[END]All you need is love. เป็นเกย์นี่หว่า....
บทที่1 แม่ตัวการ [100%]
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

บทที่1 แม่ตัวการ [100%]

All you need is love. 

ภายใต้ท้องฟ้าสว่างสดใส มีเด็กคนหนึ่งซ่อนตัวอยู่ ฉันนั่นเอง... 

โบยบินไปเหมือนดังความฝัน ชีวิตของฉันคือความงดงาม.... 

I – SNSD Taeyeon (ft. Verbal Jint) 

 

[ชมพิ้งค์] 

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! 

โอ้ยยยย หนวกหูเว้ยจะดังอะไรหนักหนาว่ะคนจะนอน 

"พิ้งค์ ยัยพิ้งค์ ชมพิ้งค์ ตื่นได้เเล้วลูก" 

เดี๋ยวก็เสียงนาฬิกาปลุกเดี๋ยวก็เสียงแม่ เอาพ่อมาอีกคนเลยดิเเน่จริงอ่ะ 

"ขอนอนต่ออีกนิดน่ะเเม่กำลังฝันดีเลย" 

"ไม่ได้!! วันนี้เเกรต้องไปเรียนไม่ใช่หรอตื่นเดี๋ยวนี๋" 

เรียน ก็เเค่เรียนอ่ะ เฮ้ยซวยล่ะ ฉันดีดตัวลุกจากที่นอนอย่างรวดเร็ว วันนี้อาจารย์บอกว่าจะสอบท้ายคาบนิ  อิมะนาวกะอิโรสนี่ก็ไม่โทรมาหากันเลยนะ เอิ่มมะนาวโทรมาเเล้วนิหว่า สิบสายเลยด้วย ฮ่าๆๆ 

"ตื่นรึยังลูก" 

"ตื่นเเล้วค่ะเสด็จเเม่ เดี๋ยวหม่อมฉันลงไปค่ะ" 

หลังจากนั้นฉันถือเสื้อผ้าเเล้ววิ่งเข้าห้องน้ำทันที ไม่อาบน้ำวันเดียวไม่เป็นไรมั้ง รีบอิพิ้งค์รีบ 

"พ่อแม่ค่ะพิ้งค์ไปก่อนะ ไม่ทันเเล้ว" 

"ขับรถดีๆนะลูก" 

"ตั้งใจเรียนด้วยนะ ยัยพิ้งค์" 

"ค่ะ ท่านพ่อท่านเเม่"ขับรถไปคงไม่ทันขึ้นรถเมล์ไปเลยล่ะกัน 

[ชมพิ้งค์ : จบ] 

 

[บทสนทนาระหว่างพ่อกับเเม่ชมพิ้งค์] 

"คุณคะ รู้สึกว่าพักหลังๆนี่ลูกจะตื่นสายบ่อยนะคะ" 

"ธรรมดานะ คุณวัยรุ่นก็เป็นเเบบนี้เเหละ" 

"แต่บ้านเราก็ไกลจากที่เรียนด้วยนะคุณ" 

"รถก็มีนิ เเล้วอีกอย่างยัยพิ้งค์มันเรียนอยู่ปีสามล่ะนะคุณ" 

"แต่รถมันติดนะคุณเดี๋ยวลูกเกิดอันตราย" 

"งั้นเดี๋ยวผมให้คนขับรถไปรับไปส่งยัยพิ้งค์ก็ได้" 

"แต่..." 

"คุณต้องการอะไรครับที่รัก พูดมาตรงๆเลย" 

">< รู้ทันตลอดเลยนะที่รัก คือว่า..ฉันว่าลูกเราก็เรียนใกล้จบล่ะ เเต่ลูกยังไม่มีเเฟนสักทีเลย" 

"แล้วยังไง ที่รักจะหาเเฟนให้ลูกหรอ" 

"ใช่เเล้วจ้ะ ฉันจะให้ยัยพิ้งค์ไปอยู่บ้านกับลูกเพื่อนฉัน " 

"ห๊ะ นี่คุณ ลูกคุณเป็นผู้หญิงนะจะให้ไปอยู่บ้านกับผู้ชายได้ยังไง" 

"นี่!!แล้วทีคุณยังมาอยู่กับฉันเลย" 

"เอ่อที่รักมันคนละเรื่องกัน นั่นมันลูกเรานะ" 

"ก็ลูกเราไงค่ะ ฉันถึงทำเเบบนี้ ไว้ใจฉันเถอะค่ะ คุณฉันเลือกคนไม่ผิดหรอก" 

"ที่รักอะ" 

"ลูกเราโตเเล้วนะคุณอายุ22เเล้วนะ ไม่ใช่ 15อย่ามาหวงไม่เข้าเรื่องเดี๋ยวลูกก็ขึ้นคานหรอก" 

"ก็ผมเป็นผู้ชายนะทำไมจะไม่รู้สันดานผู้ชายล่ะ" 

"ที่รักค่ะ ยิ่งได้กันยิ่งดีค่ะ จบปุ๊บเเต่งงานปั๊บเลย ฮ่าๆๆ" 

"นี่คุณชักจะโรคจิตละนะ ไหนเหล่าประวัติเด็กคนนั้นมาให้ผมก่อน" 

"ได้ค่ะ ถ้าคุณได้รู้ประวัติละก็...หึหึ  เด็กคนนี่ชื่อกันต์ ภนุพงษ์สมบัติ เป็นลูกของเพื่อนสนิทฉันเองชื่อวิภาดา ภนุ 

พงษ์สมบัติ ซึ่งเเฟนของเธอเป็นถึงนายพลเลยนะ เด็กคนนี้เรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับลูกเรา อายุ22 เรียนอยู่ 

คณะบริหารธุรกิจ ซึ่งที่เค้าเลือกที่จะเรียนคณะนี้เพราะว่าต้องการที่จะมารับช่วงต่อจากเเม่ของเค้า ธุรกิจที่เเม่เค้า 

ทำคือส่งออกเเละนำเข้าอัญมณี ซึ่งลักษณะนิสัยนั้นฉันก็ไม่รู้หรอกนะคุณเเต่ที่เเน่ๆ คนนี้เเละลูกเขยของฉันฮ่าๆ" 

"จริงๆเลยคุณเนี้ย ผมไม่ได้อยากให้ลูกคบกับคนที่มีฐานะหรอกเเต่ผมอยากให้ลูกเจอคนที่ดี" 

"คุณคะ" 

"เอ้าคุณว่าไงผมก็ว่างั้นเเหละครับ แต่ถ้าลูกเราไม่ได้รักนายกันต์อะไรนั่นคุณต้องไม่บังคับลูกนะ" 

"ค่ะ ฉันสัญญา แต่คงไม่มีทางหรอกเพราะลูกเราต้องรักเขาเเน่ๆ" 

[จบบทสนทนาระหว่างพ่อกับเเม่ชมพิ้งค์] 

[ชมพิ้งค์] 

"เฮือกๆ ยังไม่ได้สอบใช่มั้ยแก"  เหนื่อยเป็นบ้าเลย ไม่น่าตื่นสายเลยเนี้ย 

"กำลังจะสอบเลยค่ะ โทรไปก็ไม่รับนะเเกอะ" โล่งอกทันจนได้ 

"ตื่นสายนิดหน่อยแก นี่มะนาวเเล้วโรสละ"  มะนาวเพื่อนสนิทของฉันเองเราเป็นเพื่อนกันตั้งเเต่ปี 1 ละ ส่วนโรส 

เพิ่งจะได้มาเป็นเพื่อนกันตอนขึ้นปี3เอง นิสัยของเเต่ละคนนะ ไปคนละทางกันเลย อย่างยัยมะนาว เเรง โหด 

รังสีอัมหิตเปล่งประกายเลย ด่ามาสวนกลับจนหน้าหงายเลย อย่าท้าตบกับมันน่ะเดี๋ยวได้เข้าโรงพยาบาล เห็น 

โหดๆ แบบนี้นางก็มีเเฟนะหล่อเเละหน้ารักมากด้วย  ส่วนยัยโรสเป็นคนไม่ค่อยทันคนหรอก ไม่สู้คน คัยพูด 

อะไรก็เออออหมดเเหละ เราสองคนเจอยัยโรสตอนโดนพวกรุ่นพี่ยืนด่ามันอยู่เลยเข้าไปช่วยเเละก็กลายมาเป็น 

เพื่อนกัน แต่พวกเราก็ไม่ได้ถามสาเหตุหรอกนะว่าพวกรุ่นพี่พวกนั้นมาด่ามันทำไม ไม่อยากให้มันคิดมากอีก ส่วน 

ฉันชมพิ้งค์สุดสวย นิสัยก็ไม่มีไรมากหรอกเป็นคนน่ารัก สดใส นิสัยดีมาก รวมๆเเล้วก็คือมโนนั่นเอง ฮ่าๆ ตัวฉัน 

ไม่ค่อยมีรัยมากหรอกเล่าเรื่องครอบครัวฉันดีกว่า พ่อของฉันทำธุรกิจส่งออกรถต่างประเทศ แม่ฉันเป็นเเม่บ้าน 

สวยๆเลยจ้า แม่ชอบไปเที่ยวหาเพื่อนแม่ที่ชื่อน้าวิภาอะไรนี่เเหละ ไม่งั้นน้าวิภาก็จะมาเที่ยวหาแม่บ่อยๆเหมือนกัน 

ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกันมากมายยิ่งกว่าวัยรุ่นอย่างเราอีก พอๆยาวไปละกลับสู่โลกความเป็นจริงค่ะ 

"มาเเล้วหรอพิ้งค์" ไม่มามั้งนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ คิดในใจนะพูดไม่ได้เเต่ถ้าเป็นยัยมะนาวนี่สวนไปละ 

"จ้ะ ไปไหนมาอ่ะโรสทำไมไปคนเดียวละ" ไปคนเดียวเดี๋ยวคนอื่นมาหลอกไปไหนทำไงเนี้ย 

"เราไปเข้าห้องน้ำมานะ ไม่เป็นไรเราไปคนเดียวได้จ้ะ" 

"จะคุยกันอีกนานมั้ยค่ะ อาจารย์จะสอบละเนี้ย" 

"ค่ะ แกเป็นเพื่อนฉันจริงๆใช่มั้ยเนี้ยนึกว่าเเม่ปลอมตัวมา" 

**************************************************** 

พ่อชมพิ้งค์ : ก็ผมเป็นผู้ชายนะทำไมจะไม่รู้สันดานผู้ชายล่ะ 

....................................................................................... 

เม้นให้กำลังใจกันด้วยนร้า 

ถ้างงตรงไหนเม้นบอกเลยน้าเผื่อไรท์พิมตกหล่นไป >< 

นามสกลุกเราเเต่งมั่วๆหากเป็นนามสกุลของใครเราขอโทษล่วงหน้านะ 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น