email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 23 นางฟ้าของมาเฟีย...

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 นางฟ้าของมาเฟีย...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2559 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 นางฟ้าของมาเฟีย...
แบบอักษร

                                   เช้าวันต่อมา

 

                                สโรชินีลืมตาตื่นแล้ว  แต่เธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกไปอาบน้ำเลย  ช่วงล่างของเธอปวดหนึบไปหมด  นึกขุ่นเคืองคนตัวโตที่นอนกอดเธออยู่ข้างๆนัก  รังแกเธออยู่ได้ทั้งคืนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

 

                         เธอค่อยๆดึงแขนของเขาที่เกาะอยู่ตรงเอวคอดของเธอออกไป หวังจะลุกไปอาบน้ำชำระร่างกายให้สดชื่นขึ้นมาบ้าง  แต่กลับทำให้เขาลืมตาตื่นขึ้นมา  แล้วดึงเธอไปกอดเอาไว้ดังเดิม

 

                                  "  จะไปไหนครับคนดี  "  เขาถามเธอ  ริมฝีปากหยักอยู่ไม่เป็นสุข  เฝ้าแต่คอยจูบไปทั่วลำคอระหงนั้น

 

                                 "  บัวจะไปอาบน้ำค่ะ  สายมากแล้ว  "  เธอดันร่างหนาให้ห่างออกไป  แต่เขาก็ยิ่งกอดเธอแน่นขึ้น

 

                                 "  อย่าเพิ่งไปเลยนะ  นอนต่ออีกหน่อยนะครับ  พี่อยากนอนกอดกับบัวอีกหน่อยนะ  "  เขาพูดพร้อมซุกไซ้ใบหน้าคมลงบนอกอวบอิ่มของเธอ

 

                                     "  อื้อ  ไม่เอาแล้วค่ะ  ตื่นเถอะนะคะ  บัว  หิวแล้ว  "  เธอไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาอ้างกับแฟนจอมหื่นนี่ดี

 

                                      "  หิวแล้วหรอ  สงสัยเมื่อคืนจะเพลียมากล่ะสิ  งั้นก็ได้ครับ  งั้นไปอาบน้ำด้วยกันนะ  "  เขายิ้ม  แล้วดันตัวให้ลุกขึ้นมา

 

                                      "  เอ่อ  ให้บัวอาบก่อนได้มั้ยคะ  "  เธอยังคงเขินอาย  หากต้องอาบน้ำร่วมกับเขาอีก

 

                                      "  ไม่ได้ครับ  ผัวเมียกันก็ต้องอาบน้ำด้วยกันสิ  แล้วอีกอย่างนึง  พี่รู้นะ  ว่าบัวเดินไม่ไหว  "  เขายิ้ม  รู้สึกภูมิใจกับผลงานของตัวเองเหลือเกิน

 

                                     "  คนบ้า  รู้ว่าบัวจะเดินไม่ไหว  แล้วทำ ทำไมคะ  "  เธอายจนหน้าแดง

 

                                     "  ก็พี่อยากทำนี่ครับ  บัวทั้งหอมทั้งหวานขนาดนี้  พี่ก็เลยทำเพลินไปหน่อย  "  เขาคิดถึงบทรักอันแสนเนิ่นนานเมื่อคืนนี้

 

                                       "  พอแล้วค่ะ  คืนนี้บัวขอพักนะคะ  ไม่รู้จะไปที่งานไหวรึเปล่าเลย  "  เธอทำหน้างอนให้คนตัวโต

 

                                       "  โอ๋ๆ  ไม่งอนนะครับคนดี  เอาเป็นว่าคืนนี้พี่ให้บัวพักก็ได้  แต่ว่า  ก่อนนอนพี่ขอรอบนึงนะ "  เขายิ้มแววตาเป็นประกาย

 

                                        "  อะไรกันคะ  แบบนั้นจะเรียกว่าพักได้ยังไงกัน  "  เธอถอนหายใจ

 

                                        "  ไม่รู้ล่ะ  ถ้าบัวไม่ยอม  พี่ก็จะทำแบบเมื่อคืนอีก  จะเอาไงครับ  "  เขาหอมที่แก้มของเธออย่างเอาใจ

 

                                      "  เฮ้อ  ก็ได้ค่ะ  แต่ห้ามต่ออีกนะคะ  รอบเดียวจริงๆนะ  "  เธอยิ้มเขิน

 

                                      "  ครับ  พี่สัญญาเลย  ปะ  เดี๋ยวพี่อุ้มนะ  ไปอาบน้ำกัน  "  เขายิ้มกว้าง  แล้วลุกขึ้นมายืนข้างเตียงในสภาพเปลือยเปล่า  ความเป็นชายตั้งชูชัน  ยิ่งทำให้เธอหน้าแดง

 

                                       "  แน่ะ  แอบมองของพี่อีกละ  "  เขายิ้ม  แล้วอุ้มร่างเปลือยของเธอขึ้นมา  แล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไป

 

                                      "  พี่ร็อบขาาา  "  สโรชินีทำเสียงอ้อนแบบนี้  เขาชักหวั่นใจ

 

                                      "  จ๋าา  ว่าไงครับ  จะขออะไรพี่อีกล่ะ  "  เขาถามขณะที่กำลังช่วยถูตัวให้เธอ

 

                                      "  วันนี้  บัวไม่ไปแล้วได้มั้ยคะ  บัว  ไม่มีแรง  "  เธอหันมาหาเขาแล้วซบลงกับไหล่กว้างนั้น

 

                                         "  โธ่  บัวจ๋า  พี่อุตส่าห์แจ้งกับทางนู้นไว้แล้ว  ว่าพี่จะพาบัวไปด้วย  ถ้าพี่ไปคนเดียว  คนอื่นจะหาว่าพี่โกหกนะครับ  อีกอย่างนึง  สาวๆในงานก็มีเยอะด้วยนะ  บัวไม่กลัวมีใครมายุ่งกับแฟนของบัวหรอ  ฮึ  "  เขาพยายามเกลี้ยกล่อมเธอ

 

                                         "  ถ้ามีใครมายุ่งกับพี่ร็อบจริงๆ  พี่ร็อบก็จะไปกับเค้าหรอคะ  "  เธอนั่งมองหน้าเขา

 

                                       "  ไม่หรอกจ้ะ  ใครจะไปกล้านอกใจบัวล่ะจ๊ะ  เดี๋ยวบัวงอนไม่ยอมให้พี่นอนด้วย  พี่ก็คลั่งตายสิ  "  เขายิ้มให้กับท่าทางที่เธองอนเขา

 

                                      "  เชอะ  ถึงบัวไม่ให้พี่นอนด้วย  พี่ก็มีคนให้นอนด้วยเยอะแยะนี่คะ  "  เธอนั่งหันหลังให้เขาเหมือนเดิม

 

                                      "  คนไหนก็ไม่เหมือนบัวหรอกนะครับ  แล้วอีกอย่าง  พี่ก็ไม่คิดจะนอนกับใครอีกแล้ว  นอกจากเมียพี่คนนี้คนเดียว  รู้มั้ย  "  เขากอดเธอจากด้านหลัง  แล้วจูบที่ซอกคอเธออย่างรักใคร่

 

                                       "  ปากหวานจังเลยนะคะ  "  เธอยิ้มเขิน

 

                                       "  รู้ได้ไงว่าหวาน  ลองชิมดูมั้ย  "  เขายิ้ม  แล้วจับใบหน้างามให้หันมารับจูบแสนหวานจากเขา

 

                                      "  อื้อ  พอแล้วค่ะ  รีบอาบน้ำเถอะนะคะ  "  เธอดันตัวเขาออก

 

                                      "  ก็ได้จ้ะ  "  เขานึกเสียดาย  แต่ก็เอาเถอะ  เมื่อคืนเขาก็ได้จนอิ่มหนำแล้ว

 

                                  หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว  สโรชินีกับโรเบิร์ตก็เดินลงมาด้านล่าง  เพื่อทานอาหารเช้าที่ใกล้จะกลายเป็นอาหารเที่ยงเพราะเวลาล่วงเลยมาเกือบ  11  โมงแล้ว

 

                                        "  เดี๋ยวพี่จะไปที่โรงงานหน่อยนะ  ประมาณ  4  โมงเย็นพี่จะกลับมาแต่งตัวที่นี่  แล้ว  6  โมงเราค่อยออกไปที่งานกัน  "  เขาพูดขณะที่นั่งทานอาหารกับเธอ

 

                                        "  มีเรื่องด่วนหรอคะ  "  เธอถามอย่างห่วงใย

 

                                        "  เปล่าหรอกจ้ะ  พี่เอกสารต้องไปเซ็นต์หลายอย่างน่ะ  บัวก็แต่งตัวรอพี่นะ  พี่อยากให้บัวสวยที่สุดในงาน  "  เขายิ้มให้เธอ

 

                                       "  ผู้หญิงในงานคงมีแต่พวกลูกคนรวย  หน้าตาสะสวย  บัวคงสู้เค้าไม่ได้หรอกค่ะ  "  เธอคิดถึงความเป็นจริง

 

                                      "  รู้ได้ยังไงกัน  ขนาดบัวไม่ได้แต่งหน้าแบบนี้ บัวยังสวยมากเลยรู้มั้ย  ถ้าบัวแต่งหน้าใส่ชุดราตรีล่ะก็  ผู้หญิงพวกนั้น สู้บัวไม่ได้แน่  เชื่อพี่  "  เขาพูดเอาใจแฟนสาว

 

                                         "  ค่ะ  แล้วบัวจะพยายามทำตัวให้สวยละกันนะคะ  พี่ร็อบจะได้ไม่อายคนอื่นเค้า  "  เธอยิ้มหวานให้เขา  แล้วจึงทานอาหารต่อไป

 

 

                                   เวลา  บ่าย  2  โมง

 

                                ช่างแต่งหน้าทำผมและเสื้อผ้าชุดราตรี  มารอเธออยู่ที่คฤหาสน์แล้ว  เธอจึงนั่งเป็นตุ๊กตาให้พวกเขาจับเธอแต่งตัวอย่างสนุกสนาน

 

                                 "  น้องบัว  ผิวดีมากเลยนะคะ  ทั้งขาวทั้งเนียน  มิน่าล่ะ  คุณโรเบิร์ตถึงไม่มีข่าวกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย  "  ช่างแต่งหน้าหันมาคุยกับเธอ

 

                                  "  แต่ก่อน  เค้ามีข่าวกับผู้หญิงเยอะหรอคะ  "  เธอถาม

 

                                  "  แหม  อย่าหาว่าพี่นินทาเลยนะคะ  คุณโรเบิร์ตน่ะ  ทั้งหล่อ ทั้งรวย  ทั้งลูกสาวเศรษฐี  ทั้งดารานางแบบมีข่าวว่าขึ้นเตียงกับเค้าไม่เว้นแต่ละวันเลยล่ะค่ะ  "  ช่างแต่งหน้าขาเมาท์ยังพูดไม่หยุด  โดยลืมนึกไปว่าสโรชินีจะรู้สึกอย่างไร

 

                                   "  หรอคะ  นั่นสินะคะ  ก็เค้าเป็นแบบนั้นนี่นา  "  เธอมองตัวเองในกระจก  เธอเป็นสาวน้อยคนหนึ่ง  เป็นลูกกำพร้า  ไม่ได้มีอะไรเทียบได้กับผู้หญิงที่เขาเคยควงเลย  ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งเศร้าใจ

 

                              เวลาล่วงเลยไปกว่า  4  โมงเย็นแล้ว  โรเบิร์ตกลับเข้ามาที่คฤหาสน์อีกครั้ง  เขาเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่  ยังไม่เห็นว่านางฟ้าของเขา  สวยสดงดงามเพียงใด  เพราะเธอยังแต่งตัวไม่เสร็จ

 

                              เขาแต่งชุดสูทภูมิฐานไปนั่งรอเธอที่ห้องรับแขก  เมื่อใกล้เวลา  6  โมงเย็นเต็มที

 

                             "  ทำไม  ยังแต่งตัวกันไม่เสร็จอีกนะ  "  เขาหันไปมองบันไดหินอ่อนนั้นไม่รู้กี่รอบ  รอว่าเมื่อไหร่เธอจะลงมาเสียที  และแล้ว  นางฟ้าของเขาก็ปรากฎกายขึ้น  เขาลุกขึ้นยืนอย่างลืมตัว  นี่มัน  นางฟ้า  นางฟ้าตัวเป็นๆ  

 

                                เธอสวมชุดเดรสเกาะอกสีดำ  กระโปรงไล่ระดับ  ขาเรียวข้างหนึ่งถูกเผยออกมา  ยิ่งทำให้ดูเซ็กซี่มาก  เขาไม่เคยเห็นเธอในภาพลักษณ์แบบนี้มาก่อน  เขาเอาแต่จ้องมองเธอตาไม่กระพริบ  แล้วจึงก้าวเท้าไปหาเธอโดยอัตโนมัติ  ยื่นมือไปรับเธอลงจากบันไดนั้น

 

 

##

 

                          "  นางฟ้าของพี่  วันนี้บัวของพี่  สวยมาก  สวยมากเกินไปแล้ว  "  เขาจ้องมองใบหน้างามอย่างตกตะลึง 

 

                                  "  ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ  พี่ร็อบพูดเกินไปแล้ว  "  เธอยิ้มเขิน

 

                                "  ไม่เกินไปหรอกนะครับ  บัวของพี่  ตอนนี้กลายเป็นนางฟ้าของพี่ไปแล้ว  "  เขายิ้ม  รู้สึกเหมือนกำลังตกหลุมรักเธออีกครั้ง  เขาอดใจไม่ไหวที่จะโน้มใบหน้าคมไปหอมที่แก้มนวลของเธอ

 

                                  "  ไปกันรึยังคะ  คุณมาเฟีย  "  เธอยิ้มหวานให้เขา

 

                                 "  เชิญครับ  นางฟ้าของผม "  เขายิ้ม  แล้วจับมือเธอให้มาเกาะแขนของเขา  จากนั้นพวกเขาก็ออกเดินทางไปยังสถานทูตซึ่งเป็นสถานที่จัดงานทันที

 

 

 

                                  

 

กรี๊ดดดดด  หนูบัวสวยขนาดนี้  จะมีหนุ่มที่ไหนมาจีบบ้างมั้ยนะ  อุ๊ปส์http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/18.gif

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 

                                   

ความคิดเห็น