ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนนะคะ : ) แล้วเราจะกลับมาพบกันใหม่.

กรรไกรสีเลือด

ชื่อตอน : กรรไกรสีเลือด

คำค้น : ครอบครัว,นิยายแฟนตาซี,แฟนตาซี,ปีศาจ,นิยาย,นิยายมือใหม่

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 333

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2563 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรรไกรสีเลือด
แบบอักษร

ฉันถามเธอว่าเธอสบายดีไหม เธอก็พร่ำตอบเพียงว่า 

“ใช่ ดี แต่อย่าไว้ใจพวกมัน” 

“ตึกๆๆ”

เสียงฝีเท้าของยัยแอนนาบ่งบอกให้รู้ว่าหล่อนกำลังเดินขึ้นบันไดมา

“แม่คะ แล้วเจอกันค่ะ”

ฉันเร่งหยิบเศษอิฐที่หล่นลงมา ปิดช่องเล็กๆนั่นไว้ แล้วรีบลากโซ่ตรวนที่คล้องข้อเท้ากลับมานั่งที่เดิม คราวนี้ฉันหลับตาไม่ทัน ยัยนั่นก็เปิดประตูมาเสียก่อน

“ว่าไงจ๊ะ นังตัวดี”

ยัยแอนนาส่งเสียงทักทาย

ฉันแทบช็อคตอนที่ยัยแอนนาเข้ามา โชคดีที่หล่อนไม่ทันเห็นตอนที่ฉันคุยกับแม่ หล่อนจัดอาหารเช้ามาให้ พร้อมกับกรรไกรเล่มหนึ่ง

“แกจะมาทำอะไรกับฉันอีก ฮะ!”

ฉันตะโกนถามออกไป

“ก็ไม่มีอะไรมากนักหรอก ฉันแค่อยาก...”

พูดไม่ทันจบ หล่อนกระชากชายกระโปรงของฉันไป แล้วเอากรรไกรมาตัดชายกระโปรงจนขาดวิ่น ฉันกระชากมันกลับคืนมา แล้วมองตาของยัยนั่น ดวงตาสีฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว จมูกก็เริ่มแหลมขึ้นๆ มุมปากของยัยแอนนายกสูงขึ้นราวกับมันถูกดึงจนจะฉีกขาด

“นี่หยุดนะ! แกคิดจะทำอะไรกันแน่?”

จบคำถาม ทุกอย่างก็หวนคืนดังเดิม พอยัยแอนนาได้สติ หล่อนก็ยิ้ม ดวงตากลมโต

“ฉันก็แค่อยากได้เศษผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากแกก็เท่านั้น”

“แล้วแกจะเอาไปปรุงยาบ้าอะไรของแกอีก”

ฉันลุกขึ้นยืน

“ปรุงยาเหรอ? อะไรกันเรวดี ฉันน่ะไม่โง่พอที่จะเอาเศษผ้าสกปรกโสโครกเปื้อนเลือดของแกไปปรุงยาหรอกนะ ”

แล้วหล่อนก็หัวเราะด้วยเสียงอันน่าพิศวงยิ่งนัก

“แล้ว...แล้วแกจะเอาไปทำอะไรล่ะ?”

“เดี๋ยว..แก...ก็...จะ..รู้...เอง”

ว่าแล้วยัยนั่นก็หยิบกรรไกรขึ้นมา แล้วเอาใบมีดคมๆของกรรไกร มาฟาดลงที่ข้อมือฉัน เลือดไหลพรากเป็นทางยาว จากนั้นหล่อนก็ใช้มืออันเรียวยาวบีบเข้าที่คอฉันอย่างแรง ฉันแทบขยับตัวไม่ได้ แขนข้างซ้ายชาไปหมด ฉันสบตากับหล่อน ดวงตาหล่อนตอนนี้ช่างดูมีความสุขแลปะปนไปด้วยความเลือดเย็นของนักฆ่ายิ่งนัก หล่อนกระชากผมของฉันมากำหนึ่ง แล้วใช้กรรไกรตัดเอามันไป หลังจากนั้น หล่อนหยิบเศษผ้าที่ตัดได้ มาพันแผลที่ข้อมือฉันไว้

ตอนนี้ฉันหมดเรี่ยวแรงจนขัดขืนอะไรไม่ได้ ฉันทรุดลงนั่งกับพื้น พยายามรับรู้ให้ได้มากที่สุด แม้มันเป็นเพียงภาพที่เลือนราง แต่ฉันก็พอรู้ว่าตอนนี้นางปีศาจร้ายจอมอำมหิตกำลังเอาขวดแก้วมาเก็บเลือดฉันไว้ แล้วกอบโกยเส้นผมใส่กระเป๋าผ้า แล้วทุกอย่างก็เริ่มมืดลงๆ จนทุกสิ่งก็ดับไป...

ความคิดเห็น