ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตัวเล็กตอนที่2

ชื่อตอน : ตัวเล็กตอนที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.2k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2559 09:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวเล็กตอนที่2
แบบอักษร

ตัวเล็กตอนที่2

 

TIWAKRAN'PART

 

เหตุการณ์ก่อนหน้านั้น

 

"ป้าจุ๋มครับผมขอตัวกลับก่อนนะครับเดี๋ยวคุณแม่คนสวยเป็นห่วง"

 

"จ้าานี่จ่ะป้าฝากไปให้แม่หนูหน่อยพอดีผัวป้ามันไปต่างจังหวัดมาก็เลยซื้อมาฝาก"

 

"ขอบคุณครับผมไปก่อนน้าาาสวัสดีครับ"

 

ผมเดินกลับครับเพราะว่าตอนนี้ก็มืดแล้วเวลาทำงานของผมประมาณ4โมงถึง2ทุ่มก็เลยไม่มีวินมอเตอร์ไซต์ ผมได้เงินวันละ300ครับเก็บไว้ในห้องไม่ได้บอกแม่

 

"ฮิ้วๆคนสวยทำมาทำอะไรดึกๆจ้ะ"

 

เสียงของเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งกำลังร้องทักผมผมจึงทำได้แค่เพียงไม่หันไปมองและเดินให้เร็วที่สุดแต่ว่าไม่ทันซะแล้ว

 

"เดี๋ยวก่อนสิคนสวยมานั่งเล่นกับพวกพี่ก่อนไหมจ้ะ" เด็กหนุ่มคนหนึ่งพูดพร้อมกับลากแขนของผมไปอีกทาง

 

"ผมเป็นผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง ปล่อยนะ!!"ผมพูดพร้อมกับทุบไปที่อกของเด็กผู้ชายคนนั้น

 

"ชอบรุนแรงก็ไม่บอกเดี๋ยวจัดให้ ผลั่ก"

 

"โอ๊ยยย" "ฮ่าๆๆๆๆ"ผมร้องด้วยความเจ็บปวดเพราะเด็กคนเดิมผลักผมลงกับพื้นปูนแล้วตามมาด้วยเสียงขำของกลุ่มเด็กวัยรุ่นกลุ่มนั้น

 

"ฮึกอย่าทำอะไรผมเลยนะฮือออ"

 

"เฮ้ยยใครทำอะไรกันว้ะดึกๆดื่นๆ" เหมือนสวรรค์ประทานพรให้ผมเพราะมีเสียงลุงคนนึงพูดขึ้นมา

 

"เหี้ยยย!!มาทำไมตอนนี้ว้ะ" เด็กคนนึงในกลุ่มพูดขึ้นแต่ผมไม่รอช้ารีบวิ่งออกมาในขณะที่พวกนั้นเผลอจนถึงต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งตอนนี้ผมไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหนผมเลยได้แต่นั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ใต้ต้นไม้

 

 

MAXDIFRANS'PART

 

 

พอตัวเล็กเล่าจบก็โผเข้ามากอดผมแล้วพูดอย่างเพ้อๆ

 

"ฮึกก..ฮึกพวกนั้นจะทำร้ายผม...ฮึก"

 

"ชู่วว..ไม่มีใครทำอะไรเธอแล้ว" ผมได้แต่พูดปลอบแล้วก็ลูบหัวเด็กน้อยตรงหน้า พอผมกล้มลงไปดูอีกทีเด็กในอ้อมกอดผมก็หลับไปซะงั้นผมเลยจัดการอุ้มตัวเล็กไปที่รถเพราะลืมถามว่าบ้านเจ้าตัวอยู่ไหน

 

"แฟรงค์สั่งให้คนเตรียมห้องกับเสื้อผ้าไว้ให้ด้วย" ผมพูดหลังจากที่วางเจ้าตัวเล็กนอนลงบนตักผมเรียบร้อยแล้ว

 

 เมื่อถึงบ้านผมก็อุ้มตัวเล็กไปยังห้องที่ให้คนเตรียมไว้ให้

 

"แม่นมครับผมฝากเช็ดตัวแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ตัวเล็กด้วยนะครับผมจะไปเคลียร์งานให้เสร็จ" ผมบอกแม่นมผู้ที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็กๆท่านจึงเปรียบเสมือนแม่คนที่สอง

 

"ได้ค่ะคุณหนู"

 

"ขอบคุณครับ ฟอดด" พูดเสร็จผมก็ไปหอมแก้มแม่นมก่อนจะเดินออกไปเคลียร์งานที่ห้องทำงานของผม

 

 00.45น.

 

"อย่าเข้ามาฮืออ...ออกไป"

 

ผมเคลียร์งานเรียบร้อยแล้วครับตอนนี้กำลังจะกลับไปอาบน้ำนอนที่ห้องตัวเองถ้าไม่ติดว่าได้ยินเจ้าตัวเล็กนอนละเมออีกแล้ว ผมค่อยๆเปิดประตูและเดินไปที่เตียงที่มีตัวเล็กนอนอยู่ก่อนที่จะค่อยๆบรรจงลูบหัว

 

"ชู่ววววเงียบนะครับไม่มีใครทำอะไรตัวเล็กนะ" ผมลูบหัวตัวเล็กไปซักพักก็เห็นว่าลมหายใจสม่ำเสมอผมเลยค่อยๆห่มผ้าให้ตัวเล็กแล้วเดินกลับห้องตัวเอง

 

ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงต้องเป็นห่วงตัวเล็กทั้งๆที่เราไม่ได้รู้จักกันก่อนหน้านี้แต่ที่รู้ๆผมอยากรู้จักตัวเล็กให้มากกว่านี้

 

______________________________________________________________________________

 

เย้ๆมาแล้วววว

ขอบคุณที่ติดตามและคอยเม้นให้กำลังใจกันนะค้ะ  หากมีข้อผิดพลาดอันใดเชิญให้คำติได้เลยค่ะ

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/yv01..gif

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น