💕💕💕ชอบกดไลค์...ใช่กดแชร์ฝากติดตามเพจด้วย มือใหม่หัดเขียน💕💕💕💕

แผนร้าย (ภาคเมืองเสียนหยาง)

ชื่อตอน : แผนร้าย (ภาคเมืองเสียนหยาง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ธ.ค. 2559 21:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แผนร้าย (ภาคเมืองเสียนหยาง)
แบบอักษร

 

 

•จักรวรรดิที่ 2•

 

 

          เหยาจือซินหลังจากที่ไม่เห็นจวิ้นหวังว่าจะมีท่าทางถอนหมั้นแก่โจวหว่านหรู  นางจึงวางแผนการเพื่อกำจัดโจวหว่านหรูทิ้งไป  โดยการให้คนใช้ปลอมตัวเข้าไปในจวนตระกูลโจว  และจากนั้นก็ค่อยๆวางยาพิษนางอย่างช้าๆ  เมื่อโจวหว่านหรูได้รับพิษอย่างต่อเนื่องเป็นปี  ร่างกายก็ค่อยๆอ่อนแอลง

 

          เมื่อเห็นเป็นเช่นนั้นแล้วทางตระกูลโจวก็จะต้องเสาะหาหมอเทวดามารักษาอาการของนาง  และตระกูลเหยาก็จะปล่อยข่าวลือเรื่องหมอเทวดารักษาคน  เพื่อล่อให้โจวเจียงสงพาหลานสาวไปรักษา  และนั่นจะเป็นเวลาที่พวกเขารอคอย  

 

          ตระกูลเหยาจะส่งคนไปลอบสังหารตระกูลโจวโดยทำให้เห็นเป็นการปล้นของโจรป่า  และจากนั้นเมื่อกำจัดโจวหว่านหรูไปได้  เหยากัวเถียนก็จะยื่นเรื่องทำการไว้อาลัยแด่ตระกูลโจวเพื่อให้ฝ่าบาทได้รับรู้ว่าตนนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอันใด

 

          และจากนั้นก็จะเป็นหน้าที่ของเหยาจือซืนที่จะต้องคว้าตำแหน่งชายาเอกมาครองให้จงได้

 

          แต่ความฝันอันรุ่งโรจน์ของตระกูลเหยามีอันต้องดับสิ้นไป  เมื่อแม้โจวหว่านหรูจะถูกสังหารตายลงไปแล้ว  แต่เป็นเพราะฟ้าลิขิตหรือนรกบันดาลไม่อาจรู้  จึงทำให้เป็นเหตุที่ผนึกปลดปล่อยฉีหลินออกมาสู่โลกภายนอก

 

          ดวงตารัตติกาลอันดำมืดของฉีหลินนั้นลืมตื่นขึ้นเมื่อเรื่องราวของโจวหว่านหรูได้ถูกถ่ายทอดมาสู่สมอง  ดอกบัวขาวน้อยที่ถูกย่ำยีทำลายทิ้งนี้เป็นร่างใหม่ที่นางเข้ามาอาศัย  ด้วยร่างกายของนางเองที่เหี่ยวแห้งโรยลาไปดวงจิตที่เหลืออยู่นี้จึงเสาะหาร่างที่ตายแล้ว  และโจวหว่านหรูก็เป็นตัวเลือกที่เหมาะสม

 

          นัยน์ตาหงส์นี้สำรวจใบหน้าที่ประดับไว้ด้วยแผลกรีดยาวอย่างคร้านที่จะใส่ใจ  เมื่อมองไปยังป่าไผ่โดยรอบนี้ก็พบเพียงกระท่อมหลังหนึ่งที่ทรุดโทรม  ภายในนั้นไร้ผู้อยู่อาศัย  แต่เดิมทีที่กระท่อมนี้มีข่าวลือว่ามีหมอเทวดามาอยู่  แต่ทั้งหมดก็เป็นข่าวลือจากตระกูลเหยาเพื่อลวงนางมาสังหาร

 

          ระหว่างทางที่กำลังถูกโจมตีโจวหว่านหรูได้พลัดกับโจวเจียงสงจนมาถึงสถานที่นี้   นับเป็นคราเคราะห์ของหว่านหรูแต่เป็นโชคดีของฉีหลิน

 

          “แม่นางหรูขอให้ไปสู่สุขคติเถอะนะ  ข้าจะต้องทวงความเป็นธรรมให้แก่เจ้าแน่”  

 

          ในขณะเดียวกันโจวเจียงสงที่ได้นำกำลังทหารตามรอยคนร้ายมาจนถึงป่าไผ่  ก็ให้ร้อนรนกลัวว่าหลานสาวเพียงคนเดียวจะได้รับอันตราย  เขารีบเร่งเพื่อที่จะพบรอยเลือดจำนวนมากในบริเวณนี้  

 

          รอยเท้าของสัตว์อสูรจำนวนมากที่วิ่งผ่านไปทำให้ชายชรายิ่งสิ้นหวังเข้าไปทุกที  หลานสาวของเขานั้นไม่เป็นวิชาใดใด  เพราะร่างกายของนางที่อ่อนแอทำให้เพียงแค่เดินไม่ถึงยี่สิบก้าวก็หอบหายใจแล้ว  นี่กลับต้องมาเผชิญกับโจรป่าและฝูงสัตว์อสูรที่ดุร้าย  หากมีปาฏิหาริย์ที่ช่วยให้นางรอดชีวิตชายชราผู้นี้ยินดีแบกหินคำนับไปตลอดทางจนถึงกระทั่งวิหารเจ้าแม่กวนอิมเลยทีเดียว

 

          “นั่นคุณหนูอยู่ที่นั่น”

 

          บ่าวชายเมื่อเห็นร่างในชุดเขียวต่างก็ตะโกนออกมาอย่างดีใจ

 

          โจวเจียงสงทะยานร่างเพียงครั้งเดียวก็ถึงตัวของนางแล้ว สองมือที่เหี่ยวย่นนั้นสั่นเทาและสำรวจไปทั่วเนื้อตัวของหลานสาว  ดวงตาของเขาค่อยคลายใจเมื่อเห็นว่ามีแผลถลอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

 

          แต่เมื่อมองขึ้นมายังใบหน้าขาวผ่องที่เคยปราศจากรอยตำหนินั้นก็ให้ตกใจยิ่งขึ้น  เมื่อปรากฏรอยแผลขนาดใหญ่บริเวณขมับที่ลากยาวไปจนถึงริมฝีปาก  สองมือที่สั่นเทานั้นไม่อาจห้ามความเสียใจที่ตนไม่อาจปกป้องหลานสาวเพียงหนึ่งเดียวไว้ได้

 

          สำหรับหญิงสาวผู้หนึ่งนั้นใบหน้าย่อมเปรียบเสมือนชีวิตของนาง  นางมีสิ่งใดเกิดขึ้นมานี่ไม่เท่ากับทำลายชีวิตทั้งชีวิตให้อับอายเช่นนั้นหรือ  โจวเจียงสงได้แต่เก็บความแค้นไว้ภายในเมื่อนึกถึงเหล่ากลุ่มโจรป่าที่กล้ามาปล้นขบวนของตระกูลโจว

 

          แม้เขาจะสังหารพวกมันให้ตายตกตามกันไปหมดแล้วก็ไม่อาจทดแทนความเสียใจของโจวหว่านหรูได้  หลานสาวของเขาจะมีหน้าไปพบกับผู้ใดได้อีก  ในวันหน้านางจะต้องขึ้นเป็นชายาเอกในจวิ้นหวัง  แล้วใบหน้าเช่นนี้เป็นการทำลายทุกสิ่งทุกอย่างราวกับตบหน้าตระกูลโจว

 

          “ท่านปู่หลานไม่เป็นไรเจ้าค่ะ”

 

          สายตาที่จริงใจของโจวเจียงสงทำให้ใจของฉีหลินอ่อนยวบ  นางไม่มีครอบครัวเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ถูกอาจารย์เก็บมาเลี้ยง  ดังนั้นความห่วงใยหรือสายสัมพันธ์ของครอบครัวนางจึงไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

 

          “จริงสิหมอเทวดาข้าจะเสาะหาตัวยามารักษาใบหน้าของเจ้าให้ได้”  เขายังคงมีความหวัง

 

          แต่ก่อนที่จะพูดจามากไปกว่านี้  ฉีหลินได้เอ่ยบอกกับผู้เป็นตาว่าร่างกายของนางนั้นที่จริงแล้วได้รับพิษชนิดหนึ่งมาตลอด  พิษชนิดนี้ไร้สีไร้กลิ่นเมื่อได้รับในปริมาณมากจะตายอย่างรวดเร็ว  แต่หากได้รับในปริมาณน้อยๆมาตลอดร่างกายก็จะสะสมและค่อยๆกำเริบอย่างช้าๆ

 

          ทั้งนี้จะมีอาการหน้ามืด  เวียนหัว  อ่อนแรง  มือเท้าชา  ปากชา  นานวันเข้าตะหมดลมหายใจไปเอง

 

          ทั้งนี้โจวเจียงสงได้แต่ขบฟันกรอดเมื่อฟังสิ่งที่หลานรักเล่ามา  ใครกันมันบังอาจวางยาหลานสาวของเขาที่เป็นถึงว่าที่พระชายาได้  

          เมื่อถามถึงสาเหตุที่มาที่ไป  นางเพียงบอกเขาว่าเป็นหมอเทวดาเป็นผู้บอกแก่นาง  และเขายังได้ให้ยารักษาแก่นางมาด้วย  จากนี้ต่อไปให้บำรุงรักษาร่างกายให้ดีก็จะหายขาดและมาแข็งแรงดังเดิม  ส่วนเรื่องบาดแผลที่ใบหน้านี้หมอเทวดาไม่สามารถเยียวยาได้  ด้วยเพราะคมกระบี่นั้นอาบยาพิษที่ป้องกันการสมานของเนื้อเยื่อเอาไว้

 

          แผลที่ต้องพิษนี้จะไม่สามารถรักษาได้  เพียงแต่ต้องดื่มยาเพื่อบรรเทาอาการเท่านั้น  และจากนั้นหมอเทวดาก็จากไป  โจวเจียงสงได้ระลึกถึงบุญคุณของหมอเทวดาผู้นี้ยิ่งนัก  จึงได้ถามหาถึงลักษณะของเขา  ฉีหลินเพียงอธิบายว่าเขาเป็นชายชราเคราขาวสวมใส่ชุดยาวของบัณฑิต  และมีใบหน้าที่เมตตาปราณีอีกทั้งกำลังภายในสูงส่ง

 

 

 

 
ความคิดเห็น