email-icon facebook-icon

สวัสดีค่ะ ตอนนี้ไรท์กำลังลื้อเรื่องนี้เขียนใหม่อยู่เพื่อให้มันมีความสมบูรณ์กว่าเดิม ยังไงอยากให้อดทนรอกันอีกนิดนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกคำติชมและกำลังใจเลยค้าบบ♡

Vampire's human 4 : คืนละครั้ง

ชื่อตอน : Vampire's human 4 : คืนละครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ค. 2561 21:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire's human 4 : คืนละครั้ง
แบบอักษร

Vampire's human 

- 4 - 

คืนละครั้ง

.....................................................................................................................................


ในคืนที่มืดมิดแสงจันทร์ส่องผ่านผ้าม่านที่พัดไหวไปตามลม ชายหนุ่มนอนหลังสนิทอยู่ในนินทราแต่แล้วอยู่ๆกลับปรากฏเงาสีดำใหญ่ที่ผ่านเข้ามาพร้อมสายลมก่อนจะเริ่มก่อตัวกลายเป็นชายหนุ่มร่างบางคนหนึ่งที่ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้ชัด พร้อมถือค้อนและลิ่มอยู่ที่ปลายเตียง

เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมา ก่อนที่จะเห็นชายหนุ่มคนนั้นกำลังเดินมาที่ข้างเตียง พร้อมจ่อลิ่มไว้ที่อกข้างซ้ายของเขา

อย่า ..

แต่มันน่าแปลกตรงที่เขาไม่สามารถขยับตัวได้แม้แต่น้อย คำที่อยากจะพูดออกมาแต่กลับไม่สามารถเปล่งเสียง ออกมาได้ เขาทำได้เพียงมองชายคนนั้นยกค้อนขึ้นมาก่อนที่จะตอกลิ่งลงที่อกซ้ายของเขา ทีละครับ ทีละครั้ง! พร้อมกับการที่ร่างกายของเขาค่อยๆกลายเป็นหินในไม่ช้า

อย่า

อย่า!

อย่า!!!


เอือก!!!

ผมสะดุ้งตื่นจากความฝัน นี้มันฝันบ้าอะไรกัน!

เพล้ง!

ผมหันไปตามต้นเสียงภายในห้องตัวเองแจกันแตกละเอียดพร้อมร่างเล็กของชายคนหนึ่ง

“ชิม่อน” ผมมองร่างเล็กด้วยความสงสัยทำไมเขาถึงมาอยู่ในห้องของผม

“เอ่อ..” ชิม่อนเพียงหลงตาพร้อมก้าวหนีผมไปเรื่อยๆ

“เข้ามาทำไม” ผมหันไปมองนาฬิกาตอนนี้เป็นเวลาตี3 ถึงผมจะเป็นคนสบายๆแต่ผมก็ไม่ชอบให้ใครเข้ามาก้าวก่ายเวลาส่วนตัวของผมและในเวลาแบบนี้จะเข้ามาทำไมกัน ต้องการอะไรกันแน่!

“ตอบ!” ผมตวาดเสียงดังทำให้ชิม่อนสะดุ้งถอยหลัง และผลที่ได้มาคือ ชิม่อนแม่งเหยียบเศษแจกันที่ตกแตกเมื่อกี๊! แต่ก็ไม่มีเสียงร้องออกมาสักนิด เก่งจริงๆเลยนะ เหอะ ผมเดินลงจากเตียงก่อนที่จะอุ้มร่างเล็กในท่าเจ้าสาว

“จะทำอะไร!” ชิม่อนมองผมตาแข็งแต่กลับกอดคอผมไว้เพราะกลัวตก

“ควรเลือกสักอย่างนะจะปฏิเสธหรือจะตอบรับ ทำเสียงแข็งแต่มือที่กอดอยู่นี้มันอะไรกัน”

ผมบอกแบบเย้ยอีกฝ่ายพร้อมเดินไปที่เตียงนอนของตัวเองก่อนที่จะวางอีกฝ่ายลงอย่างเบามือ แม่งน่าโมโหว่ะ เข้ามาทำไมก็ไม่รู้ แจกันก็ตกแตก ฝันร้าย แถมพึ่งได้นอนแต่ต้องตื่นมาเจออะไรแบบนี้อีก เหนื่อยว่ะ นอนก็ไม่พอ อยากจะบ้า

ผมเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลก่อนจะมานั่งย่อลงที่พื้น พร้อมจับข้อเท้าของอีกฝ่ายมาว่างบนเข่าตัวเอง แล้วจัดการทำแผลให้เด็กซุ่มซ่าม เลือดเยอะแยะเต็มไปหมด พื้นห้องนี้หยดมาเป็นทาง นี้กูต้องโมโหเพราะนอนไม่พอ ฝันร้ายแล้วก็ยังต้องมาคลั่งเพราะกลิ่นเลือดมึงอีกหรือไงครับชิม่อน!

“ไม่อยากนอนคนเดียว”  ฮะ มันพูดว่าอะไรนะ ผมมองหน้ามันพร้อมขมวดคิ้วอย่างสงสัย มันก็เพียงแค่มองหน้าผมแล้วก็หลบตาอีกตามเคย

“บอกว่าไม่อยากนอนคนเดียว ไม่คุ้นที่”

“อ่อ งั้นเหรอ แต่ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งเวลาส่วนตัว” ผมพูดบอกไปตามตรง เจ้าของร่างเล็กก็เพียงทำหน้าเสียลงเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ

“อยากให้ผมนอนเป็นเพื่อนงั้นเหรอ” ผมพูดพร้อมวางเท้าชิม่อนลงกลับพื้นแล้วลุกขึ้นมานั่งข้างๆแต่ก็มีแค่ความเงียบที่ผมได้กลับมา

“ไม่ตอบ งั้นก็กลับห้องไป” ผมพูดจริงนะครับ ไม่มีมุขอะไรทั้งสิ้น คือเข้าใจอารมณ์คนนอนไม่พอแล้วยังมีเรื่องอะไรอีกมากมายให้คิดมั้ยครับ ผมก็ไม่ใช่คนอารมณ์ดีตลอดเวลานะ ถ้าจะมาแล้วนั่งเงียบแบบนี้กลับไปดีกว่า เสียเวลานอนของผม

“เชิญครับ” ผมพูดพร้อมรอยยิ้มจอมปลอมและผายมือไปที่ประตู

“ใช่” ตอบสั้นไป

“ใช่อะไร”

“อยากให้นอนด้วยไง เข้าใจอะไรยากรึไง!” เอ้า อะไรวะ อยู่ๆก็มาขึ้นเสียงใส่ เดี๋ยวไม่ได้ตายดีหรอกครับ กล้าดียังไงขึ้นเสียงกับผมวะ อย่างนี้ต้องลงโทษ!

“งั้นเหรอ”

“ครับ” เหมือนชิม่อนจะพึ่งรู้ตัวนะว่าขึ้นเสียงใส่ผมไปแล้ว ช้าไปครับ เพราะผมคาดโทษไว้แล้ว

“ถ้างั้น..”


กึก!

อ๊ะ!

ผมกัดลงที่ลำคอขาวอย่างเต็มแรงก่อนจะกดร่างเล็กให้นอนราบไปกับเตียงนอนของผม ชิม่อนดิ้นพร้อมผลักอกผมออก แต่แค่นิ้คิดว่ามันจะห้ามผมได้หรือไง ผมรวบมือร่างเล็กก่อนจะฝั่งเขียวให้ลึกลงไปกว่าเดิมให้เลือดที่แสนหวานของชิม่อนไหลมาตามเขี้ยวจนกว่าผมจะพอใจ แต่ผมก็ต้องนึกต้านการกระทำของตัวเองขึ้นเมื่อนึกได้ว่าวันนี้ร่างบางไปเจอเรื่องอะไรมาบ้าง

คืนละครั้ง ถ้าจะนอนด้วยกัน  ผมของแค่ดื่มเลือดคืนละครั้ง” 

ชิม่อนหลบหน้าผมก่อนจะทำสายตาครุ่นคิดผมพูดพร้อมมองอย่างผู้ชนะ มนุษย์น่ะขี้กลัวจะตาย ศักดิ์ศรีจอมปลอม อวดเก่งแต่สุดท้ายก็ได้แค่อวดเก่งล่ะนะ 

“แล้วแต่นะครับ ถ้าไม่ก็เชิญกลับห้อง ตามสบาย”

“ได้” ชิม่อนตอบเสียงเบาๆ

“อะไร”

“ก็ได้ แค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ” 

ชิม่อนมองผมด้วยสายตาสั่นๆ ครับแค่ครั้งเดียวต่อคืนเท่านั้น แต่กลางวันผมไม่นับ โอเคนะครับ ส่วนจะมีอะไรมากกว่าการดื่มเลือดมั้ย อันนี้ผมก็ไม่นับเช่นกัน

ก็คนตรงหน้าผมทั้งหุ่นบอบบางเหมือนผู้หญิงบวกกับใบหน้าหวานๆที่แสนเย้ายวน ปากที่หน้าจูบ ไหนจะเลือดที่มีกลิ่นหอมเป็นพิเศษกว่าคนอื่นๆขนาดนี้ ใครจะไปทนไหวกัน ตอนนี้ผมก็ทำได้แค่ฝืนตัวเองไม่ให้ทำเรื่องแบบนั้นลงไปแต่ถ้าวันไหนผมไม่ไหวจริงๆก็คงรู้กันนะครับว่าะเกิดดอะไรขึ้น

อ๋อ แล้วอีกอย่างนึงนะครับคือผมเป็นคนที่ชอบลงโทษคนทำผิดและเด็กดื้อด้วยเรื่องอย่างว่าน่ะสิ แล้วเรื่องที่ชิม่อตบผมราวนั้นก็ยังไม่ได้ลงโทษไว้ทบต้นทบดอกทีเดียวเลยแล้วกัน ​ก็หวังว่าชิม่อนจะเป็นเด็กดีแบบนี้ต่อไปเพราะถ้าไม่อย่างนั้น ชิม่อนเสร็จผมแน่ หึ!

“แน่นอน” ก็ยิ้มโชว์เคี้ยวก่อนจะขยับตัวพาร่างเล็กและตัวเองมานอนบนเตียงดีๆก่อนจะโอบร่างเล็กไว้ในวงแขนและจะหลับไปอีกครั้ง ผมเหนื่อยเกินไปแล้ว ถึงเวลาที่ผมจะพักผ่อนสักที

“ฝันดีนะครับ” ผมพูดพร้อมหอมกลุ่มผมนุ่มก่อนจะหลับไป




- Chimon Talk -

ผมนอนลืมตาภายใต้วงแขนของเฟียต มันอบอุ่นมากนะครับสำหรับเมืองที่มันหนาวเย็นขนาดนี้ พวกแวมไพร์ไม่รู้สึกหนาวบ้างกันหรือไง แต่กอดที่อบอุ่นนี้มันก็แสนอึดอัดสำหรับผม ผมไม่ชอบให้ใครมาจุกจิกตอนนอน มันน่ารำคาญ

แต่มันก็แปลกที่ผมไม่ปฏิเสธ ทั้งอ้อมกอด ทั้งการหอมนั้นอีก ทำไมผมไม่ปฏิเสธนะ  ทั้งตอนที่ทำแผลให้ผมทั้งที่ผมก็ทำเองได้ ตอนดูดเลือดผมแทนที่ผมจะขัดขืนให้สุดแรง ตอนที่เขาช่วยดูแลผม ทำไมผมไม่ปฏิเสธ ตอนที่เหมือนเขาจะอบอุ่นกับผม ทำไมผมไม่ ..

ไม่ได้หรอกนะ ยังไงนั้นเฟียตก็คือแวมไพร์ มันเป็นความอบอุ่นจริงๆที่ไหนกัน มนุษย์อย่างพวกผมก็เหมือนของเล่นเท่านั้นแหละ ถ้าวันไหนพวกเขาไม่คิดที่จะคุ้มครองมนุษย์อย่างผมแล้ว ไม่คิดจะอยู่กันอย่างสันติต่างคนต่างอยู่แบบนี้ ในวันที่พวกเขามีกำลัง มนุษย์อย่างพวกผมก็คงไม่มีทางรอด

“นอนได้แล้วครับ ชิม่อนควรปรับเวลานอนได้แล้ว เดี๋ยวเรามีงานต้องไปทำกัน”

ผมสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิดของตัวเอง ก่อนจะหันไปมองต้นเสียงที่กำลังมองผมอยู่พร้อมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น นั้นสินะ ที่นี้ไม่ใช่โลกมนุษย์ ไม่มีท่านพ่อท่านแม่ที่คอยดูแล มันไม่ใช่โลกของผม ผมเชื่อใจใครไม่ได้หรอก ผมต้องมาทำหน้าที่ของผม หน้าที่ที่ผมก็ต้องทำเพราะคำว่าบุตรชายเพียงคนเดียวที่ต้องทำเพื่อประชาชน แต่มันใช่เรื่องจริงๆเหรอที่ผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ เหมือนกับตัวเองเป็นแค่ของประกันชีวิตคนทั้งประเทศ แค่ตัวคนเดียว ถ้าผมทนไม่ได้ขึ้นมาหรือผมถูกฆ่าขึ้นมาจะเป็นยังไงกันนะท่านพ่อ

แต่มันมีคำว่า “ว่าที่กษัตริย์” ค้ำคออยู่ ทุกสิ่งทุกอย่างผมต้องทำเพื่อประชาชนของผมถึงผมรู้ว่าผมมีสิทธิทางสายเลือดในการขึ้นเป็นกษัตริย์ แต่ในความเป็นเมื่อเทียบกันแล้วผมไม่มีสิทธิตรงนั้นเท่าพี่ๆเลย แน่นอนครับผม ถึงสุดท้ายจะเป็นอย่างไร ผมก็จะทำมันต่อไปเพื่อคนในบ้านเมืองของผมแต่มันก็มากเกินไปสำหรับคนอายุ18หรือเปล่า เฮ้อ น่าเครียดนะครับ

ผมว่าตอนนี้ผมควรปรับเวลาอย่างที่เฟียตบอก เพราะไม่รู้ว่าเรื่องทุกอย่างจะจบตอนไหน อีกี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปี ผมไม่รู้ว่าผมจะต้องอยู่ที่นี้อีกนานสักเท่าไหร่ ดังนั้นผมก็ควรทำสิ่งนี้เพื่อดูแลตัวเองในขณะอยู่ที่นี้เพราะผมเป็นคนที่ร่างกายอ่อนแอ ถ้าเกิดป่วยขึ้นมาผมคงรู้สึกแย่ที่เป็นภาระให้เขามากขึ้นกว่าเดิม

เฮ้อ ผมเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ขอพักก่อนนะครับ

ฝันดีครับทุกคน




2BC

...............................................................................................................................................


สวัสดีนะคะทุกคน 

ความฝันที่เฟียตฝันไปนั้นจะมีความหมายอะไรรึเปล่านะ ..

เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไปฝากติดตามเฟียตชิม่อนตอนต่อไปกันด้วยนะคะ ^^

ความคิดเห็น