ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตัวเล็กตอนที่3

ชื่อตอน : ตัวเล็กตอนที่3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2559 18:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวเล็กตอนที่3
แบบอักษร

ตัวเล็กตอนที่3

 

TIWAKRAN'PART

 

  "อือออ  อ๊ะนี่เราอยู่ที่ไหนเนี่ย"  ผมลุกขึ้นมาขยี้ตาสักพักเมื่อตาปรับโฟกัสผมก็ร้องออกมาเสียงดังเพราะตอนนี้ผมอยู่ในห้องที่ตกแต่งดูดีซึงไม่ใช่ห้องของผมแน่ๆแล้วที่ผมจำได้เมื่อวานผมไม่ได้ใส่ชุดนี้!! ไม่รอช้าผมรีบลุกออกจากเตียงขนาดใหญ่และปิดประตูออกจากห้องอย่างกลัวๆ

 

   "ฟืดๆๆ" ผมเดินไปตามกลิ่นจนตอนนี้ผมอยู่ห้องครัว

 

   "อ้าวไอหนูจะลงมาทำไมไม่เรียกป้าหล่ะ" ป้าคนนึงพูดเมื่อเห็นผมเดินเข้าไปในครัว

 

   "ผมไม่เป็นไรมาหรอกครับป้า แต่ผมอยากรู้ว่าทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่"

 

   "นี่หนูจำไม่ได้หรอจ๊ะงั๊นเดี๋ยวหนูไปรอที่ห้องอาหารก่อนนะเดี๋ยวป้าไปตามคุณหนูฟรานส์มาให้"

 

 ผมเดินมาจนถึงห้องอาหารผมไม่รู้ว่าคุณหนูฟรานส์ที่ป้าเขาพูดถึงคือใครแต่ที่ผมรู้ตอนนี้คือบ้านหลังนี้ใหญ่มาก ใหญ่กว่าบ้านผมหลายเท่าพูดถึงบ้านของผมผมว่าตอนนี้แม่ต้องเป็นห่วงผมมากแน่ๆผมจำเบอร์มือถือของแม่ไม่ได้ด้วยสิแล้วผมจะติดต่อแม่ยังไงหล่ะเนี่ย

 

   "อะแฮ่มจะเหม่ออีกนานไหมตัวเล็ก"

 

   "อ๊ะ คะ..คุณป็นใครครับ"

 

   "อะไรกันตัวเล็กเมื่อวานนายยังกอดฉันอยู่เลย" พอคุณตัวสูงพูดแบบนั้นทำให้ผมนึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานได้

 

   "อ๋อคุณนี่เองที่เป็นคนเจอผมที่ต้นไม้"

 

 MEXDIFRANS'PART

 

  หึหึ ผมเดินลงมาก็เห็นตัวเล็กมองไปรอบๆบ้านอย่างสงสัย

   "อะแฮ่มจะเหม่ออีกนานไหมตัวเล็ก"

 

   "อ๊ะ คะ..คุณเป็นใครครับ" ตัวเล็กมองมาทางผมอย่างตกใจเหนือนจะจำผมไม่ได้ด้วยสิ

 

   "อะไรกันตัวเล็กเมื่อวานนายยังกอดฉันอยู่เลย" ผมเห็นตัวเล็กทำท่าคิดแปปนึงก่อนจะตอบกลับมา

 

   "อ๋อคุณนี่เองที่เป็นคนเจอผมใต้ต้นไม้"

 

   "ฉันว่าเรามาคุยเรื่องของเธอกันดีกว่า" ผมพูดพร้อมกับเดินนำตัวเล็กมานั่งที่โต๊ะอาหารที่มีเมดจัดอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว

 

   "ครับ แต่ก่อนที่จะคุยผมขอทานข้าวก่อนได้ไหมครับเมื่อวานตอนเย็นผมยังไม่ได้กินอะไรเลย"

 

   "โอเคๆ กินเยอะๆนะตัวเล็กจะได้สูงๆ" ผมแกล้งพูดไปแต่หน้าตัวเล็กตอนนี้ไม่เล่นกับผมเลย

 

      30นาทีผ่านไป

 

   "ว้าาาอิ่มจังเลย" จะไม่ให้อิ่มได้ไงครับตัวเล็กเล่นกินข้าวไปสองจานและขนมหวานอีกหลายถ้วย

 

   "เอาหล่ะๆกินอิ่มแล้วก็มานั่งคุยกัน"  "นายชื่ออะไร อายุเท่าไร"

 

   "ผมชื่อธิวากาล  สิริพัฒนาวิวัฒน์ ชื่อเล่นชื่อวาอายุ19ปีครับ"

 

   "โอเคร ฉันเป็นมาเฟียนะ ชื่อแม็คดิฟรานส์  สคาร์เวเธอร์นะ เรียกว่าพี่ฟรานส์ก็ได้เพราะฉันอายุมากกว่านาย7ปี ว่าแต่นายมีเบอร์ติดต่อพ่อหรือแม่บ้างรึเปล่า"

   "ผมจำเบอร์แม่ไม่ได้ครับ ส่วนพ่อผมเสียชีวิตแล้วครับ"

 

   "เอ่อ ขอโทษทีฉันมะ..."

 

   "ไม่เป็นไรครับผมไม่ซีเรียส" ร่างบางตรงหน้าพูดด้วยรอยยิ้ม

 

   "แล้วบ้านนายอยู่ที่ไหนหล่ะ" 

 

   "อยู่ถนนWXY ซอยZZครับ"

 

   "งั้นนายไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วเดี๋ยวฉันพาไปส่งบ้านเดี๋ยวแม่นายจะเป็นห่วงเอา"

   

 ผมได้บอกให้ตัวเล็กไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ผมให้คนไปซื้อมาให้

 

 ผ่านไปซักพักตัวเล็กก็เดินออกมาพร้อมชุดเอี๊ยมที่ผมสั่งในคนไปซื้อไว้พอน้องเดินออกมาเท่านั้นแหละครับผมอึ้งเลย

   "พี่ฟรานส์ พี่ฟรานส์ครับ!!"

 

   "ห้ะๆ มีอะไรๆ" ผมสะดุ้งเพราะเสียงเรียกของร่างบางข้างหน้า

 

   "พี่ฟรานส์จ้องผมทำไมครับมีอะไรเกาะผมอยู่หรอ" ตัวเล็กพูดพร้อมกับเอี้ยวตัวไปมองด้านหลังของตนเอง

 

   "ปะ..ป่าวนายใส่ชุดนนี้แล้วน่ารักดี"

 

 TIWAKRAN'PART

 

   "ปะ..ป่าวแค่นายใส่ชุดนี้แล้วน่ารักดี" ฉ่า ไม่ได้มีใครมาทำกับข้าวแถวนี้หรอกคระบแต่เป็นเสียงหน้าผมเองโอ๊ยทำไมหน้าผมต้องร้อนๆด้วยเล่าาาา

   

   "นี่ตัวเล็กเป็นอะไรหน้าแดงๆเขิลฉันหรอ" ใครเขิลไม่มี๊!!!

   

   "บะ..บ้าใครเขิลกันเล่าไหม่มี๊" ผมพูดเสร็จก็เดินออกไปทันที

   

   "แล้วนั่นจะไปไหนหน่ะ"

   

   "ก็ไปขึ้นรถไงพี่จะไปส่งผมที่บ้าไม่ใข่หรอ" ผมหยุบอกทั้งๆที่ไม่เงยหน้าไปมองหน้าพี่ฟรานส์

   

   "แต่โรงรถมันอยู่ทางนี้นะ" ผมแอบได้ยิ้นเสียงหัวเราหึของพี่เค้าด้วยแต่งือออผมไม่ได้เขิลพี่เขาสักหน่อย

 

     MAXDIFRANS'PART

 

              ณ ห้างสรรพสินค้าFLY

 

   "พี่ฟรานส์พาผมมาที่นี่ทำไมครับ" ไม่ต้องตกใจครับผมพาตัวเล็กมาซื้อโทรศัพท์ผมอยากติดต่อตัวเล็กไว้เพราะอะไรผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

   "ฉันแวะมาซื้อของนิดหน่อย" ผมพูดก่อนจะจับแขนตัวเล็กแล้วเดินเข้าห้าง จากนั้นผมก็เดินไปที่ร้านโทรศัพท์แล้วสั่งโทรศัพท์ยี่ห้อหนึ่งที่มีสัญลักษณ์รูปแอปเปิ้ลแหว่งรุ่นล่าสุดทันที

 

      จากนั้นผมก็ชวนตัวเล็กกินไอติมก่อนจะกลับบ้านเมื่อถึงหน้าบ้านผมก็ดับเครื่องและลงจากรถและเห็นผู้หญิงวัยกลางคนวิ่งออกมาสวมกอดซึ่งผมเดาก็น่าจะเป็นแม่ของน้องเค้า

 

   "น้องวาไปไหนมาลูกทำไมไม่กลับบ้านมีใครทำอะไรหนูรึเปล่าให้แม่ดูซิ" ท่านพูดพร้อมกับหมุนตัวลูกชายไปมา

 

   "ผมไม่ได้เป็นอะไรครับแม่ ผมไปนอนบ้านเพื่อนของพี่ชายน้องแนมาครับพอดีเรารู้จักกันผมขอโทษที่ไม่ได้บอกแม่แล้วทำให้แม่เป็นห่วงนะครับ" ร่างบางกอดแม่ตอบพร้อมหันมาขยิบจาให้ผมซึ่งทำให้ผมรู้ว่าแม่น้องเขายังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น

 

   "สวัสดีครับ ผม แม็คดิฟรานส์  สตาร์เวเธอร์ ครับ"

 

   "อ๋อจ่ะงั้นเข้าบ้านไปดื่มน้ำก่อนไหมจ้ะ"

 

   "ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมมีงานต้องทำต่อแต่ผมขอตัวไปคุยกับน้องวาแปปนึงนะครับ"

 

   "จ่ะ" พูดจบท่านก็เดินออกไป

 

   "อ่ะ" ผมพูดพร้อมกับยื่นนถุงโทรศัพท์ให้น้องเขา

 

   "พี่ให้ผมทำไมครับผมรับไว้ไม่ได้หรอก" 

 

   "รับไว้เถอะหน่า ฉันไปหล่ะ รับสายเฉพาะคนที่เมมเบอร์เท่านั้นนะ" พูดเสร็จผมก็ขึ้นรถและสตาทรถออกไปทันที

 

 

TBC.

 __________________________________________________________________________

 มาแล้วค่าาาาาาขอโทษที่แต่งสั้นนะค้ะ

ยังไงเนี่ยมีซื้อโทรศัพท์ให้กันด้วย

ขอบคุณสำหรับคำติและกำลังใจนะค้ะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะะะ

เม้นบอกข้อดีข้อเสียให้ไรท์ด้วยนะค้าจะได้นำมาปรับใช้ในตอนต่อๆไป❤

 

    http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/yv01..gif

ความคิดเห็น