามือปิดหน้า ก็มันเขินนี่!!

  

   "ให้รางวัลคนตาไวครับ ปะลงกัน"

 

   "มาเฟียอยากกินอะไร"

 

   "กินไอติมไง"

 

   "ไม่เอาเค้าเบื่อแล้ววันนี้เค้าจะให้มาเฟียเลือก"

 

   "อืมมมมาเฟียอยากินตัวเล็กอะ"

 

   "พูดอะไรไม่อายคนอื่นรึไง"

 

   "หึหึ ล้อเล่นหน่ากินปิ้งย่างเกาหลีกัน" 

 

   "ก็ได้ปะ" ผมพูดจบก็คว้ามือมาเฟียมาจับเอง เขินนะเนี่ยแต่ทำยังไงได้หล่ะมีแต่สาวๆอกตูมมามองมาเฟียทั้งนั้นเลยนี่นา

 

   "มาเฟียเดี๋ยวเค้าไปหยิบหมูนุ่มก่อนนะ" ผมพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าลืมหยิบสิ่งที่ตัวเองชอบมา 

 

   "ให้มาเฟียไปด้วยไหม"

 

   "ไม่ต้องหรอกกแปปเดียวเองงงง"

 

     หลังจากที่ผมหยิบเสร็จก็เดินกลับแต่สิ่งที่ผมเห็นคือมีผู้หญิงคนนึงมานั่งข้างๆมาเฟียซ฿่งผมจำได้ว่าไม่ใช่คนชื่อแพรว หึหึมาเฟียนี่สาวเยอะดีจัง ผมจึงเลือกเดินเข้าไปหาและทักขึ้นด้วยสีหน้าสดใส

 

   "อ่าวพี่ฟรานส์ครับพาแฟนมาด้วยก็ไม่เห็นต้องชวนผมมาเลยนิครับ"

 

   "......." มาเฟียดูงงกับความเปลี่ยนไปของสรรพนามและคำพูดของผม

 

   "ไม่ต้องเขินหรอกครับพี่น้องกันก็บอกกันได้นี่นาไม่เห็นต้องปิดบังอะไรเลย"

 

   "เอ่อ ฟรานส์มีน้องด้วยหรอคะไม่เฟ็นบอกอลิซเลย"

 

   "......." ผมกับพี่ฟรานตส์ไม่มีใครพูดอะไรออกมาครับ

 

   "งั้นพี่ขอแนะนำตัวนะคะ พี่ชื่ออลิซนะเป็นแฟนของฟรานส์ พี่พึ่งกลับมาจากอิตตาลีบังเอิญจังที่ได้เจอวันนี้" เธอแนะนำตัวทำให้ผมสะอึกทันที แต่ที่ผมหวั่นมากที่สุดคือ พี่ฟรานส์ไม่แย้งเลย

 

   "พวกพี่นี่เหมาะสมกันนะครับ งั้นผมไม่กวนแล้วดีกว่าผมกลับแล้วนะครับพี่ฟรานส์วันนี้ผมไปนอนบ้านแม่นะครับ" ผมหันไปบอกมาเฟียทั้งๆที่น้ำตาคลอเบ้า ผมรู้สึกว่าสองคนนี้มีอะไรซึ่งผมรู้สึกว่าไม่ควรอยู่ตรงนั้นจึงรีบพูดตัดบทและวิ่งออกมา ผมวิ่งออกมาสักพักจึงหันกลับไปดูก็ไม่เห็นมีวี่แววของมาเฟียเลย อ่าผมคิดอะไรไม่ออกเลย น้ำตาก็ไหลอยู่นั่นแหละไหลไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร ผมจึงตัดสินใจขึ้นแท็กซี่กลับบ้านของมถึงผมจะไม่มีเงินติดตัวสักบาทผมก็ไม่อยากอยู่ที่นี่

 

   "ลุงครับลุงจอดรอผมแปปนึงนะเดี๋ยวผมเข้าไปเอาเงินมาให้" ผผมบอกลุงขับแท็กซี่เมื่ถึงบ้านของผม

 

  "แม่ครับผมขอยืมตังหน่อยครับ 105 บาท" ผมเปิดประตูเข้ามาแล้วขอยืมเงินแม่ทันที

 

   "อ่าวน้องวามาได้ไงลูก อะนี่เอาไปจ่ายลุงเค้าแล้วค่อยเข้าบ้านมาคุยกัน"

 

   "ขอบคุณครับ" พูดจบผมก็วิ่งไปจ่ายเงินลุงและวิ่งเข้าบ้านทันที

 

   "ไปนอนที่ไหนมาลูก"

 

   "ไปนอนบ้ามะ เอ่อพี่ฟรานส์มาครับ"

 

   "อ่อแล้วทำไมเค้าไม่มาส่งหนูหล่ะลูก" คนเป็นแม่ถาม

 

   "พี่เค้าไม่ว่างหรอกครับแม่ ผมไม่สำคัญหรอก" ประโยคแรกผมพูดกับแม่ ประโยคที่สองผมก้มลงพึมพัมทกับตัวเอง

 

   "แม่ครับผมขอไปอาบน้ำนอนนะครับผมตรู้สึกไม่สบาย" ผมพูดจบก็เดินขึ้นห้องตัวเองทันที ผมไม่รู้ว่าผมเป็นใครสำหรับพี่เค้า ตอนนี้ผมสับสนไปหมดแล้วครับ

 

 

     MAXDIFRANS'PART

 

     ระหว่างที่น้องเดินไปหยิบหมูนุ่มอยูก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเขามาหาผมครับเธอชื่ออลิซความสัมพันธ์ของเราคือเราเคยเป็นแฟนกันครับแล้วมีอยู่วันหนึ่งอลิซไปเรียนต่อโดยไม่บอกผมผมเลยปล่อยเค้าไปทั้งๆที่เรายังไม่ได้บอกเลิกกัน

 

  "อ่าวพี่ฟรานส์ครับพาแฟนมาด้วยก็ไม่เห็นต้องชวนผมมาเลยนิครับ" ตัวเล็กเดินเข้ามาพร้อมกับคำพูดและสีหน้าแปลกๆ

 

   "......." ผมงงกับคำพูดและสรรพนามของตัวเล็กครับจึงไม่ได้ตอบอะไร

 

   "ไม่ต้องเขินหรอกครับพี่น้องกันก็บอกกันได้นี่นาไม่เห็นต้องปิดบังอะไรเลย" หน้าตาตัวเล็กสดใสดีครับแต่เสียงนี่ไม่เลย ผมว่าน้องต้องเข้าใจผิดอยู่แน่ๆ

 

   "เอ่อ ฟรานส์มีน้องด้วยหรอคะไม่เฟ็นบอกอลิซเลย" อลิซเอ่ยถามผม

 

   "......." ผมกับตัวเล็กไม่ได้พูดอะไรกัน

 

   "งั้นพี่ขอแนะนำตัวนะคะ พี่ชื่ออลิซนะเป็นแฟนของฟรานส์ พี่พึ่งกลับมาจากอิตตาลีบังเอิญจังที่ได้เจอวันนี้" อลิซแนะนำตัวเองครับซึ่งผมก็ตงิดกับคำว่าแฟนที่เธอใช้ ผมแอบเห็นหน้าน้องตอนได้ยินคำว่าแฟนจากปากของอลิซดูหมองๆลงทันที

 

   "พวกพี่นี่เหมาะสมกันนะครับ งั้นผมไม่กวนแล้วดีกว่าผมกลับแล้วนะครับพี่ฟรานส์วันนี้ผมไปนอนบ้านแม่นะครับ" ตัวเล็กหันมาบอกผมก่อนที่จะวิ่งออกไปครับ ผมกำลังจะวิ่งตามไปแต่ก็ถูกมือของอลิซดึงไว้ก่อน

 

   "ฟรานส์ค้ะคิดถึงอลิซไหมค้ะ อลิซคิดถึงคุณมากเลยรู้ไหม" เธอพูดก่อนจะกอดผม ซึ่งผมไม่ได้กอดตอบตอนนี้ในหัวผมมีเพียงหน้าตัวเล็กที่เต็มไปด้วยความเศร้าหมอง

 

   "อลิซผมว่าคุณปล่อยผมก่อนดีกว่านะ" ผมพูดพร้อมกบดันตัวอลิซออก

 

   "คุณไม่คิดถึงอลิซเลยหรอค้ะ" เธอถามผมด้วยหน้าเศร้าๆ

 

   "ขอโทษที่ต้องตอบว่าไม่นะครับ ผมไม่เคยคิดถึงแล้วก็เกือบลืมไปเลยด้วยซ้ำครับ"

 

   "ทำไมล่ะค้ะเรายังไม่ได้เลิกกันเลยนะ"

 

   "งั้นผมขอเลิกแล้วกันนะครับ ผมมีแฟนแล้วแล้วตอนนี้คุณก็ทำเค้าวิ่งหนีผมไปแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับหวังว่าเราจะไม่เจอกันอีกนะครับ" พูดจบผมก็เดินออกมาเลยครับ ผมคิดว่าจะไม่ไปหาตัวเล็กวันนี้เพราะเรายังคงไม่เข้าใจกันแน่ๆงั้นเดี๋ยวผมไปหาวิธีง้อดีกว่า

 

 

____________________________________________________________________________

 

มาแล้ววววดึกมากกกกกกกกกกกกกกก55555 

เม้นให้กำลังใจไรท์หน่อยนะค้ะ จะติชมก็ได้เชิญตามสบายเลย

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค้ะ

#

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/yv01..gif

   

 

 

 

 

ความคิดเห็น