ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ทาสรับใช้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2559 22:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทาสรับใช้
แบบอักษร

 

♦♦ทาสรับใช้♦♦

 

คริสต้องใช้เวลาและแรงใจอย่างมากเพื่ออธิบายให้เฟยหรงมี่เยี่ยนเข้าใจในตัวตนของซิลเวอร์สหายเพียงหนึ่งเดียวของเขา ตอนแรกเฟยหรงมี่เยี่ยนจะให้เพียงคริสติดตามอยู่กับเขาเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น คริสต้องพยายามอย่างมากเพื่อคุยกับก้อนหินนามว่าเฟยหรงมี่เยี่ยน พวกเขาเดินทางมาด้วยกันจะให้ทิ้งเพื่อนวิ่งตามผู้ชาย แค่กๆ ยังไงคริสก็ต้องมีซิลเวอร์ติดตัวไปด้วย! เขามิไว้วางใจเฟยหรงมี่เยียนแม้แต่น้อย มิทราบจะเกิดคึกอยากสังหารเขาขึ้นมาเมื่อใด

 

ตอนแรกเฟยหรงมี่เยี่ยนเสนอให้สังหารซิลเวอร์ทิ้งเพื่อให้เรื่องทุกอย่างเป็นไปในทางที่เขาต้องการ แต่สิ่งที่เขาพึงใจกลับคัดค้านมิมีหยุดแม้เขาจะสั่งให้หุบปากแต่ก็ถูกดวงตาสีเขียวมรกตคู่งามจ้องมองอย่างคับข้องใจปนอ้อนวอนมิมีหยุดแล้วจะให้ใจของเขาที่คันยุบยิบแข็งขืนไม่ยอมทำตามได้อย่างไรไหว

 

ใยตัวเขาจึงได้เป็นเช่นนี้ ความเด็ดขาดที่เคยมีหายไปได้อย่างไร

 

กว่าเฟยหรงมี่เยี่ยนจะยินยอมให้ซิลเวอร์ร่วมทางไปด้วยได้คริสต้องยกเหตุผลทั้งประโยชน์มากมายของซิลเวอร์ ทั้งความเป็นสหายที่ร่วมทุกข์สุขกันมาเนิ่นนาน แต่ยังมีข้อแม้นั่นคือคริสต้องตัวติดกับเฟยหรงมี่เยี่ยนตลอดเวลา ซึ่งภายในใจของคริสแทบอยากจะกระโดดขาคู่ใส่เฟยหรงมี่เยี่ยนยิ่งนัก เขาชั่งเผด็จการและบังคับเกินไปแล้ว! ถูกจับกรอกยาให้กลายเป็นทาสทำตามทุกอย่างยังไม่พอใจอีกหรือ!

 

รอให้เขาเข้าใจศาสตร์การแพทย์และโอสถของโลกนี้ก่อนเถอะ!

 

ซิลเวอร์รับรู้ได้ว่าสถานการณ์ของคริสตอนนี้ย้ำแย่อย่างยิ่งจากการที่คริสอธิบายให้ตัวเขาได้เข้าใจ ซิลเวอร์เองก็กังวลหากแต่เชื่อว่าคริสคงเอาตัวรอดได้ แม้ตอนนี้จะอยู่ในการปกครองของเฟยหรงมี่เยี่ยนหากแต่ตัวเขาก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมาย ผู้ที่เดือดร้อนคือเจ้าตัวที่ชักศึกเข้ามาเอง ปล่อยให้คริสแก้ปัญหาที่ตนเองก่อจะดีที่สุด ตัวเขายามนี้ช่วยอะไรไม่ได้มาก จะรอชมอยู่เงียบๆหากมีเรื่องคอขาดบาดตายจึงจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

 

เด็กน้อย ที่นี้คือที่ใดเฟยหรงมี่เหยียนเอ่ยถามคริสด้วยใบหน้าราบเรียบหากแต่น้ำเสียงเจือด้วยความอ่อนโยนเล็กน้อย

 

 

คริสที่ตอนนี้หนีออกมาจากอ้อมแขนของเฟยหรงมี่เยี่ยนได้อย่างอยากลำบากได้แล้วแม้ใบหน้าจะบูดบึ้งเล็กน้อยเนื่องจากความมีโทสะจากการถูกบังคับหากแต่ก็ไม่สามารถไม่เอ่ยปากตอบได้ แม้ไม่อยากบอกหากแต่ริมฝีปากของเขาก็ขยับพูดตอบไปเอง  มันน่าโมโหนัก!

 

ที่แห่งนี้คือทางเข้าใจกลางหุบเขานรก” 

 

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นแสดงความแปลกใจออกมาเล็กน้อยหากแต่ไม่สังเกตอย่างถี่ถ้วนจะไม่สามารถรับรู้ได้ ผู้คนจะยังเห็นใบหน้าของเขาราบเรียบตลอดเวลา

 

 

ของของเขาชั่งมีแต่เรื่องให้เขาได้แปลกใจจริงๆ ทั้งวิชาประหลาดหากแต่แข็งแกร่งมิใช่น้อย ทั้งหินผลึกปราณ แล้วยังจะทางเข้าใจกลางหุบเขานรกอีก มิแปลกที่เด็กน้อยขอเขาผู้นี้จะมีหินผลึกปราณในครอบครอง ไม่เสียทีที่เป็นคนที่เขาพึงใจ

 

มิพอใจข้า?”  เมื่อสังเกตเห็นใบหน้าบูดบึ้งของคริสเฟยหรงมี่เยี่ยนเอ่ยถามเสียงเรียบทันที

 

 

เปล่าขอรับ คริสกัดฟันตอบพร้อมส่งยิ้มสดใสไปให้เฟยหรงมี่เยี่ยน เขาจำเป็นต้องใช้เวลาในการทำใจสักพัก การเป็นทาสไม่ง่ายเลยจริงๆ แม้จะถูกใจหน้าตาหล่อเหลาดั่งเทพเซียนของเฟยหรงมี่เยี่ยนไม่น้อยแต่การที่ตัวเขาฟังคำสั่งคนอื่นไม่ใช่คำสั่งของตนเอง คนที่ชอบวิ่งเข้าหาเรื่องเช่นเขาหงุดหงิดไม่น้อย

 

คอยดูเถอะ! เขาจะต้องใช้โอกาสนี้ทำกำไรให้ตนเองมหาศาลเลยเถอะ!

 

ดีเฟยหรงมี่เยี่ยนเอ่ยชมเสียงเรียบนิ่ง มิใช่เขามิรู้ว่าเด็กน้อยของเขามิพอใจ หากแต่มองดูใบหน้างดงามบูดบึ้งพร้อมดวงตาสีมรกตกระจ่างใสคู่นั้นแล้วทำให้เบิกบานหัวใจยิ่งนัก

 

ท่านจะไปที่ใดหรือไม่”   เมื่อปลุกปลอบตนเองพร้อมทำใจได้บ้างคริสก็เอ่ยถามเฟยหรงมี่เยี่ยนด้วยความใคร่รู้เมื่อเห็นเขาเงียบไปพร้อมมองสำรวจรอบๆบริเวณไปทั่ว แม้ในใจอยากจะเข้าไปเก็บหินผลึกปราณภายในใจกลางหุบเขานรกต่อแต่ก็กลัวเฟยหรงมี่เยี่ยนแย่งชิงไป? เขาจะมิยอมปล่อยให้กองเงินกองทองของตนเองให้ผู้ใดล่วงรู้แน่

 

“…ความสามารถของเจ้ามีประโยชน์อย่างมาก”  เฟยหรงมี่เยี่ยนมิได้ตอบคริสว่าตนเองจะไปที่ใด ในหัวของเขากำลังวาดแผนการขึ้นมาใหม่จากแผนเดิมพร้อมเอ่ยเรื่องพลังของเด็กน้อยของเขาให้เจ้าตัวได้รู้เอาไว้ว่าเขาผู้นี้ต้องการสิ่งใด

 

คริสพอเข้าใจรางๆได้ถึงแรงงานทาสในทันใด ไอ้เจ้าเฟยหรงมี่เยี่ยนมันสนใจการหายตัวของเขานี่เอง

 

 

ข้าสามรถพาท่านไปได้ทุกที่ที่ข้าเคยไปเยือนมาแล้วเท่านั้น”  

 

คริสอธิบายศาสตร์การหายตัวให้เฟยหรงมี่เยี่ยนผู้มีใบหน้าเดียวเข้าใจทันที  แม้เจ้าตัวจะปล่อยออร่าเย็นยะเยือกบางอย่างออกมาหากแต่คริสมิได้ใส่ใจเท่าใดนัก เขากำลังคิดวิธีหากำไรจากการเป็นทาสของเฟยหรงมี่เยี่ยนอยู่ จะให้หวาดกลัวในตัวของเฟยหรงมี่เยี่ยนที่ภายในจิตใจของเขากู่ร้องบอกตลอดเวลาว่าคนผู้นี้อันตรายได้อย่างไร?

 

อืม”  เฟยหรงมี่เยี่ยนตอบรับบางเบาก่อนจะใช้มือใหญ่ลูบศีรษะคริสเบาๆเพื่อให้รางวัล? คริสขมวดคิ้วเล็กน้อยหากแต่ไม่ได้ขัดขืนอะไรเพราะไม่อาจขัดขืนได้! ร่างกายของเขาแข็งทื่ออย่างมิทราบสาเหตุ! หากแต่คริสก็ไม่ได้ไม่พอใจอันใด

 

 

จะให้เขามิพอใจได้อย่างไรในเมื่อมีบุรุษผู้หล่อเหลาปานเทพเซียนมาลูบหัวให้ได้กระชุ่มกระชวยหัวใจเช่นนี้ !

 

นี่ก็ใกล้มืดแล้ว ข้าหิวยิ่งนัก  คริสใช้สิทธิ์ทาสเรียกร้องอาหารในทันที ผู้เป็นนายต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูจึงจะถูกต้อง! 

 

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนพยักหน้าเล็กน้อยรับรู้ ตัวเขาเวลานี้รู้สึกประหลาดอย่างยิ่ง พึงพอใจเมื่อเด็กน้อยซึ่งเป็นของของเขาเรียกร้องในสิ่งที่ต้องการเหมือนเห็นเขาเป็นผู้ที่ตนเองพึงพาได้ หากแต่ใบหน้าของเฟยหรงมี่เยี่ยนก็ยังคงเย็นชาราบเรียบเช่นเดิม ตัวเขาไม่ถนัดเรื่องแสดงอารมณ์ทางสีหน้า

 

ข้าพาท่านไปที่เมืองได้หรือไม่ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี้กินอาหารแห้งๆอีกแล้ว” 

 

 

คริสเสนอแนวทางอย่างสดใสมีชีวิตชีวาซึ่งเฟยหรงมี่เยี่ยนชมดูแล้วเพลินตาอย่างยิ่ง ภายในหัวของคริสคิดเพียงว่ายังไงก็ต้องปรับตัวให้ได้จะอย่างไรเขาก็ปรับตัวได้ดีอยู่แล้ว เพียงแค่เขาใช้ชีวิตในแบบปกติก็เท่านั้นเพียงแค่มีเฟยหรงมี่เยี่ยนเพิ่มเข้ามาเท่านั้นเอง

 

โดยที่คริสลืมซิลเวอร์ไปเสียสนิท

 

 

ซิลเวอร์โอดครวญภายในใจเมื่อเพื่อนของตนเองปรับตัวอย่างได้อย่างรวดเร็วยิ่ง แถมยังดูพอใจไม่น้อยกับใบหน้าหล่อเหลาของคนที่เพิ่งจะได้ชื่อว่าเจ้านาย?แล้วลืมตนเขาไปเสียสนิทไม่แม้แต่จะหันมามอง มันคงลืมไปแล้วว่าเขาฟังภาษาจีนไม่รู้เรื่อง! มันยังมีหน้าปล่อยเขาไว้ไม่สนใจเขาอีก ได้ผู้ชายแล้วลืมเพื่อน!

 

เช่นนั้นไปกันเถิด  เฟยหรงมี่เยี่ยนกล่าวพร้อมดึงตัวคริสเข้ามากอดไว้หลวมๆ คริสได้แต่กวักมือเรียกซิลเวอร์ให้เข้ามาหาไม่อาจขยับตัวออกจากอ้อมกอดได้ บุรุษผู้นี้มือไม้รวดเร็วยิ่ง! ภายในความนึกคิดมีแค่คำว่าเชื่อฟังเฟยหรงมี่เยี่ยนเท่านั้น! เขารู้สึกว่าหากทำอันใดให้เฟยหรงมี่เยี่ยนรู้สึกไม่พอใจแล้วตนเองจะรู้สึกแย่

 

 

นี่เป็นผลพวงของยานรกนั่นใช่หรือไม่!

 

เฟยหรงมี่เยี่ยนแม้ไม่พอใจซิลเวอร์ที่กำลังเดินเข้ามาแต่ก็มิได้ลงมือทำอันใดเมื่อทราบดีว่าซิลเวอร์ยังมีประโยชน์อีกมากจากการบอกเล่าของเจ้าตัวน้อยของเขา อีกทั้งซิลเวอร์คือสหายรักของเด็กน้อยของเขาด้วย เขายังมิอยากให้ดวงตาสีเขียวมรกตคู่งามคู่นี้ต้องเศร้าหมอง

 

เมื่อซิลเวอร์เดินมาถึงคนทั้งสองที่ยืนกอดกันอยู่คริสก็คว้ามือของซิลเวอร์มาจับเอาไว้อย่างรวดเร็วก่อนจะร่ายถาถาหายตัวออกมาพร้อมกับนึกถึงเมืองเมืองหนึ่งซึ่งเป็นเมืองที่พวกเขาแวะซื้ออาหารเพื่อกักตุนเอาไว้ใช้ในยามเดินทางในทันที

.

.

.

.

.

เมื่อเดินมาถึงโรงเตี๋ยมของเมืองเป้าหมาย ที่ทำการหายตัวมาท้องฟ้าก็ปกคลุมไปด้วยสีของรัตติกาลเสียแล้ว เฟยหรงมี่เยี่ยนเข้าพักในห้องที่ดีที่สุดของโรงเตี๊ยมที่แพงและใหญ่ที่สุด โดยมีคริสตัวติดกับตนตลอดเวลา ส่วนซิลเวอร์นั้นพักในห้องอีกห้องเพียงลำพัง

 

 

คริสกระซิบบอกซิลเวอร์ว่าหากเกิดสิ่งใดขึ้นหรือมีสิ่งใดมิชอบมาพากลอันใดให้จัดการได้เลยหรือหนีเอาตัวรอดไม่ต้องห่วงตนเอง คริสมียาพิษเหนี่ยวรั้งเอาไว้ไม่สามารถไปจากเฟยหรงมี่เยี่ยนได้ ให้ซิลเวอร์หนีไปคนเดียวได้เลย...แล้วค่อยหาทางช่วยเขาทีหลังก็ยังไม่สาย

 

เมื่อรับประทานอาหารเลิศรสต่างๆมากมายเสร็จสิ้นภายในห้องที่เฟยหรงมี่เยี่ยนและคริสพักอยู่นั้นก็เกิดความเงียบที่น่าอึดอัดขึ้น

 

ข้าจะส่งเขาไปที่พรรค”   จู่ๆเฟยหรงมี่เยี่ยนก็เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีสัญญาณทั้งที่ตลอดเวลาที่มาถึงโรงเตี๊ยมเฟยหรงมี่เยี่ยนมิได้เปิดปากพูดอันใดแม้แต่ใบหน้าก็ไม่เปลี่ยนแปลง ทำให้คริสแอบผงะตกใจเล็กน้อยเพราะเจ้าตัวกำลังคิดว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี

 

ท่านพูดถึงซิลเวอร์?”  คริสเอ่ยถามไม่มั่นใจเท่าใด แม้อยากรู้ว่าพรรคใดแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถาม

 

อืม”   เฟยหรงมี่เยี่ยนตอบรับเพียงสั้นๆพร้อมจิบชาอุ่นรสดีด้วยท่วงท่าผ่อนคลายหากแต่สง่างามเย็นชาโดยมีคริสนั่งจิบเป็นเพื่อน

 

ของฟรีไม่กินก็เสียของ!

 

ท่านจะส่งเขาไปที่พรรคเมื่อใด? มิให้เขาไปกับเราด้วยหรือ?”  คริสเอ่ยถามเฟยหรงมี่เยี่ยนด้วยความสงสัย หากห่างจากซิลเวอร์เขามิรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับซิลเวอร์บ้าง ในโลกที่ทั้งสองไม่รู้จักใครและเป็นโลกที่ซิลเวอร์ไม่รู้แม้กระทั่งภาษา คริสเป็นห่วงซิลเวอร์ไม่แพ้ที่ซิลเวอร์เป็นห่วงคริสแม้แต่น้อย

 

พรุ่งนี้ ข้ามีเพียงเจ้าก็เพียงพอ”  เฟยหรงมี่เยี่ยนตอบคำถามคริสด้วยใบหน้าเรียบเฉยหากแต่ก็ตอบทุกคำถามไม่ได้เพิกเฉยหรือรำคาญดั่งเช่นปกติที่ทำอยู่ที่พรรค

 

ท่านจะดูแลเขาอย่างดีใช่หรือไม่คริสส่งสายตาเป็นนัยให้เฟยหรงมี่เยี่ยนได้รับรู้ หากเกิดอะไรขึ้นกับซิลเวอร์เขาไม่ยอมอย่างแน่นอน!  ต้องมีคนตายไปข้าง! เพื่อนที่ยอมกระโดดเข้ามาในโลกแห่งนี้โดยไม่ลังเลเพื่อช่วยเขาจะให้คริสไม่เป็นกังวลได้อย่างไร ซิลเวอร์เป็นทั้งเพื่อนสนิทและเป็นเหมือนครอบครัวของเขา

 

แน่นอน”  แม้เฟยหรงมี่เยี่ยนจะมิค่อยพอใจที่คริสกระวนกระวายเป็นกังวลเรื่องซิลเวอร์หากแต่เฟยหรงมี่เยี่ยนมิได้คิดลงมือ เขามีแผนที่ดีกว่านั้นเพื่อกันซิลเวอร์ออกหากจากเด็กน้อยของเขาโดยมิเสียเลือดเนื้อและเด็กน้อยของเขาจะไม่เสียใจด้วย

 

ท่านกรุณาหาอาจารย์มาสอนภาษาและหนังสือให้เขาด้วยได้หรือไม่”  แม้จะไม่เชื่อใจเฟยหรงมี่เยี่ยนเท่าใดแต่ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากไว้ใจและยอมรับ เขาเชื่อมั่นว่าซิลเวอร์จะเอาตัวรอดได้ ตอนนี้คงต้องช่วยเหลือตนเองกันไปก่อนแล้ว

 

ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาแล้วไม่เสียสิ่งใดตอบแทน”  คำพูดของเฟยหรงมี่เยี่ยนทำให้คริสแทบสำลักน้ำชา บุรุษผู้นี้ชั่งมิยอมเสียเปรียบและไม่มีน้ำใจแม้แต่น้อย!

 

 

และเมื่อมองสบสายตาลึกล้ำของเฟยหรงมี่เยี่ยนคริสกลับร้อนวูบวาบมิทราบสาเหตุ แม้ดวงตาของเขาจะเรียบนิ่งหากแต่แฝงไปด้วยบางสิ่งที่เรียกว่าความเจ้าเล่ห์

 

 

 

ความคิดเห็น